Bijdrage inspraak mevr. S. Hooijer over Paard en Zijn

Beste gemeente,

Als betrokken omwonende zou ik het bijzonder jammer vinden als Paard en Zijn moet vertrekken. 3 Jaar geleden zijn wij hier komen wonen. Als natuur mensen genieten wij van het mooie open naturelle gebied met zandweggetjes achter het huis, grenzend aan de bossen. Als paarden mens ben ik extra gecharmeerd van alle weiden met paarden, het geeft een uniek prairy en country western gevoel. Toen ik hier kwam wonen, zag ik bij 1 weide een bordje met informatie en uitleg over de aanwezige paarden, hun ras en kenmerken. Ik ervoer het als een leuke manier van contact maken, open, toegankelijk en uitnodigend. Toen ik na een tijdje de kriebel voelde op te willen trekken met paarden, was het de vraag bij welke weide, hoe, contact te leggen. En ja, bij deze weide bleek de drempel laag, en was een praatje genoeg om vriendelijk te woord gestaan te worden en met een welkom gevoel te worden ontvangen. Om vervolgens letterlijk en figuurlijk binnen gelaten te worden, in de wereld van paard en zijn. Een wereldje waarin je op een fijne, integrale manier bezig kon zijn met de paarden, op een mooie plek, omringd door natuur in al zijn diversiteit, Je hoofd leeg maken, ontspannen, rustig alleen, maar ook in verbinding met anderen. Als 50+er, kwam het paardenmeisje in mii weer helemaal tot leven, waarbij de lease van een paard mij een zeer blij mens maakte.

Als psycholoog zie ik hoe de plek tegemoet komt aan verschillende behoeftes voor de aanwezige mensen en kinderen. Ik vind het erg jammer als deze leuke plek zou verdwijnen. Waarbij het mij als omwonende stoort dat deze charmante plek moet verdwijnen omdat het de omgeving zou belasten, terwijl er recent een immens grote woning is gebouwd, alle ruimte innemend. De burcht (zo wordt hij genoemd door omwonenden) past niet/gaat niet op in de landelijke omgeving en doet afbreuk aan de schoonheidswaarden van het landschap. Het klopt ons inziens niet als zo een gebouw zijn plek krijgt aan de Veldweg, terwijl een idyllische plekje als Paard en Zijn moet vertrekken. Ik wandel dagelijks met mijn hond langs alle mooie weides, en geniet altijd weer van de gemoedelijk grazende paarden. Specifiek ben ik blij met deze unieke wei, waar paard en mens samen aanwezig kunnen zijn en op organische wijze gekeken wordt hoe elkaar te ontmoeten en te vinden.

Ik hoop van harte dat deze plek ze gegund blijft!

Met groet,

Sandra