2025.06.11 Inspreken Vereniging De Doom - Raadscommissie ROLO
Tekst van het document
Toespraak voor de Raadscommissie ROLO – door Peter Oligschlaeger, Vereniging De Doom Geachte voorzitter, geachte leden van de raadscommissie, Dank u wel dat ik tot u mag spreken. Mijn naam is Peter Oligschlaeger. Ik woon inmiddels bijna twintig jaar aan De Doom, in de wijk Welten. Daarnaast ben ik bestuurslid van Vereniging De Doom. Wij organiseren niet alleen activiteiten voor onze buurtgenoten, maar zetten ons ook actief in voor het behartigen van hun belangen. Met verbazing hebben wij kennisgenomen van de vergunningsaanvraag van Mondriaan (met verzoeknummer 20250127 01381 000), ingediend op 27 januari van dit jaar. Deze aanvraag staat vandaag geagendeerd onder punt 11. Wat ons in het bijzonder opviel, was het antwoord op de vraag of contact is gezocht met omwonenden over de mogelijke gevolgen van deze plannen. Op deze vraag werd simpelweg “Ja” geantwoord. Laat me daar duidelijk over zijn: als bestuur van Vereniging De Doom zijn wij nooit benaderd. Er is geen enkel proactief overleg geweest, noch is er enige vorm van participatie met de buurt georganiseerd. In de spaarzame contacten die wij de afgelopen jaren met Mondriaan hebben gehad, krijgen wij vaak ontwijkende of defensieve reacties, bijvoorbeeld dat men niets kan zeggen vanwege de AVG of dat niet duidelijk is of de ervaren overlast wel bij hen vandaan komt.
De suggestie dat er wél overleg is geweest, strookt dus niet met onze ervaring. Juist daarom hebben wij zelf de handschoen opgepakt en een buurtbrede participatie opgestart, onder meer via een enquête in de Welterkoerier. De resultaten waren niet alleen overweldigend, maar ook zorgwekkend: 79 bewoners gaven aan zich zorgen te maken over hun veiligheid, en 71 bewoners over de kwaliteit van hun leefomgeving. En dit is nog zonder actief langs de deuren te zijn gegaan. Verder hebben wij met een aantal bewoners de informatieavond van Mondriaan bezocht. Hoewel er tijdens die avond redelijk inhoudelijke antwoorden werden gegeven, werden onze zorgen vooral sussend benaderd. Dat maakt het des te vreemder dat in het huidige raadsvoorstel van 20 mei 2025 – waarin de aanvraag wordt besproken als buitenplanse omgevingsplanactiviteit – onze inbreng nergens terugkomt. Wij hebben onder andere het voorstel gedaan om de nieuwbouw niet aan de rand van het terrein te realiseren, dus niet direct grenzend aan onze woonwijk, maar op het deel waar recent een oude flat is gesloopt. Dit zou meerdere voordelen bieden: De hoofdingang van het terrein blijft behouden op één duidelijke plek, dus ook voor de beoogde nieuwbouw; Er hoeft geen nieuwe inrit bij onze woonstraat te worden gerealiseerd; Er ontstaat geen extra verkeersdruk; En, zeer belangrijk: er blijft meer groen behouden.
Wij vinden het dan ook zorgelijk dat op geen enkele manier rekening is gehouden met deze suggesties. Evenmin is er tot nu toe enig onderzoek gedaan naar de gevolgen voor veiligheid en leefkwaliteit in onze buurt, terwijl dit juist de kern van onze zorgen is. Een ander punt van zorg is de toekomst van het oude pand op het terrein. Hoewel Mondriaan aangeeft dat het bestaande gebouw momenteel de stroomvoorziening niet kan behouden vanwege een tijdelijk capaciteitsprobleem bij Enexis, zijn er geen garanties over de uiteindelijke sloop of herbestemming. Dit voedt het wantrouwen bij omwonenden, die vrezen dat de omvang van de instelling steeds verder zal doorgroeien.
Want laten we eerlijk zijn: Mondriaan concentreert inmiddels een aanzienlijk deel van de zware GGZzorg op dit terrein. De methadonverstrekking is plotseling hiernaartoe verplaatst, en ook de zogeheten Skaeve Huze, inmiddels met een nieuwe doelgroep, zijn opnieuw in gebruik genomen. En dan kwam daar recent het artikel uit De Limburger van 5 juni bovenop, waaruit blijkt dat een aanzienlijk aantal patiënten én personeel uit Maastricht zal terugkeren naar Heerlen. Deze terugplaatsing is met ons als bewoners nooit besproken, en wij hebben in het verleden ook nooit gemerkt dat de druk op onze wijk afnam door hun tijdelijke afwezigheid. Ook lijkt de leeftijd van de doelgroep opnieuw te zijn verhoogd, namelijk van 18 tot maximaal 24 jaar. Daarbij merk ik op dat jongeren van 18 jaar en ouder vrij in en uit kunnen lopen. Kortom, de druk op de wijk, op het parkeren neemt toe en de veiligheid en op de leefbaarheid neemt af – en dat zijn de voornaamste zorgen van bewoners.
Geachte commissie, namens de bewoners van De Doom doen wij dan ook een dringend beroep op u: Laat een onafhankelijk onderzoek uitvoeren naar de gevolgen van deze nieuwbouw voor de leefomgeving en veiligheid in onze wijk; Onderzoek tevens de mogelijkheden voor herbestemming of sloop van het oude pand op het terrein, om toekomstige onduidelijkheid en verdere uitbreiding te voorkomen; Als er al nieuwbouw gedaan moet worden, dan op de plaats van de oude panden die recent gesloopt zijn. De voordelen hiervan heb ik u al benoemd. En tot slot: zorg voor echte, transparante participatie van de omwonenden – niet achteraf, maar vóóraf en tijdens besluitvorming. Dit raadsvoorstel wat hier voor u ligt voldoet niet aan deze eisen. Voor de duidelijkheid: wij zijn niet tegen Mondriaan maar willen nu een nadrukkelijk signaal afgeven dat de schaal waarop GGZ-zorg word aangeboden in onze wijk nu zijn limiet heeft bereikt. Dank u wel voor uw aandacht.