Hart voor Horst aan de Maas bijdrage 1e termijn

Betoog bij Jaarstukken 2024 en Kaderbrief 2026 Jaarrekening 2024 Dank u voorzitter, Allereerst spreken wij onze hartelijke dank uit naar alle ambtelijke medewerkers die hun uiterste best hebben gedaan om goede dingen te doen voor de inwoners en ondernemers in Horst aan de Maas. Ook veel dank in dit verband voor alle georganiseerde thema- en informatiesessies. Deze helpen ons als fractie om beter inzicht te krijgen in de voorliggende onderwerpen, de belangen die spelen en de afwegingen die moeten worden gemaakt bij te nemen besluiten. Daarnaast bieden deze sessies de gelegenheid om direct technische vragen te stellen, wat voor zowel onze fractie als alle medewerkers heel praktisch is. De belangrijke politieke vragen worden door ons uiteraard tijdens openbare vergaderingen gesteld. Ook het college, dank voor jullie inzet en dank voor de goede dingen die jullie hebben gedaan. Dan nu naar de inhoud van de jaarrekening. De cijfers zien er keurig uit. We hebben een financieel gezonde gemeente. Daar is een compliment op zijn plaats. Financieel technisch zijn wij dan ook akkoord. Wel spreken wij onze zorg uit met betrekking tot de grondexploitatie Peelbergen. De accountant heeft daar terecht gewezen op de risico’s met betrekking tot stikstofregels.

Wij maken ons echter meer zorgen om de impact van de defensieactiviteiten in dat gebied, voor zowel de dieren als de economische activiteiten van de Peelbergen. Zoals al meerdere keren aangegeven zijn paarden en laagvliegende helikopters een slechte combinatie. Helaas heeft zich dat zeer recent ook laten zien. Kan het college aangeven of zij concrete afspraken kunnen maken of al hebben gemaakt met Vliegbasis de Peel over de exacte tijden dat er geoefend wordt, zodat hier rekening mee kan worden gehouden door omwonenden en de activiteiten bij de Peelbergen? Helaas kunnen wij niet akkoord gaan met de jaarrekening gezien het feit dat het onderliggende beleid gebaseerd is op agenda 2030. Wij hebben op veel vlakken een fundamenteel andere kijk op de zaken die worden gesteld en waar het geld aan wordt uitgegeven.

Kaderbrief Wij zijn blij te zien dat op steeds meer momenten de bereidheid getoond wordt om met elkaar in gesprek te gaan over een voorliggend onderwerp. Dit geldt voor zowel de collegeleden als de overige raadsleden. Onderwerpen van verschillende kanten bekijken en bevragen, zonder enig taboe en out of the box, verbetert de kwaliteit van de genomen besluiten en het hele besluitvormingsproces dat daar aan voorafgaat. Er worden goede stappen gezet in het sociaal domein. Ga daar vooral mee door. Ook het constructief oplossen van knelpunten in de ambtelijke organisatie vinden wij een compliment waard. Daarnaast vinden wij het een goede zaak dat besluitvormingsprocessen geëvalueerd gaan worden en dat er aandacht is voor persoonlijke ontwikkeling en leiderschap. Om de juiste stappen te kunnen zetten in de ontwikkeling van de organisatie, of beter gezegd alle mensen die daar werken, en het verbeteren van de dienstverlening aan de inwoners en ondernemers, is het van wezenlijk belang om ook regelmatig te reflecteren. Evalueren is namelijk achteraf de resultaten van je acties en inspanningen beoordelen. Je trekt conclusies over hoe je bepaalde acties hebt aangepakt en of je de doelstelling hebt behaald. Hier is dus een oordeel van goed of fout aan verbonden. Reflecteren echter zorgt voor zelfkennis en inzicht.

Reflecteren is beschouwen in jezelf zonder er een oordeel van goed of fout op te plakken. Dat is dus iets van een andere orde. Reflecteren geeft inzicht in waar jouw denken, voelen en gedragingen als mens op gebaseerd zijn en uit voortvloeien. Inzicht geeft helderheid en helpt je de kwaliteit van je werk te verbeteren. Het maakt je bewust van wat er fundamenteel, vaak onbewust, in je omgaat en waarom je de dingen doet zoals je ze doet. Waar is jouw leven en waar jij aan bijdraagt op gebaseerd? Komt wat je doet ten diepste voort uit wantrouwen of vertrouwen? Is wat je doet leven nemend of leven gevend? Kortom, komt wat wij als mensen in dit huis doen voort uit angst of uit liefde? Draagt dit bij en leidt dit tot een samenleving in onbalans of een samenleving in balans? Deze vragen stellen wij onszelf vrijwel elke dag. En ook hebben wij deze vragen gesteld om het beleid en de plannen in deze kaderbrief fundamenteel te toetsen. Graag zouden wij willen concluderen dat dit beleid en de uitvoering daarvan zal bijdragen aan een samenleving in balans. Maar helaas. Wij kunnen nog steeds tot geen andere conclusie komen dan dat angst en een te beperkt mens- en wereldbeeld het fundament vormen waarop het beleid in deze kaderbrief is gebaseerd. Het beleid zal al het leven en de samenleving nog verder uit balans brengen, dan momenteel al het geval is.

Hoe komen we tot deze confronterende conclusie? Het fundament van dit voorliggende beleid is gebaseerd op een te beperkt materieel mens- en wereldbeeld. Dit beeld gaat ervan uit dat alleen bestaat wat wij kunnen zien en aanraken en we met onze 5 zintuigen kunnen waarnemen. Dat alles wat wij zien om ons heen los staat van elkaar. Dit heeft een grote invloed op hoe we in het leven staan. Het bepaalt ons gedrag, hoe we naar elkaar kijken, omgaan met elkaar en al het leven om ons heen. En het is dus ook bepalend voor hoe we naar de toekomst kijken en deze vorm willen geven. Er is sprake van een illusie van afscheiding, maakbaarheid en kunstmatigheid. Alsof alles één grote machine is. Je draait aan een paar knoppen en je verandert wat stukken op het schaakbord en dan is ons leven, onze gezondheid, onze leefomgeving en de natuur een paradijs op aarde. We leven in een wereld waarin het als normaal wordt beschouwd dat niet wij zelf, maar een autoriteit buiten onszelf, en dat kan van alles zijn, alles beter weet en voor ons kan bepalen wat goed voor ons is.

Deze autoriteit buiten ons weet hoe de natuur in elkaar zit, wat de oorzaak is van de verandering van ons weer, wat voor ons mensen, dus inwoners en ondernemers goed en gezond is, hoe wij moeten wonen, werken, hoe wij ons moeten vervoeren, ons moeten bewegen, hoe wij recreëren, wat wij onderwezen moeten krijgen, wat wij wel en niet kunnen en mogen eten, hoeveel en welke energie wij mogen gebruiken etc. Als we dit met zijn allen, indien nodig onder dwang en drang, allemaal netjes opvolgen, dan zal de beschreven ambitie gehaald zijn. Maar dat is een illusie. Iedereen die weet heeft van en leeft vanuit een holistisch mens- en wereldbeeld weet dat er naast de fysieke wereld ook een niet fysieke realiteit is. Alles vormt een geheel en alles is met elkaar verbonden. Het geheel is meer dan de som der delen. De mens maakt deel uit van de natuur en is veel meer dan alleen het lichaam dat je ziet. Alles in en om de mens heen hangt met elkaar samen. Het Leven ontwikkelt zich volgens bepaalde intelligente principes, ook wel universele wetten genoemd. Je kan deze wetten niet zien, maar al het Leven is erop gebouwd. Ze zijn altijd werkzaam en je kan deze wetten dan ook niet zonder consequenties negeren. Steeds meer mensen over de hele wereld ervaren dit, vanuit een diep innerlijk weten. Dat innerlijk weten is geen religie en ook niet onze ratio, maar iets veel groters dan dat.

Dit innerlijk weten zit in het hart van elk mens. En iedereen kan het contact hiermee in zichzelf versterken. De grootste denkers, wetenschappers, wijzen en mystici hebben hier ook duizenden en duizenden jaren in diverse vormen uitleg over gegeven. Gezien de beperkte tijd kunnen wij hier nu helaas niet meer over

vertellen, hoe graag we dit ook zouden willen en noodzakelijk vinden. Ga je hier gerust zelf eens in verdiepen. Ter illustratie hebben wij twee hele toegankelijke boeken meegenomen, beide geschreven door Marja de Vries: De hele olifant in beeld en Samenlevingen in balans. Blader er na de vergadering gerust eens doorheen als je hier meer over wilt weten. Waarom vertel ik dit allemaal? Omdat onze fractie het van wezenlijk belang vindt dat het bestaan van deze essentiële kennis overal, maar vooral ook in de politiek bekend wordt. En vervolgens ook begrepen wordt, zodat we hier gebruik van gaan maken. Om met elkaar een samenleving in balans te kunnen creëren. Wezenlijke balans in harmonie met elkaar en alles wat leeft. Gebaseerd op fundamenten van liefde. Dat is namelijk essentieel. Ingenieur en schrijver Bruce Mc Arthur heeft dit heel goed omschreven: Proberen te leven zonder de universele wetten te begrijpen is te vergelijken met proberen auto te rijden zonder te weten hoe je moet autorijden. De resultaten kunnen rampzalig zijn, ondanks het feit dat je je waarschijnlijk enorm inspant om goed te rijden. Net zo kun je, wanneer je de werking van de universele wetten in je leven niet begrijpt, in de problemen raken of in chaos, pijn en verwarring, zonder te begrijpen hoe dat komt.

Kijk eens om je heen: onze wereld en samenleving laten overduidelijk zien dat we geen idee hebben hoe we moeten autorijden. Tegelijkertijd racen we ondanks dat, vol gas richting doelen en ambities die de samenleving nog verder uit balans zullen brengen. Met alle gevolgen van dien. Wat dan wel? Richt je op de basistaken en laten we onze verantwoordelijkheid nemen door op de rem te gaan staan en eerst ons rijbewijs halen. Verruim je mens- en wereldbeeld door dit te onderzoeken. Laten we acuut stoppen met denken en handelen vanuit de maakbaarheidsillusie. Dit alles is stukken beter dan dat vanuit onwetendheid en onbewustheid alles vanuit een modellenwerkelijkheid kunstmatig overhoop wordt gehaald en uit elkaar getrokken wordt. AI inzetten bij besluitvorming is voor ons daarom ook ondenkbaar. Doe dit niet als de menselijkheid je lief is! Want ook hier geldt meer dan ooit: Bezint eer gij begint.