inspreektekst 220126 over wet betaalbare huur ANONIEM.pdf

De wilde tijger

www.dewildetijger.nl

Heemstede, 20 januari 2026 Hieronder staat een inleiding van circa 450 woorden, in verzorgde toon, geschikt voor inspraak op 22 januari 2026. Wijben heb het sprookje functioneel gehouden en de juridische boodschap helder, zonder te verzanden in jargon. Alleen de uitgesproken tekst geldt

Geachte voorzitter, leden van de raad, college en aanwezigen, Laat ik beginnen met een sprookje. Er was eens een molenaar die beweerde dat zijn dochter stro tot goud kon spinnen. Het klonk prachtig, bijna te mooi om waar te zijn. De koning geloofde hem, sloot het meisje op in een kamer vol stro en eiste resultaat. Maar we weten allemaal hoe dit sprookje afloopt: zij kon het niet. Stro bleef stro. Goud bleef goud. En wie volhoudt dat het anders is, liegt zichzelf en anderen voor. Dat sprookje is vandaag relevant. Want net zo ondenkbaar als stro dat vanzelf goud wordt, is het dat een gemeente zich kan onttrekken aan haar wettelijke plicht tot handhaving en naleving van de Wet betaalbare huur. Toch is dat precies wat hier, in Heemstede, dreigt te gebeuren wanneer juridische redeneringen worden gebruikt om niet te hoeven handhaven. Laat ik helder zijn: een jurist kan veel uitleggen, maar hij kan de werkelijkheid niet herschrijven. De Wet betaalbare huur is geen vrijblijvende wens, geen beleidsvoornemen, en geen facultatieve richtlijn. Het is geldend recht. En

geldend recht brengt plichten mee. Voor verhuurders, maar óók voor gemeenten. In Heemstede is er een stichting, De Wilde Tijger, die de gemeente telkens opnieuw aan die plicht herinnert. Niet uit dwarsheid, niet uit ideologie, maar uit noodzaak. Omdat huurders zonder handhaving rechteloos worden. Omdat betaalbaarheid geen abstract begrip is, maar een concrete voorwaarde om te kunnen wonen. Het is belangrijk om hier één misverstand weg te nemen: dit gaat niet over de Wet goed verhuurderschap. Dat is een andere wet, met een andere doelstelling. Waar wij het vandaag over hebben, is eenvoudiger en fundamenteler: elke huurwoning waarbij een redelijk vermoeden bestaat dat de Wet betaalbare huur niet wordt nageleefd, moet aan die wet worden getoetst. En zo nodig gehandhaafd. Dat is geen gunst aan huurders. Dat is geen politieke keuze. Dat is een wettelijke opdracht. Een gemeente die zegt: “wij handhaven niet, tenzij…”, zegt in feite: “wij accepteren dat stro soms goud wordt genoemd.” Maar zo werkt recht niet. Zo werkt de rechtsstaat niet. En zo werkt vertrouwen in de overheid al helemaal niet. Daarom staan wij hier vandaag. Niet om sprookjes te vertellen, maar om de gemeente Heemstede te vragen te doen wat zij behoort te doen: de wet naleven, en die naleving actief afdwingen. Want stro blijft stro. En recht blijft recht.