CConstaterende datHilversum
Koppel je AI →
Document · PDF

Begeleidende e-mail over participatieproces (4 bijlagen) (Toegevoegd 31 augustus 2026)

COMMISSIE Bestuur en Economie 2 september 2026, gemeente HilversumBij agendapunt: Nota Participatiebeleid en Participatieverordening Hilversum1.932 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen

1 Geachte fractieleden, Ter voorbereiding op de behandeling van de Participatieverordening die op 2 september besproken zal worden deel ik onderstaand feitenoverzicht. Ik deel u deze informatie omdat participatie veel voor mij betekent echter het proces als de inhoud voor mij en volgens het eigen beleid niet voldoet aan haar eigen criteria. Dit overzicht bestaat uit twee delen: hoe dit proces is verlopen (feiten, chronologie) en wat dat betekent voor de inhoud van dit beleid (waarom het huidige voorstel de eigen norm niet haalt). Deel 1 — Het proces en zoals de nota zelf benoemd: • 10 juli 2025: startbijeenkomst. Een reisprogramma met vijf stappen wordt gepresenteerd aan alle deelnemers: 2 inwonersbijeenkomsten, expert meetings, een reflectiedocument als onderlegger voor beleid, en de oplevering conceptnota. • De tweede inwonersbijeenkomst schuift op naar 18 november 2025. Van díe bijeenkomst is met mij geen verslag gedeeld en de sessie was slecht. De vragen en antwoorden waren vooraf al op tafel lagen. Dat was geen open gesprek . • De expertmeeting waarvoor de bijeenkomsten waren bedoeld, vond plaats zonder de experts: projectontwikkelaars en architecten zijn gedurende het gehele proces niet uitgenodigd, ondanks dat zij met dit beleid moeten werken en dat zij als belanghebbenden in het beleid worden genoemd.

• | Het reflectiedocument waar alle ingehaalde input inzichtelijk was en beloofd was, is niet geleverd/gemaakt/gedeeld. • | ben niet geïnformeerd over de terinzagelegging, ondanks actieve, zichtbare aanwezigheid bij alle bijeenkomsten. • | 11 juni 2026: ik informeer het college van het feit dat ze mij vergeten zijn en stel vragen over reflectierapport en dat de termijnen van ter inzage legging geen volledige 6 weken was. • | 15 juni 2026: Ik stuur m’n zienswijze naar het juiste loket op met vier concrete voorstellen zodat deze bestuurlijk behandeld kan worden op 23 juni. • | Men behandeld op 23 juni m’n schrijven van 11 juni i.p.v. schrijven van 15 juni ondanks toezegging en op wat voor manier. • | Vergelijk de behandeling. Andere zienswijzen op dit dossier kregen een inhoudelijke reactie van vier pagina's, met concrete tekstwijzigingen en puntsgewijze weerlegging. Mijn brief van 11 juni — met dezelfde kernklacht als twee van die andere indieners — kreeg één alinea: "Wij delen uw opvatting nadrukkelijk niet," zonder te specificeren welke feiten onjuist zouden zijn of in te gaan op de 4 vragen die ik had neergelegd. • | De reactie die ik wél ontving is bovendien feitelijk onjuist. Het college stelt dat "alle deelnemers per e-mail zijn geïnformeerd" over verslagen en de terinzagelegging. Dat is aantoonbaar niet zo.

Bevestigd via mijn eigen e- mailarchief en navraag bij andere deelnemers. • | Door deze gang van zaken heb ik de burgemeester aangeschreven aangezien in het participatiebeleid gesproken wordt over een borging van de kwaliteit van de burgerprocessen door de burgemeester conform artikel 170 Gemeentewet (bijlage 1). Hier heb ik op 16 juli een klacht over ingediend zodat de borging serieus genomen zou worden. • | Gevraagd of ik in mag spreken voor 2 september. Men ging onderzoeken of het mogelijk was om in te mogen spreken bij de participatieverordening. Zichtbaar in bestuurlijke informatie • | Mijn klacht over de kwaliteit van deze burgerparticipatieprocessen loopt inmiddels al zes weken, (6 weken termijn is verlopen op 28 augustus) over de wettelijke termijn, zonder bericht van verlenging en/of voortgang. Zowel de werkafspraken klachtbehandeling als de Nota Participatiebeleid (art. 170 Gemeentewet) beleggen deze verantwoordelijkheid bij de burgemeester. Van verantwoording en/of borging is geen sprake. 2 3 Deel 2 — Wat dit betekent voor de inhoud Dilemma's wel benoemd, nooit beantwoord De nota wijdt een heel hoofdstuk aan dilemma's die "in de praktijk kunnen voordoen" en beschrijft per dilemma hoe de gemeente daarmee wil omgaan. Dat is op papier een volwassen stuk beleid.

Maar wat gebeurt er als je een concreet dilemma daadwerkelijk voorlegt? Ik heb gedurende dit traject meerdere keren schriftelijk een dilemma bij het college neergelegd, onder meer over het Tetrisblokje en de welstandstoetsing (bijlage 2). Op geen van al m'n schrijvens is ooit een inhoudelijke reactie gekomen vanuit het college. Dat is precies het probleem. Een dilemma benoemen in een beleidsdocument is vrijblijvend. Een dilemma beantwoorden wanneer een belanghebbende het daadwerkelijk voorlegt, is waar rolvastheid en verantwoording zich moeten bewijzen — en daar zwijgt het college. De nota zelf waarschuwt hiervoor: "Duidelijkheid over rollen en rolvastheid voorkomt dat verwachtingen uiteenlopen of dat onduidelijkheid in het mandaat en in het besluitvormingsproces ontstaat. Belangrijk is om toe te blijven zien op deze rolvastheid, ook al bestaat er soms de verleiding om de randen op te zoeken." Niet reageren op een schriftelijk voorgelegd dilemma is geen randgeval. Het is het compleet uitblijven van de rolvastheid die hier wordt beloofd. Verantwoording afleggen betekent niet: luisteren en niets doen. Het betekent: antwoorden. Dit principe geldt ook voor participatie op beleidstukken. Daar krijg je niet eens een antwoord op je zienswijze als je meehelpt om beleid te maken. Er is geen feedbackloop en is nu te vaak eenrichtingsverkeer.

Wat heeft participatie dan voor zin? De vier principes, één voor één getoetst De nota noemt vier principes voor een zorgvuldig participatieproces: inclusiviteit, transparantie en heldere communicatie, responsiviteit en duidelijke verwachtingen, en een lerende aanpak. Leg elk principe naast de feiten uit Deel 1: • Inclusiviteit: de experts voor wie dit beleid is bedoeld (projectontwikkelaars, architecten) zijn niet uitgenodigd voor de avonden en ook niet geïnformeerd t.b.v. de ter inzage legging. Ik ben niet geïnformeerd over de terinzagelegging, ondanks actieve aanwezigheid bij alle bijeenkomsten. • Transparantie en heldere communicatie: het verkeerde document werd bestuurlijk behandeld en niet volledig beantwoord; het college communiceerde vervolgens feitelijk onjuist dat alle deelnemers per e-mail waren geïnformeerd. • Responsiviteit en duidelijke verwachtingen: de Verwachtingen in het participatieproces zijn niet waargemaakt (geen reflectiedocument/ geen expertmeeting) en m’n participatiereis werd abrupt beëindigd. Schriftelijk voorgelegde dilemma's blijven onbeantwoord; mijn zienswijze kreeg, in tegenstelling tot andere indieners, geen inhoudelijke reactie. • Lerend: het toegezegde reflectiedocument, expliciet bedoeld om te laten zien wat er met de input is gedaan, is nooit gemaakt of gedeeld.

Dit heeft dezelfde wethouder ook al eerder gedaan bij de Benen op tafel sessies waar input 4 toevallig ook niet werd vastgelegd want dat levert verantwoordelijkheden op (bijlage 3). Men spreekt van lering maar de casus waar het echt fout is gegaan qua participatie niet is meegewogen. Geen van de vier is waargemaakt. Dat is geen kwestie van net niet gehaald, of een kleine tekortkoming hier en daar. Frame Projectontwikkelaar: Om de onzorgvuldigheid echt duidelijk te maken staat er in de nota een frame/voorbeeld van een projectontwikkelaar die maling heeft aan de wijk en vooral geld wil verdienen, een niet bestaand voorbeeld en daarbij een foto van de Wybertjes fabriek. Het voorbeeld heeft veel overlap met de foto/locatie echter heeft deze partij zo goed participatie gepleegd dat er nul bezwaren zijn binnengekomen. De wethouder kent deze partij en had haar eigen beleid beter moeten controleren voor zo een mega fout gedeeld zou worden. Het is een kwalijk frame bij een projectontwikkelaar die ik moest informeren zodat hij actie kon ondernemen. Is dit beleid dan werkbaar?

5 Dit beleid geldt straks ook voor de gemeente zelf, bij ieder toekomstig participatietraject. Als de gemeente er bij de totstandkoming van dít document, waar zij zelf alle touwtjes in handen had, alle tijd kreeg, en zelf de norm mocht bepalen, al niet in slaagt aan haar eigen vier principes te voldoen, is de logische vraag: is deze verordening dan wel werkbaar? Of is zij vooral een document dat er op papier goed uitziet, zonder dat de organisatie erachter is ingericht om ernaar te handelen? Dan leest men dat de ambtenaren cursussen gaan volgen om dit beter te faciliteren maar daar geen budget voor nodig is, betwijfel ik wat die cursussen gaan plaatsvinden en/of dit impact maakt. Het probleem zit echter dieper. Als je nu een ambtenaar spreekt krijg je te horen dat ze ongekend druk zijn. Dit beleid is een stapeling bovenop hun overvolle agenda. Wie toetst de gemeente? De verordening toetst straks initiatiefnemers op de vraag of zij het stappenplan zorgvuldig hebben gevolgd. Die vraag stel ik nu aan u, over de gemeente zelf: wie toetst haar? Als niemand die vraag stelt, blijft dit beleid vooral een instrument om bestaande structuren en rollen te bevestigen — niet om ze, zoals de nota belooft, daadwerkelijk los te laten ten gunste van inwoners en initiatiefnemers. Verantwoording afleggen is dan een woord in een document, geen praktijk.

En zolang niemand die verantwoording daadwerkelijk neemt, blijft de vraag openstaan wie in dit stelsel eigenlijk verantwoordelijk is — het college, de wethouder, de ambtenaar, of de burgemeester die er op grond van artikel 170 juist voor zou moeten zorgen dat die vraag niet onbeantwoord blijft. Participatieladder De gemeente hanteert zelf een participatieladder van vijf niveaus: informeren, meeweten, meedenken, meedoen, meebeslissen. "Informeren" geldt daarbij niet eens als participatie, maar als basisvoorwaarde die aan elk niveau voorafgaat. Dit is voor hun het probleem nu. Los van het feit dat er heel veel “mee” bij staat en dit niet als “mee” doen voelt is dit traject aangekondigd op het niveau van "meedenken" tot "meedoen." Gemeten aan de eigen ladder van de gemeente is, voor mij als deelnemer, niet eens de basisvoorwaarde gehaald: ik ben nooit geïnformeerd over de terinzagelegging, en dus nooit aangekomen bij "meeweten" — laat staan "meedenken.". Dat is geen kleine afwijking. Dat is een volledige downgrade van het aangekondigde niveau naar de feitelijke praktijk en aangezien de informatieplicht niet gelukt is en is er geen zorgvuldig participatieproces belopen. Diezelfde asymmetrie zien we terug in de vier principes die de nota zelf als toetsingskader hanteert — inclusiviteit, transparantie, responsiviteit, een lerende aanpak.

Geen van de vier is in dit traject waargemaakt. En dat is waar het écht om gaat: dit is niet alleen een klacht over hoe ík ben behandeld. Het is een constatering dat de gemeente, bij het maken van het document dat participatie voor de rest van Hilversum gaat regelen, haar eigen norm niet heeft gehaald. Als een projectontwikkelaar dit had gedaan — geen verslag gedeeld, deelnemers niet geïnformeerd over inzage, geen reflectiedocument — zou zijn participatieverslag zijn afgekeurd. Voor de gemeente zelf golden kennelijk andere regels. Dat roept een bredere vraag op: hoe moet dit beleid in de praktijk werken, als de gemeente het bij haar eigen totstandkoming niet heeft nageleefd? 6 Persoonlijke noot: Dit beleid heeft procestechnisch veel steken laten vallen. Hoe kan je beleid maken zonder de mensen uit te nodigen die hier mee moeten werken? Waar is de right to challenge en waar is de empowerment van inwoners? Dit beleid gaat enkel over duidelijker hameren op de huidige structuren. De routeplanner is ook echt niet goed. Kijkend naar het Wandelpad waar participatie fout ging kan je zien dat het niet zit in het vroegtijdig kiezen tussen niveau's in de participatieladders voor incidentele meetings. Het gaat om informatiestructuren en feedbackloops en stapsgewijs handelen.

Dus zorg dat ontwikkelaars niet te snel gaan tekenen en designen maar eerst beginnen met de ambitie, kansen en gevaren om daarna een massastudie te realiseren, waarna design volgt en tweaking en daarna contact omtrent de bouw. Verzoek Ik wil u vragen om bij de behandeling op 2 september te toetsen of het college aan haar eigen vier principes heeft voldaan, en om opheldering te vragen over de rol van de burgemeester op grond van artikel 170 Gemeentewet / borging en of het raadzaam is om dit beleid uit te dragen aangezien de gemeente nu al niet aan haar eigen beleid kan voldoen. Uiteraard ben ik mobiel bereikbaar om het verhaal toe te lichten. Met vriendelijke groet, Raoul van de Wetering 06-24950434 Bijlage 1: Borging artikel 170 Gemeentewet tbv burgemeester Bijlage 2: Schrijven dilemma Tetrisblokje Bijlage 3: Benen op Tafel Bijlage 4: Participatieflow

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://hilversum.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/952f2e33-a7f7-4b44-a901-9731fc61b86c?agendaItemId=adbd74b4-8449-41ec-9305-14babb7837f7