brief van inwoner reactie op masterplan Schrijversbuurt

Geachte raadsleden , Aanstaande donderdag ligt het masterplan Schrijversbuurt ter besluitvorming voor u. Ik wil u met klem verzoeken dit plan nog niet goed te keuren. Niet omdat verandering per definitie slecht is , maar omdat dit plan in de huidige vorm onvoldoende doordacht , onvoldoende getoetst en onvoldoende afgestemd met bewoners is. Het leest als een grotendeels door AI gegenereerd document , en precies dát is hier het probleem: AI kan structureren , maar niet nadenken , afwegen of verantwoordelijkheid dragen. Een paar concrete voorbeelden , met in het achterhoofd dat in dit plan parkeergarages op maaiveldniveau worden gerealiseerd , waardoor woningen feitelijk op de eerste verdieping komen te liggen. Op pagina 27 van het plan is te zien dat vrijwel alle kavels hun parkeerplaatsen op maaiveldniveau (BG) hebben. Op pagina 11 staat dat er “weer aan de straat gewoond en geleefd” gaat worden. In werkelijkheid lopen bewoners straks tussen parkeergarages door of verblijven zij op de eerste verdieping van hun eigen kavel. Van leven aan de straat is dan geen sprake. Sociale cohesie reikt niet verder dan de directe buren , en het beeld dat hier wordt geschetst is simpelweg onjuist. Daar komt bij dat de sociale veiligheid afneemt. Wandelaars bewegen zich tussen parkeergarages door , plekken zonder sociale controle. Dat is geen detail , dat is een ontwerpkeuze met gevolgen.

Pagina 39 spreekt over lage erfafscheidingen en een directe relatie tussen woning en straat. Maar als woningen op de eerste verdieping liggen , ziet niemand iets van die lage afscheidingen. Ook hier botst de tekst met de werkelijkheid. Op pagina 32 worden egelhuizen in erfafscheidingen genoemd. Los van de sympathieke intentie: er is geen wetenschappelijk bewijs dat egels liften of parkeergarage trappen gebruiken om tuinen op de eerste etage te bereiken. Dit is wensdenken , geen onderbouwd ontwerp. De pocketparken (pagina 51) klinken aantrekkelijk , maar liggen ingesloten tussen parkeergaragemuren. Dat zijn geen groene oases , maar potentiële hangplekken , voetbalmuurtjes en probleemzones. Dit zijn slechts enkele voorbeelden waaruit blijkt dat er te weinig menselijke regie op dit plan heeft plaatsgevonden. Dan de groep bewoners die vrijwel volledig buiten beeld is gebleven. Het plan gaat uit van 480 woningen , waarvan 260 eigendom zijn van Woonopmaat. Dat betekent dat 220 woningen géén onderdeel zijn van Woonopmaat , grotendeels particuliere koopwoningen. In het document van 104 pagina’s wordt het effect op deze groep vrijwel nergens serieus behandeld. Niet bij zonuren , niet bij parkeren , niet bij verkeersdruk , niet bij overlast. Geen hoofdstuk , geen paragraaf , niets.

Dat is opmerkelijk , zeker omdat veel van deze woningen privé-eigendom zijn van bewoners die veel te verliezen hebben en vaak goed juridisch zijn ingedekt. Het verkeersplan laat zien dat de Jacob Catsstraat de belangrijkste verkeersader wordt. Bestaande straten verdwijnen of worden eenrichtingsverkeer , waardoor verkeer wordt afgewenteld op omliggende buurten. Dit probleem wordt niet binnen het eigen plan opgelost. Een ondertunneling ter hoogte van kavel J zou de verkeersstroom grotendeels binnen het project kunnen houden , tegen relatief beperkte kosten in verlies van parkeerplaatsen of woningen. Die optie wordt niet serieus onderzocht. Ook op het gebied van parkeren wordt voorbijgegaan aan bestaande rechten van eigenaren van koopwoningen uit de jaren ’90. Die rechten moeten worden gerespecteerd. Bij het maximale scenario van 730 woningen ontstaan nu al parkeerproblemen. Tegelijkertijd wijzen onderzoeken erop dat gratis straatparkeren beleidsdoelen ondermijnt. De consequentie is duidelijk: parkeerzones , betaald parkeren of vergunningen , afgewenteld op bestaande bewoners. Met extra verkeersdruk en verminderde verkeersveiligheid tot gevolg. Het plan spreekt regelmatig over het groene en blauwe karakter van Heemskerk , maar in de uitwerking lijkt dat vooral te gelden voor de Woonopmaat-woningen. Ook hier ontbreekt een eerlijke afweging voor de bestaande koopwoningen.

Zo wordt gesproken over vergroening door auto’s in garages te plaatsen , maar nergens wordt inzichtelijk gemaakt hoeveel vierkante meter groen (inclusief tuinen) verdwijnt en hoeveel daarvoor terugkomt. Daarnaast is voor mij onduidelijk waar de groene woonstraten precies komen. De tekeningen (pagina’s 47 en 48) suggereren dat geen rekening wordt gehouden met door bewoners getroffen energiebesparende maatregelen , zoals zonnepanelen. Grote bomen lijken pal voor bestaande woningen te worden gepland. Ook is het onduidelijk of het aantal genoemde verdiepingen uitsluitend woonlagen betreft of inclusief parkeergarages (pagina 53). Dat verschil is aanzienlijk , maar wordt niet helder toegelicht. Tot slot valt de haast op waarmee procedures lijken te worden omzeild. In de risicoparagraaf ontbreekt elk serieus woord over weerstand , juridische procedures en planschadeclaims , terwijl (gedeeltelijke) publieke financiering niet wordt uitgesloten. Alles overziend is mijn stellige overtuiging dat dit plan op essentiële punten onvolledig , onjuist en onvoldoende doordacht is. Goedkeuring in deze fase zou onverstandig zijn. Ik verzoek u daarom dringend om dit plan terug te sturen voor herziening , mét echte bewonersparticipatie en met aantoonbare menselijke afwegingen.