CConstaterende datHaarlemmermeer
Koppel je AI →
Document · PDF

13555703 Beantwoording SV PRO over auto opladen vanuit een berging

Lijst ingekomen stukken voor de raad 27 augustus 2026, gemeente HaarlemmermeerBij agendapunt: 23. Beantwoording schriftelijke vragen van de fractie van PRO over auto opladen vanuit een berging (13555703)10.976 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 1 van 2

gemeente Haarlemmermeer De leden van de gemeenteraad van Haarlemmermeer Postbus 250 2130 AG Hoofddorp Bezoekadres: Taurusavenue 100 Hoofddorp Telefoon 0900 1852 Cluster Inlichtingen Telefoon Uw brief Ons kenmerk Bijlage(n) Onderwerp Ruimte, Economie en Duurzaamheid Abdelhakim Ouadi 0900 1852 ljuli 2026 13555703 1. Onderzoek VPA, Afwegingen over verlengd Private Aansluiting voor het laden van elektrische auto's 2. Evaluatie VPA andere gemeenten Beantwoording schriftelijke vragen van de fractie van PRO over auto opladen vanuit een berging Verzenddatum 2 1 AU6.2026 Geachte heer, mevrouw. Op 1 juli 2026 ontvingen wij schriftelijke vragen van de fractie van PRO over het opladen van auto's vanuit een berging. Onderstaand treft u de beantwoording aan. Vraag 1 Is de wethouder bekend met bovenstaand geschetst probleem? Antwoord: Ja, de bovenstaande situatie is bij ons bekend. Vraag 2 Zijn er mogelijkheden onderzocht om dit mogelijk te maken, zoals bijvoorbeeld een vergunning op kenteken voor laden? Antwoord: Ja, we hebben in 2023 onderzoek gedaan naar hoe inwoners van hun eigen electra-aansluiting gebruik kunnen maken voor het opladen van hun auto's (Nota van B&W Verlengde Private Aansluitingen voor elektrische auto's, 8302542, 26 september 2023). Dit onderzoek is te vinden in bijlage 1.

Naar aanleiding daarvan zijn sinds het begin van 2024 verlengde private aansluitingen (VPA) toegestaan in onze gemeente, in de vorm van kabelmatten. Bij het onderzoek hebben verschillende aspecten een rol gespeeld, zoals de juridische haalbaarheid, de verkeersveiligheid en het straatbeeld.

Ons kenmerk: 13555703 Pagina 2 Het is in sommige situaties mogelijk om gebruik te maken van een kabelmat om de laadkabel af te dekken in de Fruittuinen in Hoofddorp. De situatie dient wel te voldoen aan de voorwaarden voor het gebruik van een kabelmat. Zo mag er tussen de private laadpaal en de openbare parkeerplaats alleen een trottoir liggen en moet de kabelmat in een rechte lijn van maximaal tien meter over het trottoir lopen. Deze en aanvullende eisen zijn terug te vinden in bijlage 1. Parkeren op een trottoir en voor een garage of uitrit is op grond van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (RVV 1990) niet toegestaan. Het verlenen van ontheffingen voor het parkeren op het trottoir voor een garage zou ertoe leiden dat een deel van de openbare ruimte wordt toegewezen aan een specifieke bewoner. Dit past niet bij het karakter van de openbare ruimte en kan voor willekeur en precedentwerking zorgen. Het trottoir is bedoeld voor voetgangers. Geparkeerde voertuigen belemmeren de toegankelijkheid. In de Leidraad Inrichting Openbare Ruimte Haarlemmermeer (LIOR) is daarom opgenomen dat een voetpad minimaal 1,8 meter breed moet zijn, zodat het voor alle gebruikers toegankelijk blijft. Vraag 3 Is de mogelijkheid voor het gebruik van laadarmen onderzocht? Antwoord: Ja, laadarmen zijn meegenomen in het onderzoek.

Deze optie is verder niet meegenomen in de afweging, omdat wij een straat vol met dit soort constructies onwenselijk vinden. Vraag 4 Is de wethouder, bij negatieve beantwoording op bovenstaande, bereidt dit te onderzoeken? Antwoord: In 2023 hebben wij verschillende vormen van VPA's onderzocht. Op dit moment zien wij geen aanleiding om dit opnieuw te onderzoeken. Wij verwachten u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd. Hoogachtend, r\ burgemeester en wethouders van de gemeente H' ris, e m (> f aarlemmermeer, e burgemeester, ' P '11/ anne Schiiurirpris-Wijdeven /

Onderzoek VPA Afwegingen over de Verlengd Private Aansluiting voor het laden van elektrische auto’s.

2 Gemeente Haarlemmermeer Colofon Tekst, vormgeving en drukwerk Gemeente Haarlemmermeer Postbus 250 2130 AG Hoofddorp Telefoon 0900 1852 E-mail info@haarlemmermeer.nl Internet www.haarlemmermeer.nl Fotografie © Stryk Verwo Infra / © NKL / © LogoMatz juni 2023

Inhoudsopgave 1. | Aanleiding en doel ............................................................................................................................................ 4 1.1 | Huidige situatie ................................................................................................................................................. 4 1.2 | Aanleiding.......................................................................................................................................................... 4 1.3 | Doel en aanpak .................................................................................................................................................. 4 1.4 | Definitie en scope .............................................................................................................................................. 5 2. | Juridische afwegingen ....................................................................................................................................... 7 2.1 | De concessie van de MRA ................................................................................................................................. 7 2.2 | Eigendom en aansprakelijkheid ........................................................................................................................

7 2.3 | De Algemene Plaatselijk Verordening ............................................................................................................... 7 3. | Ruimtelijke afwegingen .................................................................................................................................... 8 3.1 | Verrommeling van de openbare ruimte? .......................................................................................................... 8 3.2 | Toegankelijkheid ............................................................................................................................................... 8 3.3 | Parkeerdruk ....................................................................................................................................................... 9 3.4 | Eigen terrein, woonerven en parkeerkoffers .................................................................................................... 9 3.5 | De toekomst ...................................................................................................................................................... 9 4. | Maatschappelijke afwegingen ........................................................................................................................

10 4.1 | Informele parkeerclaim ................................................................................................................................... 10 4.2 | Gevoel van ongelijkheid .................................................................................................................................. 10 4.3 | Energietransitie ............................................................................................................................................... 10 5. | Veiligheid en techniek..................................................................................................................................... 11 5.1 | VPA optie kabelgoottegels .............................................................................................................................. 11 5.2 | VPA optie kabelmatten ................................................................................................................................... 11 6. | Organisatie VPA-kabelgoten ........................................................................................................................... 12 6.1 | Uitvoering: een doorkijkje ...............................................................................................................................

12 6.2 | Intake en beoordeling van VPA-verzoeken ..................................................................................................... 12 6.3 | Aanleg en facturering ...................................................................................................................................... 12 6.4 | Beheer en onderhoud ..................................................................................................................................... 13 7. | Organisatie VPA-kabelmatten ......................................................................................................................... 14 7.1 | Geen vergunningenstelsel ............................................................................................................................... 14 7.2 | Eisen en voorwaarden ..................................................................................................................................... 14 8. | Communicatie en handhaving ........................................................................................................................ 15 8.1 | Communicatie .................................................................................................................................................

15 8.2 | Handhaving ..................................................................................................................................................... 15 9. | Andere gemeenten ......................................................................................................................................... 16 9.1 | Opzet en kosten .............................................................................................................................................. 16 9.2 | Conclusie ervaringen elders ............................................................................................................................ 17 10. | Conclusies ....................................................................................................................................................... 18 10.1 | Meningen en argumenten .............................................................................................................................. 18 10.2 | Wel of niet doen? ............................................................................................................................................ 18 Bijlage 1 Aanvraag kabelgoot ....................................................................................................................................

20 Bijlage 2 Toestaan kabelmatten ................................................................................................................................. 21 3 | Gemeente Haarlemmermeer 4 Gemeente Haarlemmermeer 1. Aanleiding en doel 1.1 Huidige situatie Haarlemmermeer wil elektrisch rijden stimuleren. Op dit moment kennen we in onze gemeente op hoofdlijnen twee soorten laadinfrastructuur voor elektrische voertuigen. Enerzijds zijn er inwoners die op eigen terrein kunnen parkeren en hun elektrische of plug-in hybride auto opladen via een wallbox, aangesloten op de eigen private netaansluiting van de woning. Anderzijds zijn er de openbare laadpalen in de publieke ruimte, die voor iedereen met een laadpas toegankelijk zijn, zowel voor geheel elektrische auto’s als voor plug-in hybride voertuigen. (Daarnaast zijn er snellaadstations langs de A4 en in Badhoevedorp.) Bij de gemeente komen steeds vaker vragen van inwoners die hun elektrische auto weliswaar op een openbare parkeerplek parkeren, maar deze via een kabel vanuit de privé netaansluiting willen laden. Zo’n manier van aansluiten noemen we een Verlengd Private Aansluiting (VPA). In het geval dat er zich een openbaar trottoir bevindt tussen de parkeerplaats en de privé aansluiting, staan we dat momenteel niet toe volgens de huidige regels.

Redenen daarvoor zijn onder meer veiligheid en toegankelijkheid (geen losse kabels in de openbare ruimte), aantasting van het straatbeeld en de aansprakelijkheid bij calamiteiten. In de huidige situatie staat in Artikel 2:19 van de APV de volgende verbodsbepaling: Artikel 2:19 Elektriciteitssnoer / kabel boven, op of naast de weg. 1. Het is verboden een elektriciteitssnoer / kabel voor het opladen van elektrische auto’s, aanhangwagens en/of andere (vakantie)voer- of vaartuigen boven, op of naast de weg te leggen. 2. Het verbod is niet van toepassing bij het gebruik van een door of namens de gemeente geplaatste laadpaal. Desalniettemin zijn er zijn er steeds vaker bewoners die toch zelf een laadsnoer over een trottoir leggen, bijvoorbeeld onder een rubberen mat of via een hengelconstructie. De vraag is daardoor ook of de gemeente str enger moet gaan handhaven, dan wel door het toestaan van VPA’s onder strikte voorwaarden de situatie beter kan gaan reguleren. 1.2 Aanleiding Inmiddels wordt in meerdere gemeenten ervaring opgedaan met het (onder voorwaarden) toestaan van VPA’s. Bovendien zijn er inmiddels meerdere manieren ontwikkeld die de veiligheid van een laadkabel in de openbare ruimte beter waarborgen. Ongeveer 30% van de bewoners (landelijk cijfer) heeft de mogelijkheid om op eigen terrein een e- auto op te laden.

In de gemeente Haarlemmermeer zal dat cijfer waarschijnlijk nog hoger liggen. Door het toestaan van VPA’s kan de private laadinfrastructuur substantieel worden uitgebreid, privaat laden van een elektrische auto wordt op deze manier bereikbaar voor veel meer inwoners. In juli 2022 besloot het College van B&W dat het gereguleerd toestaan van VPA’s onderzocht moet worden. (Nota ‘Uitgangspunten uitvoering maatregelen laadinfrastructuur elektrische auto’s’, 5 juli 2022, 2022.0001500.) In dat besluit is voorgesorteerd op de wijze van uitvoering: door toepassing van een zogenoemde kabelgoottegel . In dit rapport onderzoeken we de voor- en nadelen van VPA’s en vergelijken kabelgoottegels met de toepassing van een (rubberen) kabelmat. 1.3 Doel en aanpak Doel van dit rapport is het onderzoeken van de mogelijkheden voor het gereguleerd toestaan van VPA’s in de gemeente Haarlemmermeer, in welke situaties en onder welke voorwaarden. Het onderwerp VPA’s is op voorhand onderhevig aan discussie en heeft twee uitgesproken ‘kampen’ van voor - en tegenstanders. Daarom moet dit onderzoek uiterst zorgvuldig plaatsvinden, met inachtneming van alle perspectieven en met onder meer de inbreng van Beheer en Onderhoud, Handhaving, Juridische Zaken, Stedenbouw en Energietransitie. Een besluit over VPA’s zal immers gevolgen hebben voor de openbare buitenruimte in de hele gemeente.

Door de groei van de verkoop van elektrische auto’s en plug -in hybrides zou de vraag naar VPA’s weleens fors kunnen groeien, een inschatting van de toekomstige ontwikkeling is moeilijk te maken. Bovendien is het toestaan van VPA’s redelijk onomkeerbaar, omdat inwoners bijvoorbeeld juist door de mogelijkheid van een VPA kunnen besluiten om een stekkerauto aan te schaffen, en daarbij bijvoorbeeld zonnepanelen op hun dak leggen. 5 Gemeente Haarlemmermeer Aan de eisen van zorgvuldigheid voldoen we in dit rapport door de afwegingen vanuit diver se perspectieven toe te lichten. Deze perspectieven zijn opgesomd in de eerste kolom van onderstaande tabel. We nemen daarbij als leidraad het afwegingskader1 voor gemeenten dat is opgesteld door het Nationaal Kennisplatform Laadinfrastructuur (NKL). Het introduceren van VPA’s raakt aan het werk van meerdere clusters op het gebied van beleid en uitvoering. Daarom is een ronde gehouden waarin de relevante deskundigen van de gemeente Haarlemmermeer w erden bevraagd. De interne disciplines die zijn geconsulteerd staan in de tweede kolom van de tabel. De visies, opmerkingen en aandachtspunten van de betreffende clusters zijn als expert judgement in de gehele tekst verwerkt. Ten slotte nemen we ervaringen van andere gemeenten onder de loep. In veel gemeenten zijn raadsvragen gesteld over VPA’s en / of is men beleid aan het ontwikkelen.

Sommige gemeenten hebben vooralsnog gekozen om geen VPA te willen toestaan, ook niet in de vorm van een pilot. Wij beperken onze benchmark tot de gemeenten waar momenteel een pilot loopt, of waar staan VPA’s inmiddels in de hele gemeente zijn toegestaan. Die gemeenten zijn opgesomd in de derde kolom, en komen aan de orde in hoofdstuk tien. Aanpak onderzoek VPA’s Drie sporen Toepassen afwegingskader VPA’s van het NKL Inbreng vakinhoudelijke clusters intern Ervaringen van andere gemeenten met VPA’s (voor zover bekend) Onderdelen Juridisch Ruimtelijk Maatschappelijk Veiligheid en techniek Organisatorisch Financieel Beheer en Onderhoud Handhaving Polderarchitect Stedenbouw Juridische Zaken Verkeer Kabels en Leidingen Communicatie Veiligheid - Vergunningen Kabelgoten: Almere Amstelveen Dongen Leusden Nijmegen Soest Westland Winterswijk Zeewolde Kabelmatten: Almelo Heemstede Nijmegen Strijen Wijk bij Duurstede Zaanstad 1.4 Definitie en scope Het enige verschil tussen laden op eigen terrein en laden door middel van een VPA is dat de op te laden auto zich in dat laatste geval bevindt in de openbare ruimte. In beide gevallen bevindt het oplaadpunt zich op eigen terrein. Vervolgens zijn er twee soorten VPA’s, afhankelijk van de vraag of er zich wel of geen trottoir bevindt tussen de auto en het laadpunt.

Als er zich geen trottoir bevindt tussen de auto en het oplaadpunt, en de parkeerplek grenst bovendien direct aan het eigen terrein, dan is een VPA in de gemeente Haarlemmermeer ook in de huidige situatie al toegestaan (linker afbeelding). Er is dan geen bezwaar vanwege toegankelijkheid of veiligheid. De configuratie die in dit rapport centraal staat is die volgens de rechter afbeelding, waarbij het trottoir in de publieke ruimte wordt overbrugd. Definitie Verlengde Private Aansluiting (VPA) Een laadfaciliteit voor privaat gebruik waarbij de te laden auto zich bevindt in de publieke ruimte en waarbij de laadkabel is aangesloten op een private netaansluiting (woonhuis of bedrijfspand). Het overbruggen van dat trottoir met de laadkabel kan op verschillende manieren. Ten eerste door de kabel gewoon los over het trottoir te leggen, de meest ongewenste vorm. Daarnaast kan de kabel worden weggewerkt onder een dikke rubberen mat of onder een liggende kabelgoot. Tenslotte zijn er systemen waarmee de laadkabel aan een soort hengelconstructie hangt en zo hoog boven het trottoir naar de auto wordt geleid. 1 Hoe om te gaan met aanvragen voor Verlengd Private Aansluitingen (VPA’s)? Een afwegingskader voor gemeenten, inclusief technische eisen. Nationaal Kennisplatform Laadinfrastructuur. 21 juni 2022.

6 Gemeente Haarlemmermeer 1 2 3 4 5 6 7 De scope van dit rapport beperkt zich nadrukkelijk tot twee VPA-varianten om het trottoir te overbruggen. Ten eerste de zogenoemde kabelgoottegel om het trottoir te overbruggen. Een voorbeeld daarvan is foto 3. Daarnaast de kabelmat met als voorbeeld foto 2. (Met daarbij de opmerking dat de uitvoering van de kabelmat in dit voorbeeld te hoog is.) Het voorbeeld van foto 4 komt niet aan de orde omdat daar een particuliere laadpaal is geplaats in openbare ruimte. De hengelconstructie zoals in het voorbeeld van foto 7 wordt niet meegenomen omdat een straat vol met dit soort constructies op voorhand ongewenst is. Wat betreft de soort elektrische voertuigen geldt dat de VPA’s bruikbaar zijn voor alle stekkerauto’s, dus naast volledig elektrische voertuigen ook plug-in-hybrids. 7 Gemeente Haarlemmermeer 2. Juridische afwegingen 2.1 De concessie van de MRA Voor de aanleg van het netwerk van openbare laadpalen in de gemeente heeft de Metropoolregio Amsterdam (MRA) een concessie verleend aan een exploitant die het aanbrengen van nieuwe laadpalen op zich neemt en vervolgens deze commercieel exploiteert. De concessie wordt periodiek opnieuw aanbesteed. In de huidige overeenkomsten tussen gemeente, MRAe en de exploitant van de openbare laadpalen is geen bepaling opgenomen die een beperking zou vormen voor de uitrol van VPA’s.

Dit is relevant omdat de uitrol van VPA’s in principe het verdienmodel van de openbare laadpalen verslechtert. Immers: het laadtarief van een VPA is vaak lager dan dat van een openbare laadpaal. Bovendien is er bij een openbare laadpaal een morele plicht om een volgeladen e-auto weg te halen om zo plaats te maken voor een volgende op te laden auto: bij een VPA hoeft dat niet. Omdat het aandeel e-auto’s sterk groeit, zal het verdienmodel van de openbare laadpalen toch overeind blijven. Door het toestaan van de VPA’s hoeft het aantal openbare laadpalen dan minder hard te groeien. De twee systemen zijn in die situatie aanvullend en de VPA’s zorgen ervoor dat er uiteindelijk minder openbare laadpalen bijgeplaatst moeten worden. Als VPA’s worden toegestaan in Haarlemmermeer, zullen de betreffende partij en bij het vernieuwen van de MRAe overeenkomst daarover worden geïnformeerd. 2.2 Eigendom en aansprakelijkheid Artikel 5:20 van het Burgerlijk Wetboek zegt dat de eigenaar van de grond wordt ook eigenaar van de werken die op die grond zijn geplaatst en duurzaam met de grond verenigd. We noemen dat natrekking. Anders gezegd: een laadpaal in de openbare ruimte wordt automatisch eigendom van de gemeente. Om die reden moet het aansluitpunt van een VPA zich bevinden op het terrein van de particuliere aanvrager: deze is eigenaar van het laadpunt.

(In principe kan de gemeente een opstalrecht verlenen, maar dat zou voor iedere laadpaal een notariële acte vergen die ook nog gehandhaafd zou moeten worden.) In de variant van de VPA’s door middel van kabelgoottegels blij ft de aanvrager eigenaar van het laadpunt (en de laadkabel) en wordt de gemeente eigenaar van de goot in het trottoir. Mocht er door de kabelgoot in de openbare ruimte een ongeluk of valpartij worden veroorzaakt, dan is de gemeente (gedeeltelijk) aansprake lijk, vergelijkbaar met losliggende stoeptegels. Omdat de gemeente eigenaar is van de kabelgoten valt ook het beheer en onderhoud onder de verantwoordelijkheid van de gemeente. Bij de variant met kabelmatten is de eigenaar geheel verantwoordelijk voor het creëren van een veilige situatie en ook aansprakelijk voor mogelijk struikelpartijen. De gemeente wordt nergens eigenaar van. 2.3 De Algemene Plaatselijk Verordening Het toestaan van VPA betekent dat artikel 2:19 van de APV van Haarlemmermeer moet worden uitgebreid met een extra bepaling. Ook moet in het geval van de variant met kabelgoottegels worden beoordeeld of het nodig is om de Verordening fysiek domein Haarlemmermeer aan te passen.

8 Gemeente Haarlemmermeer 3. Ruimtelijke afwegingen 3.1 Verrommeling van de openbare ruimte? Door de variant met kabelgoottegels toe te staan zullen er op diverse plaatsen ‘doorsnijdingen’ komen, die zich overdwars in de trottoirs bevinden. Aan de uiteinden is op sommige momenten een laadkabel te zien van de VPA naar de auto. Naarmate het marktaandeel van elektrische en plug-in hybride auto’s toeneemt, zal ook het aantal aanvragen voor VPA’s toenemen. Hoe groter het succes van de VPA’s, hoe meer doorsnijdingen. Uiteindelijk kan het bijvoorbeeld zo zijn dat in een straat met twintig woningen ook twintig kabelgoten in de trottoirs liggen. (Dat is dan dus wel een straat waar niemand op eigen terrein kan parkeren.) Eén van de belangrijkste argumenten tegen kabelgoottegels is dan ook de ‘verrommeling’ van het straatbeeld. Tegenover de verrommeling door kabelgoten staat dat het toestaan ervan als gevolg heeft dat er uiteindelijk minder publieke laadpalen in de openbare ruimte nodig zijn. Ook laadpalen inclusief bebording verrommelen immers het straatbeeld. In die zin is het uit esthetisch oogpunt kiezen tussen twee kwaden. De esthetiek is ook besproken met de polderarchitect. Deze laat optekenen dat een kabelgoot in een trottoir met betontegels relatief onopvallend is.

Voor alle andere vormen van verharding (bijvoorbeeld gele of rode klinkers of sierbestrating) is het advies stellig negatief. Het is echter lastig om het uiterlijk van het trottoir mee te laten wegen in het al dan niet toestaan van een kabelgoot: het toestaan betekent in de praktijk toestaan in alle open verhardingen. (Dichte verhardingen zoals asfalt en beton zijn uitgesloten omdat een kabelgoot dan technisch slecht is in te passen.) De VPA-variant met een kabelmat heeft enkele voordelen boven de kabelgoot. Kabelmatten leveren ook verrommeling van de openbare ruimte op, maar in veel mindere mate. Ten eerste ligt de kabelmat uitsluitend op de stoep als er wordt geladen, in tegenstelling tot de kabelgoot die ook zonder kabel duidelijk zichtbaar blijft. Ook is er het voordeel bij verhuizingen: een mat verhuist mee met een bewoner, een kabelgoot niet. Tenslotte ligt de kabelmat er überhaupt niet als de betreffende bewoner met de auto op pad is. Het bezwaar bij sierbestrating en klinkers van de kabelgoot speelt geen rol bij het gebruik van kabelmatten. Bovendien zijn matten in tegenstelling tot kabelgoten ook te gebruiken bij vaste verhardingen zoals asfalt en beton. In de huidige situatie komen mensen al met allerlei ‘creatieve’ varianten van zelfbedachte VPA’s. Ook komen de handhavers regelmatig losse laadkabels tegen vanuit een tuin naar een auto.

Hoewel dat zeker niet is toegestaan volgens de APV probeert men het toch. In die zin is het toestaan van VPA’s een vorm van regulering en uniformering van iets dat in de praktijk toch al gebeurt. Doordat de gemeente dan één variant voorschrijft (kabelmatten of kabelgoottegels) wordt de moeilijk te handhaven wildgroei van oplossingen beperkt. 3.2 Toegankelijkheid Op voorhand mag het toestaan van VPA’s op geen enkele manier de toegankelijkheid van de openbare ruimte aantasten, ook voor minder validen en ouderen. Bij de keuze voor een bepaalde variant en het bepalen van eisen en voorwaarden is inmiddels ook de Belangengroep Gehandicapten Haarlemmermeer (BGH) betrokken. Overigens doet zich hier een paradoxale situatie voor. Enerzijds ontvangt de gemeente VPA -verzoeken van bewoners die beschikken over een gehandicaptenparkeerplaats (GPP). Voor hen betekent een publieke laadpaal vaak een te grote loopafstand. Met een VPA zouden zij dan wel elektrisch vervoer kunnen gebruiken. Anderzijds moeten mensen met een visuele beperking geen last hebben van mogelijk struikelgevaar door VPA’s. Ook de soepele overrijdbaarheid met rollators, scootmobielen en rolstoelen moet gegarandeerd zijn. Zie ook hoofdstuk vijf: Veiligheid en techniek. Het standpunt van de BGH is als volgt.

De voorkeur gaat uit naar kabelgoten, met name omdat deze altijd haaks op een vaste plek liggen en omdat ze vlakker zijn dan een kabelmat. Als aanvullende eisen geeft men aan dat de goten een afdichting moeten hebben met rubberen strips en dat de gleufbreedte niet meer is dan 20 mm. De kabelgoten die nu op de markt zijn voldoen aan de eerste eis, niet aan de tweede. Ook stelt de BGH dat het gebruik van kabelmatten meer afhankelijk is van de netheid van de gebruiker. Ten slotte wijst men erop dat anderen de mat gemakkelijk zou kunnen wegnemen. Aangezien dit laatste een strafbaar feit zou betekenen lijkt dat risico echter gering. De laadkabel zelf zou evenzo door een ander weg gehaald kunnen worden. De gemeente Almere is een voorbeeld waar VPA’s alléén bij Gehandicapten Parkeerplaatsen (GPP’s) worden toegestaan. Uit de ervaringen in andere gemeenten (zie hoofdstuk negen) zijn tot nu toe geen negatieve gevolgen voor de toegankelijkheid naar voren gekomen. Dat geldt voor zowel kabelgoten als kabelmatten. Een goed voorbeeld 9 Gemeente Haarlemmermeer is Wijk bij Duurstede. Zowel kabelgoten als kabelmatten zijn daar toegestaan en dat heeft niet geleid tot klachten over toegankelijkheid. Ook in Wijk bij Duurstede was de belangengroep voor gehandicapten betrokken bij de invoering.

Om zeker te zijn kunnen we de resultaten afwachten van de lopende proeven in andere gemeenten, zie hoofdstuk negen ‘Andere gemeenten’. 3.3 Parkeerdruk Hoe hoger de parkeerdruk, hoe minder geschikt een straat is voor VPA’ s. Immers, de parkeerplaats waar de VPA op uitkomt, is openbaar en dus bij hoge parkeerdruk relatief weinig beschikbaar voor de bewoner die het aansluitpunt van de VPA heeft. In de eerste plaats is het van belang nadrukkelijk te communiceren dat een VPA géén recht geeft op een vaste parkeerplek. In principe is het mogelijk om VPA’s niet toe te staan boven een bepaalde gemeten parkeerdruk. Toch is dat een lastig criterium: een parkeerdruk is niet statisch en kan in de toekomst lager of hoger worden. Zeker waar verdichting en inbreiding van woningbouw plaats vindt is dat laatste het geval. Een andere variant is wellicht het toestaan van VPA’s koppelen aan betaald parkeren: in de gebieden waar gereguleerd parkeren is komen dan geen VPA’s. Toch geldt daar min of meer hetzelfde als bij parkeerdruk als criterium: ook een gereguleerd parkeergebied kan groter worden zodat de situatie voor VPA’s verandert. Bovendien bestaat een groot deel van het gereguleerd parkeren uit blauwe zones. Kortom: parkeerdruk is geen hanteerbaar criterium voor het toestaan van VPA’s.

Dat betekent dat het des te duidelijker moet zijn voor bewoners dat zij absoluut geen openbare parkeerplaats kunnen ‘claimen’. (Zie hoofdstuk 4 ‘Maatschappelijke afwegingen’.) 3.4 Eigen terrein, woonerven en parkeerkoffers Bij bestaande bouw komen bewoners die de mogelijkheid hebben om op eigen terrein te parkeren vanzelfsprekend niet in aanmerking voor een VPA. Dit kan in de APV worden opgenomen. Ook al heeft men bijvoorbeeld twee elektrische auto’s en slechts één laadpunt. Bewoners die op eigen terrein kunnen parkeren en laden, bevinden zich in een gunstige onafhankelijke positie. De standaardconfiguratie van een VPA bestaat uit een laadpunt op eigen terrein met een overbrugging van het openbare trottoir, tot aan de rand van de openbare parkeerplaats. Kortom: een standaardstraat met langsparkeren of gestoken parkeren direct naast het trottoir. Het is op voorhand te voorzien dat er ook verzoeken komen voor situaties die daar van afwijken. Voorbeelden van andere inrichtingen zijn woonerven, straten waar maar aan één kant geparkeerd wordt en woonwijken waar het parkeren in zogenoemde parkeerkoffers is gecentraliseerd. Om deze situaties uit te sluiten moet als criterium gelden dat VPA’s uitsluitend een trottoir overbruggen, en niet een straat, een fietspad, woonerf of andere plek waar verkeer overheen rijdt. Ook dit criterium kan in de APV worden opgenomen.

Overigens zouden VPA’s als gevolg kunnen hebben dat projectontwikkelaars anders gaan denken over gebiedsinrichting: degenen die niet op eigen terrein kunnen parkeren krijgen dan zoveel mogelijk een optie voor een VPA vanuit de eigen voortuin. Dat is tegengesteld aan huidige trends zoals ‘parkeren op afstand’ en het concentreren van parkeerplekken in parkeerkoffers. 3.5 De toekomst Ten opzichte van openbare laadpalen of snellaadstations biedt een VPA de gebruiker het voordeel van de kortst mogelijke loopafstand. In principe is een VPA ook de goedkoopste manier om te laden, zeker wanneer de gebruiker daarbij zonnepanelen inzet. Daar staat tegenover dat de investering in een elektrische auto, een private laad paal (wallbox) en zonnepanelen aanzienlijk is. Het is dus onzeker hoe de vraag naar VPA’s zich zal ontwikkelen. Het beeld kan variëren van een sporadische VPA in een woonwijk tot aan een woonstraat met aan weerszijden tientallen VPA’s. Momenteel is het aantal bewonersvragen over VPA’s nog beperkt. Wel zijn er geregeld klachten over onvoldoende beschikbaarheid van de bestaande publieke laadpalen. VPA’s kunnen in die zin een goede aanvulling zijn op de bestaande laadinfrastructuur, en zullen ervoor zorgen dat het aantal publieke laadpalen minder snel hoeft te groeien.

Technische innovaties kunnen er tenslotte voor zorgen dat allerlei andere vormen van laadinfrastructuur in zwang raken. Denk aan slim laden (bijvoorbeeld goedkope tijdvensters), bidirectioneel laden (laden als laag tarief, terugleveren als hoog tarief), contactloos laden, laden via trottoirbanden of geïntegreerd in verlichtingsmasten. Het toestaan van VPA’s betekent dus het accepteren van onzekerheid over de uiteindelijke aantallen. Het aandeel elektrische voertuigen in de autoverkopen stijgt momenteel echter snel. 10 Gemeente Haarlemmermeer 4. Maatschappelijke afwegingen 4.1 Informele parkeerclaim Bewoners die een VPA realiseren, kunnen vervolgens informeel de parkeerplek erbij ‘claimen’ voor hun voertuig. Ook al stelt de gemeente vooraf zeer duidelijk dat de parkeerplaats openbaar blijft en dus voor ieder voertuig toegankelijk. Omdat er bij een VPA geen verkeersbesluit aan te pas komt, is het voor omwonenden niet mogelijk om bezwaar te maken tegen de aanleg. Ook het omgekeerde is mogelijk: als de parkeerdruk hoog gen oeg is, blijft de VPA het grootste deel van de tijd feitelijk onbruikbaar voor de betreffende bewoner. In een extreem geval zou een VPA kunnen leiden tot conflicten tussen buurtbewoners. Toch beschouwen we dit niet als tegenargument voor VPA’s.

Het is namelijk aannemelijk dat er in een dergelijk geval al een burenruzie bestond die dan misschien via de parkeerplek verder verergert. Doorgaans regelen bewoners in een straat de beschikbaarheid van de parkeerplekken onderling, rekening houdend met elkaars situatie. In steeds meer gevallen fungeren buurt-apps daarbij als smeermiddel. Overigens geeft de variant met een kabelmat meer flexibiliteit voor het parkeren van de auto voor de deur omdat deze, in tegenstelling tot de kabelgoot, niet op een vaste plek ligt. 4.2 Gevoel van ongelijkheid Een maatschappelijke component van de afwegingen rond VPA’s is de vraag of ze een gevoel van ongelijkheid tussen bewoners kunnen oproepen. Wat dat betreft zijn VPA’s vergelijkbaar met parkeerplekken met een publieke laadpaal: ook die leveren soms gevoelens van ongenoegen op omdat parkeerplekken niet meer beschikbaar zijn voor traditionele brandstofauto’s. Parkeerruimte is een schaars goed. Gevoelens van ongelijkheid kunnen zich ook voordoen in straten waar niet iedereen de mogelijkheid heeft voor een VPA. Bijvoorbeeld omdat er maar aan één kant van de straat parkeerplekken zijn, of omdat sommige huizen een openbare groenstrook voor de deur hebben in plaats van parkeerplekken.

De gemeente heeft als optie om bepaalde gebieden aan te wijzen als minder geschikt voor VPA’s, maar dat heeft als nadeel dat er moeilijk eenduidige criteria voor zijn te formuleren. In de gemeenten waar VPA’s (kabelgoten en/of – matten) momenteel al worden toegestaan gelden er, voor zover bekend, geen restricties op basis van gebiedsindelingen. Overigens laat het hele verschijnsel elektrisch rijden ongelijkheid zien: pas langzaam komen de prijzen van elektrische voertuigen binnen het bereik van brede maatschappelijke groepen. Daar veranderen VPA’s weinig aan. 4.3 Energietransitie Naast de voorgaande sociaal-maatschappelijke afwegingen zijn er ook afwegingen die aansluiten op bestaand beleid. De generieke toename van het aantal en het aandeel elektrische auto’s in het wagenpark draagt op zichzelf bij aan beleidsdoelstellingen op het gebied van milieu en energietransitie. De introductie van VPA’s kan ertoe leiden dat meer mensen kiezen voor een elektrische auto. Bovendien kunnen VPA’s de particuliere keuze voor zonnepanelen flink stimuleren: als mensen hun auto vanuit een privaat aansluitpunt kunnen laden worden zonnepanelen extra aantrekkelijk, juist ook als de salderingsregeling vervalt. Door het toestaan van VPA’s stimuleren we dus de aanschaf van zonnepanelen.

Het feit dat de beschikbaarheid van VPA’s bewoners stimuleert om (milieuvriendelijke) investeringen te doen, betekent ook dat de gemeente niet maar zo over bijvoorbeeld drie jaar kan zeggen ‘we trekken de maatregel in’. Want als een bewoner door de VPA heeft besloten een elektrische auto aan te schaffen, plus een wallbox en zonnepanelen, zijn daar enige tienduizenden euro’s mee gemoeid. Het vertrouwensbeginsel verlangt dat bestuurlijk gewekt vertrouwen niet beschaamd mag worden. De gewekte verwachtingen moeten worden waar gemaakt. In dit licht is een besluit om VPA’s toe te staan redelijk onomkeerbaar. 11 Gemeente Haarlemmermeer 5. Veiligheid en techniek 5.1 VPA optie kabelgoottegels De gemeente bepaalt welke kabelgoottegels worden ingekocht om de VPA’s aan te leggen. Het belangrijkste criterium is veiligheid: slip- en struikelgevaar. Kabelgoottegels kunnen uitsluitend in een rechte lijn worden gelegd, niet in hoeken of bochten en alleen dwars op de looprichting (Richtlijn Toegankelijkheid, CROW-publicatie 337). Aanleggen kan alleen in open verhardingen (die bestaan uit losse tegels). Aanleg in asfalt- of beton verhardingen is niet mogelijk, en dat geldt ook voor groenstroken. De tegel is een betonnen tegel met een uitsparing en rubber afdekstrip waarin ook dikkere kabels makkelijk weggelegd kunnen worden. De rubberstrips geven enige weerstand bij het verwijderen van de kabel.

De tegels moeten voldoen aan stroefheidseisen. Uit pilots bij andere gemeenten zal duidelijk worden of er zich problemen kunnen voo rdoen zoals uitglijden bij regen of sneeuw en bijvoorbeeld wat er gebeurt als iemand met een naaldhak in de goot stapt. Ook de Belangengroep Gehandicapten Haarlemmermeer (BGH) wordt betrokken bij de keuze voor een bepaald type kabelgoottegel.. De technische eisen aan de toe te passen kabelgoottegels moeten uiteindelijk ook worden vastgelegd in de leidraad Duurzame Inrichting Openbare Ruimte (DIOR). De polderarchitect adviseert om toepassing van kabelgoottegels te beperken tot trottoirs met standaard betontegels. Dus niet bij andere vormen van (sier)bestrating. Wat betreft veiligheid is het van belang dat het laadpunt op eigen terrein, het trottoir en de (openbare) parkeerplaats rechtstreeks aan elkaar grenzen. Omdat de kabelgoot een vaste positie heeft, is er op het trottoir zelf weinig struikelgevaar. Maar dat kan anders zijn als iemand te voet tussen twee auto’s door wil oversteken. Een situatie zoals op de bijgaande foto is nogal onwenselijk vanwege het struikelgevaar, zeker in het donker. In dit voorbeeld zou plaatsing van de kabelgoot een meter naar links in het trottoir in ieder geval veel beter zijn.

5.2 VPA optie kabelmatten Mocht de gemeente VPA’s gaan toestaan in de variant met kabelmatten, dan kunnen aan de uitvoering van die matten nadere eisen worden gesteld. Ongeschikt zijn bijvoorbeeld kabelbeschermers die bij festivals en dergelijke worden gebruikt, omdat deze eigenlijk te hoog zijn voor scootmobielen en rolstoelen en het struikelgevaar niet geheel wegnemen. De lengte van de mat moet overeen komen met de breedte van het trottoir. Bij de keuze voor een bepaald type zal wederom de BGH worden betrokken. Een voordeel van een kabelmat boven een kabelgoot is dat de positionering over het trottoir enige marge geeft, aan te passen aan de precieze plek waar de auto geparkeerd kan worden. Daardoor kan het gedeelte ‘losse kabel’ zo kort mogelijk worden gehouden. Voor de eisen aan de soort kabelmat en de voorwaarden bij het gebruik: zie ook bijlage twee. Omdat de kabelmatten los staan van fysieke inrichting van de openbare ruimte hoeven de technische eisen ervan (in tegenstelling tot kabelgoten) niet te worden vastgelegd in de leidraad Duurzame Inrichting Openbare Ruimte (DIOR).

12 Gemeente Haarlemmermeer 6. Organisatie VPA-kabelgoten 6.1 Uitvoering: een doorkijkje Dit hoofdstuk schetst een mogelijke uitwerking van de organisatie voor de variant met kabelgoten. Daarvoor is volgens onze juristen een vergunningenstelsel nodig. Deze constructie is tamelijk ingewikkeld en vergt veel personele inzet. We lichten dit in dit hoofdstuk toe. Het doorkijkje voor het toestaan van kabelgoottegels in dit hoofdstuk is opgedeeld in drie fases: de intake van de aanvragen, de aanleg en facturering en het beheer en onderhoud. Voor alle drie fases wordt aangegeven welke aandachtspunten er zijn, met als doel een indruk te geven van de organisatorische consequenties van VPA ’s in de variant van kabelgoottegels. 6.2 Intake en beoordeling van VPA-verzoeken Als de VPA’s worden uitgegeven in een vergunningenstelsel, kan de gemeente daarvoor leges in rekening brengen. De hoogte van het bedrag is maximaal de kostendekking. Minder mag ook, als het gemeentelijk beleid meer stimule rend wil zijn. Ter indicatie: de leges voor een aanvraag van een uitritconstructie bedragen momenteel € 322,60. De constructie met leges heeft twee consequenties. Ten eerste betaalt een aanvrage r deze kosten ook in het geval dat de aanvraag wordt afgewezen. Ten tweede is er dan een onderscheid tussen de aanvraagkosten en de aanlegkosten.

(Zie volgende paragraaf.) De vergunning wordt gekoppeld aan een adres, niet aan een persoon. Op die manier wordt voorkomen dat een VPA bij verhuizing meteen weer weg gehaald zou moeten worden, zelfs al zou het laadpunt in de tuin blijven staan. Door een adres gebonden vergunning blijven de kabelgoot en de laadvoorziening met elkaar verbonden. De intake vindt plaats via de website van de gemeente, vergelijkbaar met de aanvraag van uitritconstructies. Op de website van de gemeente worden dan de voorwaarden uitgelegd en komt een aanvraagformulier beschikbaar. (Zie ook Bijlage 1.) Door (met behulp van DigiD) een aanvraag te verzenden gaat de aanvrager akkoord met de voorwaarden. Om de beoordeling van de aanvraag te vergemakkelijken kan de gemeente verzoeken om bij de aanvraag een foto en/of tekening van de situatie mee te sturen. Een voorwaarde voor toekenning van een VPA is dat men niet op eigen terrein kan parkeren. Voor de beoordeling komt bijvoorbeeld de verkeerskundige van Beheer en Onderhoud in beeld. Bij een negatieve beoordeling moet aanvrager hiervan (met motivatie) in kennis worden gesteld en volgt de facturering van het legesbesluit. Bij een positieve beoordeling worden de aanlegkosten opgevraagd bij Waterwolf en moet de aanvrager van de VPA een akkoordverklaring retourneren. Waterwolf neemt contact op met aanvrager voor een afspraak over de daadwerkelijke uitvoering.

6.3 Aanleg en facturering Wanneer de aanvraag voor een VPA door middel van kabelgoottegels wordt gehonoreerd, moet vooraf worden aangeven wat (naast de leges) de aanlegkosten worden. Deze zijn mede afhankelijk van de lengte van de benodigde kabelgoot, c.q. het aantal benodigde kabelgoottegels. De fysieke eisen aan de aanleg worden door de gemeente afgestemd met Waterwolf. Een goedkeuring gaat vergezeld van een melding aan Waterwolf. Waterwolf neemt de aanleg op in de planning en verzorgt de communicatie over de uitvoering met de aanvrager. Voor de uitvoering van het werk in de openbare ruimte moet Waterwolf een melding doen bij de gemeente. Na de aanleg volgt terugmelding naar Beheer en Onderhoud (zie volgende paragraaf) en facturering van de aanlegkosten.

13 Gemeente Haarlemmermeer 6.4 Beheer en onderhoud Het is van belang dat de kabelgoten terechtkomen in het geografisch beheersysteem. Als bijvoorbeeld een bepaalde straat wordt opgebroken waar zich meerdere kabelgoten in het trottoir bevinden, moeten deze alle weer op de juiste plek worden terug gelegd in de nieuwe verharding. Het onderhoud of de herinrichting van een straat wordt dus substantieel duurder. Opname van VPA’s in de Basisregistratie Grootschalige Topografie (BGT) is niet verplicht. Maar opname in het Informatie Model Geografische Objecten (IMGO) van Haarlemmermeer is zeker gewenst. Ze kunnen daarin als simpel lijnobject worden aangegeven. (Ook bijvoorbeeld bomen en lichtmasten staan in het IMGO.) Dat betekent dat er een terugkoppeling moet komen van Waterwolf zodra een VPA is aangelegd.

14 Gemeente Haarlemmermeer 7. Organisatie VPA-kabelmatten 7.1 Geen vergunningenstelsel Het niet hoeven optuigen van een vergunningenstelsel is een belangrijk voordeel van de optie met kabelmatten. Kabelmatten veranderen bovendien niet fysiek de inrichting van de openbare ruimte, zoals kabelgoten dat doen. In tegenstelling tot kabelgoten is er voor het toestaan van kabelmatten in de openbare ruimte dus relatief weinig organisatorische rompslomp. De intake, de beoordeling, de vergunningverlening, het innen van leges en aanlegkosten, de afstemming met Waterwolf, de consequenties voor beheer en onderhoud: dit alles speelt bij de optie VPA’s door middel van kabelmatten geen rol. Verder is het voor zowel de gemeente als voor bewoners aanzienlijk goedkoper. Overblijvende organisatorische zaken die zowel voor goten als matten gelden, zijn: • Aanpassing van de APV; • Communicatie over eisen en voorwaarden; • Handhaving als daar niet aan wordt voldaan. 7.2 Eisen en voorwaarden Aan de uitvoering van de kabelmatten en aan het gebruik ervan zullen eisen gesteld worden. Cruciaal is dat de voorwaarden zodanig geformuleerd zijn dat er niet op voorhand toestemming gevraagd hoeft te worden. De openbare ruimte moet optimaal toegankelijk blijven voor mindervaliden en slechtzienden.

Daarom zijn voorwaarden voor het gebruik: • Men beschikt niet over een parkeerplaats op eigen terrein; • De lengte tussen het elektrische voertuig en het terrein waarvandaan wordt geladen is maximaal vijf meter; • In het openbaar gebied wordt de laadkabel over de gehele lengte afgedekt door de kabelmat; • De laadkabel moet CE gekeurd en in goede staat zijn; • De kabelmat mag niet voor hinder of gevaar zorgen; • Er mag geen kabelmat over een openbare weg (rijbaan of fietspad) l iggen; • Klaar met laden? Kabelmat en laadkabel verwijderen. Eisen aan de te gebruiken kabelmat zelf zijn: • De kabelmat moet gemaakt zijn van rubber met een antislipprofiel; • De kabelmat mag een maximale dikte hebben van vijf millimeter; • De kabelmat moet een aflooprand hebben; • De kabelmat moet geelzwarte strepen als markering hebben.

15 Gemeente Haarlemmermeer 8. Communicatie en handhaving 8.1 Communicatie Voor de communicatie rondom de VPA’s geldt dat de gemeentelijke internetsite het eerste aangewezen medium is. Het is van groot belang dat zeer helder gecommuniceerd wordt welke voorwaarden en eisen er zijn aan het gebruik van VPA’s, of het nu door middel van kabelgoten of –matten is. Dat geldt zeker voor het feit dat een openbare parkeerplaats openbaar is en blijft, en dat er dus ook met een VPA geen informele clai m op een parkeerplek kan zijn. Wat betreft het ‘aan de voorkant afvangen’ van discussies verdienen kabelmatten de voorkeur. Bij kabelgoten kan een aanvraag worden afgewezen terwijl er nog steeds leges verschuldigd zijn. De aanvrager krijgt dan nul op het request maar moet desalniettemin betalen. Bovendien: vanwege de vergunningaanvraag zullen er ook twijfelgevallen beoordeeld moeten worden, hetgeen tot discussies en juridische procedures kan leiden. In het geval van kabelmatten hoeft ten eerste geen vergunning aangevraagd te worden en ten tweede is er geen aparte toestemming vooraf voor nodig. Goede communicatie en éénduidige voorwaarden zijn niet alleen van belang voor de bewoners. Minstens zo belangrijk is: hoe simpeler en helderder de voorwaarden, hoe beter de handhaafbaarheid. 8.2 Handhaving De uitrol van VPA’s kan betekenen dat de handhaafbaarheid van ongewenste situaties verbetert.

Immers, in de APV staat weliswaar dat losse kabels in de openbare ruimte niet zijn toegestaan (ook niet onder een mat). Maar met de stijging van het aantal elektrische auto’s zijn er toch steeds vaker mensen die een eigen oplossing proberen. Zo zien we op steeds meer locaties dat bewoners die geen beschikking hebben over een eigen parkeerplaats een laadpaal in hun voortuin zetten. De laadkabel ligt dan over het trottoir met of zonder struikel beveiliging. Een voorbeeld geeft nevenstaande foto, genomen in onze gemeente. Volgens de huidige APV is dit zeker niet toegestaan. De foto is ook een illustratie van het feit dat het toestaan van VPA’s ervoor zorgt dat dergelijke situaties beter worden gereguleerd en dat daardoor de handhaafbaarheid verbetert. Voor handhaving is dus de crux: duidelijkheid richting gebruikers. Zoals over het feit dat een parkeerplek met VPA niet ‘geclaimd’ kan worden. Ook geldt: hoe minder aanvullende ingewikkelde regels, hoe beter te communiceren. Ook in eenvoud is het toestaan van kabelmatten beter te communiceren dan kabelgoten.

16 Gemeente Haarlemmermeer 9. Andere gemeenten 9.1 Opzet en kosten In de meeste gemeenten zijn VPA’s (nog) niet toegestaan. Wel zijn er veel gemeenten waar vanuit de gemeenteraad vragen komen over VPA’s, met de wens om het toe te staan dan wel om een proef te organiseren. Ook zijn er meerdere gemeentes waar geen expliciet beleid is, maar waar kabelmatten in de worden gedoogd. De weergave van de stand van zaken in dit hoofdstuk is een momentopname: wekelijks zijn er nieuwe initiatieven in gemeentes. In de gemeente Soest is bijvoorbeeld de proefperiode afgesloten en worden sindsdien VPA’s (met kabelgoten) definitief toegestaan. Er zijn echter ook gemeenten die expliciet bij B&W besluit kiezen om VPA’s n ergens in de openbare ruimte toe te staan, in welke vorm dan ook. Een voorbeeld daarvan is Leiden of Utrecht. Nijmegen doet een proef met zowel kabelmatten als kabelgoten. Voor zover bekend is Wijk bij Duurstede de enige gemeente die inmiddels zowel kabelgoten als kabelmatten toestaat. Daarom heeft met die gemeente apart overleg plaatsgevonden. In onderstaande tabel maken we een vergelijking tussen de initiatieven van verschillende gemeenten die wel VPA’s toestaan, al dan niet als proef. In de onderstaande tabel staan meer experimenten met kabelgoottegels dan met kabelmatten. Dat heeft ook te maken met het feit dat kabelgoottegels een fysieke ingreep in de openbare ruimte vergen.

Bij kabelmatten is de feitelijke situatie in veel gemeenten dat er geen expliciet beleid voor is, maar dat ze in de praktijk worden gedoogd. Gemeente Kosten Organisatie Opmerkingen Almelo Kabelmatten voor rekening van gebruiker. Kabelgoten na proeven afgewezen als alternatief: niet toegestaan. Het wordt toegestaan op voorwaarde dat er zonnepanelen op het dak van de woning liggen. Almelo heeft op enkele locaties kabelgoten getest. Geeft te weinig flexibiliteit in de parkeermogelijkheden. Almere Aanschaf kabelgoot tegels betaalt gemeente. Aanleg betaalt gebruiker. Geen bedragen gespecificeerd. De optie geldt uitsluitend voor mensen met gehandicapten parkeerplaats. Anderen komen niet in aanmerking. Alleen voor gehandicapten parkeerplaatsen. Kan worden meegenomen in de vergunning GPP. Amstelveen Pilot aangekondigd maar nog niet gestart. Kosten(verdeling) nog onduidelijk. Aanvankelijk naast kabelgoottegels zijn ook zwenkarmen vanaf eigen terrein onderzocht. Na eerste onderzoek vervallen de zwenkarmen en is de voorkeur kabelgoottegels. Dongen In behandeling nemen van de aanvraag voor de vergunning kost € 136,43. Aanlegkosten (t/m 1.80 meter bedragen € 430,48. Als verlenging nodig/mogelijk is bedraagt dit € 42,35 per tegel. Proef in geheel 2022. Als proef niet succesvol mogen de reeds aangebrachte goten blijven liggen. Dongen werkt met een vergunningensysteem.

Dus ook bij afwijzen van de vergunning leges. Heemstede Staat kabelmatten toe Definitief, geen pilot meer Animo is groot Leusden Trekt € 6000,- uit voor een proef. Eigen bijdrage deelnemers is € 100,- per kabelgoot. Proef met maximaal 15 deelnemers. Omdat dat aantal is bereikt is er een reservelijst. Gemeente kan proef op ieder moment stopzetten, deel- nemers kunnen geen rechten ontlenen aan de proef. Nijmegen Tijdens de proef neemt de gemeente de kabelgoten voor rekening. Een rubberen mat voor de andere optie moeten gebruikers zelf aanschaffen, geen aparte toestemming van de gemeente vereist. Proef met ongeveer 25 woningen tot en met juni 2023. Tegelijk wordt in de proefperiode het gebruik van een rubberen mat over de laadkabel toegestaan. Aan het einde van de proef wordt over beide methoden om een VPA te realiseren besloten over al dan niet continueren. Oosterhout Proef met vijf kabelgoten (gratis voor deelnemers) Voorwaarde: zonnepanelen. Proef zal geëvalueerd worden. Minimaal 1x per week laden is ook een voorwaarde Soest Kabelgoten toegestaan. Vaste prijs van € 38,- per tegel. Proefperiode succesvol verlopen. Uitrol kabelgoten nu in de gehele gemeente. Aanvrager moet foto of tekening aanleveren. De aanvraag loopt via DigiD 17 Gemeente Haarlemmermeer vanwege verificatie identiteit. Strijen Kabelmatten via een vergunning, kosten niet bekend.

Bij de beoordeling van de aanvraag kijkt men naar locatie, verkeers- veiligheid en verkeersintensiteit van voetgangers. Enige bekende gemeente waar men ook voor kabelmatten een vergunningensysteem hanteert. Westland Kabelgoten. Gemeente betaalt tijdens de proef alle kosten. Maar als proef slaagt moeten alsnog leges of kosten worden betaald. Proef met maximaal 40 locaties. Na aanvraag stuurt gemeente een te ondertekenen gebruikers overeenkomst. Voorwaarde: zonnepanelen op het dak. Als buren ook VPA willen komt er één kabelgoot tussen de perscelen in. Winterswijk Proef kabelgoottegels vanaf begin 2022. Proef in geheel 2022 met maximaal tien deelnemers. (Nog) niet via de gemeentelijke website. Wijk bij Duurstede Laat inmiddels zowel kabelgoten als kabelmatten toe. Aanleg goten: kosten geheel voor aanvrager, gemeente laat aanleggen. Kabelmatten: kosten voor gebruiker. Beide varianten zonder vergunning. Kabelgoten worden beoordeeld en als positief advies door de gemeente aangelegd, ook in sierbestrating. Over beide varianten zijn tot nu toe geen klachten gekomen vanuit het oogpunt van toegankelijkheid. Aan de matten worden strenge eisen gesteld. Zaanstad Kabelmatten toegestaan voor rekening gebruiker. Zonder aanvraag, toestaan (‘gedogen’) op basis van richtlijnen. Alleen als loopafstand tot publieke laadpaal meer is dan 300 meter. Zeewolde Kabelgoten.

Gemeente en aanvrager betalen ieder de helft. Tegel inclusief plaatsen kost € 70,- . Beiden betalen € 35,- per tegel. Momenteel nog een proef. Simpel aanvraagformulier, waarop factuur volgt. Geen vergunning. De aanvrager moet ook een formulier inleveren waarop de naaste buren schriftelijk toestemming geven. 9.2 Conclusie ervaringen elders Dat de kabelgoottegel een recent fenomeen is, valt af te lezen ui t de grote variatie in de aanpak van gemeenten. Er bestaat een complete lappendeken aan beleid, niet twee gemeenten zijn vergelijkbaar. Dat geldt ook voor de voorwaarden, criteria en eisen die worden gesteld. Inclusief zaken die de beoordeling en handhaafb aarheid ondermijnen zoals de afstand tot een publieke laadpaal, een schriftelijke toestemming van buren, kabelgoten tussen twee percelen in, aparte regelingen voor gehandicaptenparkeerplaatsen, et cetera. Van dat soort extra regels zijn we zeker geen voorstander. Immers, als we VPA’s in welke vorm dan ook gaan toestaan, willen we de voorwaarden zo helder en simpel mogelijk houden. Het adagium is: hoe eenvoudiger, hoe beter communiceerbaar en handhaafbaar. Doordat er elders al meerdere pilots lopen, en sommige gemeenten op basis daarvan al beleid hebben geformuleerd, is het voor de gemeente Haarlemmermeer minder zinvol om alsnog een eigen pilot te organiseren.

Immers, tegen de tijd dat Haarlemmermeer de proefperiode start zijn veel nu lopende pilots afgerond. Dan kunnen we de conclusies daarvan ter harte nemen. Wat in ieder geval duidelijk is, is dat Haarlemmermeer niet de enige gemeente is die afwegingen maakt over VPA’S. En dat gemeenten verschillende keuzes maken: soms zijn kabelgoten verboden, in andere gemeenten zijn daartegenover juist kabelmatten verboden. In andere gemeenten zijn beide varianten verboden of beide varianten juist toegestaan. Voor de zomer zal nog een interviewronde worden georganiseerd zodat de ervaringen van andere gemeenten kunnen worden meegenomen.

18 Gemeente Haarlemmermeer 10. Conclusies 10.1 Meningen en argumenten De meningen over het al dan niet toelaten van VPA’s lopen zeer uiteen, net als de argumenten waar die meningen op zijn gebaseerd. Met dit document hebben we gepoogd om alle relevante aspecten van VPA’s op een rij te zetten en de afwegingen voor het al dan niet toelaten ervan inzichtelijk te maken. Het is de uitvoering van het B&W-besluit om eventuele toelating van VPA’s door middel van kabelgoottegels eerst nader te onderzoeken. (B&W -nota ‘Uitgangspunten uitvoering maatregelen laadinfrastructuur elektrische auto’s’, 5 juli 2022, 2022.0001500) De in dit document gepresenteerde afwegingen leiden tot een aantal voorwaarden waaronder een VPA potentieel kan worden toegelaten. Dit helpt zeker bij het onderbouwen en objectiveren van de keuze over die toelating. Maar het neemt niet weg dat die keuze uiteindelijk een politiek-bestuurlijke beslissing is. 10.2 Wel of niet doen? Samengevat komen we tot de volgende conclusie. VPA’s bieden een aantal voordelen. Het toestaan van VPA’s sluit aan op beleidsdoelen op het gebied van milieu en energietransitie. Naast het stimuleren van elektrisch vervoer kunnen VPA’s eraan bijdragen dat bewoners investeren in zonnepanelen op hun dak. De aanlegkosten kunnen voor rekening van de gebruiker komen.

Daardoor is de maatregel voor de gemeente een relatief goedkope manier om de laadinfrastructuur uit te breiden. VPA’s kunnen bijdragen aan minder druk op de publieke laadpalen en maken in principe ook minder uitbreiding van het bestaan areaal laadpalen nodig. Wat betreft veiligheid betekenen VPA’s dat er meer kabels in de openbare ruimte komen. Door de toe te passen kabelgoottegels of kabelmatten is het struikelgevaar op het trottoir zelf gering. Wel blijft er struikelgevaar bij het tussen auto’s doorlopen. Die situatie verschilt niet wezenlijk van die bij openbare laadpalen. Wel is het zo dat openbare laadpalen bij voorkeur worden uitgevoerd met dwarsparkeren terwijl VPA’s vaak zullen worden gecombineerd met langsparkeren. Ook dan mogen kabels niet over de rijbaan komen te liggen. In dat opzicht zijn kabelmatten wat flexibeler te positioneren dan een statische kabelgoot. Het zijn vooral de ruimtelijke en de maatschappelijke overwegingen die discussie opleveren. Deze overwegingen vergen een bestuurlijk-politieke afweging. Ten eerste is er de vraag of VPA’s niet teveel een verrommelend effect hebben op de openbare ruimte. Daarbij speelt dat het zeer lastig is om in te schatten hoeveel VPA’s er dan over tien jaar in de openbare ruimte aanwezig zijn.

We hebben geconstateerd dat ook laadpalen (inclus ief bijbehorende bebording) leiden tot visuele verrommeling in de openbare ruimte: VPA’s leiden in principe tot minder laadpalen. Op het aspect verrommeling zijn kabelmatten in het voordeel: als een bewoner weg is (naar het werk, op vakantie, et cetera) is de kabelmat (in tegenstelling tot een kabelgoot) ook weg. Bovendien geldt: laden klaar, laadkabel weg, kabelmat weg. Dat betekent dat kabelmatten slechts tijdelijk in de openbare ruimte liggen en niet 24/7 zoals een kabelgoot. Ook kan een kabelgoot nutteloos worden bij een verhuizing. Verder heeft een kabelmat als voordeel dat deze op alle soorten verhardingen is te gebruiken, zowel open verhardingen (tegels en sierbestratingen) als dichte verhardingen (beton, asfalt). In het geval van kabelgoottegels zo u de polderarchitect de toepassing willen beperken tot verhardingen met standaard betonnen tegels, dus niet in sierverhardingen met bijvoorbeeld gekleurde klinkers. Wat betreft de maatschappelijk overwegingen is het grootste bezwaar dat de kans bestaat op het informeel claimen van een parkeerplaats door gebruikers van VPA’s. In gebieden met geringe parkeerdruk speelt dat nauwelijks een rol, maar bij hoge parkeerdruk kan het leiden tot scheve ogen.

Ook kunnen VPA’s worden ervaren als een bepaalde ongelijkheid: als bijvoorbeeld in een straat aan één kant wel en aan de andere kant VPA’s niet mogelijk zijn heeft de helft van de bewoners een voordeel boven de andere helft. Als tegenargument kan gelden dat er in de huidige situatie ook al ongelijkheid is vanwege bewoners die op eigen terrein kunnen parkeren en laden, versus zij die die mogelijkheid niet hebben. Als VPA’s worden toegestaan is privé laden in ieder geval voor veel meer mensen bereikbaar. Voor beide varianten van VPA’s betekent toestaan dat de tekst van de APV moet worden aangepast. Maar verder is er op juridisch vlak een heel groot verschil tussen de varianten met kabelgoottegels en kabelmatten. Voor de het toestaan van kabelgoottegels is het volgens onze juristen noodzakelijk om een vergunningenstelsel op te tuigen. Daarmee worden leges in rekening gebracht voor de vergunningaanvraag. Ook bij afwijzing van de aanvraag is een bewoner dan deze leges verschuldigd. Kabelmatten kunnen gewoon worden toegestaan, gekoppeld aan eisen aan de uitvoering en voorwaarden voor het gebruik. 19 Gemeente Haarlemmermeer Als gevolg van dit juridische verschil hebben kabelmatten en kabelgoten totaal verschillende organisatorische consequenties.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://haarlemmermeer.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/228b7806-c449-42c3-9ba3-8dbffe205066?agendaItemId=ba259051-cf7a-4d0e-a9b3-c2fff350c1a0