20200621 Open brief aan de gemeenteraad geanonimiseerd.docx

Geachte leden van de gemeenteraad, Er moet ons iets van het hart. Dat moest het de afgelopen maanden, het afgelopen jaar al vaker, maar we voelen ons niet gehoord en allesbehalve serieus genomen. Het kan bijna niet anders dan dat u volledig op de hoogte bent. Maar stel dat het om wat voor reden toch aan uw aandacht is ontglipt: hierbij ons beknopte verhaal. En ik verzoek u met klem, neem even enkele minuten de tijd om het te lezen. Dat verdient het. Dat verdienen wij als inwoners van uw gemeente. Onze zorgen betreffen de plannen om 24 woonstudio’s te creëren voor mensen met een indicatie WLZ 1 en 2 in de Moskoupleats. Vooropgesteld: wij zijn het met de fracties eens dat het in beginsel een mooi initiatief is. Voor alle mensen moet een plekje zijn waar ze zich welkom en thuis kunnen voelen. Echter de hoeveelheid studio’s vinden wij in geen verhouding staan tot ons kleine dorp. De impact van de komst van dusdanig veel studio’s met minstens dito veel cliënten is groot, groter dan tot nog toe door buitenstaanders is erkend. Draagvlak? In een eerder stadium is aangegeven dat draagvlak in het dorp erg belangrijk is.

Hoe kan het dan dat wij daarin, als naaste bewoners, niet worden meegenomen en niet serieus worden gehoord? Enkele voorbeelden ondersteunen dit gevoel met feiten: - Er is nimmer rechtstreeks contact gezocht met ons als buurt, noch door de wethouder, noch door de initiatiefnemers. Dat was toch het minste wat je had kunnen doen? - De ingediende zienswijzen, zestien in totaal, werden afgelopen dinsdag over één kam geschoren (zonder oog te hebben voor privacygevoelige informatie) en van tafel geveegd waarbij een lokale volksvertegenwoordiger bovendien minderwaardige opmerkingen plaatste. Hoe is het mogelijk dat vragen, zorgen en gevoelens die leven in de buurt volledig aan de kant worden geschoven? - Er wordt door de gemeente laat gecommuniceerd waardoor voorbereidingstijd voor bijvoorbeeld de vergadering van vorige week dinsdag ontbreekt. Onze spreektijd is ingekort tot twee minuten. Hoe kunnen wij ons verhaal vertellen als er niet wordt geluisterd? En dan even over de inhoud van het begrip draagvlak. Als je het zoekt in woordenboeken dan kom je betekenissen tegen als ‘ondersteunende groep’. In ons optiek bestaat het draagvlak in deze zaak uitsluitend uit de belanghebbenden en dat is wel heel eenzijdig. Ook hier wordt het gevoel onderschreven door feiten: - Onze zorgen zijn zeker niet alleen de onze, maar worden in het dorp breed gedragen.

- In een eerder overleg werd benoemd dat het Fryske Gea en de initiatiefnemers elkaar weer hadden gevonden. Maar bij navraag van onze kant blijkt dit in het geheel onjuist. Onze zorgen Tot zover over de gang van zaken. En dan over onze zorgen die geen gehoor vinden, waarover voortdurend wordt heen gewalst. Onze zorgen betreffen ons eigen leefklimaat en onze veiligheid. U kunt zich de zorgen wellicht voorstellen als u een medebuurtbewoner was geweest. De Moskoupleats staat midden in onze buurt, niet in een levendig dorp waar van alles te doen is, maar aan de rand van een kleine plattelandsgemeente. Hoe gaan cliënten hier een thuis vinden, op een plek waar verder weinig te doen is? Over de cliënten gesproken. We vinden het hoogst opmerkelijk dat in de eerste plannen de zorgzwaarte werd vastgesteld op WLZ 3 en 4, een behoorlijke zorgzwaarte. Plotseling is deze zorgzwaarte bijgesteld naar 1 en 2. Een opmerkelijk bijstelling na bijna anderhalf jaar plannen maken en bespreken. Miscommunicatie zou eraan ten grondslag liggen, maar wij kunnen ons ook goed voorstellen dat de nieuwe zorgzwaarte de initiatiefnemers beter uitkomt. Zij werken volgens een verdienmodel waarbij het inderdaad vooral draait om geld verdienen.

Niet alleen zijn zorgzwaartes gaandeweg het proces aangepast, ook de stichting is omgezet naar verschillende BV’s: welk doel dient dat? Nogmaals, wij vragen met klem om gehoord te worden, om serieus genomen te worden, om met elkaar het gesprek te kunnen voeren over onze zorgen. Dat is tot nu toe steeds afgehouden. Als daar geen ruimte voor is, voelen wij ons genoodzaakt om andere stappen te ondernemen. En nee, dit is geen hetze. Dit zijn wij die gehoord willen worden in een zaak die ons dagelijks leven rechtstreeks beïnvloedt. Namens de buurtvereniging de Sanrapen Katlijk,