03a Bijdrage inspreker

- Exemplaar afgeven aan griffier

Geacht college en geachte raadsleden, Vandaag staan we hier, misschien meer emotioneel dan anders en niet uitsluitend vanwege dit agendapunt. Want – uitgerekend vanavond een half uur geleden – hebben ik en mijn compagnon een avondwake gehad van een vriend van ons. Maik die plots is overleden en mede aan de wieg stond van ons restaurant. Toch sta ik hier, omdat ons levenwerk afhangt van deze kwestie. Als de dag van gisteren kan ik me herinneren hoe vaak ik samen met Dhr. Jac Siebers het gemeentehuis binnen ben gestapt om te lobbyen en te mediaten voor de komst van het amusementspark Mind Mystery. Zelfs voor de uitbreiding van het park ben ik met Jac meermaals langs gekomen en hebben we altijd goed kunnen sparren over hoe de daadwerkelijke uitbreiding eruit zou moeten komen te zien.

In deze sparringsessies en in de bijbehorende tekeningen bleef het Boscafe altijd bestaan. Niet alleen omdat het koste wat kost moest blijven, maar omdat dit beter zou zijn voor Mind Mystery en de omgeving. Het uitzicht op de “oude forelvijvers” zou voor het Boscafe alleen maar mooier worden en de Horeca van Mind Mystery en het Boscafe zouden elkaar uitsluitend kunnen versterken en uithelpen. Echter in 2020 moest Diny Siebers per direct 24 uur aan de zuurstof, wat Jac Siebers deed besluiten alles in een keer te verkopen. Met Jac was tijdens afgesproken – tijdens de verkoop – dat wij als huurders ‘’met rust gelaten’’ zouden worden. Maar voor deze investeerder – lid van de quote 500-club – bleek dat een afspraak waar hij gemakkelijk overheen zou stappen. Dat leek nog even anders te zijn, totdat hij zag hoe succesvol onze zorgvuldig opgebouwde horeca is.

Wie had dat gedacht, dat we naast Tom en Guus onze 2 Boscafe-maatjes hebben verloren, een Coronapandemie voor onze kiezen zouden krijgen waarbij wij zoals altijd kozen voor ons voltallige personeelsbestand en ze met alle liefde hebben weten te behouden, ondanks alle daaraan verbonden belastingschulden. Inkoop en personeelskosten schoten door de inflatie omhoog maar zelfs dat zien wij als ondernemersrisico. Ik wil ook niet onvermeld laten dat wij ons tijdens de coronaperiode ontzettend gesteund hebben gevoeld door dit college. Persoonlijke appjes en betrokkenheid, heeft ons toen veel goed gedaan. Maar daar bovenop dan nu een nieuwe pandeigenaar die ons het liefst gister al zag vertrekken na 10 jaar keihard werken, voelt mede door onze lobby voor de uitbreiding als een mes in onze rug. De advocaat van de tegenpartij spreekt over een lovende gemeente welke graag meewerkt aan hun exorbitante uitbreidingsplannen. Terwijl er hard geroep komt uit de directe omgeving en er

zelfs een actiegroep in de buurt is opgestart, die zich zorgen maakt over alle plannen. Er ontstond (niet door ons overigens) spontaan een petitie ‘’Boscafe mot blieve’’ met nu al bijna 2500 handtekeningen. Naar inwonersaantal is dat 1 op de 5 inwoners van dit mooie dorp. Het is vreemd om te lezen dat de gemeente lovend is over de plannen, temeer er nu nog geen concrete vergunningsaanvraag is ingediend. Slechts een conceptaanvraag / principeverzoek waarop nog niet besloten is. Daarnaast is het vreemd te lezen dat de welstandscommissie een plan met een zwarte hal en 2 blinkende verrekijkers passend vind in de natuurlijke en bosrijke omgeving. Ik heb nog geen inwoner gesproken die dit geen onsierlijke aanblik vindt rondom de vijver. Wij vragen U geacht college en alle raadsleden nog eens goed te kijken naar de kracht en de pracht van het Boscafe op die locatie, iets wat door de Horstenaar niet in woorden uit te drukken is, het gevoel van een plek in de

prachtige Kasteelsche bossen waar iedereen welkom is en waar eenieder zich op zijn gemak voelt. Deze investeerder kocht eerder Landgoed de Peel in het dorpje Zeeland en kon er later niks mee, omdat de gemeente geen vergunningen verstrekte (daar werd eerst ook gedacht dat het wel goed zou komen met de vergunning) Onze nachtmerrie is dat wij straks moeten sluiten (omdat de rechter overtuigd is van de bereidwilligheid van deze gemeente), wij zakelijk en persoonlijk failliet gaan en ons personeel op straat staat. Wanneer er dan geen vergunning verleent wordt, zijn wij alles kwijt en zijn zij er niks mee opgeschoten. Behalve dat zij ons restaurant op onze plek, kunnen bestieren. Wij laten ons niet zomaar uit het veld slaan. Vooral nu, als je ook nog eens aan onze toekomst en die van ons team komt, vechten wij door tot het einde.

En natuurlijk zijn wij bezorgd dat ons levenswerk hier wordt afgepakt door een rijke investeerder, maar we zijn tegelijkertijd ook hoopvol en hebben veel vertrouwen in het recht.

Het zou wel vreemd zijn dat een investeerder ons restaurant overneemt, zonder dat ook maar zeker is dat hier werkelijk gebouwd mag worden. Zeker nu er steeds meer onvrede vanuit de omgeving en uit de gemeente Horst aan de Maas ontstaat. Wij hopen dat u hiermee rekening houdt bij de beoordeling van het principeverzoek! Sven, Wouter & onze teams!