Bijdrage Sociaal Hoorn

Bijdrage kadernota 2024

Geachte voorzitter, Van grote uitgaven tot flinke bezuinigingen. Als we de Kadernota van 2024 lezen zien we grote uitgaven en flinke bezuinigingen. Dit college geeft flink geld uit. Aan een museum, aan het aanleggen van een toegangsweg, een parkeergarage en een poppodium. Daarnaast wordt er door het college flink bezuinigd. Er wordt voorgesteld om dit te doen in de eigen organisatie, maar ook direct bij de burgers, excuus, de meest kwetsbare burgers.

Dit college heeft dan ook nog een lijst met bezuinigen gemaakt. De zogenaamde “oranjelijst”. Deze lijst staat nog vol met allerlei keuzes die de raad mag maken om het tekort weg te werken. We mogen nu voor 2025 een begrotingstekort van 3,7 miljoen wegwerken. We zien echter in de jaarstukken dat wij ruim 9 miljoen overhouden.

Sociaal Hoorn vindt het proces rond de bezuinigingen verwarrend en onduidelijk. We hadden dan ook liever gezien om het tekort voor 2025 incidenteel te dekken uit de reserve. Vervolgens met een gedegen plan naar de raad te komen om te spreken over de bezuinigingen en de impact van de stad. Ons niet alleen met lijstjes te confronteren, maar ons van informatie te voorzien waarop wij gedegen en beargumenteerd keuzes kunnen maken en een besluit op kunnen nemen.

De oranjelijst, is dat een keuze of lijkt het op een keuze. We kwamen er onlangs achter dat er een scanauto is gekocht. Dat zouden we toch allemaal integraal afwegen. College wat staat er nog meer op de oranjelijst wat al geeffectueerd is? Waar zijn we nu mee bezig?

Voorzitter,

Waar vinden we elkaar nog in deze raad, elk vinkje vanuit het coalitieprogamma wordt als partijpolitieke winst gezien, maar als men keuzes moet maken heeft het anderen nodig. De winst is voor ons en het verlies geven we weg. Hoe kan je als je elkaar niet meer vindt samen voor een grote bezuinigingsopdracht staan van 15 miljoen. Hoe kan je dit dan samen uitleggen aan de stad. De opdracht voor deze raad is niet hoe vinden we 15 miljoen, maar het is een vraag: Waar spreken we af als we elkaar kwijt zijn geraakt.

Juist omdat het gemakkelijk is om sneller in het sociaal domein te bezuinigen. Bij de mensen die ons het hardst nodig hebben. Mensen die rekenen op onze gemeente. Dat er nog een buurthuis is, dat er hulp is als ze er even niet uitkomen, dat er een stad is met toegankelijke evenementen en dat men het gevoel heeft dat er naar ze omgekeken wordt. Niet dat ze merken dat ze in de steek gelaten worden. Dat ze zien dat lasten eerlijk worden verdeeld, maar de gevolgen van de bezuinigen ook.

Juist in tijden van bezuinigingen en het huidige vertrouwen in de politiek is het van belang dat mensen zien dat de lokale overheid nog het verschil kan maken. Het kost moeite om het kindbudget te verhogen. Iets wat we met de hele raad willen en toch lukt nog niet. We komen daar tijdens de begrotingsbehandeling op terug, samen met de andere partijen. Dat de gemeente inziet dat het van belang is dat er meer sociale huurwoningen worden gebouwd, en niet zoals in Hoorn-Noord er maar 68 bijkomen en de meerderheid weer goedkope betaalbare en dure koopwoningen zijn van een richtprijs van dan rond de 400k? Gelukkig kunnen we de lijst terugbrengen met 68 woningen die we toevoegen aan de sociale huur. Hoorn gaat met steeds meer koopwoningen in de oude wijken bouwen en het bouwt onvoldoende sociale woningen terug. We verkopen en slopen deze. Daarnaast is er door rijksbeleid steeds minder middenhuur beschikbaar. De problemen voor starters en voor mensen met een laag inkomen nemen toe. Hoeveel moeite kost het de gemeenteraad om een aangenomen motie voor 50 jongerenwoningen binnen de Poort van Hoorn, stationsgebied, te bouwen. Een hotel is sneller voor elkaar.

Hoe leggen we dit uit? We hopen maar dat projectontwikkelaars dit wel als een belangrijk onderdeel zien. De gemeenteraad laat het namelijk lopen. Hoe leggen we dit uit? En bij meer stad worden hoort ook dat je naar elkaar omkijkt. Dat je voor elkaar zorgt als je ziet dat de ander het moeilijk heeft. Bij meer stad worden hoort een goed bestaan bij. Dat je rond kan komen. Dat je je kan ontwikkelen, dat je gebruik kan maken van goed en toegankelijk onderwijs, dat je de rekeningen kan betalen en dat je op je lokale overheid kan vertrouwen. Dat deze lokale overheid je niet vermorzelt in allerlei regelgeving, maar ook de menselijke maat kan hanteren. De overheid die even naast je gaat staan als dat nodig is.

Veel mensen zijn het vertrouwen kwijtgeraakt in de overheid. Kijk naar de opkomst voor de gemeenteraadsverkiezingen. We hebben het mandaat gekregen van een minderheid van de inwoners. Landelijke schandalen als de toeslagenaffaire, Groningse aardbevingsschade en Limburgse overstromingen werken niet mee om het vertrouwen te herstellen. Het eigen handelen van de gemeenteraad werkt wellicht ook niet mee.