Bijdrage kernteam Zorg 1 Het is nu 2031

Het is nu 2031, ik ben inmiddels 72 jaar en woon samen met mijn vrouw Alie nog steeds zelfstandig in Strijen. We leven bewust gezond en doen mee aan allerlei activiteiten in ons dorp die via het Hoeksch menu (een breed digitaal gezamenlijk informatie platform van de gemeente HW en maatschappelijke partijen) veel informatie bied. Binnen onze dorpskern zijn wij beiden vrijwilliger en helpen verschillende mensen die het qua gezondheid minder goed getroffen hebben dan wij, en hebben daardoor ook veel verschillende contacten, en dat houdt ons jong. Wij doen mee aan allerlei activiteiten die maandelijks worden georganiseerd door verenigingen in ons dorp, die om de beurt hier een programma voor maken voor jong en oud. Op deze manier blijven we ook sociaal betrokken bij hetgeen zich afspeelt in ons dorp. We wonen inmiddels in een levensloop bestendig appartementencomplex wat we samen met vrienden hebben laten ontwikkelen en dat is gebouwd door een projectontwikkelaar die hier een taakstellend programma van eisen voor heeft gekregen vanuit de gemeente HW. Kennissen van ons huren een woning van woningcorporatie HW wonen en ook daar is de levensloopbestendigheid conform hetzelfde programma van eisen geborgd. Allemaal mooie woonvoorzieningen die zeg maar een tussenoplossing zijn tussen geheel zelfstandig wonen en wonen in een voorziening met zorg zoals wij die 10 jaar geleden nog kenden.

Onze woonomgeving is ook zo aangepast door de gemeente, dat ook buiten onze woning er geen obstakels zijn die onze zelfstandigheid in de weg zouden staan. De gemeente heeft ook regelmatig contact met de buurt om eventuele klachten op te lossen. Vrienden van ons hebben het qua gezondheid wat minder getroffen, een van hen is dementerend, maar kan door een goede ondersteuning van familie en buren toch thuis blijven wonen. Zijn partner kan af en toe tijd voor zichzelf maken omdat er op verschillende plaatsen goede voorzieningen op het eiland zijn voor logeerzorg die je vanuit thuis digitaal via een app kunt reserveren. In hun woning zijn verschillende domotica voorzieningen aangebracht waardoor de zorg niet elke dag op bezoek hoeft te komen en waardoor zij toch een grote mate van eigen regie hebben kunnen behouden. Eigen waarde is en blijft ook in deze tijd erg belangrijk. In de Hoeksche Waard zijn eigenlijk alle voorzieningen aanwezig die we nodig hebben, alleen zijn bepaalde voorzieningen meer geconcentreerd op het eiland dan 10 jaar geleden, omdat geconcentreerde voorzieningen met de juiste kwaliteit beter zijn, dan overal iets wat niet voldoet.

Om die voorzieningen voor iedereen op het eiland bereikbaar te maken is ook een heel mooi sluitend OV netwerk aangelegd, met daarnaast allerlei particuliere vervoersinitiatieven zoals de Wielewaal die inmiddels in heel de HW rijd, zodat niemand meer hoeft te zeggen dat hij/zij ergens niet kan komen. In ons dorp hebben we met elkaar afgesproken dat we zolang mogelijk voor elkaar blijven zorgen, want vandaag heb jij een probleem en morgen kan ik dat zijn. Dat heeft de afgelopen jaren best veel energie gekost om iedereen op het eiland, maar ook in ons dorp te overtuigen van het belang van voor elkaar zorgen, maar inmiddels begrijpt iedereen dat dit nodig is. Recht op zorg heeft inmiddels plaats gemaakt voor je plicht om maatschappelijk iets te moeten willen betekenen. We schromen er niet meer voor om onze naasten te ondersteunen als dat nodig is. 1

En als, wat we met elkaar doen, niet meer voldoende is, dan kan er aanvullende begeleiding en zo nodig zorg geleverd worden door een collectief van zorg- en welzijnsaanbieders en gemeente, die door samenwerking heel efficiënt en klantgericht in kunnen springen waar dat nodig is. Insteek daarbij is wel dat dit waar mogelijk qua zorg weer afgebouwd wordt als dat kan, want iedereen wil zolang mogelijk de eigen regie behouden. Vroeger moest je voor heel veel dingen naar het ziekenhuis buiten het eiland, maar inmiddels is er een ook mooi samenwerkingsverband tussen ziekenhuizen, huisartsen en de 1e lijn, waardoor veel zaken nu op het eiland kunnen worden ingevuld en we veel minder naar de stad hoeven te reizen. Het is mooi om te zien dat er nu nog slechts één thuiszorgorganisatie in de HW actief is, een organisatie die is samengesteld vanuit de verschillende thuiszorgorganisaties uit het verleden. 10 jaar terug kenden we nog termen als concurrentie en keuzevrijheid. Inmiddels is iedereen overtuigd van het feit dat het in deze tijd nog beschikbaar hebben van zorg- en ondersteuning belangrijker is dan van wie je dat krijgt. Ik kom af en toe nog wel eens bij Zorgwaard en zie hoe er is ingespeeld op de arbeidsmarkt problematiek die ik toen samen met mijn collega’s 10 jaar gelden al als één van de belangrijkste speerpunten had benoemd.

De verschillende zorgorganisaties hebben in de afgelopen jaren een hele sterke samenwerkingsrelatie opgebouwd, ze hebben hun opleidingen gebundeld, ze werven gezamenlijk personeel en hebben zelfs op onderdelen producten en diensten samengevoegd. Er zijn veel zij-instromers aan het werk gegaan, maar wat nog veel belangrijker is, doordat er veel is geïnvesteerd in preventie en dus het voorkomen van zorg, kunnen ze met de mensen die er nog werken toch iedereen helpen die dat uiteindelijk nodig heeft. Dat komt mede omdat de afgelopen jaren de verschillende financiers met elkaar hebben afgesproken dat het belangrijk was om de financiering daadwerkelijk volgend te laten zijn op de klantvraag en er inmiddels op dorpskernen niveau financiering plaatsvindt middels lumpsum financiering, waarbij alle financiers daar een bijdrage aan leveren. Ik heb begrepen dat dit veel meerwaarde oplevert en dat er nu per saldo met minder geld meer gedaan kan worden dan in het verleden. Ook na 10 jaar staan nog steeds de financiën onder druk bij gemeente, verzekeraars en zorgkantoren, maar inmiddels investeren ze vooral met elkaar in preventie, want iedereen weet wel dat dat de beste investering is om met de beperkte middelen die er zijn het meest optimale te kunnen doen. Nu anno 2031 lachen we om termen als verzuilde financiering zoals we die we 10 jaar gelden gebruikten, wie had dat kunnen bedenken.

Er is veel gebeurd de afgelopen 10 jaar en ondanks dat ik er na mijn pensioen niet meer actief bij betrokken was vanuit mijn professie, heb ik nog wel als betrokken burger mee kunnen werken aan deze ontwikkelingen, en ook dat heeft mij naast energie ook veel eigen waarde opgeleverd, want wat is nu mooier dan er toe blijven doen en je talenten in te kunnen blijven zetten. De Hoeksche Waard is medio 2031 inmiddels een mooi voorbeeld gebied, zeg maar een mooie leertuin voor andere gebieden in ons land en dat sluit na 10 jaar nog steeds aan op hetgeen wij toen al hadden afgesproken met CZ, laten we de toen ingezette duurzame coalitie gebruiken om vooruit te komen, te leren met en van elkaar, maar ook om onze kennis breed te delen en ook zelf te kunnen leren van anderen.

2

10 jaar gelden moest er veel veranderen en niet een beetje anders dan we gewend waren, maar compleet anders. Er was toen het credo, “als je blijft doen wat je deed, dan krijg je wat je kreeg”. Inmiddels zien we met elkaar dat eigenlijk niets meer hetzelfde is als 10 jaar geleden, maar het heeft ondanks alle moeite en energie heel veel moois en waardevols opgeleverd. Er is in de afgelopen 10 jaar dan ook heel veel veranderd en dat heeft uiteraard veel redenen, maar een hele belangrijke reden is dat er in 2021 door de toenmalige gemeente Hoeksche Waard een Wonen, welzijn en zorg visie is gemaakt. Een visie die toen door de gemeente, samen met partners uit het maatschappelijk middenveld is ontwikkeld. De gemeente Hoeksche waard liep toen al voorop ten opzichte van andere gemeenten, ja veel grotere gemeenten waren toen nog niet bij machte om zo’n WWZ visie te ontwikkelen. Dat lukte hier op het eiland wel omdat de gemeente en de maatschappelijke partners al jaren aan elkaar verbonden waren. Die toenmalige WWZ visie maakte de opgaven die er lagen scherp en uitdagend. En belangrijk daarbij was dat het geen visie was als blauwdruk voor alle dorpen, maar een visie die vaststelling op dorpskern niveau is uitgewerkt en gerealiseerd, zodat de lokale identiteit van de dorpen en buurtschappen behouden bleef.

Inmiddels worden er ook al meerdere jaren domein overstijgende prestatieafspraken gemaakt. Niet zoals nu nog bij veel gemeenten gebeurd alleen tussen de gemeente en de woningcorporatie over het wonen, maar integrale afspraken met meerdere partijen over wonen, welzijn en zorg. Kortom, dat wij hier nu in 2031 kunnen leven zoals ik u net heb geschetst, komt door een combinatie van toenmalige visie en de bereidheid om daar samen voor te gaan. Dat was geen eenvoudige opgave, want naast samenwerking op velerlei gebied, moest er ook een andere mindset komen bij de burgers van ons eiland, en dat is niet vanzelf gegaan, maar door met elkaar vast te houden aan die gekozen richting en structureel te investeren in preventie, participatie en innovatie is het inmiddels fijn leven in de verschillende dorpen. Wij, Alie en ik gaan vanmiddag naar “Me me Kaar”, een prachtig burgerinitiatief dat 10 jaar gelden is gestart in ons dorp, waar al vele jaren ruimte word gefaciliteerd om burgers de kans te geven zelf iets te organiseren. Een aantal burgers uit onze gemeente hebben een dag georganiseerd met activiteiten voor alle inwoners van het dorp. Mooie bijvangst van deze dag is dat de opbrengst ervan ingezet gaat worden voor een initiatief van leerlingen van de multiculturele basisschool “De regenboog” voor een boodschappendienst.

Deze inmiddels volledig door vrijwilligers gerunde dienst had de behoefte aan een elektrische bestelauto. Deze is gesponsord door de ondernemers van ons dorp als tegenprestatie voor het feit dat heel veel inwoners bij hen hun inkopen blijven doen, waardoor zij kunnen blijven bestaan en ons dorp veel beter vitaal kan blijven. Wij wonen zo gek nog niet in de Hoeksche Waard!

3