Inbreng Arie van der Veer

Geschiedenis Korstanjehuis en Klaaswaal Begin jaren 80 zaten de muziekverenigingen in nood vanwege de oefenruimtes. De gemeenteraad van Klaaswaal heeft toen de stoute schoenen aangetrokken onder leiding van waarnemend burgemeester Korstanje om de muziekverenigingen de mogelijkheid te geven een eigen gebouw neer te zetten. Ze kregen daarvoor fl. 150.000,= en fl. 75.000,= renteloze lening. Toen was de rente nog rond de 10%. Ik was toen wethouder en ik moet u bekennen dat wij later bij de Provincie moesten komen om uit te leggen dat het toch geen potverteren was. We werden geloofd door de Provincie en het werd goed gevonden. Dus dat betekende dat de beide verenigingen aan de slag gingen en voor de herindeling van 1 januari 1984, de eerste dus, hadden ze beiden een eigen gebouw. De NLS kon dus dat gebouwtje afstoten en de gemeente heeft dat opgepikt om daar de kleinschalige culturele activiteiten te doen. De gemeente heeft het voor een prikkie overgenomen van NLS. De Hoeckenisse bestond al, dat was de voormalige huishoudschool, eigendom van de Hollandsche Maatschappij van Landbouw. De Hoeckenisse was beschikbaar en daar hebben een aantal gebruikers jarenlang ingezeten: bibliotheek, kinderopvang, ouderenbond, dansgroep en jongeren niet te vergeten. En uiteindelijk kwam er een moment dat de Hoeckenisse verkocht ging worden.

En dat luidde een periode in die er eigenlijk toe geleid heeft dat het moeilijker werd voor culturele instellingen om nog goed te kunnen functioneren. Het gevolg was dat de dansgroep uit moest wijken naar Heinenoord. De Ouderenbond, waar ik zelf lid van was en voorzitter van ben, is gedeeltelijk opgevangen door Stammineeke op Mijnsheerenland en voetbalvereniging SSS Klaaswaal. Het Korstanjehuis was toen de enige locatie die overbleef voor kleinschalige activiteiten, die dus plaatsvonden op momenten die zonet geschetst zijn (door vorige spreker). Maar toen dit bericht kwam, had dat tot gevolg dat alles weggevaagd werd. Ik moet er overigens bij zeggen dat toen de Hoeckenisse verkocht werd, wethouder Pieter Paans (Cromstrijen) meerdere keren overleg heeft gehad met de gebruikers, plannen heeft gemaakt en uiteindelijk het idee heeft geopperd om een gebouw neer te zetten in de geest zoals het in Numansdorp was. Numansdorp had de Torenstee, dat was een cultureel centrum dat voldeed aan de voorwaarden die ontstaan waren door de welzijnswetten en andere dingen. Maar Pieter Paans werd tot burgemeester benoemd en dat betekende dat zijn beloften, zijn plannen niet verder zijn behandeld. En dat heeft tot gevolg gehad, wat ik net al schetste, dat een aantal partijen niet meer aan de bak kwamen, waaronder bijvoorbeeld de jongerensoos, maar ook de dansgroep moest uitwijken.

En dan komt het moment waarop we dan hier zijn om een besluit te nemen over een gebouwtje wat oud is, wat centraal staat, maar wat een functie heeft. Want ook dat is een taak van de gemeente: leefbaarheid voor ouderen, bestrijden van eenzaamheid. Op het moment dat zo’n gebouw niet meer beschikbaar is, nodigt het ook niet meer uit om daar gebruik van te maken. En als men gezelligheid zoekt en vindt en men eraan gewend is, dan is men niet gauw gewend om iets anders te gaan doen. Kortom, het pleidooi is al gegeven om óf een alternatief te bedenken óf te wachten tot dat er is. Eerst de nieuwe schoenen kopen, voordat je de oude weggooit.