Bijdrage inspreker mevr. Van den IJssel

Geachte leden van de gemeenteraad, Dank voor de gelegenheid om vandaag het woord tot u te richten. Ik ben Stephanie vd IJssel alleenstaande moeder van een zoontje van 7 werkzaam als verzorgende in de gemeente Hoeksche Waard. Ik spreek u toe namens mezelf, maar ook voor de toekomst van mijn zoontje en meerdere slachtoffers met het zelfde verhaal. Na een scheiding op straat te komen en bij urgentie aanvraag een antwoord te krijgen u mag naar het Leger des Heils doet pijn. Wie wilt daar met een kind zitten? Dat was volgens de gemeente een juiste oplossing. Door hulp te zoeken op mijn werk heeft directie contact opgenomen met hw wonen met een aanbod een tijdelijke flex woning voor 2 jaar en dan zult u denken toch een dak boven het hoofd en dat klopt maar dat is ook het enige. De onzekerheid en onrust wat al 3 jaar speelt bij moeder en kind is ondraagbaar. Mama hoeveel nachtjes kunnen we hier slapen en mogen we de kerstboom uit de tuin meenemen want ik vind hem zo mooi. En me aapjes kamer moet dat weer weg? Dat zijn vragen die een moeder het kind niet kan beantwoorden en waarom niet omdat alles onzeker is. Een tijdelijke woning moet voor rust zorgen maar dat doet het niet.

Het is veel stress en vooral de onzekerheid met de vraag waar komen we hierna weer terecht? Je vaste en onverwachte kosten blijven doorgaan maar daarnaast moet je ook geld sparen om elke keer te verhuizen naar iets wat nooit geen eigen zal worden. Als alleenstaande moeder wil je voor je kind een vaste plek met daarbij een vaste kamer wat voor een kind zeer belangrijk is. Veel in contact staan met hw wonen en vooral blijven reageren. Mw maakt u niet zo druk het komt goed. Het goed komen betekend weer in een tijdelijke woning terwijl er duidelijk in verslagen van artsen

staat dit verdere klachten gaat geven zolang ik geen vaste woning heb Iets waar hw wonen totaal geen rekening mee houd kijk bv naar het antwoord: Ik wil je op het hart drukken dat wij een aanbod voor vervolghuisvesting maar 1x doen. Dat wil zeggen dat als je de woning niet accepteert het afhangt van de urgentie of dat ik binnen nu en 2 maanden samen met mijn zoontje op straat sta. Het contact voor urgentie met WMO waarop al snel het antwoord kwam dan kan kind naar vader toe want die heeft onderdak waar dit niet in ieders geval mogelijk zal zijn denkend aan bepaalde situaties zoals bijvoorbeeld een veilige vertrouwde omgeving of fulltime werk. Terwijl rechter en advocaat hebben besloten in het belang van het kind dat bij moeder 75% het hoofdverblijf is en voor vader 25% en mijn zoontje dan ook zijn hoofdverblijf bij moeder is. Ook het antwoord dan gaat u toch huren vanuit de vrije sector woningen maar als tijdelijk wonen al moeilijk is door sparen en verhuizing laat staan een huur van 1500 euro per maand. Als zorgmedewerker werden we gewaardeerd met een applaus in de corona tijd. Het is een functie met veel verantwoording en concentratieniveau. Helaas door alle omstandigheden kan ik de functie niet meer uitvoeren omdat financiële druk en de emotionele belasting me teveel zijn geworden en momenteel met een burn out thuis zit. In de zorg hebben we vele verantwoordingen.

Denk bv aan medicatie toereiken,het indienen van opiaten en het luisterend oor zijn voor de clienten. Vol spanning in afwachting van mijn urgentie aanvraag Nogmaals bedankt namens mij, mijn zoontje en meerdere slachtoffers die aansluiten bij mijn verhaal voor het woord te mogen doen.