Presentatie Belastingverordeningen.pdf

Belastingverordeningen

Wettelijke kaders

De wettelijke kaders zijn vastgelegd in:

In Hollands Kroon worden de onderstaande belastingen geheven:

•

• • • • •

de Gemeentewet (GW);

• de Wet Waardering Onroerende Zaken (WOZ); • de Wet Milieubeheer

onroerendezaakbelastingen (artikel 220) forensenbelasting (artikel 223) toeristenbelasting (artikel 224) rioolheffing (artikel 228a) rechten, waaronder leges, havengeld, campergeld, staangeld en lijkbezorgingsrechten (artikel 229) • afvalstoffenheffing (artikel 15.33 Wet Milieubeheer, artikel 219 en 229 Gemeentewet)

Wettelijke kaders

Voor de onroerende zaakbelasting zijn specifieke bepalingen opgenomen over op welke wijze het te betalen bedrag wordt bepaald.

Voor de overige belastingen is de gemeente vrij in het bepalen van de tarieven, zolang het te betalen bedrag niet afhankelijk is van inkomen, winst of het vermogen.

De tarieven moeten zijn vastgelegd in een verordening. Dit is een bevoegdheid van de raad.

Waaruit bestaan de gemeentelijke belastingen?

De gemeentelijke belastingen bestaan uit:

algemene belastingen bestemmingsheffingen

Rechten (voorheen retributie)

Algemene belastingen

De opbrengst van de algemene belastingen komen ten goede aan algemene middelen van de gemeente. Tegenover een belasting hoeft geen rechtstreekse individuele tegenprestatie van de overheid te staan. De gemeenteraad kan bepalen waarvoor deze opbrengsten worden ingezet.

Algemene belastingen in Hollands Kroon: • Onroerende zaakbelasting • Toeristenbelasting • Forensenbelasting

Bestemmingsheffingen

Dit zijn heffingen die worden gebruikt voor doeleinden met een duidelijk algemeen belang. Voor heffingen geldt dat de gemeente niet meer mag heffen dan de begrootte kosten. Het gaat hier om de geraamde opbrengsten en de geraamde kosten. Dit betekent dat voor het beoordelen van de kostendekkendheid moet worden uitgegaan van gegevens uit de begroting en niet uit de jaarrekening.

Bestemmingsheffingen in Hollands Kroon: • Rioolheffing • Afvalstoffenheffing

Rechten (voorheen retributies) Onder een recht (of voorheen: een retributie) wordt verstaan: een gedwongen betaling aan de gemeente voor een concrete, door de gemeente individuele dienst. Net als bij bestemmingsheffingen mogen de opbrengsten voor deze rechten niet meer dan kostendekkend zijn.

Rechten in Hollands Kroon • Lijkbezorgingsrechten • Havengeld • Campergeld • Staangeld • Leges

Onroerende zaakbelasting

Onroerende zaakbelasting wordt opgelegd aan: • Eigenaren van woningen • Eigenaren van niet-woningen • Gebruikers van niet-woningen

Gebruikers van woningen betalen sinds 2006 geen onroerende zaakbelasting meer.

De vrijstellingen zijn opgenomen in de verordening en komen uit de Gemeentewet (artikel 220d). Voorbeelden van vrijstellingen zijn onder andere bedrijfsmatig gebruikte grond voor akkerbouw en veeteelt, openbare wegen en gemalen.

Onroerende zaakbelasting

Artikel 220 f van de Gemeentewet geeft aan dat de onroerende zaakbelasting een percentage is van de WOZ-waarde. Hier heeft de gemeente geen keuze in. De WOZ-waarden worden jaarlijks vastgesteld. De raad stelt ieder jaar de gewenste opbrengst vast. De tarieven worden zodanig aangepast dat de gewenste opbrengst wordt gerealiseerd. Het tarief wordt bepaald door de gewenste opbrengst te delen door de totale WOZ-waarde.

Rioolheffing Rioolheffing wordt geheven voor het beheer en onderhoud van het gemeentelijke rioolstelsel. Met de rioolheffing worden de kosten die noodzakelijk zijn voor een doelmatig werkende riolering en de afvoer van hemel- en grondwater doorbelast naar de gebruikers van de riolering. Rioolheffing wordt geheven voor het hebben van een aansluiting op de gemeentelijke riolering.

De tarieven voor de rioolheffing zijn gebaseerd op de meerjarig begrootte kosten. Dit is vastgelegd in het Gemeentelijk Rioleringsplan (GRP). Dit GRP wordt vastgesteld voor een periode van vier jaar. In Hollands Kroon wordt een vast tarief per WOZ-object opgelegd.

Afvalstoffenheffing

De afvalstoffenheffing wordt op grond van artikel 15.33 van de Wet milieubeheer geheven. Het is een directe belasting die wordt geheven van de feitelijke gebruiker van een perceel, waarvoor een verplichting tot het inzamelen van huishoudelijke afvalstoffen geldt. Door middel van de afvalstoffenheffing worden de kosten van het ophalen, storten en verwerken van alle afvalstromen in rekening gebracht bij de inwoners van onze gemeente.

Afvalstoffenheffing wordt opgelegd voor ieder object waar huishoudelijke afval kan ontstaan. Ook degene die geen gebruik wil maken van deze dienst ontvangt een aanslag. De gemeente is immers verplicht om huisvuil in te zamelen.

Afvalstoffenheffing

Hollands Kroon kent twee vaste tarieven: voor een éénpersoons- of voor een meerpersoonshuishouden. Daarnaast wordt ook een variabel tarief opgelegd voor het aantal keer dat de grijze container wordt geleegd of het aantal keer dat er een afvalzak wordt aangeboden in een verzamelcontainer.

Het variabele tarief is afhankelijk van de grootte van de grijze container (140 of 240 liter). Daarnaast is er een tarief voor het aanbieden van afval in een verzamelcontainer.

Forensenbelasting In onze gemeente heffen wij forensenbelasting van natuurlijke personen, die, zonder in de gemeente hoofdverblijf te hebben, meer dan negentig dagen van het belastingjaar voor zich of hun gezin een gemeubileerde woning beschikbaar houden. Het gaat hierbij dus om het belasten van woningeigenaren die profiteren van gemeentelijke voorzieningen zonder dat zij inwoner zijn.

Het maakt niet uit of de eigenaren ook daadwerkelijk meer dan negentig dagen gebruik maken van de gemeubileerde woning.

Hollands Kroon kent twee tarieven: • Voor een stacaravan • Voor een (recreatie) woning

Toeristenbelasting

Toeristenbelasting wordt geheven voor het houden van verblijf binnen de gemeente door personen die niet als ingezetene met een adres in de gemeente in de basisregistratie personen zijn ingeschreven. De gemeente krijgt zo een bijdrage in de kosten van voorzieningen waarvan ook de toeristen profijt hebben. Er zijn in de verordening diverse vrijstellingen opgenomen, zoals onder andere:

• Personen die vanwege hun werk tijdelijk in onze gemeente verblijven • Personen die tijdelijk zijn opgenomen in een zorginstelling • Personen die forensenbelasting betalen

Toeristenbelasting

De toeristenbelasting wordt opgelegd aan degene die verblijf biedt. Bijvoorbeeld de eigenaar van de camping of hotel. Degene die verblijf biedt kan de toeristenbelasting doorberekenen aan de klant.

In Hollands Kroon wordt een bedrag per persoon per nacht in rekening gebracht.

Lijkbezorgingsrechten

De Wet op de lijkbezorging verplicht gemeenten zorg te dragen voor de mogelijkheid tot begraven in de gemeente. Voor door de gemeente verrichtte diensten, zoals begraven en het onderhoud van de graven kan de gemeente rechten heffen.

Er zijn in Hollands Kroon 11 begraafplaatsen waar rechten worden geheven: Anna Paulowna, Barsingerhorn, Hippolytushoef (3), Kolhorn, Middenmeer, Nieuwe Niedorp, Oude Niedorp, Wieringerwaard en Winkel.

Havengeld

Voor het gebruik van de havens kan een recht geheven worden. Dit is een vergoeding voor de kosten die de gemeente maakt voor het onderhouden van de haven en de daarbij behorende voorzieningen.

Hollands Kroon kent twee soorten havens: • Werkhavens (Den Oever) en de Oude Zeug (Middenmeer) • Recreatiehavens (Den Oever, Kolhorn, Middenmeer, Nieuwe Niedorp)

Staangeld

Staangeld wordt geheven voor het innemen van een standplaats voor het aanbieden van goederen op markten en openbare plaatsen.

Het marktgeld wordt geheven van de vergunninghouder of standplaatshouder. Grondslag voor de berekening van het marktgeld is het aantal ingenomen m² oppervlakte.

Daarnaast wordt een bedrag in rekening gebracht voor het gebruik van een elektrakast.

Campergeld

Campergeld word geheven voor het innemen van een camperplaats.

Alleen voor camperplaatsen die door de gemeente worden beheerd. Camperplaatsen in Hollands Kroon: • Haven Den Oever op de Oostkade en Zuiderstrand • Haven Middenmeer • Kolhorn recreatieterrein ‘t Groentje Er wordt per etmaal een bedrag in rekening gebracht.

Leges

Gemeenten zijn verantwoordelijk voor een groot aantal taken. Een deel van deze taken wordt in de vorm van een dienst door bewoners of bedrijven afgenomen. De kosten van deze diensten worden in de vorm van leges in rekening gebracht. Om leges in rekening te mogen brengen moet de gemeenteraad een legesverordening vaststellen. Hierin moet het volgende zijn opgenomen: • de activiteiten waarvoor de gemeente leges in rekening brengt • de tarieven die de gemeente hiervoor hanteert • de grondslagen die de gemeente hanteert bij het heffen van de leges

Leges

De gemeenteraad heeft een aantal keuzemogelijkheden met betrekking tot de heffing van leges. Zo is het uiteindelijk aan de gemeenteraad om te bepalen:

• Welke leges worden geheven • Wat de hoogte is van de tarieven die worden gehanteerd • Hoe de kosten worden toegerekend Naast de eis dat de opbrengsten de kosten niet mogen overstijgen, zijn er voor bepaalde diensten van de gemeente ook maximumtarieven vastgesteld door het Rijk. Gemeenten moeten zich bij vaststelling van de tarieven houden aan deze maximale tarieven.

Vrijstelling leges Vrijstelling Leges De gemeenteraad kan zich ook uitspreken over eventuele vrijstellingen voor het betalen van leges. Voorwaarde voor een vrijstelling is dat de gemeente zich niet baseert op inkomen, winst of vermogen en dat de vrijstelling expliciet is benoemd in de verordening die de gemeenteraad heeft vastgesteld. Te denken valt aan vrijstellingen voor: • Diensten waarvoor al via de grondexploitatie een bedrag in rekening is gebracht • Handelingen die, met toestemming van het college, bijdragen aan een filantropisch of wetenschappelijk doel • Zogenaamde groene leges. Bijvoorbeeld oprichten van zelfstandige zonnepanelen (dus anders dan op een dak)

Tarieventabel

De tarieventabel is verdeeld in drie titels: 1. Algemene Dienstverlening

2. Fysieke leefomgeving/omgevingsvergunning

3. Europese dienstenrichtlijn

Uittreksels

Opbrengstnorm leges

In artikel 229b van de gemeentewet is bepaald dat de tarieven zodanig moeten worden vastgesteld dat de geraamde baten niet hoger zijn dan de geraamde kosten. Dus maximale kostendekking is 100%.

Het gaat om de totale leges verordening. Er hoeft geen relatie te zijn tot de kosten van die specifieke dienst. En dus ook geen kostendekkendheid per activiteit. De raad kan er ook voor een lager dekkingspercentage kiezen. De lasten worden betaald uit andere inkomsten. Bijvoorbeeld uit opbrengsten van algemene belastingen.

Kruissubsidiëring

Het uitgangspunt van de kostendekkendheid is dat dit wordt getoetst over de hele verordening. Dit betekent dat de geraamde kosten van alle benoemde activiteiten worden gedekt door de gezamenlijke opbrengsten uit de te heffen belastingen = kruissubsidiëring. Er zijn enkele uitzonderingen voor kruissubsidiëring: • Voor titel 3 Europese Dienstenrichtlijn is kruissubsidiëring alleen mogelijk per hoofdstuk • De wetgeving over de omgevingsvergunning gaat ervan uit dat alleen binnen de omgevingsvergunning kruissubsidiëring kan worden toegepast en niet met dienstverlening erbuiten

Kostendekkendheid.nl

Voor het berekenen van de kostendekkenheid wordt gebruik gemaakt van het programma kostendekkenheid.nl.

De voorbeelden die verder in deze presentatie gebruikt worden komen uit dit programma en hebben betrekking op belastingjaar 2022.

Hoe worden de kosten geraamd Per product in de tarieventabel wordt gekeken wat de directe kosten zijn. Dat zijn de kosten die direct voor dat betreffende product worden gemaakt. Voorbeelden: Bij reisdocumenten zijn dat de rijksleges die de gemeente moet afdragen en de kosten voor het bezorgen. Bij invalideparkeerkaarten zijn dat de kosten van de kaart zelf en de kosten voor keuring.

Bij huwelijken zijn dat de kosten van de buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand.

Hoe worden de kosten geraamd

Daarna wordt per product bekeken hoeveel tijd er aan wordt besteed en welk team deze werkzaamheden uitvoert. Bijvoorbeeld een paspoort:

Hoe worden de kosten geraamd Vervolgens worden per team de totale salariskosten en het aantal functieplaatsen (fte) opgevoerd en wordt een uurloon berekend.

Daarnaast worden de overheadkosten doorberekend.

De kosten voor de overhead worden bepaald. Dit zijn kosten die doorberekend mogen worden die niet rechtstreeks samenhangen met de verleende dienst, maar wel in enig verband hiermee staan.

Hoe worden de kosten geraamd Voorbeelden van overhead kosten zijn: • Kosten voor het kantoor (onderhoud, energie) • Kosten voor ICT • Loonkosten voor personeel dat niet rechtstreeks aan een product is toe te wijzen zoals Financiën, Contact, Belastingen en Administratie

Hoe worden de kosten geraamd De overheadkosten worden doorberekend in het uurloon. Het gemiddelde aantal productieve uren per fte per jaar is bepaald op 1400 uur. Rekening houdend met vakanties, verplichte vrije dagen en ziekte. Het totale aantal fte in Hollands Kroon is in 2022 als volgt verdeeld:

Dit zijn de FTE’s die rechtstreeks met een product uit de legesverordening te maken hebben zoals reisdocumenten en vergunningen

De kosten voor overhead per fte worden als volgt berekend: • Het aantal FTE productief x productieve uren = 202,50 x 1.400 = 283.500 uur

• De totale overheadkosten worden gedeeld door bovenstaand resultaat = € 11.962.084 / 283.500 = € 42,19

Op deze manier wordt het uur tarief opgebouwd

De kosten per product zijn dan:

De totale kosten per product zijn dan:

De tijdsbesteding x het uur tarief 29 minuten x € 81,94 = € 39,60

De kosten per product x Geschat aantal € 80,11

+ Directe kosten

€ 40,51

Totaal

€ 80,11

x 565

= € 45.262

De kosten worden zo per product (zie vorige pagina ), per hoofdstuk, per titel en in totaal inzichtelijk.

Hoe worden de opbrengsten geraamd? 1. De vakafdelingen maken per product een inschatting van het aantal te verwachten aanvragen. 2. De tarieven die wettelijk zijn bepaald worden, als dat nodig is, aangepast. 3. De tarieven worden verhoogd met een bepaald percentage. 4. Aantal x prijs = opbrengst.

Hoe worden de opbrengsten geraamd? Ook de opbrengsten worden zo per product (zie vorige pagina ), per hoofdstuk, per titel en in totaal inzichtelijk.

Kostendekkend?

Nu de kosten en de (voorlopige) opbrengsten bekend zijn, moet worden gekeken naar de kostendekkendheid. Zoals al eerder aangegeven moet dit in titel 3 per hoofdstuk worden beoordeeld.

Titel 3 is een klein onderdeel van de legesverordening. Vanwege de maatschappelijke betekenis ervan is dit bij veel gemeente niet kostendekkend. Daarnaast is in de verordening een vrijstelling opgenomen voor het aanvragen van evenementen vergunningen. Tarieven waar een vrijstelling voor is opgenomen, mogen niet worden meegenomen in de berekening van de kostendekkendheid. Hier kan dus geen kruissubsidiëring worden toegepast. Met andere woorden de kosten mogen dus niet met andere producten worden verrekend.

De wetgeving over de omgevingsvergunning gaat ervan uit dat alleen binnen de omgevingsvergunningen (Titel 2) kruissubsidiëring kan worden toegepast en niet met dienstverlening erbuiten.

Er is inmiddels ook jurisprudentie waaruit blijkt dat bij de omgevingsvergunningen ook kruissubsidiëring mogelijk is. Dit is echter nog niet wettelijk vastgelegd. Om risico’s uit te sluiten (door nieuwe jurisprudentie) is er voor gekozen om geen kruissubsidiëring toe te passen buiten de omgevingsvergunningen.

Voor titel 1 geldt dat daar een aantal tarieven in zijn opgenomen die een wettelijk of maximum tarief hebben: • Reisdocumenten • Rijbewijzen • Kansspelen Voor reisdocumenten en rijbewijzen wordt het maximum tarief opgenomen. Er is dan ook geen ruimte om die tarieven te verhogen. De gemeente is verplicht om de mogelijkheid aan te bieden tot het gratis sluiten van huwelijken. Deze kosten mogen niet meegenomen in de berekening van de kostendekkendheid.

Tot slot wordt gekeken naar de totale kostendekkendheid van de legesverordening.

Als blijkt dat niet wordt voldaan aan de eis van maximale kostendekking, dan worden de tarieven zodanig aangepast dat dit wel het geval is. Hierbij wordt de verhouding tussen de diverse tarieven in het oog gehouden.

Vragen?