15 GR Sociaal - reactie op anonieme brief groep bezorgde medewerkers Sociale Dienst Drechtsteden.pdf

Van: bestuurgrsociaal.nl Verzonden: dinsdag 23 december 2025 15:59 Aan: griffie Sliedrecht <griffie@sliedrecht.nl>; Griffie Zwijndrecht <Griffie@zwijndrecht.nl>; griffie Papendrecht <griffie@Papendrecht.nl>; griffie Alblasserdam <griffier@alblasserdam.nl>; griffie Hardinxveld-Giessendam <griffie@hardinxveld-giessendam.nl>; Griffie HIA <Griffie@H-I-Ambacht.nl>; Raadsgriffie Dordrecht <Raadsgriffie@dordrecht.nl> Onderwerp: RE: Eén jaar na onze eerste brief – de situatie binnen de SDD is volledig ontspoord

Beste griffiers, Het Dagelijks Bestuur (DB) heeft kennisgenomen van de onderstaande anonieme brief. In overeenstemming met de eerder verstuurde elfde procesbrief (1 augustus 2025) reageert het DB niet langer inhoudelijk op anonieme brieven. Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd. Met vriendelijke groet, Marijke Reedijk Directie- en Bestuurssecretaris GR Sociaal

Van: Aan:

bezorgdemedewerkersSDD

Onderwerp: Datum:

Eén jaar na onze eerste brief - de situatie binnen de SDD is volledig ontspoord

maandag 22 december 2025 08:01:24

U ontvangt niet vaak e-mail van

@proton.me.Ontdek waarom dit belangrijk is

Aan de gemeenteraden van de Drechtsteden

t.a.v. fracties en commissieleden Geachte raadsleden, Precies één jaar geleden stuurden wij u onze eerste brief.

Wij waarschuwden voor een angstcultuur, willekeur en een onderzoek dat al vanaf het begin in één richting duwde.

Wij werden weggezet als “ stemmingmakers

onruststokers" en “ geëmotioneerden

Nu, een jaar later, heeft de rechter bevestigd wat wij toen al zagen: het onderzoek was tunnelvisie, onzorgvuldig en selectief blind. Het was het eenvoudigst

om alle schuld in de schoenen van de directeur te schuiven. Alle informatie die over andere hoofdrolspelers werd aangeleverd, werd volledig genegeerd. Vervolgens werden

wij door de wethouder niet serieus genomen; eigenlijk heeft zij ons nooit serieus genomen en was zij vooral bezig met haar eigen positie. En toch

is de situatie nu erger dan toen.

Wat wij hieronder beschrijven, is niet meer het verhaal van een organisatie in crisis. Het is het verhaal van een systeem dat zichzelf beschermt —koste wat kost —door

middel van angst, manipulatie en zorgvuldig verdeelde macht. 1. De angstcultuur is niet verdwenen - ze is vergiftigd Waar medewerkers vorig jaar nog durfden te fluisteren over onveiligheid, spreken zij nu in

termen van: ? structurele manipulatie ? strategische intimidatie ? sociaal isolement ? dossiermaatregelen ? gerichte afbraak Het netwerk van leidinggevenden dat jarenlang achter de schermen de dienst uitmaakte, is

nooit weg geweest. Sterker nog: de val van de vorige directeur heeft hen het gevoel gegeven dat ze

“ onzichtbaar genoeg” zijn om door te gaan. En dat doen ze.

2. Directrice De nieuwe directrice

- leiderschap gebaseerd op fictie, dossiers en subtiele afbraak werd binnengehaald als de frisse start die de organisatie

nodig had. Maar volgens talloze medewerkers is zij het middelpunt geworden van een nieuw soort

manipulatie: subtiel, bureaucratisch, maar vernietigend. Het patroon dat iedereen herkent: A. Uitnodigingen die nooit zijn verstuurd Meerdere medewerkers kregen te horen dat zij “ waren uitgenodigd voor een gesprek Er stonden geen mails.

Geen agenda’ s. Geen telefoonnot ties.

Maar wél een verwijt dat zij niet waren verschenen. B. Gesprekken die volgens

wél hebben plaatsgevonden - maar nooit zijn

gevoerd

beweert regelmatig:

“ We hebben dit al besproken

“ Dit heb ik u al uitgelegd “ Hierover zijn wij al in gesprek Documentatie toont keer op keer aan dat deze gesprekken nooit hebben plaatsgevonden. C. De lege, ontwijkende sorry’ s

Wanneer medewerkers dit aantonen, volgt een halfslachtige verontschuldiging: kort, gehaast, ontwijkend, zonder uitleg, zonder correctie van de dossiers. Maar dat is slechts het begin. 3. Wat er daarna gebeurt - de sluipende afbraak Iedere medewerker die haar aanspreekt op onwaarheden, maakt daarna hetzelfde mee: 1. De stille straf

Afspraken verdwijnen.

Werkzaamheden verschuiven naar anderen. Vergaderingen waar ze normaal bij zitten, worden ineens “ te specialistisch verklaard 2. De fluistercircuits Afdelingshoofden beginnen onderling twijfels te zaaien over de medewerker:

“ We moeten haar in de gaten houden

“ Hij is de laatste tijd moeilijk “ Ze lijkt de druk niet aan te kunnen Deze zinnen vallen nooit in officiële context —altijd in informele overleggen,

teamhoofdenvergaderingen, koffiepauzes met gesloten deuren.

3. Dossiers die zich vanzelf beginnen te vullen Notities verschijnen in het personeelsdossier:

? Verslagen van niet-bestaande gesprekken ? "Interpretat es" die niet overeenkomen met de feiten ? Een suggestieve toon die medewerkers wegzet als instabiel, emotioneel of

onbetrouwbaar Medewerkers krijgen deze notities vaak pas maanden later te zien —als de schade al gedaan is.

4. De correctiestrijd: vechten tegen een muur Wanneer iemand de fouten probeert te laten corrigeren, ontstaat een wanhopig rondje:

? HR verwijst door naar leidinggevenden ? Leidinggevenden verwijzen terug naar HR ? HR zegt dat “ het systeem nu eenmaal zo werkt” Niets wordt aangepast. De fout wordt onderdeel van een nieuw, ander dossierstuk. De medewerker wordt onderdeel van een verhaal dat nooit waar was.

5. De afbraakfase En uiteindelijk

breekt de medewerker. Na maanden van:

? isolatie ? manipulatie ? subtiele dreiging ? en het gevoel dat de werkelijkheid om hen heen wordt herschreven zeggen velen:

“ Ik stop. Ik kan niet meer Voor de betrokken afdelingshoofden is dat geen bijeffect. Het is het doel. 4. Wethouder - de architect van de externe fagade De rol van de wethouder verdient speciale aandacht.

Wanneer medewerkers haar benaderden met bewijs, kregen zij te horen:

“ Ik kan hier niets mee

Altijd dezelfde zin. Altijd dezelfde neutrale blik. Altijd dezelfde boodschap: zwijg. Maar in de raadszaal voert zij een heel andere choreografie op:

? een toon van empathie ? woorden als “ openheid

veiligheid" en “ herstel”

? zorgvuldig geformuleerde zinnen die de indruk wekken dat zij luistert

Voor medewerkers voelt dit als een toneelstuk waarin zij de hoofdrol speelt — een stuk waarin zij intern de deur dicht houdt en extern doet alsof zij hem opent. is niet slechts nalatig, maar actief onderdeel van het patroon:

niet door te handelen, maar door niet te handelen, niet door te liegen, maar door selectief te spreken, niet door te beschermen, maar door te laten gebeuren. Zij is de bestuurlijke laag die de giftige cultuur legitimeert door geen enkele grens te

trekken. 5. Het eerdere onderzoek - een schijnvertoning van waarheidsvinding Het onderzoek is voor velen hét bewijs geworden dat de SDD vooral bezig is met het

beschermen van macht, niet met het herstellen van vertrouwen.

Medewerkers die meldden over: ? afdelingshoofden ? manipulatiepatronen ? intimidatie ? dossiermisbruik kregen letterlijk te horen:

“ Dat valt niet binnen de scope In februari hebben we hierover een brief gestuurd aan de wethouder, maar deze is terzijde

geschoven. In plaats daarvan werd ons verweten dat wij onrust zouden veroorzaken.

Men wilde maar één verhaal horen. Alles wat andere patronen zichtbaar maakte, werd genegeerd. De rechter heeft nu bevestigd dat het onderzoek onzorgvuldig was, maar intern doet dat

er niet toe: dezelfde leidinggevenden zitten er nog. Dezelfde patronen gaan door. Dezelfde cultuur wurgt medewerkers elke dag een beetje verder.

6. Medewerkers zijn onveiliger dan ooit De combinatie van:

?

manipulatieve dossiers

? het netwerk van afdelingshoofden ? en de passivi eit van de wethouder

heeft een situatie gecreëerd waarin medewerkers niet alleen onveilig zijn, maar kwetsbaarder dan ooit. Het risico om te spreken is groter dan het risico om te zwijgen. Zwijgen wordt een manier om te overleven. 7. Wat wij vragen Wij vragen u om wat het onderzoek niet heeft gedaan,

wat de directie niet deed, wat de wethouder niet wilde: Waarheidsvinding.

Wij vragen om: 1. Een nieuw, volledig onafhankelijk onderzoek —breed, diep, en niet te sturen.

2. Een externe meldstructuur zonder enige betrokkenheid van SDD of bestuur. 3. B scherming van melders op papier én in praktijk.

4. Directe openheid over alle stappen in het herstelproces.

8. Wat wij kunnen leveren Wij beschikken over:

? geanonimiseerde verklaringen ? e-mails ? dossierstukken ? interne notit es ? voorbeelden van fictieve gesprekken ? bewijs van manipulatie en afbraak Alles geanonimiseerd. Alles veilig. Alles beschikbaar —zodra melders beschermd worden.

Slotwoord

Wij schrijven deze brief niet omdat wij willen vernietigen. Wij schrijven hem omdat wij weigeren kapotgemaakt te worden door een systeem dat

zichzelf beschermt door zijn eigen mensen op te offeren. Wat wij beschrijven is ernstig. Maar nog ernstiger is dat het echt gebeurt — elke dag, achter gesloten deuren. Zwijgen is geen optie meer. Niet voor ons. Niet voor u.

In de aanloop naar de feestdagen benadrukken wij het belang van reflectie en

zorgvuldigheid. Wij hopen dat het nieuwe jaar bijdraagt aan herstel, openheid en een werkomgeving waarin integriteit en menswaardigheid daadwerkelijk worden gewaarborgd.

Met grote ernst en diep wantrouwen,

Een groep anonieme medewerkers van de Sociale Dienst Drechtsteden