Inspreker 3 - Wilco Alteveer

Kort door de bocht gaat zo’n proces als volgt: 1. Een alerte arts ziet een patiënt met een of meer klachten en verschijnselen (‘signs and symptoms’) die hij nooit eerder heeft gezien en die ook bij andere artsen nog onbekend zijn.8 2. De arts schrijft zijn bevindingen op en/of publiceert die als casuïstische mededeling (gevalsbespreking) of case report. 3. Zijn collega’s lezen dit artikel. Het kan zijn dat ze de symptomen al eens waren tegengekomen al wisten ze die nog niet te duiden. (‘men ziet wat men weet en men weet wat men ziet’, maar ziet niet wat men niet weet). Vanaf dat moment gaan zij het ziektebeeld herkennen. 4. Als er na verloop van tijd ‘voldoende’ gevallen gezien en gepubliceerd zijn, zal er een naam aan de groep symptomen gekoppeld worden en zal de medische wereld het nieuwe ziektebeeld als zodanig accepteren. 5. Tegelijkertijd met het meer bekend worden van het ziektebeeld, wordt gespeurd naar een mogelijke oorzaak en mogelijke werkings­ mechanismen.9,10 Er ontstaat dan vaak discussie of iets ‘DE’ oorzaak is, ‘Een’ (meewerkende) oorzaak of toch alleen maar toeval. Soms gaat zo’n discussie over in gekibbel. Een bekend voorbeeld hiervan is het gekibbel over de relatie tussen sigarettenroken en longkanker, die langdurig werd ontkend op basis van een veelheid aan argumenten van – vooral – de tabaksindustrie.

De gegevens uit observationeel onderzoek gaven uiteindelijk wel de doorslag over de relatie tussen roken en longkanker. Dat laatste is een interessante kwestie. Niet zelden blijken in deze fase verschillen van inzicht en opvatting te bestaan tussen enerzijds artsen en anderzijds bijvoorbeeld de industrie of producenten van geneesmiddelen met commerciële belangen. Deze laatste worden dan

18 januari 2021 | DEI | Voorkom het windturbine syndroom | 11

nog vaak gesteund door financiële instanties, zoals banken, geldschieters en projectontwikkelaars. Maar ook door de overheid en politici. Dat kan uit idealistisch oogpunt zijn, maar ook uit eigenbelang of door het (hardnekkig) vasthouden aan een eenmaal ingenomen standpunt. Zo zouden – theoretisch natuurlijk – veel ‘groene’ politici windturbines voor het opwekken van energie kunnen steunen, omdat zij het gebruik van fossiele brandstoffen wensen te verminderen. Daarnaast zouden banken belangen kunnen hebben bij de productie en financiering van turbines en daarom geen haast maken om de fabricage en plaatsing ervan tegen te houden. Kortom, het is in het heden én verleden voorgekomen dat artsen die opkomen voor gezondheid op taai verzet stuiten van bepaalde (eigen)belangengroeperingen. (Johnson 7) Tenslotte kan worden vastgesteld dat in Nederland geen duidelijke trias politica bestaat. Dat wil zeggen: geen heldere scheiding van de wetgevende, rechtelijke en uitvoerende machten. En dat soms ook het polderen over kan gaan in overleg binnen achterkamers.

De Portugese wetenschapper prof. Dr. Mariana Alves-Pereira heeft een ziektebeeld beschreven dat zij toeschrijft aan lange termijneffecten van infrasonic and low frequency noise (ILFN) en dat zij vibro-acoustic-disease (VAD) noemt.12 Deze aandoening berust nog voornamelijk op observationeel onderzoek. Voor artsen is het lastige van deze klachten, dat veel ervan ook bij andere – vooral psychische of ook psychiatrische – ziektebeelden voorkomen. Daarmee worden ze nogal eens bestempeld als overdreven, aandacht vragend, samenhangend met frustraties in bepaalde andere levenssferen etc. Dergelijke klachten worden dan ook snel weggezet als een of andere vorm van ‘geluids­ hinder-aanstelleritis’. En dit label gebruiken voorstanders van windturbines dan weer tijdens juridische procedures over het al dan niet plaatsen van windturbines. (Johnson 7) Niettemin is de verzamelde casuïstiek van ‘het windturbine syndroom’ volgens Johnson7 al tot honderdduizenden patiënten opgelopen en dat aantal neemt nog steeds toe. Het is overtuigend aangetoond dat het klachtenpatroon bestaat en gerelateerd is aan windturbines die op (te) korte afstand van de bewoonde wereld zijn geplaatst.

Het syndroom De eerste die in een publicatie aandacht schonk aan het ‘wind turbine syndrome’, en tegelijkertijd deze term introduceerde, was de Amerikaanse wetenschapper dr. Nina Pierpont.11 Zij kenmerkt het syndroom door: • Slaapstoornissen (zowel inslaap- als doorslaapproblemen), hoofdpijn, oorsuizen, duizeligheidsklachten, wazig zien, misselijkheid, prikkelbaarheid, concentratieproblemen, angst, depressie en paniekaanvallen. Niet zelden verhuizen ‘slachtoffers’ naar andere oorden. En naast deze algemene klachten: • Diabetes (suikerziekte), arythmieën (onregelmatige hartactie) en toegenomen hartproblemen.

Eveneens is overduidelijk aangetoond, dat het frequentiepatroon van de ‘geluiden’ die deze windturbines opwekken, gerelateerd is aan de hoogte van de turbines,13 het vermogen van de turbines en ook aan de windkracht en hoek waaronder de wind de turbines bereikt en ten slotte aan het dag-nachtritme van de wind op basis van de veranderende temperatuur. Daardoor zullen de snelheden waarmee de wieken ronddraaien en het geluid dat zij produceren niet constant zijn.14 Inmiddels is ook in een meta-onderzoek, gebaseerd op peer-review studies vastgesteld dat het ziektebeeld als zodanig bestaat en herkend kan worden.15

12 | 18 januari 2021 | DEI | Voorkom het windturbine syndroom

Verdiepen, wetenschappelijk ontdekken, verbanden leggen en miskennen van bewijs

Fysiologische verklaring van de effecten en symptomen van het syndroom

Artsen kunnen zich op meer manieren verder verdiepen in een ziektebeeld, op zoek naar het ‘gehele plaatje’. Eén manier omvat bijvoorbeeld fysisch, chemisch en proefdieronderzoek. Dit staat bekend als ‘laboratoriumonderzoek’. Een andere manier is epidemiologisch onderzoek dat volgens strikte en strenge regels met mathematische precisie en statistische analyse wordt uitgevoerd.

Er zijn zeer krachtige aanwijzingen dat ‘het windturbine syndroom’ ontstaat door prikkeling van de buitenste haarcellen van het binnenoor door blootstelling aan infrasone en laagfrequente trillingen zoals die door windturbines worden opgewekt.16 Terwijl prikkeling van de binnenste haarcellen, meestal boven de 50 Hz naar het hersengedeelte voor het gehoor wordt geleid en aldaar geluid wordt waargenomen, gebeurt dat niet met prikkeling van de buitenste haarcellen. Deze wordt voortgeleid naar andere hersendelen waar ze emoties of stoornissen van het autonome zenuwstelsel veroorzaken.16

Eisen die aan epidemiologisch onderzoek worden gesteld kunnen terecht zijn, maar worden ook wel als vertragingstechniek in de ‘strijd’ gegooid of als methode om de artsen die de ernst van het ziektebeeld bepleiten tegen te werken. Ook dat is niets nieuws onder de zon. Grote ontdekkingen hebben herhaaldelijk veel tegenwerking gekregen voor ze doorbraken. Een zeer onthutsend voorbeeld daarvan is de ‘ontvangst’ van het werk van Ignaz Semmelweis (1818-1865). Hij onderzocht systematisch alle vooroordelen uit zijn tijd over de oorzaak van kraamvrouwenkoorts, waarvan ‘zijn’ ziekenhuis een uiterst hoge sterfte kende (tot 25%!). Hij verwierp methodisch alle vooroordelen en toonde aan dat de ‘smetstof’ kon worden bestreden door eerst met bleekwater de handen te wassen, voordat de barende vrouw werd onderzocht. De mortaliteit werd daarna teruggebracht tot 1%.

Daardoor worden deze trillingen niet als geluid waargenomen, maar ze zorgen er wel voor dat er vervelende gevoelens optreden die lijken op wat bekend staat als zeeziekte, wagenziekte of bewegingsziekte. Maar terwijl ‘normale’ zeeziekte, wagenziekte en bewegingsziekte doorgaans hoogstens een dag duren, blijft ‘het windturbine syndroom’ voortduren zolang de stimuli blijven aanhouden. Door windturbines veroorzaakte infrasone of laagfrequente trillingen leiden bij een aantal mensen onmiskenbaar (!) tot ziekte­­­ verschijnselen die inmiddels bekend staat als ‘het windturbine syndroom’.

Semmelweis werd doorlopend tegengewerkt en bespot, belandde in een psychiatrische inrichting en stierf op 47-jarige leeftijd ten gevolge van mishandeling door het personeel aldaar, maar ‘officieel’ aan hersenvliesontsteking. Pas 30 jaar na zijn juiste conclusie en 25 jaar na zijn dood werd ont-smetting, anti-sepsis, algemeen ingevoerd.

18 januari 2021 | DEI | Voorkom het windturbine syndroom | 13

Politiek Onze politiek is ongevoelig voor dit geluid Terecht daarom dat Deense onderzoekers de waarschuwing geven: “It therefore seems reasonable to conclude that a cautious approach is needed when planning future wind farms.” De door ons zeer relevant geachte adviezen die zij in hun artikel geven, wijken principieel af van de wijze waarop onze overheid bezig is.17 Schadelijke bijwerkingen van windturbines worden in ons land systematisch genegeerd. Laagfrequente en infrasone trillingen afkomstig van windturbines veroorzaken allerlei reacties en medische effecten in het lichaam. Deze effecten zijn inmiddels al ver over de honderdduizend keer door wetenschappers vastgesteld. (Johnson 7) De relatie tussen dit type trillingen van windturbines en de reacties van het lichaam daarop – samen te vatten als ‘het windturbine syndroom’ – is duidelijk en zou intussen bij de mensen die dit soort installaties exploiteren bekend moeten zijn.

Het is schandalig dat (1) de bevolking – huidige en toekomstige slachtoffers – nog steeds met bewijzen moeten komen, dat (2) de leveranciers van windturbines de schade die zij aan de bevolking toebrengen glashard ontkennen, dat (3) bestuurders, toezichthouders en zelfs milieu­­­organisaties zich door hen laten misleiden, en dat (4) zij deze gevaarlijke schaduwkant van de huidige, overhaaste energietransitie te weinig aan het licht laten komen door het stelselmatig te negeren.18

14 | 18 januari 2021 | DEI | Voorkom het windturbine syndroom

Referenties 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7.

Debruyne F, Marres H, Hens G. Zakboek Keel-, Neus- en Oorheelkunde. Leuven: Acco, 2017 Feenstra V, L. Zintuigen. Amsterdam: AUP, 2016 https://www.nu.nl/wetenschap/1770065/olifanten-communiceren-met-onhoorbaar-gebrom.html https://www.nbcnews.com/id/wbna26957207 https://nos.nl/op3/artikel/2196081-een-aanval-met-onhoorbaar-geluid-hoe-werkt-dat.html https://laagfrequentgeluid.nl/html/informatie/info.html Johnson WB. https://www.wind-watch.org/documents/cardiologist-investigation-and­-­responseto-industrial-wind-turbines-in-the-rural-residential-countryside-regarding-concerns-of-­ adverse-health-effects/ 8. Bernard Cl. Introduction a l’étude de la médecine expérimental. Paris: Flammarion, 1984 (1865) 9. https://en.wikipedia.org/wiki/Bradford_Hill_criteria 10. Philips CV. Properly interpreting the epidemiologic evidence. About the health effects of industrial wind turbines on nearby residents. Bull Sci Techh Soc 2011; 31 11. Pierpont N. Wind turbine syndrome: a report on a natural experiment. K-selected book. Santa Fe, NM, USA, 2009 12. https://www.wind-watch.org/documents/industrial-wind-turbines-infrasound-and-vibro-­acousticdisease-vad/ 13. De Laat JAPM. De hinder van laagfrequent geluid afkomstig van het te realiseren windmolenpark Hiddum-Houw, Rapportage, juli 2018 (vooraf gaande aan Systematic Review over dit onderwerp; in bewerking) 14. Berg GP van den.

The sound of high winds. The effect of atmospheric stability on wind turbine sound and microphone noise. Thesis. Groningen University, 2006 15. Kamp I van, Berg F van den. Health effects related to wind turbine sound, including low-frequency sound and infrasound. Acoustics Australia, 2018; 46(1), 31-57. Doi: 10.1007. s 40857-017-0115-6 16. Weichenberger M, Bauer M, Kühler R, Hensel J, Garcia Forlin C, Ihlenfeld A, Ittermann B, Gallinat J, Koch C, Kühn S. Altered cortical and subcorial connectivity due to infrasound administered near the hearing threshold- evidence from fMRI. PLoS One, 2017l 12(4), e0174420. oi:10.1371/journal. pone.0174420 17. Schmidt JH, Klokker M. Health effects related to wind turbine noise exposure: a systematic review. PLoS ONE, 2014|9(12):144183/ep”10.137/journal.pone 0114183 18. https://www.medischcontact.nl/nieuws/laatste-nieuws/artikel/windmolens-maken-wel-­ degelijk-ziek.htm

18 januari 2021 | DEI | Voorkom het windturbine syndroom | 15

Colofon Dit rapport is nummer 1 van een serie publicaties van het DEI over gezondheidsschade en energietransitie. Coverfoto Wilco Alteveer, Windpark Spui bij Piershil.

© De auteursrechten van dit rapport berusten bij het DEI Publicatiedatum 18 januari 2021 Voor nadere informatie kunt u het DEI benaderen: www.deinl.nl

DEI Democratisch Energie Initiatief

16 | 18 januari 2021 | DEI | Voorkom het windturbine syndroom