260518 Inspreektekst inwoners Wet betaalbare huur en Wet BIBOB.pdf

⭐ Inspreektekst – 4 minuten – Alleen het uitgesproken woord telt Voorzitter, raadsleden, Allereerst wil ik u feliciteren. Heemstede heeft een raad die uniek is in Nederland: de meest vrouwelijke gemeenteraad van het land. Dat is niet alleen een statistiek. Dat is een teken van kracht, van representatie, van een samenleving die vooruit wil. En ik meen dat oprecht: u mag daar trots op zijn. Vanavond wil ik iets met u delen dat persoonlijk is, maar dat ook raakt aan de vraag waarom ik hier sta. In het kwaliteitenspel van Peter Gerrickens wordt gevraagd: “Wie zijn jouw helden?” Want helden laten zien welke eigenschappen je zelf belangrijk vindt. Ze maken je nederig, maar ze laten ook zien wie je probeert te zijn. Mijn helden zijn Nelson Mandela, Els Borst, Paul Bosch, Willy Marks en mijn vader. Vijf mensen die mij hebben gevormd. Vijf mensen die mij hebben geleerd dat rechtvaardigheid geen luxe is, maar een plicht. Dat je moet opstaan wanneer iets niet klopt. Dat je verantwoordelijkheid moet nemen, ook als dat moeilijk is. Ik wil één van hen speciaal noemen: Els Borst. Toen zij partijleider werd, werd ik lid van het landelijk hoofdbestuur van D66. Ik heb haar van dichtbij meegemaakt. Haar zachtheid, haar helderheid, haar moed. Els was een vrouw die nooit schreeuwde, maar altijd hoorde je haar. Omdat ze sprak vanuit overtuiging, vanuit menselijkheid.

Haar dood in 2014 was een van de meest schokkende politieke moorden in ons land. En ik vind dat we haar juist nu moeten noemen. Niet om politiek, maar om haar nalatenschap. Els was minister van Volksgezondheid, maar haar passie ging verder dan zorg. Haar passie was een mooi en betaalbaar leven voor iedereen. Een samenleving waarin mensen niet worden overvraagd, niet worden uitgeknepen, maar worden beschermd. En dat brengt mij bij waarom ik hier sta. De Wet betaalbare huur is precies zo’n beschermingswet. Een wet die zegt: “De huur moet eerlijk zijn. De puntentelling moet kloppen. En de gemeente moet handhaven.” Dat is geen keuze. Dat is een wettelijke taak. Laat me het even uitleggen alsof we allemaal twaalf zijn. Want dan snapt iedereen het meteen. De Wet betaalbare huur zijn de regels op het schoolplein. De gemeente is de juf die moet opletten. De huurder is het kind dat zegt: “Hij speelt vals.” En de verhuurder is degene die moet bewijzen dat hij wél eerlijk speelt. Maar in Heemstede is dat niet gebeurd. De gemeente heeft de verkeerde wet gebruikt, de verkeerde regels toegepast en de verkeerde persoon om bewijs gevraagd. Daardoor worden huurders niet beschermd en werkt de wet niet zoals bedoeld. En dan is er nog iets.

Als iemand steeds weer de regels overtreedt, dan zegt de Wet Bibob: “Gemeente, kijk even extra goed of deze persoon wel eerlijk bezig is.” Dat is een integriteitscheck. Een soort: “Als je steeds weer vals speelt, dan gaan we beter opletten.”

Als een verhuurder structureel te hoge huren vraagt, verkeerde puntentellingen gebruikt of niet meewerkt, dan is dat niet alleen een overtreding van de Wet betaalbare huur. Dan is dat ook Bibob-relevant. Dan moet de gemeente niet alleen handhaven, maar ook kijken of er misschien een patroon zit dat niet klopt. Voorzitter, raadsleden, ik sta hier niet voor mezelf. Ik sta hier voor huurders die geen podium hebben. Voor mensen die niet weten hoe de regels werken. Voor mensen die afhankelijk zijn van u — van de overheid — om hen te beschermen. Mijn helden leerden mij dat je moet opstaan wanneer iets niet klopt. Dat je verantwoordelijkheid moet nemen, ook als het ongemakkelijk is. Dat je moet kiezen voor rechtvaardigheid, niet voor gemak. Ik vraag u daarom om twee dingen. Ten eerste: Draag het college op om de Wet betaalbare huur correct toe te passen, en om wél te handhaven waar dat moet. Ten tweede: Gebruik de Wet Bibob wanneer verhuurders structureel de fout ingaan. Niet om te straffen, maar om te beschermen. Om te zorgen dat Heemstede een gemeente blijft waar mensen eerlijk worden behandeld. Dank u wel.