3. Verweerschrift raad inzake bezwaren de heer en mevrouw GEANONIMISEERD.pdf

Bezwaarschrift Van der Hulst en Van der Hulst-Grooters 1. Door de heer Van der Hulst en mevrouw Van der Hulst-Grooters (“Van der Hulst”) zijn de volgende bezwaargronden naar voren gebracht bij bezwaarschrift van 25 maart 2025: Samenvatting van de bezwaargronden 1. Van der Hulst zijn voor hun bestaan afhankelijk van het agrarisch bedrijf op de gronden en in de gebouwen ter plaatse. Het voorkeursrecht maakt inbreuk op het ongestoord genot van het eigendomsrecht; er is sprake van directe invloed op lange termijnplannen zoals bedrijfsopvolgingsplannen. 2. Van der Hulst zijn van mening dat het bij het eigendomsrecht hoort dat zij de percelen mogen verkopen op de vrije markt aan wie ze willen. Van der Hulst uiten hun zorgen over het kunnen verkopen voor een eerlijke marktprijs. 3. De locatie wordt momenteel gebruikt voor het voorzien in een maatschappelijke behoefte door middel van huisverkopen en activiteiten op het erf. 4. De inbreuk op het eigendomsrecht is in strijd met mensenrechtenverdragen. Van der Hulst zijn het er niet mee eens dat het maatschappelijk belang de inbreuk op het eigendomsrecht rechtvaardigt. 5. In het regionaal perspectief zijn de gronden ingetekend als natuur. Indieners begrijpen niet dat een maatschappelijk belang aanwezig wordt geacht en dat dat zwaarder weegt dan de ongestoorde genieting van het eigendomsrecht.

Van der Hulst leveren zelf een natuurbeleving in agrarisch gebied met hun bedrijf. 6. In het noordelijk deel van het plangebied worden alleen voorkeursrechten gevestigd op de gronden die Van der Hulst in

1312442

pagina 1 van 3

eigendom hebben, en niet op de agrarische gronden. Volgens Van der Hulst is daarmee sprake van een verschillende behandeling van eigenaren in het gebied. Reactie van de gemeenteraad op de bezwaargronden 2. Hieronder weerlegt de gemeenteraad de aangevoerde bezwaargronden. 1. Vooropgesteld zij dat eigenaren niet verplicht zijn om op basis van het voorkeursrecht tot verkoop van de percelen aan de gemeente over te gaan. Het voorkeursrecht is een passief instrument. De eigenaar behoudt de eigendom van de onroerende zaak en bepaalt zelf of en wanneer hij deze wil vervreemden. Alleen als hij wil vervreemden moet hij de gemeente als eerste in de gelegenheid stellen de onroerende zaak te verkrijgen. Van der Hulst kunnen nog steeds gebruik maken van de veehouderij en worden in dit gebruik niet geschaad noch belemmerd door het voorkeursrecht. De bestaande functies kunnen worden voortgezet. 1 2. Het voorkeursrecht is een door de wetgever ter beschikking gesteld middel om de overheid regie te geven bij voorgenomen gebiedsontwikkelingen. In de Omgevingswet zijn bepalingen opgenomen die waarborgen dat de eigenaar de werkelijke waarde ontvangt, de wet biedt de mogelijkheid van een prijsbepalingsprocedure bij de rechtbank als partijen niet tot overeenstemming komen (§ 9.2.4 Omgevingswet). 3. Het huidig gebruik wordt niet beperkt door het voorkeursrecht.

Hoe het perceel in de toekomst gebruikt gaat worden en welke invulling daaraan gegeven wordt, komt aan bod in de planfase van het project. Hierbij zij nogmaals benoemd dat het voorkeursrecht eigenaren er niet toe verplicht om de percelen te verkopen aan de gemeente. Zie ook A-G De Bock, ECLI:NL:PHR:2020:660, § 3.13: “De vestiging van een voorkeursrecht heeft geen gevolgen voor de eigendomsrechten van de aangewezen grond. De eigenaar kan zijn grond blijven gebruiken en zijn rechten als eigenaar blijven uitoefenen, met inachtneming van de beperkingen die het voorkeursrecht met zich brengt. Het voorkeursrecht houdt evenmin een verplichting tot verkoop van de grond in: het is en blijft aan de eigenaar om al dan niet te besluiten tot verkoop – de Wvg spreekt van ‘vervreemding’ – van zijn grond. Een gemeente kan dus niet via het voorkeursrecht verwerving van de grond afdwingen.” 1

1312442

pagina 2 van 3

4.

5.

6.

Het voorkeursrecht is niet in strijd met mensenrechtenverdragen, waaronder artikel 1 van het Eerste Protocol bij het Europese Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM). Door zowel de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State als de Hoge Raad is meermaals beslist dat het voorkeursrecht toelaatbare inmenging is in het eigendomsrecht, gelet op het gediende algemene belang.2 Aan de wettelijke vereisten voor het vestigen van het voorkeursrecht wordt voldaan. Aan de aangewezen gronden wordt immers een niet-agrarische functie toegedacht. De gemeenteraad heeft binnen de aan hem toekomende beleidsvrijheid beoordeeld op welke gronden het nodig is om een voorkeursrecht te vestigen.

Conclusie: het bezwaarschrift van Van der Hulst is ontvankelijk, maar het bezwaar is ongegrond.

Zie onder meer HR 13 november 2009, ECLI:NL:HR:2009:BI6269, NJ 2010/240 m.nt. P.C.E. van Wijmen, rov. 3.2.4; ABRvS 21 augustus 2002, ECLI:NL:RVS:2002:AE6739, 2.9-2.11. 2

1312442

pagina 3 van 3