RN 095 Conceptontwerp en pve locatie 24 uursvoorziening inwoners met meervoudige complexe problematiek - Conceptontwerp 24 uursvoorziening

Conceptontwerp 24 uursvoorziening meervoudige complexe problematiek

1. Inleiding Voorliggende notitie geeft een analyse en omschrijving van een 24 uursvoorziening voor inwoners met meervoudige complexe problematiek en mogelijk risico op overlast gevend gedrag. Het gaat om een doelgroep van ongeveer 50 ( 18+)- inwoners uit Helmond en De Peel die momenteel tussen ‘wal en schip’ belandt. Daarnaast veroorzaken zij mogelijk onveilige situaties voor henzelf, hun omgeving, de stad en in de peelgemeenten. Wanneer we de term inwoners gebruiken dan bedoelen we daarmee alle inwoners uit de Peelregio. Wanneer we over cliënten spreken zijn dat inwoners die een indicatie hebben. We maken dit onderscheid omdat niet alle inwoners die in de 24 uursvoorziening terechtkomen een indicatie voor zorg of ondersteuning hebben. 1.1. Aanleiding Uit signalen van de politie, lokale zorgpartners en het gemeentelijke GO-team blijkt dat een groep inwoners vanwege complexe, meervoudige problematiek géén aansluiting vindt bij de bestaande voorzieningen en/of terugkerend uitvallen. Zowel de problemen van als de inwoners zelf zijn zeer uiteenlopend. De problemen leiden regelmatig tot (een risico op) herhalend overlastgevend of recidiverend gedrag. Velen kampen met (forensisch) psychiatrische en psychosociale problemen en/of een verslaving, zijn werkloos, hebben schulden, zijn dak- of thuisloos.

Tot deze kerngroep behoren ook inwoners die incidenteel in acute crisis geraken als gevolg van meervoudige problematiek. Dit vergroot de kans dat deze inwoners ‘tussen wal en schip’ vallen en niet (altijd) kunnen meedoen in de samenleving. Het is een dynamische groep inwoners van wie sommigen tijdelijk in detentie verblijven, intramurale zorg ontvangen, beschermd wonen, terugkeren naar een woning en/of weer op straat belanden. Vaak hebben deze mensen een lang (hulpverlening)verleden, waarbij er heel veel hulp en ondersteuning is ingezet en verschillende mogelijkheden zijn geprobeerd, maar de maatregelen niet aansluiten bij de behoefte of mogelijkheden van de mensen. 1.2. Een 24 uursvoorziening Een innovatieve 24 uursvoorziening biedt een oplossing voor de terugkerende problemen van deze inwoners en de knelpunten waar partners tegenaan lopen. We bieden 24 uur passende, veilige, opvang en huisvesting met integrale en maatwerkgerichte ondersteuning/hulpverlening. De voorziening sluit aan bij de behoeften van deze inwoners en voldoet om de individuele problemen waar zij mee kampen op te lossen. De voorziening garandeert tegelijkertijd zowel de veiligheid van deze inwoners als die van de omgeving. Uiteindelijk bieden we met deze voorziening deze inwoners het perspectief om optimaal te kunnen meedoen, rondkomen en vooruitkomen. 1.3.

Proces ontwikkeling conceptontwerp Dit conceptontwerp is tot stand gekomen in samenwerking met verschillende partijen. Voorafgaand aan het opstellen van dit concept zijn met diverse organisaties oriënterende individuele gesprekken gevoerd om input op te halen. Vervolgens hebben er een tweetal fysieke werkbijeenkomsten met diezelfde organisaties plaatsgevonden om de input te toetsen en verder uit te werken. We hebben gesproken met: GGZ Oost-Brabant, Politie, Leger des Heils, SMO, De Rooyse Wissel - afdeling wonen en begeleiding/De Vliet, Novadic-Kentron, ORO, Nei Skoen, vier woningbouwcoöperaties, GO- team en de Peelgemeenten. Daarnaast is input meegenomen uit overleggen met de Regionale Adviesraden Sociaal domein (en de adviesraad van Helmond). Tot slot is kennis opgehaald bij experts. We haalden informatie op bij

1

MOVISIE (landelijk Kenniscentrum), voerden gesprekken met enkele ervaringsdeskundigen en zijn tot slot op werkbezoek geweest bij de Kwelkade in Tiel en bij de Tussen Voorziening in Utrecht om hun kennis en ervaringen mee te kunnen nemen in de verdere uitwerking van de 24 uursvoorziening. In onderstaande beschrijven we op basis van deze inbreng het conceptontwerp op de volgende onderwerpen: visie, methodiek/aanpak, toegang/doorstroom/uitstroom, veiligheid, samenwerking gebouw/beheer en eigendom en financiering/exploitatie. Tot slot staan we stil bij ontwikkeling en monitoring. Het is van belang om in de ontwikkeling en na realisatie te leren en bij te stellen. Monitoring is daarbij van wezenlijk belang. In dit licht is het van belang om te benadrukken dat onderstaande concept uitwerking vraagt. Het bevat onderdelen die nog nader uit te werken zijn. Er is bewust voor gekozen om wel zaken concreet en scherp te formuleren. We zijn van mening dat dit het gesprek over en de uiteindelijke kwaliteit van de voorziening ten goede komt. 2. Visie Het is onze ambitie dat alle inwoners kunnen meedoen, rondkomen en vooruitkomen. Dit betekent dat er ook voor kwetsbare inwoners, zoals mensen met meervoudige complexe problematiek met een risico op overlast gevend gedrag, voldoende passende huisvesting en ondersteuning aanwezig moet zijn.

Elke organisatie werkt volgens de eigen visie en uitgangspunten. Dit is logisch gezien het vaak specialistisch karakter van de hulpverlening op een of meer aspecten van de totale problematiek. Vanwege de meervoudige problematiek, vaak gecombineerd met gedragsproblemen, is het essentieel dat gemeente en partners voor de nieuwe voorziening zo veel als mogelijk proberen niet in (bestaande) kaders te denken vanwege het risico dat daarmee mensen bij voorbaat uitgesloten worden van het gebruik van de voorziening. We zijn het erover eens dat de voorziening laagdrempelig moet zijn. Ook is er een gedeeld uitgangspunt dat er ruimte moet zijn voor langdurige opvang. Beter is het om niet te spreken over een gezamenlijke visie, maar om gedeelde uitgangspunten te benoemen waarmee in de pilot aan de slag wordt gegaan. Hieronder volgt een opsomming van de belangrijkste gedeelde uitgangspunten: -

-

Zo min mogelijk kaders stellen, maar wel duidelijk zijn waar de voorziening niet voor is (bijvoorbeeld bepaalde groepen zoals arbeidsmigranten, waar weer andere trajecten voor lopen) Alle andere mogelijkheden voor opvang en ondersteuning zijn uitgeput of niet passend De voorziening sluit aan bij het bestaande aanbod van opvang en ondersteuning De voorziening is in beginsel toegankelijk voor inwoners waarvoor het huidige aanbod niet passend is. Vanuit de crisisopvang wordt de volgende dag met de inwoner bekeken wat er speelt en wat er nodig is aan doorverwijzing en/of vervolgzorg Aansluiten bij de hulpvraag, mogelijkheden en ervaringen van inwoners Vraaggericht werken ‘Rust’plek bieden, ruimte om te mogen ‘zijn’. Maatwerk, flexibiliteit in aanpak

3. Methodiek en Aanpak Er bestaat niet één op zichzelf staande geschikte methodiek of aanpak voor de beschreven groep inwoners met meervoudige complexe problematiek. Ieder mens is anders, niet iedereen heeft te maken met dezelfde problematiek(en) en iedere inwoner heeft zijn of haar eigen ervaringen. Maatwerk is het sleutelwoord.

2

Een individuele benadering is het meest passend voor deze doelgroep. Groepsbegeleiding en groepsopvang sluit minder goed aan. Uiteraard is het belangrijk om aan te sluiten bij de hulpvraag en mogelijkheden van de inwoner op dat moment. Het is belangrijk om mensen in eerste instantie rust te bieden, vertrouwen op te bouwen en vervolgens te kijken wat nodig is. Dit kan voor elke inwoner verschillend zijn. Het standaard aanbieden van een (vol) dagprogramma is bijvoorbeeld niet passend, omdat dit te veel druk geeft met te veel prikkels waardoor de kans groot is dat ze afhaken. Aandacht voor dag invulling moet er evenwel zijn, en ook dat is maatwerk. Het is van belang om per inwoner samen te kijken welke aanpak voor hem of haar het best passend is om weer mee te kunnen doen. Ook de ondersteuning en bejegening zijn maatwerk, waarbij gewerkt wordt met individuele en persoonlijke doelen. De medewerkers moeten daarom voldoende tijd en ruimte krijgen voor deze begeleiding met een niet te grote case load. Waarbij zingeving een essentieel onderdeel is van de gesprekken: wat wil ik nog met mijn leven, wat is de motivatie om wat te veranderen! De inzet van ervaringsdeskundigen bij de begeleiding vinden wij ontzettend belangrijk. Zij kunnen zich immers heel goed inleven in de situatie van de bewoners.

De aanpak is op te delen naar verschil in ondersteuning in de crisisopvang, kortdurende opvang en langdurige opvang. Bij de crisisopvang wordt er uitgegaan van een aantal basisprincipes. Inwoners zullen ‘verleid’ moeten worden om naar de voorziening te gaan. Hiermee wordt bedoeld dat inwoners vanaf de straat begeleidt worden naar de voorziening. Bij de kortdurende opvang en de langdurige opvang wordt gekeken naar samenhang in problematiek, zodat de ondersteuning integraal geboden wordt. Er wordt samen met de inwoner gekeken welke aanpak en methodiek op dat moment het best passend is. Om op deze manier te kunnen werken is het nodig dat er hulpverleners en ervaringsdeskundigen met verschillende expertises, ervaringen en achtergronden samenwerken in de voorziening of op afroepbasis geconsulteerd kunnen worden. Het wordt een samenwerkingsverband. Het team dat binnen de voorziening werkt is verantwoordelijk voor de mensen die er verblijven. Mensen komen in de voorziening, niet bij een van de ‘losse organisaties’. Hieronder volgt een opsomming van gedeelde opvattingen over de gewenste aanpak(ken): Crisisopvang: -

Rust, onderdak en veiligheid bieden (bed, bad, brood) Er voor de mensen zijn, aansluiten Vertrouwen opbouwen Basis op orde brengen

Kortdurende opvang: ( per persoon bepalen welke tijd men nodig heeft) -

Rust, onderdak en veiligheid bieden (bed, bad, brood) Er voor de mensen zijn, aansluiten Vertrouwen opbouwen Basis op orde brengen Samen een stip op de horizon zetten Werken aan individuele persoonlijke doelen in een ondersteuningsplan op maat

Langdurige opvang: ( per persoon maatwerk, kijken wat nodig is) -

3

Rust, onderdak en veiligheid bieden (bed, bad, brood) Er voor de mensen zijn, aansluiten Vertrouwen opbouwen Basis op orde brengen Samen een stip op de horizon zetten

-

Werken aan individuele persoonlijke doelen in een ondersteuningsplan op maat Ruimte bieden voor contact met anderen, bijvoorbeeld in een groepsgesprek (niet verplicht)

Hieronder een opsomming van methodieken om bovenstaande aanpakken te faciliteren: -

Herstelgericht werken Supportgericht werken Krachtwerk Presentiebenadering

Ervaringsdeskundigen In de gesprekken die we hebben gehouden kwam nadrukkelijk naar voren dat het inzetten van ervaringsdeskundigen enorm belangrijk is. We hebben al contact gezocht met Fontys die een opleiding heeft voor ervaringsdeskundigen. We zullen bij de werving van personeel gezamenlijk kijken hoe we ervaringsdeskundigen kunnen inzetten en een eventuele samenwerking met Fontys vorm kunnen geven. 4. Toegang, doorstroom en uitstroom Toegang De voorziening moet laagdrempelig zijn en 24/7 bereikbaar. Politie kan te allen tijde met inwoners bij de voorziening terecht. Toegang tot de voorziening willen we zo open mogelijk houden. De enige contra indicatie is dat alle andere mogelijkheden voor opvang en ondersteuning zijn uitgeput. De voorziening moet ook toegankelijk zijn voor inwoners die geen indicatie hebben. Daarnaast moet de voorziening een mogelijkheid bieden voor inwoners met een WLZ- indicatie. Er dienen wel korte lijnen met het Zorgkantoor te zijn die eventueel meekijken bij de toegang en naar mogelijk beter passende vervolgplaatsing. -

We zorgen ervoor dat we de beoogde inwoners bereiken voor de voorziening. Dat gebeurt via de contacten vanuit uit netwerk ( bijvoorbeeld GGZ, politie, SMO, etc.) We gaan concreet afspraken maken over de duur van het verblijf om zodoende te voorkomen dat we te snel geen plaatsen meer hebben. We maken afspraken met alle betrokken organisaties over de wijze van aanmelding. Dit zal worden uitgewerkt in een protocol. In principe zijn echtparen en stelletjes ook welkom. We zullen met hen afspraken maken over de omgang binnen de voorziening.

We gaan een aantal basisafspraken maken en hier ervaring mee op doen in de pilot. Bijstellen van afspraken kan wanneer nodig of wenselijk. Heldere communicatie aan de voorkant (voor wie is de voorziening) en adequate regievoering zijn hierbij van belang. Daarnaast is het essentieel dat er goede afspraken met de bestaande reguliere voorzieningen worden gemaakt. De lessen die geleerd zijn in de tijdelijke noodopvang in de Braak en de Kamenij nemen we in de verdere uitwerking mee. Daarnaast is het belangrijk om afspraken te maken over het meenemen/toelaten van huisdieren in de voorziening. De ervaring leert dat de beoogde groep inwoners vaak een huisdier heeft. Bij de meeste bestaande opvang- ,beschermd wonen- en begeleidingsvoorzieningen zijn huisdieren niet toegestaan. Hierdoor kiezen inwoners er vaak voor om dan geen gebruik te maken van een voorziening en zodoende weer op straat belanden. Regie Gemeente en betrokken organisaties zijn het erover eens dat er bij de toegang tot de voorziening regie moet zijn. Er mag geen onderscheid gemaakt worden in organisaties, de voorziening moet herkenbaar zijn voor de inwoners. Het is belangrijk dat de regie en coördinatie van de toegang, doorstroom en uitstroom bij een onafhankelijke partij komt te liggen. Het Go - team van gemeente Helmond is het best passend om deze rol op zich te nemen.

Het Go- team heeft overzicht en kan snel informatie ophalen en schakelen met organisaties.

4

De dag na de eerste opvang volgt een gesprek met de inwoner en een medewerker van het Go team om te kijken wat de hulpvraag is om samen mogelijke vervolgstappen te bepalen (bijvoorbeeld ook doorstroom naar de kortdurende opvang of langdurige opvang). Een belangrijk aandachtspunt is de mogelijke aanzuigende werking vanuit andere regio’s. Bij ons werkbezoek in Utrecht viel het op dat er ondanks de centrale ligging van de stad er relatief weinig mensen uit andere regio’s zich aanmelden. Doorstroom en uitstroom Om ervoor te zorgen dat de voorziening niet ‘dichtslibt’ zullen een aantal zaken qua doorstroom binnen de voorziening en uitstroom uit de voorziening afgestemd/georganiseerd moeten worden. -

De duur van de verschillende soorten opvang in de voorziening Voor een aantal inwoners zal langdurige opvang in de voorziening nodig zijn We gaan voor uitstroom waarbij we weten dat uitstroom voor sommige inwoners niet mogelijk zal zijn. Zij zullen lang wonen in de 24 uursvoorziening. In principe streven we naar terugkeer eigen wijk of straat of beschermde woonvorm. Echter dit is niet altijd wenselijk of mogelijk. Dit is situatie-afhankelijk en betekent maatwerk. De aansluiting van de voorziening op de bestaande voorzieningen moet goed geregeld zijn Er moeten goede afspraken gemaakt worden met woningcorporaties voor uitstroom naar zelfstandig wonen (bijvoorbeeld housing first - constructies) Er moeten goede afspraken gemaakt worden met BW-aanbieders voor uitstroom naar Beschermd Wonen en Beschermd thuis (met begeleiding en indicatie)

5. Veiligheid Veiligheid is een belangrijk onderwerp bij het ontwikkelen van het concept voor een 24 uursvoorziening. Veiligheid en rust bieden voor de inwoners zelf, maar ook voor de medewerkers en de omgeving. Om de veiligheid te garanderen dient er goed gekeken te worden naar veiligheidsaspecten in de geboden opvang, ondersteuning en bejegening. Ook kunnen we gebruik maken van een aantal technische mogelijkheden die ondersteunend werken om de veiligheid in de voorziening te borgen. Dit is mede afhankelijk van de locatie en hoe het gebouw (of gebouwen) er uit ziet. Daarnaast verschilt de manier hoe we veiligheid vormgeven mogelijk per soort opvang. Veiligheid borgen geldt uiteraard voor alle soorten opvang, maar in de crisisopvang en kortdurende opvang ligt bijvoorbeeld meer de nadruk op veiligheid en rust bieden dan in de langdurige opvang. In de langdurige opvang zou het accent weer meer kunnen liggen op zorg. Daarnaast is het belangrijk om te bepalen hoe groot de voorziening gaat zijn. Het uitgangspunt is maximaal 30 plaatsen in totaal voor de gehele voorziening, verdeeld over de 3 soorten opvang. Hieronder volgt een opsomming over een aantal gedeelde opvattingen over veiligheid in de voorziening: -

-

5

Voor de ontwikkeling van een 24 uursvoorziening moet een veiligheidsplan gemaakt worden (mede afhankelijk van inrichting soorten opvang en locatie/gebouw) Voor het veiligheidsplan moet ook nagedacht worden over thema’s als fouilleren bij de voordeur, gebruik van camera’s, kluisjes voor persoonlijke eigendommen, etc. De omgeving/buurt moet betrokken worden in een buurtbeheerplan. Inspraak van de omgeving is essentieel Er moet 24/7 beveiliging zijn in de voorziening, de beveiliging moet onderdeel zijn van het team wat in de voorziening gaat werken In de nacht is het vooral belangrijk dat er beveiliging is en het accent ligt op veiligheid. Overdag kan het accent meer op zorg liggen (waarbij veiligheid een belangrijk aspect blijft) Er moeten goede afspraken gemaakt worden met politie en BOA’s (wanneer zij wel of niet worden ingezet), waarbij het uitgangspunt is dat de voorziening zich qua veiligheid zelf kan ‘bedruipen’ en er alleen in voorkomende gevallen assistentie van politie nodig is. Duidelijk afspreken wanneer het politie- assistentie betreft of BOA- assistentie. Er moet ook voor de omgeving worden voorzien in goede en voldoende security omdat anders er een risico is dat de omgeving een ‘hotspot’ zou kunnen worden voor dealers.

Goede afspraken met de crisisdienst GGZ zijn belangrijk, voor bijvoorbeeld beoordeling op locatie maar ook bij crisissituaties waarbij mogelijk gedwongen zorg nodig is en er indicatie is voor opname.

-

-

Er zal een gedoogbeleid moeten zijn wat betreft het gebruik van alcohol, hard -en softdrugs op de eigen kamer (met duidelijke afspraken dat er niet gedeald wordt en er geen overlast ontstaat door gebruik) Er moeten goede voorwaarden komen voor het personeel dat gaat werken in de voorziening, zodat zij hun werk veilig kunnen uitvoeren. De voorziening is vrijwillig. Wanneer een inwoner toch de 24 uursvoorziening wil verlaten is het belangrijk om goed na te gaan waar dat aan ligt en of we daar nog verandering in aan kunnen brengen. Wanneer een inwoner alsnog besluit weg te gaan, zullen met verwijzers en anderen daarover afspraken moeten worden gemaakt. Wat is een eventueel vervolg? Elke inwoner heeft idealiter een eigen ruimte met voorzieningen, zodat er zo min mogelijk ‘loop’ is in het gebouw en mensen gebruik moeten maken van dezelfde ruimten. Er moet goed nagedacht worden over de inrichting van de ruimten, de crisisopvang bijvoorbeeld meer ‘hufterproof’ inrichten dan de langdurige opvang. Iemand met ervaring en kennis van zaken (een soort conciërge) kan in de voorziening inwoners aandacht geven door ‘er te zijn’ en hierdoor een sfeer te creëren waarin men zich veilig voelt

6. Samenwerking De doelgroep is al veel bij de bestaande organisaties bekend of in beeld geweest. Inwoners stoppen zelf met de begeleiding of worden vanwege ontoelaatbare gedrag verwijderd. Veelal ontbreekt het dan bij hen aan vertrouwen in de bestaande organisaties. Dit is niet altijd terecht maar we moeten hier wel mee omgaan. Wanneer we een nieuwe organisatie vorm geven, zijn er ook echt kansen om de samenwerking fundamenteel anders te organiseren. We willen graag de bureaucratie terugdringen en de schotten wat betreft samenwerking en financiering wegnemen. Dan gaat het niet meer over het individuele belang van een instelling maar over de collectieve samenwerking in de nieuwe 24 uursvoorziening. Zoals we eerder hebben geschreven is samenwerking voor het ontwikkelen van een 24 uursvoorziening met organisaties die elk een andere expertise hebben noodzakelijk. De mensen waar we deze voorziening voor ontwikkelen hebben immers meervoudige problemen. Om efficiënt te kunnen werken moeten we verschillende expertises in de organisatie hebben geborgd. We regelen in dit voorstel nog niet welke organisaties definitief zullen gaan deelnemen aan de 24 uursvoorziening. Dat werken in een volgende fase verder uit.

Bij de analyse van de 50 inwoners die het betreft, is kennis op het terrein van mensen met een verstandelijke beperking, verslavingsproblemen, psychiatrische problematiek in de organisatie noodzakelijk. We willen de organisatie niet groter maken dan strikt noodzakelijk is. We hebben ook uitgesproken dat we de organisatie op een zo eenvoudig mogelijke wijze vorm willen geven. Wat nodig is voor betrokken inwoner staat centraal en wie dat het beste vorm kan geven gaat er mee aan de slag. We zullen niet alleen de zorg goed moeten regelen maar ook de veiligheid. Dit zal in de samenwerking goed moeten worden geregeld. De samenwerking willen we op basis van gelijkwaardigheid vormgeven waarbij wel een organisatie de regie heeft en/of penvoerder is. Over de voorkeur van op welke wijze de samenwerking vorm wordt gegeven zijn de meningen nog verdeeld. Dat zou kunnen in een nieuwe stichting, coöperatie, etc. Dat wordt later verder uitgewerkt. De organisatie zal zodanig vormgegeven moeten worden dat die aansluit bij de uitgangspunten en de visie die we gezamenlijk hebben geformuleerd. Wanneer we verder gaan met het concreet maken van de samenwerking zullen we met directies/bestuurders in gesprek gaan over inzet personeel, cao, keuze organisatievorm, etc. Dat geldt zeker ook voor het regelen van de privacy in verband met het uitwisselen van gegevens van de inwoners.

Nadrukkelijk wordt het structureel participeren van de gemeente(n) in de 24 uursvoorziening belangrijk gevonden.

7. Gebouw, beheer en eigendom

6

Met de partners is gesproken over gebouw, beheer en eigendom. Op basis van de input op dit moment komen we dan tot een beeld van de mogelijk voorziening. We benadrukken dat het hier om een eerste beeld gaat, dan nadere uitwerking vraagt. We kiezen ervoor om zaken al zoveel mogelijk concreet te formuleren, maar wél met bovenstaande kanttekening in gedachten. Gebouw De 24 uursvoorziening kan het beste verdeeld worden in 3 deelvoorzieningen, namelijk crisisopvang, kortdurende opvang en langdurig verblijf. De woningbouwcoöperaties hebben veel kennis van bouwen, technisch beheren en exploiteren van woningen. Bij de uitwerking zal worden onderzocht of zij de mogelijkheid hebben om een bijdrage te leveren aan het bouwen en beheren van de 24uursvoorziening. Het is duidelijk dat we afspraken moeten maken voor zeker een periode van tenminste 15 jaar met de mogelijkheid tot verlenging. Dit om het exploitabel te kunnen maken. Het gebouw biedt maximaal ruimte voor 30 mensen. Het gebouw kent een hoofdgebouw waar we de spoedopvang (3 plekken) en de kortdurende opvang (7 plekken) onderbrengen. De verdeling over het aantal plekken kan nog worden aangepast. Dit op basis van nieuwe informatie. Het hoofdgebouw is facilitair met onder meer kamers met douches. De studio’s zijn 42 m2 groot. Bij de uitwerking is inpassing in het landschap belangrijk.

Daarbij kan stapelbouw een oplossing zijn om toch een groen aanzien te behouden. Daarnaast moet een mogelijkheid worden geboden voor inwoners die buiten in een tent willen slapen. Bij de crisisopvang krijgen inwoners hun maaltijd op hun kamer (er is geen eigen keuken). Bij de kortdurende en langdurende opvang hebben de kamers wel een eigen keuken zodat de bewoners zichzelf helemaal kunnen verzorgen. Er is een receptie waar mensen bij binnenkomst worden ontvangen. Daar zijn ook kluisjes om spullen op te bergen, een detectiepoort en screening voor spoedopnames vind plaats in een aparte ruimte (dit zou ook eventueel kunnen via een aparte ingang). De kamers zijn sober ingericht. Het gebouw moet aan de buitenkant een vriendelijke uitstraling hebben maar ook hufterproof zijn. In het hoofdgebouw moet er ook een mogelijkheid zijn tot opvang van dieren (vaak honden) en moeten mannen en vrouwen in aparte ruimten verblijven. Voor langdurend verblijf kunnen units (20 stuks) worden neergezet op het terrein, wel los van het hoofdgebouw. Inwoners wonen daar zelfstandig en hebben elk een zelfstandige woonruimte (eten, douchen, koken). Het gebouw moet zodanig worden gebouwd dat veiligheid hier goed ingevuld kan worden met technische hulpmiddelen, camera’s, etc. Beheer Bij beheer is het belangrijk om waar dit mogelijk is de inwoners een taak te geven.

Dit geldt voor zowel binnen het gebouw alsook in de tuin en omgeving. Bij de uitwerking van het beheer moeten we goede afspraken maken over wie het dagelijks onderhoud doet, wie het klein onderhoud verzorgt en wie verantwoordelijk is voor het groot onderhoud. Deze afspraken zullen worden vastgelegd in een huurovereenkomst voor het gehele complex en dus niet met de individuele bewoners. Voor het beheer willen we een beheerder aanstellen die ook gevoel heeft voor de zorg, een praatje maakt en inwoners kan aanspreken op ongewenst gedrag. Maar de beheerder kan ook inwoners motiveren om mee te helpen bij allerlei werkzaamheden. We moeten samenwerken met een kwalitatieve organisatie van beveiligers. Er moet ook een goede samenwerking zijn tussen zorgpersoneel en personeel voor beveiliging. Het idee is om overdag tenminste een beveiliger in te zetten en voor de nacht tenminste 2 beveiligers. Het schoonmaken van het gebouw zal in principe gebeuren door een bedrijf wat we daarvoor inhuren. Voor inwoners die daar lang verblijven zal per persoon bekeken moeten worden wat zij kunnen bijdragen aan koken, schoonmaken, onderhoud, etc. Eigendom Dit onderdeel werken we nog nader uit. Het gaat dan ook om een keuze voor de organisatievorm ( zoals een stichting, coöperatie, etc.). Dit hangt ook samen met de uiteindelijk deelnemende organisaties.

Afhankelijk hiervan maken we keuzes over het eigendom. Hierover zijn we ook oriënterend met woningcorporaties in gesprek. De woningbouwcoöperaties kunnen mogelijk bijdragen aan het ontwikkelen van vastgoed, niet aan de zorg.

7

8. Financiën en exploitatie Wat geldt voor samenwerking, geldt ook voor financiën en exploitatie: we willen dit op een regelarme manier organiseren, zodat er niet veel onnodige bureaucratie ontstaat. Het financiële plaatje zal naar inschatting op basis van de huidige inzichten als volgt zijn: 80% kosten voor personeel 20 % kosten voor huur, servicekosten, onderhoud, onvoorzien, etc. Indicatie van kosten per jaar zijn op basis van de huidige inzichten: 365 x 300 x 3 plekken = € 328.500 365 x 117 x 7 plekken = € 298.935 365 x 117 x 20 plekken = € 854.100 Totaal €1.481.535 30 indicaties ( gemiddeld +/- 4500 per maand) 1.620.000 Uit bovenstaande kan er van worden uitgegaan dat de 24 – uursvoorziening op termijn betaald kan worden uit de indicaties die worden verstrekt. De bezetting zal echter nooit altijd 100 % zijn. Dit in verband met wisseling van inwoners. Gemiddeld zal de bezetting van inwoners 80-90 % zijn. De dekking zal dus zoals eerder aan gegeven zoveel als mogelijk moeten worden gevonden bij de indicaties die per inwoner worden afgeven. Hier voor kan deels WMO- budget worden aangesproken, maar veruit het meeste budget zal komen uit de WLZ (Wet Langdurige Zorg). Voor de kosten waar geen indicatie tegenover staat zal een oplossing moeten worden gevonden. Dit zal bij de uitwerking concreet worden gemaakt. We hebben een vernieuwende inzet van budget bedacht.

Een soort lumpsumregeling waarbij er jaarlijks een budget wordt toegekend wat de kosten dekt (100%) voor zowel de personele kosten als de overige kosten. Daarmee blijven we weg van het telkens ophalen van een andere indicatie, wanneer bijvoorbeeld een inwoner verplaatst wordt van kortdurend verblijf naar langdurend verblijf. Ook kunnen we daarmee de kosten van de deelnemende organisatie afdekken en krijgen we geen ‘ uurtje factuurtje’- systeem. Het team kan daardoor slagvaardig werken en inzetten wat nodig is om aan te sluiten bij de vraag van inwoners. We gaan hierover met betrokken organisaties in gesprek en dat geldt ook hierover voor het Zorgkantoor. Met name het Zorgkantoor is belangrijk omdat het ons kan helpen om een dergelijke financiële aanpak te faciliteren. Voor een deel van de werkzaamheden van de 24 uursvoorziening zal mogelijk geen geld of onvoldoende geld zijn. Een spoedopname bijvoorbeeld kost al gauw 300 euro per dag in verband met de zware inzet van personeel (beveiliging en zorg) en beschikbare ruimte. Voor een normale opname dag zijn de kosten ongeveer 100 euro. Het is nu onduidelijk of daar extra middelen voor moeten worden ingezet. Het streven is om de exploitatie kostendekkend te laten zijn door het inzetten van indicaties. Voor het opstarten van de 24 uursvoorziening is eenmalig 600.000 euro beschikbaar via een subsidietoekenning van VWS.

Kosten en baten De inwoners die wij in de 24 uursvoorziening willen laten wonen, veroorzaken voor zichzelf maar ook voor hun omgeving en de maatschappij veel problemen. De maatschappelijke schadelast is groot (opnames, justitie, criminaliteit, gezondheid, etc.). Geschat wordt dat dit per jaar tussen de 60.000 en 80.000 euro per persoon kost. Willen we investeren in deze inwoners dan zullen de kosten voor de baten gaan. Maatschappelijke Kosten Baten Analyse We zullen ook een Maatschappelijke Kosten Baten Analyse (MKBA) analyse laten uitvoeren om meer inzicht te krijgen in de kosten/baten. Aanbesteden: Op dit moment is het nog onduidelijk of een aanbesteding noodzakelijk is. We willen voor dat we dit gaan doen een marktconsultatie verrichten. Daarbij zal bekeken moeten worden op welke wijze we met organisaties deze innovatieve aanpak vorm kunnen geven en de rol van de Gemeente Helmond ( opdrachtgever).

8

9. Ontwikkeling en pilot Ontwikkeling We starten voor de uitwerking van de 24 uursvoorziening met de kennis en ervaringen die nu zijn opgehaald. Daarmee is niet gezegd dat de 24 uursvoorziening zo zal blijven. We willen een lerende organisatie zijn en op basis van nieuwe kennis en inzichten de 24 uursvoorziening verder ontwikkelen. Er zijn immers nog veel onzekerheden en op basis van kennis kunnen we de begeleiding voor deze mensen verbeteren. Ook voor de organisaties en het personeel is dit een uitdaging om steeds op zoek te gaan naar verbeteringen. Daarbij moet de vraag van de inwoners steeds het uitgangspunt zijn. Het idee is om een pilot voor 5 jaar te starten waarbij we steeds kijken waar we verbeteringen kunnen aanbrengen. Monitor Bij de uitwerking van het concept zullen we samen met de betrokken organisaties een monitor ontwikkelen met daarin beschreven welke gegevens we jaarlijks willen verzamelen en welke rapportages we gaan maken. Daarvoor zal eerst worden gekeken welke gegevens nu al worden geregistreerd door de betrokken organisaties, welke gegevens we nu nog missen en op basis daarvan een monitor maken. De monitor moet iets zeggen over de resultaten van de 24 uursvoorziening maar ook inzicht geven in de effecten van de methodiek en werkwijze. Wat kunnen we daarvan leren om vervolgens waar dat nodig aanpassingen te doen aan de werkwijze.

Hiermee geven we onderbouwd vorm aan de lerende organisatie. Binnen de monitor zal ook aandacht moeten zijn voor mogelijke aanzuigende werking vanuit andere regio’s.

9