Brief inwoner - Bezwaarschrift gemeente

Betreft: Bezwaar tegen vestiging asielzoekerscentrum aan de John Raedeckerhof te Hoorn

Hoorn, 1 oktober 2024

Geachte heer/mevrouw,

HOORN MOET JE VOELEN!!! Dat is de slogan die ik al vaak voorbij heb zien komen maar in mijn geval voelde ik van alles bij het lezen van de brief van de Gemeente die op 19 september in mijn brievenbus lag. Een gevoel van ontzet, ongeloof, verwarring en voornamelijk grote paniek bij het lezen dat er mogelijk een AZC in mijn achtertuin komt. En ik bedoel ook echt letterlijk in mijn achtertuin (60 meter ga je niet halen). Sindsdien slaap ik heel slecht, lig er wakker van en het maalt de hele dag door mijn hoofd.

Wij begonnen ons avontuur in Hoorn zo’n 22 jaar geleden. Bevallen van mijn eerste kind en woonachtig in de omgeving van Amsterdam wilde ik dichter bij mijn moeder in Hoorn wonen en in een rustige, veilige omgeving mijn dochter laten opgroeien. Helaas heb ik een paar nare ervaringen meegemaakt met (laat ik het netjes houden) donkergetinte buitenlanders. Na lang zoeken hadden wij ons droomhuis gevonden aan de John Raedeckerhof. Na nog wel wat aarzelingen ging de knop vrij snel om toen wij hoorden dat het uitzicht vrij zou blijven vanwege het groene Bestemmingsplan. Daarop zijn ook onze mossedum daken ontworpen zodat het stedelijke in het landelijke zou doorlopen. Ook toen er een Begraafplaats kwam is daar rekening mee gehouden.

De afgelopen jaren hebben wij hier met zeer veel plezier gewoond een tweede dochter gekregen en genoten van ons huis met het mooie uitzicht. Genieten van de recreanten die elke dag voorbij komen. Of het nou een hond uitlaten is, fietsende kinderen of hardlopende buurtbewoners er gebeurt constant wel iets. Meestal blije mensen. Groot was dan ook mijn verbazing dat er mogelijk 400 asielzoekers geplaatst gaan worden naast de Begraafplaats op het laatste kleine stukje “groen” wat deze wijk nog heeft. Tegelijkertijd las ik in een artikel dat West-Friesland te weinig recreatiegroen heeft en dat de gezondheid van inwoners onder druk komt te staan. Hoe zonde zou het dan zijn als het enige stukje recreatie wat wij hier nog hebben ook wegvalt. Ik begrijp daar niks van.

De paniek brak bij mij uit toen ik mij realiseerde dat er ook veel alleenstaande mannen komen. Aangezien asielzoekers niet mogen werken en daardoor de hele dag vrij weinig te doen hebben gaan ze (logisch) rondhangen in de wijk. Mijn dochter (die studeert) heeft na lang zoeken een woning in Hoorn gevonden waar zij een hoge huur voor moet betalen. Ondanks dat is zij er erg blij mee maar heeft geen balkon, geen tuin. Dus zodra het lekker weer is komt zij graag naar haar ouderlijk huis om in de tuin te liggen. Een nadeel van vrij uitzicht is dat je vol in de kijker zit. Vanaf het voetpad kijk je zo de tuin in.

Als de plannen allemaal doorgaan betekent dit dus dat wij niet meer in bikini in de tuin kunnen liggen. De meeste mannen die hier naar toe komen zijn dat helemaal niet gewend en hebben naar vrouwen toe hele andere normen en waarden. Het lijkt mij beter dat asielzoekers eerst moeten wennen op “neutraal” gebied om zo onze cultuur beter te leren kennen. Buiten dat het voor ons zelf heel ongemakkelijk is, is dat ook voor de asielzoekers. Ik vind het echt vervelend dat ik straks in mijn eigen tuin niet meer kan doen wat ik wil. Straks krijgen we nog te horen dat we zelf “aanzet tot” hebben gegeven! Hierover maak ik mij ernstig zorgen en voel dat ik mijn veiligheid en geborgenheid wat ik hier in de wijk altijd heb gehad volledig kwijt raak. Ook naar mijn dochters toe.

Ik hoop echt dat er elders mogelijkheden zijn voor opvang (denk aan leegstaande panden op Hoorn 80, kilometerslang stadsstrand is hier ook niet iets te creëren? etc.) maar niet op het groene Zuiderveld. Buiten dat maak ik mij ook zorgen over de waardevermindering van ons huis. Wij hebben hier onlangs alles gerenoveerd en die investering zijn wij nu al kwijt aangezien uit onderzoek is gebleken dat door de komst van een AZC de prijzen drastisch zakken.

Vriendelijke groet van een zeer verontruste bewoner,