Bijlage 13 - Wensen en bedenkingen van de fractie van Forza!
Tekst van het document
Zienswijze Forza! op afkoopsom DGEC 25-08-2025
Op 17 februari 2017 besloot de Provincie Noord-Holland, naar aanleiding van ‘motie 31’, om zonneenergie opstellingen in bufferzones te onderzoeken—met name rondom Haarlemmermeer. Deze bufferzones werden ingesteld om verstedelijking tegen te gaan en het open, groene karakter tussen Amsterdam en Haarlem te behouden. Ondanks aanvankelijk uitgesloten zonneparken in deze zones, heeft politieke lobby geleid tot een versoepeling van het beleid na de verkiezingen van 2019. Dit leverde een definitieve doorbraak op: het tot dan toe grootste Nederlandse zonnepark kwam vlakbij de Polderbaan tot stand. Het beleidskader ‘Zonneakkers Haarlemmermeer’ was het resultaat van burgerparticipatie, maar de agrarische gronden tussen Zwanenburg en Boesingheliede werden pas op het laatste moment, na politieke lobby, toegevoegd aan het gebied voor zon op land. Dit leidde tot bezwaren van Forza!; de verantwoordelijke wethouder adviseerde overigens tegen deze uitbreiding. In december 2023 verkochten de initiatiefnemers hun belang in het Energy Park Zwanenburg kort na het binnenhalen van subsidie aan een Belgisch bedrijf. De 231.000 geplaatste zonnepanelen bleken niet de ‘deep textured’ panelen (die reflectie minimaliseren) zoals afgesproken/vergund, maar goedkopere, panelen die voor hinderlijke schittering zorgen.
‘Deep textured’ glas is duurder door complexe productie en vereist meer onderhoud, maar is essentieel om reflectie, zeker nabij Schiphol, te voorkomen. DGEC stelde onterecht dat deze panelen niet meer leverbaar zijn—een bewering die Forza! eenvoudig heeft weerlegd door directe navraag bij leveranciers. Er waren volop alternatieven beschikbaar, ook binnen Europa, en vanaf 500 stuks worden deze zelfs op maat geleverd. Ondanks de stelling van het college dat een definitie voor ‘deep textured’ zonnepanelen zou ontbreken, bestaat er wel degelijk een duidelijke technische omschrijving: een voelbare, diepe structuur, van doorgaans tenminste 1 millimeter die reflectie voorkomt. Het college heeft buiten zicht van de raad onderhandeld over een compensatieregeling, waarbij DGEC vergoed wordt voor het later in bedrijf nemen en de kosten van aanpassing van de huidige panelen —ondanks de bewuste keuze voor ongeschikte, goedkopere panelen. Dit alles betekent dat belastingbetalers jarenlang worden opgezadeld met kapitaallasten van circa €380.000 per jaar op een lening van €7.000.000. Het argument van Forza! is dat DGEC het risico
bewust genomen heeft en nu beloond wordt, terwijl de gemeenschap betaalt, inclusief landelijke overheid en de luchthaven—samen goed voor ruim 20 miljoen euro kosten. Forza! vindt dat het college een onverantwoorde beslissing heeft genomen door de vergunning aan te passen, zonder alle stakeholders correcte inspraak te bieden. Forza! gelooft niet dat DGEC een erg sterke zaak heeft. Forza! baseert haar standpunt op het arrest Vermeulen/Lekkerkerker (Vogelplaagarrest): het hebben van een vergunning sluit schadeclaims door onrechtmatige daad niet uit. Ook het arrest Ludlage/Van Paradijs bevestigt dat het voorkomen van onrechtmatige hinder niet ondergeschikt is aan bestemmingsplanregels. Hoewel Forza! begrijpt dat met name de hinder die de luchtvaart ondervindt en bijbehorende kosten het grootste belang zijn horen de kosten voor 100% op het bordje van DGEC thuis. Tot slot: Forza! kan niet verantwoorden dat aan een jokkende ondernemer miljoenen worden gegeven, terwijl gewone inwoners bij iedere (vermeende) kleine afwijking van een vergunning bedreigd worden met dwangsommen en voor de rechter worden gesleept en het college nimmer op zoek gaat naar oplossingen voor deze mensen. De oplossing volgens Forza!: een verdiend faillissement van DGEC en het dragen van kosten door de initiatiefnemers, niet de gemeenschap. Forza! is tegen de voorgestelde regeling. Namens Forza! Erik Vermeulen