Inspreker PvdLoo over Omgeving Buitengebied

Leden van de gemeenteraad Horst aan de Maas, Mijn naam is Peet van de Loo. Ik woon sinds 2005 op de Kreuzelweg 47 in Horst en ik wil jullie graag in kennis stellen van de veranderde leefomgeving in het buitengebied daar. Toen ik Horst ben gaan wonen koos ik voor de woning maar ook voor de buurt. Op dat moment waren er enkele burgerwoningen en verder boerderijen. Er was een buurtvereniging die actief was en ik werd bestuurslid. In de loop van de tijd vonden er veranderingen plaats: alle agrariërs stopten met hun werkzaamheden en er kwamen allerlei bedrijven voor in de plaats. Op Kreuzelweg 13 was in die tijd al op kleine schaal huisvesting voor arbeidsmigranten. Deze huisvesting is in de loop der jaren steeds verder uitgebreid. De bewoners van nummer 19 hebben na verloop van tijd hun huis te koop gezet. Dit huis werd door de eigenaar van nummer 13 opgekocht. Ook hier werd eerst op kleine schaal arbeidsmigranten gehuisvest, maar ook dit werd steeds verder uitgebreid. Hetzelfde gebeurde op nummer 21 nog geen 200 meter van Kreuzelweg 19. In 2015 werd een exploitatievergunning afgegeven voor de drie adressen zodat er kamerverhuur plaats kon vinden voor 130 personen. Er mochten 130 arbeidsmigranten wonen op tijdelijke basis in een straat, waar nog maar twaalf woningen overbleven. Voor mij is de maat vol.

De huisvesting van 130 arbeidsmigranten heeft een grote invloed op mijn buurt en het buitengebied in het algemeen. De situatie doet afbreuk aan de leefbaarheid, doordat de wegen hier niet op zijn gebouwd en de sociale veiligheid en cohesie in de buurt grotendeels wegvallen. Bovendien is het ook niet gewenst om 130 Nederlanders in het buitengebied te huisvesten in drie boerderijen. De gemeente heeft in 2010 en 2019 beleid gemaakt over het huisvesten van arbeidsmigranten. Hierin worden grenzen gesteld, omdat ongelimiteerde huisvesting van arbeidsmigranten ook door de gemeente niet als wenselijk wordt gezien. Dit had moeten voorkomen dat situaties, zoals nu op de Kreuzelweg, ontstaan. Hierover heb ik met het college gesprekken gehad, waarbij ik tegengestelde signalen krijg. Aan de ene kant wordt aangegeven dat de arbeidsmigrantenhuisvesting in Horst aan de Maas uit de hand is gelopen en dat er gehandhaafd zal worden. Aan de andere kant wordt er alles aan

gedaan om mij buiten de deur te houden als ik probeer de ontstane situatie een halt toe te roepen. Hierdoor krijg ik de indruk dat het college vooringenomen is en helemaal niet wil dat er wat wordt gedaan aan de situatie, die in strijd is met het gemeentelijk beleid. Ik begrijp dat de huisvesting van mensen een belangrijk vraagstuk is. Maar Horst aan de Maas is een plattelandsgemeente die recreatie wil bevorderen. Het college heeft wel begrepen dat je niet in iedere boerderij die leeg staat toeristen kunt zetten, maar semi permanente huisvesting is blijkbaar geen probleem, terwijl ook dit het saamhorigheidsgevoel en daarmee de sociale controle in het buitengebied ondergraaft. Juist in het buitengebied is sociale controle van groot belang voor de veiligheid. Waarom houdt het college geen rekening met de mensen in het buitengebied, terwijl de gemeenteraad wel spelregels heeft opgesteld om de leefbaarheid in het buitengebied te borgen? Ik vraag aan de gemeenteraad om ervoor te zorgen dat ook het college zich houdt aan de gemeentelijke regels, die de tijdelijke huisvesting van arbeidsmigranten ook in het buitengebied begrenst. Dit kan al volgend jaar, omdat dan de exploitatievergunningen voor de Kreuzelweg aflopen. Tevens verzoek ik de gemeenteraad om het college aan te sporen om te handhaven op illegale huisvesting in het buitengebied.

Deze twee stappen zorgen er namelijk voor dat het buitengebied veilig en leefbaar wordt en blijft. Willen we het buitengebied van Horst veilig houden, wat geloof ik ook een speerpunt is, moeten we alles op alles zetten om het buitengebied leefbaar te houden. Wonen is meer dan een huis, wonen doe je in een buurt met sociale cohesie. Dank voor Uw aandacht