Raadsvergadering 17-jan-23 - Spreekrecht Anke Felling
Tekst van het document
Spreekrecht - Raadsvergadering GemeenteHW - 17 januari 2023 Geachte raad, geachte voorzitter, Het college vraagt u om het ontwerp bestemmingsplan ‘LvE III in Strijen’ vast te stellen en om in te stemmen met de beantwoording van de zienswijzen. Een plan van 440 pagina’s - dat is heel wat om in zo’n korte tijd goed te bestuderen en een weloverwogen beslissing over te kunnen nemen en dat baart me grote zorgen. Het is een plan waarvan de uitvoering grote impact zal hebben op mijn leven en welzijn, en dat van andere omwonenden. Tot op heden heb ik bij dit project op geen enkele wijze het gevoel gehad dat er moeite is gedaan om het vanuit ons perspectief te bekijken en te komen tot een oplossing die ook voor ons als omwonenden passend is. Er is in de tijd dat dit ontwerpplan is ontwikkeld nooit iemand bij ons langs geweest om met ons te praten en te kijken hoe onze woonsituatie is en wat er voor ons gedaan kan worden om - zoals het college het noemt “het plan zorgvuldig in de omgeving in te passen”. In juli heb ik mijn zienswijze op het huidige ontwerpplan ingeleverd. Pas vorige week kon ik de reactie van het college op mijn zienswijze lezen in de documenten van deze vergadering. En ik ben verbaasd, onthutst… mijn verhaal waar ik met veel zorgvuldigheid aan heb gewerkt, wordt voor mijn gevoel ‘weggewuifd’ en ik voel me op geen enkele wijze gehoord.
Laat het duidelijk zijn dat ik niet tegen ben. Ik ben me er van bewust dat er een noodzaak is voor nieuwe woningen. Ik ben me er van bewust dat ik de afgelopen jaren van een luxe woonsituatie mocht genieten en dat de bouw van deze wijk daar verandering in zal brengen. Ik weet ook dat er geen recht bestaat op ‘vrij’ uitzicht. Dat is ook allemaal niet de strekking van mijn zienswijze. Wat ik vraag is om in het plan voorzieningen te treffen zodat wij onze privacy en uitzicht niet geheel kwijtraken. Onze huidige woonsituatie is dat wij een oude dijkwoning hebben met een ondiepe, langgerekte tuin. De tuin heeft een open karakter zoals bij een dijkwoning in polderlandschap gebruikelijk is. Het ontwerpplan spreekt van een dorpse sfeer met veel groen en groene aders die doorlopen tot aan de Schenkeldijk, een wijk die zal aansluiten op de dijklintbebouwing van de Schenkeldijk door bebouwing in ‘kleine korrel’ ontworpen. Het is een plan met veel ruimte voor openbaar groen en bomen, voor groene zones, een faunatoren en oevers met inheemse beplanting. Dat klinkt heel mooi, zeker voor de toekomstige bewoners. Maar helaas niet voor ons. Recht voor ons huis staat in de tekeningen geen bebouwing in ‘kleine korrel’, maar een groot blok met 2-onder-een-kap woningen, waarvan de tuin tot aan de sloot loopt en hiermee privégrond wordt. Hiermee blijft van ons uitzicht helemaal niets over.
We worden geen deelgenoot van de groene zones en de bomen, er is zelfs geen ruimte voor een oever met inheemse beplanting in ons directe uitzicht. Alleen muren van huizen en tuinen naar smaak en inrichting van de nieuwe bewoners. De sloot wordt 5 meter breed gemaakt, volgens het plan naast onderhoud technische redenen ook voor het borgen van privacy. Zoals gezegd hebben wij een ondiepe, langgerekte tuin die open van karakter is. Het is mij niet duidelijk hoe je dan met 5 meter sloot onze privacy kan borgen, zeker als er geen enkele natuurlijke afscheiding van de zichtlijnen is. Dit klinkt voor mij niet als ‘aansluiting bij de dijklintbebouwing’ of op welke wijze dan ook als ‘zorgvuldig ingepast in de omgeving’. En ik maak me hier veel zorgen over.
Ik ga hier verder niet in op de reactie van het college om dan de vlonders in de sloot niet meer toe te staan. Ik zou er om kunnen lachen als het echt grappig bedoeld was - ten eerste die vlonders in het ontwerpplan die tot 40% van de sloot mochten beslaan, en nu de beslissing om dat dan maar te schrappen. Helaas vrees ik dat het serieus is. Het klinkt voor mij bijna als ‘voorbedachte rade’. NIET HET VELE IS GOED, MAAR HET GOEDE IS VEEL. Het bestemmingsplan biedt ruimte voor de ontwikkeling van maximaal 155 woningen. Maximaal. Dat betekent dat 153 woningen of 150 woningen ook mag. Dat biedt ruimte, ruimte voor een betere aansluiting op de bestaande bebouwing. Ruimte om een groenzone te realiseren aan de noordzijde van de wijk, net zoals aan de zuidzijde. In mijn zienswijze vraag ik om die ruimte, om iets meer afstand tussen de nieuwe bebouwing en ons huis en om een natuurlijke, groene strook als afscheiding, zodat onze privacy en uitzicht niet geheel teniet worden gedaan. Dat lijkt me geen onredelijke vraag, waarvoor in het creatieve brein van een stedenbouwkundig ontwerper vast een oplossing te vinden is. Ik geloof in kwaliteit en integriteit - in de manier waarop we met de natuur en het landschap moeten omgaan, in hoe we met het welzijn van mensen moeten omgaan en in hoe we met elkaar zouden moeten samenleven.
Ik geloof niet in de prioriteit van commerciële belangen, dat leidt volgens mij uiteindelijk nooit naar het goede. NIET HET VELE IS GOED, MAAR HET GOEDE IS VEEL. Ik wil u vragen - bijna smeken - om het goede te doen en uw beeld te vormen over dit ontwerpplan en de zienswijzen, waarbij u het vanuit beide kanten bekijkt. Ons woongenot kan met wat aanpassingen in het plan behouden blijven en het staat het woongenot van de toekomstige bewoners zeker niet in de weg, zij profiteren daar zelfs ook van. Laat het plan worden wat het belooft te zijn - een echte aansluiting tussen bestaand en nieuw, die tot een mooie verbinding kan worden. Dank voor uw aandacht. Anke Felling Schenkeldijk 46 3291ER Strijen