260915 Inspreekmemo inwoner WiH 16-09-2026

Geachte aanwezigen, Ik ben opgegroeid in een kwekersfamilie in Cruquius. We hadden het niet breed, maar iedereen was welkom in ons huis. Mijn vader werkte graag met mensen met een andere culturele achtergrond. Want dat bracht nieuwe inzichten, verbeteringen, energie en plezier. Vandaag sta ik hier met een gevoel van frustratie en onbegrip. Hoe is het mogelijk dat Heemstede – een gemeente die op alles bovengemiddeld scoort – niet in staat is haar talenten, daadkracht en inlevingsvermogen in te zetten? We lijken te vergeten dat we het hier over mensen hebben. Mensen zoals u en ik. Ouders, ondernemers, vakmensen, creatievelingen. Ze laten huis en haard achter voor de veiligheid van hun kinderen. Dat zou u ook doen. Ik heb 2 jaar met Jawed mogen werken. Hij kwam als driejarig vluchtelingetje uit Afghanistan naar Nederland. Zijn vader is zwaar getraumatiseerd, maar het gezin werkte knetterhard. De vlucht moest het waard zijn. Jawed behaalde zijn master in Finance en werkt nu bij een groot accountantskantoor. In het boek Dit boek gaat over mensen beschrijft Angelo Schuurmans hoe zij in Oss een succesvolle opvang voor ruim 300 vluchtelingen realiseerden. Ossenaren werken samen met de nieuwkomers; op die manier leer je elkaar kennen en creëer je draagvlak en begrip voor besluiten die misschien niet zo leuk zijn. Gevolg; de buurt baalde toen de opvang moest worden verplaatst.

Die was namelijk ook tijdelijk. Laat die omvang in Oss een les zijn: minder is niet beter. Met 160 mensen biedt het COA permanente beveiliging en dagelijkse professionele begeleiding. Dat geeft structuur, rust en veiligheid voor de bewoners én voor de buurt. Bij een kleine groep van 50 mensen is de professionele basis beperkt waardoor de druk op onze lokale huisartsen en scholen juist groter wordt. 160 mensen biedt ons simpelweg meer grip en kwaliteit. En meer mensen die iets kunnen bijdragen. Ik roep de commissie dan ook dringend op de raad te adviseren door te gaan met het uitwerken van de plannen voor een mooie opvang bij Cruquiusbrug. Samen met bewoners die in de werkgroepen oplossingen bedenken voor alle vragen die er leven. Ik ben 100% overtuigd dat we dat kunnen. Als we nu weer gaan vertragen, geven we de regie uithanden en zijn we verder van huis. Dat zou een grappige woordspeling zijn als het niet zo treurig was.