Transcript Commissie Ontwikkeling 23.01.2025

De wijk is verloederd, verouderd en er moet dus nieuwbouw en extra woningen bij komen. Prima, dachten we. We zijn op alle bijeenkomsten geweest, om mee te praten over hoe wij en de overige wijkbewoners in de toekomst de wijk zouden willen zien. Wij zaten met de medebewoners op één lijn wat betreft veiligheid, voorzieningen voor jong en oud, openbaar groen, enzovoort. Rondom ons erf wordt er veel veranderd en gebouwd. En zo hoopten wij dat wij na 44 jaar ook werden meegenomen met de vernieuwing van de wijk. Het onderhoud laat veel te wensen over. En in de 44 jaar dat wij wonen, is er niets hersteld of vernieuwd. Als wij hiervoor bij de gemeente aankloppen, worden we van het kastje naar de muur gestuurd. Niemand weet namelijk bij wie wij horen, niet bij de gemeente, niet bij Pré Wonen, Elan of Ymere. We worden steeds verwezen naar woonwagenstandplaatsen Kennemerland BV, welke een BV is zonder personeel en waar we dus ook geen gehoor van krijgen. Tijdens de laatste inspraakbijeenkomst over de nieuwe plannen voor de wijk, werd ons op een onaangename manier verteld dat alles dus op de schop ging, behalve ons erf. Er werd een hand op de tekening en de maquette gelegd, daar waar onze woonwagens staan en er werd medegedeeld dat wij niet meededen aan de plannen. Dit was voor ons een grote domper.

Zo worden wij weer 100 jaar terug in de tijd gegooid en merken wij dat we bij de gemeente Haarlem er nog steeds niet bij horen. Ook de uitbreiding van ons erf wordt weggeveegd. Hier zijn wij als bewoners al enkele jaren mee bezig, omdat ook wij een tekort aan woonruimte hebben. In de overleggen met Woonwagenbelangen Haarlem is hier vaak over gesproken, maar wordt tot op heden niets mee gedaan. Het is dus ook ons recht om in een veilige, fijne en vertrouwde omgeving te wonen en nu eens een keer te worden gehoord. Wij voldoen aan al onze plichten als inwoner van Haarlem en Molenwijk en willen dat de gemeente daarom ook zijn verantwoording neemt en aan zijn plichten voldoet. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Heesbeen, voor uw heldere bijdrage. U mag uw microfoon uitzetten met dezelfde knop. Perfect. Dan gaan we door naar de bijdrage van de heer Barends. De heer Barends: Even kijken. Geachte leden, bezwaar tegen het uitstelbeleid inzake woonwagen standplaatsen. Al jaar en dag wordt ons beloofd dat er standplaatsen bijgebouwd kan worden. Vandaag de dag bijna 10 jaar geleden een uitspraak van het Europees Hof van de Rechten van de Mens en nog steeds geen perspectieven. Onze kinderen worden groter en eisen ook hun bestaansrecht op. Dit beleid schendt ons recht op respect voor ons woon- en gezinsleven en onze cultuur.

Complete gezinnen worden nog steeds uit elkaar gedreven door de huidige gang van zaken. Dit beleid is schadelijk voor onze cultuur en de nabije toekomst van onze kinderen. Tevens vechten wij ook nog tegen ongelijke behandeling als het gaat om hypotheekverstrekking. Wij als woonwagenbewoners kunnen hier nog steeds geen nieuwe woonwagen laten

16

financieren en zijn overgeleverd aan eigen financiële middelen, dat ons in ons bestaansrecht beperkt. Verduurzaming moet ook letterlijk en figuurlijk uit onze eigen zak komen en we staan letterlijk en figuurlijk in de kou. Ook wij willen een perspectief hebben op een duurzaam bestaan en niet straks het laatste jongetje van de klas zijn, dat niet mee heeft kunnen doen. Hierin zou de gemeente kijken wat mogelijk was. Tot op heden vandaag de dag nog niets van gehoord. We zijn al in een ondervertegenwoordiging, dat door al onze bebouwingen rond onze standplaatsen een steeds groter contrast gaat worden en we hebben het idee dat door al deze besluiten en nieuwe woningen in de afgelopen jaren in onze leefomgeving aardig in het nadeel van onze cultuur aan het veranderen is en ons perspectief betreft nieuwe standplaatsen steeds kleiner wordt. Als bewoner van een woonwagenlocatie ben ik van mening dat het huidige beleid schadelijk is voor de rechten en levensstandaard van woonwagenbewoners en dat het in strijd is met het principe van gelijkheid en nondiscriminatie. Het beleid heeft grote gevolgen voor de toekomst van woonwagenbewoners. En lijkt geen recht te doen aan het recht op wonen in een geschikte en veilige omgeving. Onze in eerste instantie altijd zo'n rustige volksbuurt wordt overspoeld door nieuwe bewoners, waar wel woonruimte voor wordt gecreëerd.

Dit wel met een prijskaartje van gemiddeld 7 ton. Daarom verzoek ik u om het besluit betreft de parkeerplaats, hiernaast gelegen, te overwegen en het beleid aan te passen op een manier die recht doet aan de rechten van de woonwagenbewoners en die meer rekening houdt met de specifieke behoeften en wensen van de toekomst van onze kinderen. De ruimte die gebruikt zou kunnen worden voor onze kinderen wordt nu gebruikt voor parkeerplaatsen, waar hangjongeren zich dag en nacht ophouden en voor veel overlast zorgen. Dit zou heel makkelijk als aanleuning van onze huidige standplaatsen gebruikt kunnen gaan worden. Verdere uitbreiding in de nabijgelegen gelegen straat is geen optie. Dit is in verband met de indeling van de weg en de dichte bebouwing van de afgelopen jaren niet mogelijk. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Barends. Dank u wel. Dan gaan we toch even, al die heren achter elkaar, naar mevrouw Van Trooijen-Heesbeen. Als u dat ook goedvindt. Ga uw gang. Mevrouw Van Trooijen-Heesbeen: Goedenavond, ik ben Marina, 36, woonachtig op de woonwagenlocatie Amelandstraat 9. Ik woon hier al heel mijn leven. Samen met mijn man en zes kinderen woon ik al 18 jaar op nummer 9, daarvoor ben ik opgegroeid op nummer 5 bij mijn ouders. Ik maak mij zorgen over de aanstaande bouwplannen in Molenwijk.

Wij hebben met de afgelopen sloop-en bouwwerkzaamheden schades aan onze woningen opgelopen. Echter is er niemand nog steeds niet over thuis. Aangezien wij in een bouwput komen, maak ik mij zorgen over de komende schades die niet verhaald kunnen worden. Er worden nieuwe flats, appartementen, et cetera gebouwd, maar onze locatie wordt niet meegenomen. Wij krijgen geen uitbreiding of nieuwe locatie. Uitbreiding is nodig, daar de gemeente dat afgelopen jaren heeft verzaakt en wij allemaal kinderen hebben die straks het huis uit willen. Er zijn vanuit ons oplossingen geboden. Hier wordt niets mee gedaan. Naast onze afgekeurde, niet brandveilige locatie komt een 14 hoge torenflat. Waarom kunnen daar geen standplaatsen gemaakt worden? Door de torenflat gaat ons privé weg en komen wij in een windvang. Er wordt ons gezegd dat een expert hiernaar heeft gekeken. Ik ontvang daarvan graag de stukken. Ook wil ik graag het verkeersonderzoek ontvangen, waaruit blijkt dat een weg de wijk uit nodig is. Want aan de andere kant van onze locatie komen parkeerplaatsen en een onnodige weg. Er ligt verderop al een weg, daar hoeft alleen een paaltje voor weggehaald te worden. Parkeerplaatsen zijn er al genoeg. Door de nieuwe parkeerplaatsen komen wij in isolatie. Een normale uitgang krijgen wij dan niet. We hebben er daarnaast twee nodig op last van de brandweer.

Deze weg brengt gevaarlijke verkeerssituaties met zich mee, blijkt uit onze ervaring. Dan rijst de vraag: waarom kan daar wel een weg en parkeerplaatsen gemaakt worden, maar waarom kunnen daar geen standplaatsen gerealiseerd worden? Ik vind het heel raar dat de hele wijk op de schop gaat en dat wij het nakijken hebben. Ik krijg sterk de indruk dat andere mensen belangrijker zijn en dat onze cultuur mag stikken. Ik houd niet van discriminatiekaartjes, maar je zou toch je bedenkingen er inmiddels

17

bij krijgen, met hoe wij behandeld worden en behandeld zijn de afgelopen jaren. Als we dit aankaarten op bijeenkomsten, per e-mails en noem het maar, krijg je geen antwoord. Het enige wat er gezegd wordt, is: ik hoor je, maar gezien en überhaupt iets gedaan wordt er niet. Dat is al jaren zo. Sterker nog, wordt je uitgelachen door mensen van Pré Wonen en Ymere, die deze bijeenkomsten presenteren, als je dus je bedenkingen daar uit. Hoezo stigmatiserend? Ik wil even benadrukken dat ik het belachelijk vind dat ik iemand hierop moet wijzen. Mijn hard verdiende belastinggeld gaat naar mensen die niet luisteren, hun huiswerk, laat staan hun werk, niet doen. Of het geld gaat dus naar projecten waar wij niet eens in worden meegenomen. De voorzitter: Mevrouw Van Trooijen-Heesbeen, rondt u af? Mevrouw Van Trooijen-Heesbeen: Ik ben bijna klaar. Jarenlang zijn wij dus aan het strijden voor uitbreiding van standplaatsen, wat ook nog eens verplicht is om te realiseren, maar wij kunnen stikken. De mensen die hier nieuw komen hebben meer te vertellen dan wij. Kortom, we worden niet meegenomen in de plannen voor Molenwijk. Er wordt niet aan ons gedacht. Laat staan geluisterd naar onze zorgen of wensen en naar onze nood voor staanplaatsen. Frustrerend, ja. Schandalig, ja. Toeval, laat ik in het midden. Discriminatie, denk er maar over na. Dank u wel.

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van Trooijen-Heesbeen. Dan gaan we door naar de heer Van Zeeland. Ook de bijdrage van de heer Van Zeeland staat achter de inlog. Mocht u dat mee willen lezen, na wil lezen. Mijnheer Van Zeeland, ga uw gang. De heer Van Zeeland: Goedenavond. Mijn een spreektijd gebruik ik voor de groep spijtoptanten. Hiermee bedoel ik woonwagenbewoners, aangeduide personen zijn, degenen die van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens deel uitmaken, waarvan de woonwagen onderdeel is van de culturele identiteit. Waarbij ook een positieve verplichting ligt bij de overheid en de gemeente om de identiteit en de levensstijl van de woonwagenbewoner te beschermen en te faciliteren. Daarnaast moet dit worden opgenomen in de plaatselijke woonverordening binnen de gemeenteraad. Tevens dient bij nieuwbouwprojecten rekening te worden gehouden met nieuwe woonwagenlocatie. die nog steeds niet opgenomen en opgepakt zijn bij de gemeente Haarlem. Al ruim 35 jaar heeft de gemeente Haarlem geen onderhoud voor groen en omliggend onderhoud gepleegd. En ook in Spaarnelanden is tot op heden nog geen woonwagenlocatie opgenomen om welk onderhoud dan ook uit te voeren.

Dus als de wethouder over financiën nadenkt, heeft hij er geld voor over om de grond bouwrijp te maken of aan te kopen en kan hij hier ook aanspraak maken op geld van de provincie en het rijk, om gehoor te geven aan de behoefte van nieuwe locaties of inbreiding waar mogelijk? Tevens is door de provincie besloten dat de gemeente naar buiten stedelijke gebieden mag kijken en dat dit ook gebeurt. Bij de groep spijtoptanten en woonwagenbewoners zelf is de woningnood ook groot en deze behoren tenslotte ook te worden voorzien. Zoals men dit binnen de gemeente Haarlem noemt, hierin te faciliteren. Met alle goede bedoelingen ten spijt, moet ik bekennen dat alles veel te lang duurt en steeds weer tegen weerstand oploopt in de onderhandelingen. Om samen te werken aan een structurele oplossing, is het of de bekabeling of een hoge druk gasleiding of vervuilde grond. Sinds 2018 loopt het steeds uit op mooie beloftes en tegenvallende resultaten. Onze inzet wordt op de proef gesteld en is inmiddels tot een zeer laag niveau gedaald. Dus gemeenteraad van Haarlem, neem uw verantwoording. Geef ons een woonverordening om te voorzien in nieuwe locaties, zowel huur- als koopwagens. Want per slot van rekening is er geen bank die dit wil financieren en huurwagens voor de woningcorporaties is niet rendabel. Terwijl die een levensduur hebben van 50 jaar of zelfs meer. Dank u.

De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van Zeeland, voor uw bijdrage. Dan gaan we nog naar mevrouw Achterbergh als laatste. Ga uw gang.

18

Mevrouw Achterbergh: Eerst nog Marina Heesbeen. De voorzitter: Die heb ik niet op mijn lijstje staan. Mevrouw Achterbergh: Ze staat er wel op. De voorzitter: Die hebben we niet, maar goed, ga uw gang, ook u even een bijdrage. Mevrouw Achterbergh, als u de microfoon uitzet. Mevrouw Heesbeen: Geachte leden van de raad, ik ben Shireen Heesbeen, 30 jaar en woonachtig aan de Amelandstraat nummer 1 in Haarlem. U heeft allemaal bestand inspraakreactie conceptprogramma van eisen van de leefomgeving Waddenbuurt gekregen. Het ontwerp zoals deze gepresenteerd is op 11 december 2024 en waarbij bewoners van de locatie Amelandstraat aanwezig waren, behelst een aantal kritische punten die de bewoners als terecht bezwaar hebben aangemerkt. Door deze plannen te staven, wordt er geen rekening gehouden met de woonwagenbewoners. Die uitgesloten worden om hun cultuur voort te zetten en de beschermende woonvorm los zullen laten. Waardoor gesproken kan worden van gedwongen assimilatie. De tactiek in deze door het inbouwen van de locatie gelegen aan de Amelandstraat, zo niet op landelijke basis, geniet vaak de voorkeur bij gemeentes, gezien deze de financiële belangen van de gemeente beschermen. Woonwagenbelangen Haarlem acht het een verdringing van de woonwagenbewoners om hun eigen culturele identiteit, die niet de kans krijgen het recht te wonen in familieband te beleven.

In een belangrijk beleidsdocument uit 2007 heeft de rijksoverheid het gemeentelijk woonwagenbeleid geprobeerd te sturen, door het geven van vijf opties. In dit beleidsdocument uit 2007 en ook aangegeven in het rapport, staat in optie 3 of C dat het woonvisiebeleid waarin de bestemmingsplannen rekening gehouden konden worden met woonwagenlocaties. Waarbij woonwagenbewoners die op zoek zijn naar een standplaats gelijk worden gesteld aan andere woningzoekenden. Tot op heden zien wij dit in de vele veranderingen en bouwmomenten in Haarlem niet terugkomen. Zo plaatste de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie van de Raad van Europa in 2008 en later ook in 2013 kritische kanttekeningen bij het Nederlandse woonwagenbeleid. Dat betekent bij deze dat de locatie liggende aan de Amelandstaat niet in- of uitgebreid kan worden. Hetgeen wel de bedoeling was volgens bestemmingsplan Schalkwijk registernummer 2008/182092, welke beschrijft een uitbreiding van de locatie Amelandstaart van vijf naar acht standplaatsen. Welke naar de mening van Woonwagenbelangen Haarlem zelfs nog relatief weinig is, aangezien de aanwas op deze locatie.

Woonwagenbelangen Haarlem constateert dat deze plannen verdwenen zijn uit de huidige plannen en eist dat het zwaarwegende belang, gezien de uitspraken van het EHRVN en daarbij opdracht die opgelegd is aan de gemeente, alsnog uit te voeren, met inachtneming van de natuurlijke groei van de gemeenschap. Door middel van het bestemmingsplan Schalkwijk registernummer 2008/ 182092 zijn er serieuze en vergaande verwachtingen gewekt bij de woonwagenbewoners en moet gezien worden als zijnde een toezegging aan wachtende woonwagenbewoners voor een standplaats. Met deze verwijst Woonwagenbelangen Haarlem naar een programma van de overheid, Een thuis voor iedereen. Deze benadrukt dat woonwagenbewoners niet alleen een minderheid zijn, maar ook aandachtsgroepen zijn, kwetsbaar dus. De voorzitter: Rondt u af, mevrouw Heesbeen? Mevrouw Heesbeen: Nog een klein stukje. Woonwagenbelangen Haarlem brengt in deze advies uit om het plan Molenwijk-Noord samenhangend te maken met de locatie Amelandstraat. Wetende dat er overheidssubsidie beschikbaar is voor aandachtsgroepen. Woonwagenbelangen Haarlem ziet potentie voor uitbreiding op kavelnummer 2072, deze kavel is op 30 juli 2021 locatieonderzoek, waarin is aangegeven dat de mogelijkheid tot aankoop moet worden onderzocht. Als voorbeeld draagt Woonwagenbelangen Haarlem aan

19

de locatie in Nootdorp. Daarnaast ziet Woonwagenbelangen Haarlem graag het onderzoek tot aankoop tegemoet van kavel 2072. Woonwagenbelangen Haarlem geeft ook het advies af de mogelijkheid te onderzoeken grondruil toe te passen met kavel 2072 naar kavel 3113/ 3055. Hier liggen de mogelijkheden. De voorzitter: Mevrouw Heesbeen, rondt u af? U bent ruim over de tijd. Mevrouw Heesbeen: Tussenteksten in deze kunt u lezen, gezien de tijd. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we door naar mevrouw Achterbergh. Mevrouw Achterbergh: Goedenavond, allemaal. Mijn naam is Sabina Achterbergh, voorzitter van de Vereniging Sinti, Roma en Woonwagenbewoners en Woonwagenbelangen Nederland. Haarlem is daar een vertakking van. We hebben al sinds 2008 een vereniging, die heeft gestreden 10 jaar lang tot aan 2018 tegen het uitsterfbeleid. Dat heeft het ministerie van BZK eindelijk beëindigd in 2018, naar aanleiding van uitspraken van de Ombudsman en allerlei Europese instanties, waar we langs zijn gegaan. Nu zijn we zeven jaar verder. Bijna geen een gemeente in heel Nederland heeft iets gebouwd. Ik zou zeggen: schaam jullie allemaal. Wij zijn achtergesteld. Er zijn maar 49 standplaatsen in heel Nederland voor 49 zinnen gebouwd. Daarvoor is er al 30 jaar niets gebouwd, zelfs afgebouwd. Ook in Haarlem is er 30 jaar niets bijgekomen.

Stelt u zich eens voor dat alle projecten van afgelopen 30 jaar hier niet waren gebouwd. Dat uw kinderen in schuurtjes en in zoldertjes bij u moeten zitten of met kinderen en kleinkinderen in huis. Dat is de situatie die wij nu aangaan. We zijn een beschermde minderheid, we hebben recht op onze leefwijze en cultuur. We zien allerlei woonprojecten verrijzen. Het begint me steeds meer te dagen dat gemeenten zich meer als handelaars en projectontwikkelaars aan het opstellen zijn als dat zij de zorgplicht uitvoeren voor deze mensen. Degene die dat niet zijn, voelt u zich niet aangesproken uiteraard. Het gaat zelfs de vraag bij mij oprijzen dat er bij sommige mensen misschien steekpenningen onder de tafel worden geschoven. Dat is wel een flinke beschuldiging, hè? Maar over woonwagenbewoners worden ook hele flinke beschuldigingen gedaan. Wij zijn ook het slachtoffer van racisme. Al wat in het nieuws komt, is alleen negatief. Maar als ik de dagelijkse kranten opensla, zie ik ook allemaal negatieve berichten over huisbewoners. Laten we maar geen huizen meer bouwen, want er zit zoveel criminelen in, Holleeder, et cetera. Noem maar op. Nee, dat gaat niet samen. Criminaliteit en woonwagens staan apart. Dat is een discriminatie. Wij hebben van woonwagenbewoners, Sinti en Roma hebben al eeuwenlang last van institutioneel racisme.

Heeft u zich weleens verdiept in de geschiedenis? Wij zijn ook als slaaf getransporteerd, onze voorouders, naar Zuid-Amerika. Gespietst op een speech bij Zaltbommel, om ze te weren om de steden in te gaan, gebrandmerkt. Daar geef ik allemaal presentaties en lezingen over door heel Nederland. Maar het besef wil maar niet dalen bij mensen, bij raadsleden om een open hart te hebben voor onze gemeenschap en eens niet te kiezen voor die flat, maar na 30 jaar stilstand eens even de achterstand in te halen. En als die achterstand is ingehaald, kunnen we weer spreken over we gaan het eerlijk verdelen, maar wij zijn altijd het kind in de klas dat geen stukje taart krijgt, omdat de taart al op is als de borden rond zijn gegaan. Heeft u dat weleens meegemaakt op een feestje, dat de bitterballen steeds aan u voorbijgaan? Steeds komt de lege schaal voorbij. Met dat gevoel zitten wij te kijken naar al die woonprojecten. Alles gaat voor en wij blijven achter. Ik vind het een grote schande. Ik vind helemaal ook een grote schande, de drie opties. Een, nietsdoen. Twee, nieuwe locaties. Drie, inbreiding. Hoe durven jullie optie een op tafel te leggen? Dan ook drie, inbreiding. Waarom moeten woonwagenbewoners altijd maar inbreiden? Denk eens aan nieuwe locaties. Dat bericht hebben zij toch nu wel. De voorzitter: Mevrouw Achterbergh, rondt u af?

20

Mevrouw Achterbergh: Ik zal afronden. Er is een onafhankelijk onderzoek nodig voor de behoeften. Dat geeft ook het ministerie van BZK aan. Ik wil u danken voor uw aandacht. De voorzitter: Ik wil u allen danken voor uw inspreekbijdragen. Die is binnengekomen, denk ik, bij iedereen. Er kunnen nog verhelderende korte vragen gesteld worden door de commissieleden. Wie zou dat willen doen? Mijnheer Van den Raadt, Trots. De heer Van den Raadt: De eerste vraag is aan de eerste inspreker, de heer Heesbeen. U zegt dat u niet … Ik begrijp niet helemaal de constructie hoe u nu vertegenwoordigd wordt, want u heeft een contactpersoon die een BV is. Dat begrijp ik niet. Een bevolkingsgroep wordt toch nooit gepresenteerd door een BV? De heer Heesbeen: Dat vragen wij ons dus ook af. Wij worden vertegenwoordigd door Kennemerland BV, maar dat is een lege BV zonder personeel. Dus wie we dan moeten bereiken daarvoor, dat weten we niet en komen we met vragen bij de gemeente dan worden we daartoe verwezen en komen. Dat is Nijbod, dat is een tussenbedrijf, dat wordt extern ingehuurd en als er vragen zijn, dan kunnen we daar terecht en die verwijzen ons dan weer netjes terug naar de gemeente. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we door naar mevrouw Van den Broek. De heer Van den Raadt: Ik heb nog een paar vragen. De voorzitter: Nee, eerst mevrouw Van den Broek.

De heer Van den Raadt: We gaan om de beurt? De voorzitter: Een vraag, mijnheer Van den Raadt en geen hele waslijst aan vragen. Mevrouw Van den Broek. De heer Van den Raadt: Er zijn vijf insprekers. Ik wil nog aan die andere insprekers ook wat vragen, dat is het. De voorzitter: Hele korte vragen mag u stellen. Mevrouw Van den Broek, Partij voor de Dieren. Mevrouw Van den Broek: Dank u wel. De laatste inspreker, de mevrouw van Woonwagenbelangen. Ik had twee vragen. In het stuk wordt ook de Schalkwijkerweg 36a als optie genoemd en daarbij wordt gezegd dat dat ook locatie is die jullie zelf ook weleens hebben aangedragen. Klopt dat? Bent u daar nog steeds positief over die locatie? De andere vraag ging een beetje, ik weet niet wie die het beste kan beantwoorden, over die afmeting van 200 vierkante meter. Hoe staan jullie nu tegenover die afmeting versus eventueel wat compactere standplaatsen? Mevrouw Achterbergh: Als het mag zou ik graag beginnen met uw tweede vraag te beantwoorden. En dan de eerste vraag even in samenspraak met mijn buurman, want ik vertegenwoordig de landelijke koepel. Dat wil zeggen Woonwagenbelangen Amsterdam, Apeldoorn et cetera. De diepe materie gaat de plaatselijke groep over. Over de tweede vraag. We zitten naar woonwagenstandplaatsen te kijken. Deze maten zijn al decennialang deze maat.

Dat wil ook zeggen dat alle woonwagens die al reeds gebouwd zijn allemaal op deze maten zijn gebouwd. De meeste woonwagenbewoners hebben geen geld of kunnen ook geen lening krijgen om een nieuwe woonwagen te laten bouwen. Dus ook niet kleiner te laten bouwen. Dus als je een woonwagen koopt, ga je net als een auto op Marktplaats kijken. Checkt u dat maar eens. Dat zijn allemaal de standaard maten voor een gewone woonwagen, die vroeger die maten ook moest hebben zelfs van de overheid. Die maten zijn ons zelfs opgelegd, want onze voorouders zijn uit de kleine woonwagens gejaagd,

21

omdat het een te kleine vierkante leefruimte zou zijn. Dus dit zijn allemaal maten die de overheid eerst heeft bedacht en nu weer kleiner wil. Er wordt veel te veel getornd, ook door overheden, aan maten. Dit zijn nu de standaardmaten. Men heeft ook geen geld om kleine te bouwen. U moet u ook voorstellen, woonboten zijn ook gewoon een woonbotenmodel. Daar ga je ook niet aan tornen: maak eens een nieuwe smallere of een kleinere of ga eens die woonboten stapelen, hebben we ook al hier en daar gehoord. Een woonboot is een woonboot en een woonwagen is nu al eigenlijk decennialang deze vorm, die ook eigenlijk een minimale afmeting nodig heeft. De voorzitter: Mevrouw Achterbergh. Mevrouw Achterbergh: Ik ben nog niet helemaal klaar. Daarnaast heeft ook een woonwagen ruimte nodig om te keren als je die plaatst. Die komt vaak van een vrachtwagen afgerold, keert en keert, dus er moet ook nog keerruimte aanwezig zijn. Wil jij antwoorden op de Schalkwijkerweg? De voorzitter: Dank u wel. Dan de eerste vraag. De heer Barends: De Schalkwijkerweg, dat is die gifgrond mag ik aannemen of niet? Mevrouw Van den Broek: Het gaat om de Zuid Schalkwijkerweg 36a, naast de scouting. De heer Barends: Ik kijk even naar achteren. Ja, dat is tot gifgrond bestempeld en dat moet helemaal gesaneerd worden en dat zal talloze jaren gaan duren voordat het schoon was. Dat hadden we begrepen.

De voorzitter: Dat biedt antwoord. Dan gaan we terug naar de heer Van den Raadt. De heer Van den Raadt: Voorzitter, ik heb nog twee korte vragen. Wie de eerste vraag beantwoordt, die mag het zeggen. Er wordt gesproken over dat er Rijkssubsidies zijn en dat daar helemaal geen gebruik van gemaakt wordt. Waarom is dat dan niet? En de tweede vraag is aan mevrouw Achterbergh. Het viel mij ook op, hoor. Er worden drie opties genoemd en een optie een is dan niets doen, maar niets doen, dan zou je eigenlijk zeggen, ben je bezig met een uitsterfbeleid en dat is toch bij wet verboden. Dus als we voor die optie kiezen, overtreden we dan als gemeenteraad massaal de wet? Mevrouw Achterbergh: Ja, de wet wordt zeker overtreden, als men niet voldoet aan de behoeftes en de behoefte is daar zeker. De eerste stap die de gemeente daarvoor moet zetten, is echt een onafhankelijk behoeftenonderzoek. Er komen dan waarlijke cijfers uit naar voren, waar we ook mee aan de slag kunnen. De eerste vraag was, nogmaals? De heer Van den Raadt: Dat ik hoor dat er Rijkssubsidies zijn en dat daar geen gebruik van wordt gemaakt. Mevrouw Achterbergh: Er zijn bij de RVO subsidies beschikbaar voor aandachtsgroepen. Die kunnen gemeenten aanvragen en ook gebruiken voor standplaatsen. Dat is toch wel een bedrag dat ook ingezet kan worden. Het enige dat men vraagt, is een parkeerplaats met nutsvoorzieningen.

Dat is dus aan te vragen voor aandachtsgroepen. De voorzitter: Dank u wel. Zijn nog verdere vragen? Mevrouw Jacobsz, ga uw gang. Mevrouw Jacobsz: Dank u wel, voorzitter. Ik heb even een vraag, want ik kan me zo voorstellen, ik weet niet of het een rare vraag is hoor, maar dat je ook zelf misschien een wensenlijst heb, waar je ook als locatie zou

22

hebben. Hebben jullie dat en is daar weleens over gepraat en naar gekeken? Een wensenlijst met locaties, dat u zelf ook … De heer Heesbeen: Die zijn al voldoende aangeboden door Woonwagenbelangen Haarlem. Mevrouw Jacobsz: Wat wordt daarmee gedaan? De heer Heesbeen: Niets, maar dat hoort al denk ik in de stukken te staan die jullie hier hebben liggen. De voorzitter: Om u te helpen inderdaad, die locaties zijn bekend. Er is eerder ook in deze commissie ook over gesproken. Dus die zijn ook eerder aangekaart met elkaar, dan wel besproken. Die kan mevrouw Jacobsz ook technisch uitvragen bij de wethouder, als ze dat allemaal wil hebben. Mevrouw Jacobsz. Mevrouw Jacobsz: Nog even ter aanvulling. Het ging mij erom, want wij kunnen als gemeente een lijstje hebben, maar dat de mensen zelf ook met een lijst kunnen komen, daar ging het mij eigenlijk om. De voorzitter: Dat is gebeurd. Gezondheid, mevrouw Oppenhuis. Andere vragen nog voor de insprekers op dit moment? Mijnheer Kuin, SP. De heer Kuin: Even iets checken. Ik hoorde de laatste spreker zeggen dat ook scenario drie niet deugt, omdat daar sprake zou zijn van inbreiding. Even checken, want ik heb gelezen, volgens mij is dat scenario twee. Mevrouw Achterbergh: Ik ben net op de hoogte gesteld dat er drie opties zijn, misschien heb ik de nummers door elkaar gehaald, maar in ieder geval een van de drie opties.

Dus inbreiden had ik het net over. Over de locaties, de lijst ligt bij Harold, heb ik net doorgekregen. De voorzitter: Afdoende, mijnheer Kuin? Ja. Dan mijnheer Van Exter, Forum. De heer Van Exter: Voorzitter, mevrouw Achterbergh voor u heb ik een vraag. De anderen mogen ook eventueel reageren. Er is vooral behoefte aan meer plaatsen. Is er een concreet idee hoeveel in Haarlem, hoeveel plaatsen waar u mee geholpen zou zijn, 5, 10, 20? Mevrouw Achterbergh: Minstens 45. De heer Van Exter: Dank u wel. Mevrouw Achterbergh: Dank u. De voorzitter: Dan ook nog vraag van mevrouw Klazes, GroenLinks. Mevrouw Klazes: Het maakt me eigenlijk niet uit wie van u de vraag gaat beantwoorden. Ik kan me herinneren dat wij het hier eerder over hebben gehad in de raad en dat daar ook een aantal insprekers zoals u zaten. Daar was sprake van inbreiding en eigenlijk wat ik me kan herinneren, maar misschien vergis ik me nu, was inbreiding echt wel een hele degelijke optie, waar mensen best voor waren destijds. Is dat beeld veranderd of heb ik het destijds verkeerd begrepen? Is inbreiding totaal van tafel? Hoe zit dat of is het alsnog een optie? Mevrouw Achterbergh: Waar mogelijk en goed besproken met de bewoners is dat natuurlijk altijd een optie, maar het valt me op dat gemeenten, overal want ik zit natuurlijk niet alleen hier, alleen maar over inbreiden,

23

je hoort nergens uitbreiden of je hoort nergens nieuwe locaties. Dus dat is wel een heel opvallend detail, dat woonwagenbewoners altijd maar moeten inbreiden. Dat wil zeggen op hun leefomgeving ook inleveren, hun tuin, ruimte, et cetera. In plaats dat je deze bewoners, die al zo decennialang slecht zijn behandeld, ook eens blij kan maken met een nieuwe locatie en niet daar per se hun voortuin voor moeten opofferen. De voorzitter: Mevrouw Klazes. Mevrouw Klazes: Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: U heeft nog een vraag? Mevrouw Klazes: Ik heb een vervolgvraag, voorzitter. De voorzitter: Een korte vervolgvraag. Mevrouw Klazes: Ik hoor u duidelijk zeggen dat u uiteraard liever gaat uitbreiden. Dat begrijp ik, maar het is niet zo dat inbreiding, even voor mijn duidelijkheid, een absolute no-go is daarover te spreken? Natuurlijk in samenspraak met de bewoners, zou het kunnen dat dat ook een deel van de oplossing zou zijn? Mevrouw Achterbergh: Dat wil ik nogmaals bevestigen, waar mogelijk en de plaatselijke bewoners het ermee eens zijn, is dat mogelijk, maar dring het de bewoners niet op. Het zou een mooi gebaar zijn om eens met nieuwe locaties en uitbreidingen aan te komen. Dat er echt onrecht is gedaan. De heer Heesbeen: Ik wou hier ook nog even antwoord op geven. Inbreiding daar mogelijk is heel mooi natuurlijk, maar we zitten al met best wel krappe woonruimte op dit moment.

Onze locatie bijvoorbeeld is afgekeurd 44 jaar geleden door de brandweer, omdat we eigenlijk allemaal te dicht op elkaar wonen. Dus stel dat we daar gaan inbreiden, dat wil zeggen nog meer woonwagens tussen gaan plaatsen, dat het voor ons helemaal geen haalbare zaak meer gaat worden. De voorzitter: Dat roept nog een reactie op van mevrouw Klazes, maar het is geen een-tweegesprek. Dat kunnen we niet doen, want dan kunnen we net zo goed een technische sessie organiseren, waarbij u samen dan nog een keer samenkomt. Dan kunt u inderdaad uitvoerig alle vragen, de commissieleden kunnen ook alle vragen stellen. Voor nu is het echt het stuk. Vandaar dat ik ook een beetje strenger ben dan ik zou willen, omdat die tijd gewoon hikt en we nog een paar agendapunten hebben. Als u wilt, volgens mij is dat ook al eens gebeurd, kan er best nog een technische sessie georganiseerd worden, waarbij dan het vraag-antwoord gesprek plaatsvindt. Dan wel bij een van uw locaties, mevrouw Achterbergh. Dat is nooit de bedoeling natuurlijk dat dat gebeurt, maar ook daarvoor geldt van laten we anders een sessie opzetten. Dat de commissie bij u op locatie komt en met u uitvoerig het gesprek aan kan gaan. Dan kunt u ook daar alle tijd voor nemen die nodig is. Voor nu, zijn er nu nog prangende vragen die gesteld moeten worden? Nee. Dan wil ik nogmaals de insprekers hartelijk danken voor uw inspreekbijdragen.

U mag hem uiteraard bijwonen vanaf de publieke tribune. En dan gaan de commissieleden praten over het stuk en een opinie meegeven, zodat het college daarmee verder kan. Wie mag ik daar als eerste het woord over geven? Mevrouw Verhoeff, PvdA. Mevrouw Verhoeff: Dank u wel, voorzitter. Het college vraagt om een voorkeur uit te spreken voor een of meer van de van de drie varianten. De PvdA vindt dat eigenlijk onzin. Een kop, geen verdere actie, dekt de lading geenszins. In verschillende varianten zitten dingen waar je goed naar zou moeten kijken. En er zijn ook dingen in onze ogen die wel wat creatiever zouden kunnen worden aangepast. We zullen iets moeten doen en

24

ook wat uitbreiden, maar wees creatief, om ervoor te zorgen bijvoorbeeld dat een wagen kan worden gezien als vastgoed. Dat moet mogelijk zijn. Het lukt ook bij woonboten om ze tot vastgoed te verklaren, als je het slim aanpakt. Dat moet hier ook kunnen. Dat onderhoud van de openbare ruimte niet goed is belegd, dat vinden wij dan weer wel verontrustend. Dat moet wel snel duidelijk gemaakt worden. In principe kiezen wij voor verdichting, immers 150 of 200 vierkante meter, zeker met twee woonlagen, is een luxe die maar heel weinig Haarlemmers kennen. Het contrast is groot met de woningzoekenden die genoegen moet nemen met 25 tot 50 vierkante meter. Als je wilt kijken naar waar is uitbreiding mogelijk, los van maatwerk bij sommige locaties, dan blijkt uit de technische vraag dat de locatie Amsterdamse Vaart afvalt vanwege de kosten. De voorzitter: Mevrouw Verhoeff, u heeft een interruptie van de heer Kuin. De heer Kuin: Dank u wel. Ik hoorde u zeggen dat u voor verdichting bent. Ik heb hier een motie voor me liggen, 29 juni 2022, een motie van SP Haarlem en Trots, die is aangenomen met alleen D66 en de Partij voor de Dieren tegen. Die motie zegt dat we op zoek moeten naar plaatsen. Dat we op zoek moeten naar voldoende plaatsen, op basis van de behoefte die in 2019 is gemeten. Dus ik verbaas me ook over dit hele stuk van het college.

De raad heeft al richting gegeven op 29 juni 2022. De voorzitter: Mevrouw Verhoeff. Mevrouw Verhoeff: Ik sprak dat er ook uitbreiding gevonden moest worden. Uit die technische vragen, de geluidswal is het probleem. Die is nodig, heel duur. Maar wethouder, u heeft ons niet gevraagd of er voor zo’n locatie, als er geen wal nodig is, omdat je bijvoorbeeld al daar … Want je mag ook en dan heb ik het niet over reguliere woningen, maar je mag ook op een woonwagenstandplaats een woonwagenwoning plaatsen, waar je een slimme regeling, zoals ook corporaties dat nu doen bij hun woningen. Je koopt het, je mag je gedragen als eigenaar en vervolgens lever je dat te zijner tijd weer terug of je nabestaanden leven dat er terug aan die corporatie. Zoiets kan je ook voor woonwagens regelen. Dan kunnen daar misschien gewoon woningen, want tenslotte is de Amsterdamse Vaart binnenkort 50 kilometerregime. Dat is een van de voorbeelden van wees slim, maak woonwagen huizen en dan kunnen die mensen hypotheek. Dan kunnen ze dus ook gewoon twee lagen hele mooie dingen bouwen op minder vierkante meters. Als je kijkt naar bijvoorbeeld het toewijzen van microwoningen, dan zijn wij in staat om woningzoekenden hun plaats op de wachtlijst te houden.

Laten wij ook proberen dat te regelen voor woonwagenplaatsen, door bijvoorbeeld de eerste twee plaatsen qua uitbreiding of bestaand te gebruiken om daar kleinere plaatsen te realiseren. Met behoud van hun wachttijd. Ik ben bijna klaar, voorzitter, ik hoop dat ik even iets ... De voorzitter: Uw laatste zin, mevrouw Verhoeff. Mevrouw Verhoeff: De wens van familie om bij elkaar te wonen, maakt dat in onze ogen ook met behoud van wachtplaats het heel belangrijk kan zijn om bij woningen in nabijheid of ter plaatse of tegenover, om die met voorrang beschikbaar te stellen voor de woonwagenbewoners of op de wachtlijst, zodat ze in ieder geval alvast kunnen wonen in de nabijheid van hun omwonenden. En zo zijn er meer creatieve mogelijkheden. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Verhoeff. Een interruptie doen we niet, mijnheer Visser, want ze heeft geen tijd om te beantwoorden. Mevrouw Oppenhuis, CDA, ga uw gang. Mevrouw Oppenhuis: Dank u wel, voorzitter. Wat een mooie onderwerpen bespreken we vanavond. Net hadden we het over het actieprogramma Gewoon samen thuis en nu kijken we naar de gemeentelijke inzet woonwagencentra. Waarom mooi? Het CDA Haarlem hecht grote waarde aan de inclusieve samenleving,

25

waarin ruimte is voor diverse woonvormen, waaronder woonwagencentra. We erkennen het belang van het behoud en de ontwikkeling van deze gemeenschappen binnen onze stad. Het is essentieel dat bestaande woonwagenlocaties worden behouden en waar nodig verbeterd. Dit sluit aan bij onze visie op wonen, waarbij we streven naar kwalitatief goede woningen en leefbare wijken. Wij ondersteunen het initiatief om nieuwe woonwagenlocaties te realiseren, mits deze zorgvuldig worden gepland en passen binnen de bestaande infrastructuur en voorzieningen. Het is van belang dat deze locaties bijdragen aan de diversiteit van de woonvormen in Haarlem en voldoen aan de behoefte van de woonwagengemeenschap. Het betrekken van de woonwagengemeenschap bij de ontwikkeling en verbetering van de locaties is cruciaal. We waarderen de inspreekbijdragen en nemen hun opmerkingen serieus. Hun input benadrukt het belang van participatie en samenwerking bij het vormgeven van het beleid dat hen direct raakt. Ik wil heel even stilstaan bij de inspraakbijdrage van mevrouw Van Trooijen-Heesbeen. We hebben in november 2023 een kredietaanvraag goedgekeurd, onder andere om de veiligheid op een beter niveau te kunnen krijgen. Nu geeft mevrouw van Trooijen-Heesbeen aan dat juist die veiligheid in het geding komt als we het hebben over de verkeersveiligheid. De weg wordt doorgetrokken en er komen parkeervakken.

Door deze combinatie is de verkeersveiligheid van de woonwagenbewoners juist in het geding. Er worden ons drie scenario’s voorgelegd, waar we uit kunnen kiezen, maar dat is, zoals PvdA ook al zei, best moeilijk. Scenario een, geen actie. Nou, wat het CDA betreft kunnen we die dan ook wel buiten beschouwing laten. Scenario twee, verdichting van de bestaande woonwagenlocaties. Het CDA Haarlem is van mening dat we met de verdichting van alle woningen er niet onderuit komen om de bestaande woonwagenlocaties inderdaad te gaan verdichten. Scenario drie, zoeken naar een nieuwe locatie. Ook daarvan is het CDA Haarlem van mening dat we er niet onderuit komen. Ik weet nog dat in juni 2022 de voorzitter van Woonwagenbelang Haarlem toen al aan aangaf dat er minstens 100 plekken nodig waren. Dat was niet alleen van de woonwagenbewoners, maar ook de mensen die uit de woonwagens weg zijn gegaan naar de woonwijken en uiteindelijk toch weer terug willen naar de woonwagens. Daarom zou je zeggen dat er een integrale aanpak nodig is van scenario twee en scenario drie. Verder had ik, dat hoef ik eigenlijk niet neer te zetten. Dat is al genoemd, maar komt er eigenlijk op neer dat wij best wel wat huiswerk hebben. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Oppenhuis. Dan gaan we naar mevrouw Oudshoorn, D66. Mevrouw Oudshoorn: Dank u wel, voorzitter.

In deze commissie hebben we het maandelijks over de ruimte in de stad en de puzzel die we met elkaar moeten leggen en in die lastige puzzel die we moeten leggen, hebben ook de woonwagenbewoners meer ruimte nodig. Ruimte voor hun manier van leven en die ruimte die vinden ze niet in een nieuwbouwappartement. Dat is begrijpelijk, maar het is ook ingewikkeld, want juist door in hoge dichtheid kleine nieuwbouwappartementen te bouwen, zorgen we dat heel veel woningzoekenden een betaalbaar huis kunnen vinden. En dat zijn nu juist die torenflats waar de insprekers op wezen. Het is dus niet makkelijk om ruimte te vinden voor woonwagenlocaties, maar natuurlijk vindt ook D66 dat we moeten blijven zoeken. Ook als dat een lange adem vraagt. En scenario een is dus ook wat ons betreft niet de weg naar de toekomst. En als we ruimte willen vinden, dan zullen alle partijen iets moeten inschikken. De gemeente, maar zoals ook eerder gezegd, ook wij denken dat de woonwagenbewoners zo flexibel mogelijk moeten zijn. Wat ons betreft moeten we eenzelfde inzet tonen voor deze groep Haarlemmers als voor alle andere groepen in de stad. De voorzitter: Mevrouw Oudshoorn, u heeft een interruptie van de heer Van den Raadt.

De heer Van den Raadt: Voorzitter, ik hoor dat de woonwagenbewoners flexibel moeten zijn, maar die wachten al meer dan 25 jaar of nog langer tot er überhaupt één standplaats bij is gekomen. Als ze flexibel

26

moeten zijn, u gaat toch ook niet zeggen tegen mensen in Haarlem: u moet 25 jaar wachten op een sociale huurwoning? Hoe flexibel zijn ze al niet geweest? De voorzitter: Mevrouw Oudshoorn, ga uw gang. Mevrouw Oudshoorn: Volgens mij kom ik hierop terug in de rest van mijn betoog, maar ook aan alle andere woningzoekenden in Haarlem vragen we om flexibel te zijn. Als je kijkt naar wat de woonwensen onderzoeken in Haarlem allemaal van ons vragen, dan zien we ook dat we dat niet allemaal kunnen waarmaken. Ik hoor overigens ook een heleboel goede ideeën vanuit insprekers om flexibel te zijn, maar laat mij mijn betoog afmaken en dan denk ik dat ik uw zorg echt kan wegnemen. De voorzitter: Mevrouw Oudshoorn, gaat u door. Mevrouw Oudshoorn: Dank u wel, voorzitter. Nogmaals, wat ons betreft moeten we dus dezelfde inzet tonen voor deze groep Haarlemmers als voor alle andere groepen in de stad. Dat betekent kijken waar we kunnen verdichten binnen de bestaande stad en binnen ontwikkelzones serieus zoeken naar nieuwe bouwlocaties, zoals we dat ook doen voor die torenflats. D66 pleit daarom voor scenario twee waarbij we begrijpen dat voor verdichting af en toe moet worden afgeweken van het bestemmingsplan. Als daarvoor een parkeerterreintje of een groen strookje moet wijken, dan vindt D66 dat daar echt ruimte voor moet zijn.

Want zoals gezegd, deze groep heeft iets anders van ons nodig dan andere groepen. En kijkend naar scenario drie ziet D66 ook graag dat bij de planvorming in de grote ontwikkelzones onderzocht wordt of er ruimte is voor de inpassing van kleinschalig woonlocaties voor woonwagenbewoners. We hebben in de stukken gezien dat de bewoners dat zelf hebben aangegeven en ons is niet helemaal duidelijk waarom in de stukken niet expliciet is opgenomen dat we dat gewoon gaan doen. Daar waar we grote zones ontwikkelen, zou toch ook ruimte moeten zijn voor kleinschalige woonwagenlocaties, maar voor D66 zijn er ook grenzen aan de ruimte en voor ons ligt die grens bij het landelijk gebied rondom de stad. In scenario drie wordt in het stuk ook geopperd dat we misschien in landelijk gebied woonwagenlocaties kunnen realiseren en wat ons betreft kijken we ook daarnaar, zoals we naar andere opgaven in de stad kijken. Wij vinden het geen goed idee om in weilanden woonwagenlocaties te gaan realiseren, zoals we het ook geen goed idee vinden om daar nieuwbouwwijken te realiseren. De voorzitter: Mevrouw Oudshoorn, u heeft nog een interruptie van de heer Visser, ChristenUnie. De heer Visser: Voorzitter, scenario twee is alleen inbreiden. Betekent dat dat D66 ook afziet van de nieuwe locatie waar het college wel positief over is? De voorzitter: Mevrouw Oudshoorn.

Mevrouw Oudshoorn: Zeker niet, want volgens mij had ik het ook over elementen uit scenario drie, waar we ook voorstander van zijn, waar onderzoek in ontwikkelzones en uiteraard zijn wij ook voorstander van de locatie die het college al op het oog heeft. Dus geen zorgen. Wat ons betreft is het ook niet zo zwart-wit. Scenario twee vinden wij een heel goed idee, inbreiden, uitbreiden in de directe omgeving, als dat bijvoorbeeld ten koste gaat van een parkeerterreintje en zoeken naar nieuwe locaties, maar niet in een groene zone. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Oudshoorn. Gaan we door met het betoog van de heer, nee, u heeft geen tijd meer, 3 seconden. Mijnheer Van den Raadt, ga uw gang.

27

De heer Van den Raadt: Voorzitter, D66 is al heel lang aan de macht. Heeft nooit wat gedaan en nu klinkt het heel lief, maar dat er ook wordt gezegd van ze moeten flexibel zijn en de woonomstandigheden aanpassen, maar dat is bij wet geregeld dat die mensen op die manier mogen wonen zoals ze nu wonen. Dus hoe wilt u dat dan gaan aanpassen? Mevrouw Oudshoorn: Ik ben blij dat u mij lief vindt, maar volgens mij was mijn betoog volstrekt helder, wat ik bedoel met flexibiliteit en ik denk dat we daar echt een heel eind mee gaan komen. Dus ik zou zeggen: actie in die taxi. De voorzitter: Gaan we door met het betoog van de heer Van Leeuwen, ga uw gang. De heer Van Leeuwen: Dank u wel. Wonen is een grondrecht, laten we dat met elkaar eens zijn en dus ook grondrecht voor woonwagenbewoners. Dat dat grondrecht in Haarlem, in Nederland überhaupt, best wel onder druk staat, dat is ook duidelijk. Ruimtetekort, procedures, wachtlijsten, we hebben daar allemaal mee te maken en we moeten daar als gemeente, als collectief, ons voor inspannen dat dat voor alle groepen in Haarlem verbetert. Kijken we dan naar de scenario's die voor worden gelegd, dan denken wij inbreiden, natuurlijk, daar moet je naar kijken. Wat D66 zegt: de praktische problemen die je daarin tegenkomt, zul je ook gewoon moeten aangaan en die moet je wegnemen als dat kan. Ik zie ook uitbreidlocaties in een bijlage.

Ik zie die Zuid Schalkwijkerweg 36a genoemd. En dan kijk ik naar de validiteit van de argumenten waarom dat moeilijk zou zijn, de aanrijtijden. Ik weet dat wij over het Jadeterrein in het verleden een villawijk hebben toegestaan. En daar heb ik niemand gehoord over aanrijtijden. Die liggen een rottend verder weg van alle voorzieningen dan deze plek. Dus college, kijk nog eens goed naar dat argument. Geldt dat hier werkelijk of gaat het om die sanering, waar ik ook de inspreker over hoor praten dat dat een probleem is? Want dat kan ik me voorstellen, maar die aanrijtijden dat vind ik een kulargument en we hebben het daar over mogelijk 12 plaatsen, als je kleinere plaatsen en dat is de flexibiliteit die we misschien met elkaar vragen, is die 200 meter heilig? Hij is wenselijk, maar is die haalbaar? Wil je dat je bij elkaar kunt wonen en dat je ook je kinderen toekomst kunt geven op een woonwagenplek, dan moeten we misschien ook kijken of kleinere plekken op een nieuwe locatie haalbaar zijn, maar dat is om zoveel mogelijk mensen het woongenot te gunnen waar ze recht op hebben. Verder dus ook zeker kijken naar inbreiden, maar zeker ook die paar nieuwe locaties die in die bijlage staan, die nemen wij echt serieus. Daar zien wij echt wel kansen en wat niet kan, dat horen we dan heel erg graag. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van Leeuwen.

Dan gaan we naar de heer Kuin, SP. De heer Kuin: Dank u wel, voorzitter. Ik heb het net al in de interruptie aangekondigd. Het is eigenlijk een heel merkwaardig debat. Het is heel merkwaardig dat die notitie is geschreven. Ik lees toch even voor wat er in die motie gebeurd is en de hele raad neemt zichzelf niet serieus als we dat gewoon erbij laten en het negeren. Die motie op 29 juni 2022 die zegt: overwegende dat de gemeente verplicht is in voldoende woonwagenstandplaatsen te voorzien en de behoefte te onderzoeken. Uit een behoefteonderzoek van de gemeente Haarlem in juli 2019 is gebleken dat 71 personen een woonwagenplaats willen, waarvan 45 in 2019 urgent waren. Het grootste deel hiervan langer wacht dan de wachttijd voor een sociale huurwoning. De organisatie van woonwagenbewoners onvoldoende betrokken is bij de totstandkoming van de lijst met kansrijke locaties. Dit was 29 juni 2022. Ik hoor nu hetzelfde verhaal. De motie, het dictum roept het college op de vier voorgedragen kansrijke locaties verder te onderzoeken, in overleg met de organisatie van woonwagenbewoners te onderzoeken of de lijst van potentiële locaties kan worden aangevuld. In 2022. Op grond van het behoefteonderzoek uit 2019 te streven naar de realisatie van voldoende standplaatsen. Een aangenomen motie, alleen D66 en PvdD kunnen hier vrij praten, maar de rest heeft allemaal voorgestemd en

28

we doen nu net alsof er niets gebeurd is, we opnieuw beginnen en het college heeft feitelijk, is geen stap verder gekomen en probeert hier gewoon meer ruimte te creëren en het geheugen van de raad is blijkbaar zo slecht, dat we gewoon de discussie opnieuw beginnen. Ik vind het onbegrijpelijk. We nemen onszelf niet serieus als we deze discussie voeren. En wat ons betreft, wordt de motie uitgevoerd. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Kuin. Mijnheer Rademaker, BVNL, ga uw gang. De heer Rademaker: Dank u wel, voorzitter. Ik kan me eigenlijk helemaal aansluiten bij de bijdrage van de SP. Ik zeg het niet graag, maar dat heeft u goed gedaan. Het is een schande hoe de woonwagenbewoners de afgelopen jaren zijn behandeld. Loze beloftes, uitstel hebben geleid tot verwaarlozing van de gemeenschap die recht heeft op haar cultuur en identiteit. Wat BVNL betreft, gaan we zo snel mogelijk op zoek naar nieuwe locaties. Als ik de verschillende partijen inderdaad zo hoor, lijkt dat we daar allemaal iets aan willen doen. Dus laten we hopen dat het geen loze beloftes zijn en dat de woonwagenbewoners eindelijk krijgen waar ze recht op hebben. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Rademaker. De heer Bruch, VVD. De heer Bruch: Dank u wel, voorzitter. Een beetje in lijn daarmee.

We hebben natuurlijk al een aantal keren hierover gesproken en iedere keer wordt er gezegd: we gaan op zoek naar nieuwe locaties. Dus dan komt het weer op de agenda, denk je: dan krijgen we een aantal nieuwe locaties te zien. En iedere keer is dat niet het geval. En natuurlijk als inbreiden mogelijk is, dan is dat een oplossing om enkele woonwagens toe te voegen, maar dat is natuurlijk niet een oplossing voor het hele probleem. Dus wat ons betreft, geldt dan nog steeds van ga op zoek naar meer locaties. Wij willen natuurlijk niet bouwen in het groen, zeggen we allemaal, maar er zijn ook stukjes groen aan de rand van Haarlem, waarvan je zegt: dat is niet een heel waardevol weiland of weet ik wat. Dus wat ons betreft kan daar ook naar gekeken worden en misschien kunnen we daar dan ook gewoon woningen bouwen. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Bruch. De heer Bruch: Ik stopte even vanwege de ... De voorzitter: Excuus. Dan hebben we een interruptie van mevrouw Van Zetten, Hart voor Haarlem, ga uw gang. Mevrouw Van Zetten: U praat over verwaarloosde stukjes groen aan de rand van Haarlem. Waar denkt u dan aan? De heer Bruch: Ik heb geen idee, maar ik denk als wij een rondje om Haarlem gaan fietsen, dat we diverse stukken tegenkomen. Ik zie mijnheer Aynan die heeft al ideeën daarover. Dus ze zijn zeker te vinden.

Wat ik nog wel wilde opmerken, dat ik ook vind dat het klein en groter onderhoud, dat blijkt dus gewoon heel erg achterstallig te zijn van de openbare ruimte rondom de woonwagencentra. Ik stel voor om dat gewoon ook in de reguliere planning op te nemen en wat ons betreft kan daar meteen mee begonnen worden. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Bruch. Dat was uw betoog? Heel goed. Dan gaan we door naar de heer Visser, ChristenUnie.

29

De heer Visser: Dank u wel, voorzitter. Ook de ChristenUnie is teleurgesteld. Allereerst de memo over nieuwe locaties. Die bevat op zich nog wel heldere informatie, maar ik mis toch de vraag hoe nu verder? De ChristenUnie steunt het plan voor de uitbreiding aan de Louis Pasteurstraat en tegelijkertijd ook aan de overkant bij de Schwannstraat. Dan de Amsterdamse Vaart, die valt af, omdat die te duur is. Daar heeft de PvdA allemaal vragen over gesteld, maar dan is mijn vraag: wat dan met die grond? In 2010 stond daar een boerderij, die is afgebrand. In deze wooncrisis, het is grond van de gemeente en het blijft maar ongebruikt die grond en als dit dan te duur is, ga dan zo'n zorglocatie voor ouderen daar bouwen. Dan kunnen we daar heel wat ouderenwoningen op die kavel, maar doe iets. Dat kunnen we niet zo laten liggen, voorzitter. Graag een reactie van de wethouder. Dan wordt er voor die locatie Amsterdamse Vaart als alternatief de Zuid Schalkwijkerweg aangedragen. Dan denk ik: creatief en daar wordt wel bezwaar over de aanrijtijden, hebben andere mensen ook wat over gezegd. Dan staat er: het past nu nog niet in het beleid. Wat kan ik daarmee, voorzitter? Stelt de wethouder dan voor om het beleid aan te passen of durft hij dat niet en vraagt die dat aan ons? Wat is dan de voorwaarde nu nog niet? Mag het over vijf jaar dan wel? Graag een uitleg.

Dan de locatie Schouwbroekertunnel. Daar begint de hele notitie mee. Vervolgens wordt in de notitie niets meer gezegd over die locatie. Hoe zit dat? Is die locatie nu wel of niet in beeld? Dan een memo over de bestaande locaties. Nou, die is echt veel slechter, voorzitter. Dat zijn allemaal procesmatig opmerkingen. Er staat geen enkel cijfer in. Ik moet uit de oplegnotitie nog begrijpen hoeveel plekken er door inbreiding bijkomen. In de notitie zelf staat het niet en ik kan nergens zien dat we ergens zijn opgeschoten sinds vorige keer en de keer daarvoor en de keer daarvoor. Want er was nog een vorige wethouder die met dit dossier bezig was en we zijn nu alweer bijna aan het eind van deze periode. Dus wat is nu aan resultaat geboekt bij inbreiding? Wanneer krijgen we het plan, gewoon per locatie? Hoeveel plekken komen erbij? Dan horen we vanavond de noot over met name de locatie Amelandstraat. Ja, ik snap de emoties van die mensen zo langzamerhand wel. Eigenlijk snapte ik het al eerder, maar het is een wanhoopskreet, wethouder. Welk antwoord geeft u concreet vanavond aan de mensen van de Amelandstraat? Ik wil het gewoon weten. Tenslotte PvdA, ik moet PvdA complimenten geven. Creatief over kleinere standplaatsen en creatief kijken met de ruimte, maar we horen vanavond de insprekers, die zijn afhankelijk van tweedehands wagens die hebben een standaardmaat.

Sterker nog, we hebben als overheid in het verleden die maten vastgesteld. Dus is dat plan van de PvdA wel reëel? Is mijn vraag aan de wethouder. Ik denk het niet. Voorzitter, tenslotte, wij gaan ook voor variant drie. Het is heel moeilijk, maar ook wij staan open voor opties in de groene zoom. Juist omdat dit om kleinschalige huisvesting gaat en de Europese rechter het ons opdraagt, zullen we wel moeten. De voorzitter: U heeft een interruptie van de heer Van Leeuwen, Actiepartij. De heer Van Leeuwen: Ik ben altijd wel onder de indruk van het vurige pleidooi van de heer Visser, maar hij gooit nu iets op tafel wat betreft die grootte. Ik heb natuurlijk de inspreker ook gehoord en ik snap ook die tweedehandsmarkt die uitgaat van bestaande formaten. Bent u het niet eens dat waar wij allemaal, maar daar hebben we ook de bewoners voor nodig, dat we echt naar creatievere oplossingen moeten kijken. Ook ten aanzien van die grootte. Wat dat betekent, dat weet ik niet, maar dat betekent misschien dat we niet alleen kunnen kijken naar tweedehands woonwagens met een bepaalde afmeting. We zullen toch met elkaar moeten kijken hoe we met die beperkte ruimte om moeten gaan. Wat is daar dan uw antwoord op? De heer Visser: Voorzitter, ik serveerde het ook niet af.

Ik zei ook: creatief van de PvdA en ik gaf complimenten, maar ik ben wel benieuwd naar hoe de wethouder de realiteitszin inschat, gezien de opmerking van de bewoners en dan hebben we toch wel de uitspraak van het Europese Hof. Dus we zullen nieuwe locaties, naast inbreiding, moeten vinden.

30

De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Visser. Dat was uw tijd ook. Anderen? Mevrouw Van den Broek, Partij voor de Dieren. Mevrouw Van den Broek: Voorzitter, op de gemeente en de gemeenteraad ligt een duidelijke verantwoordelijkheid, een verplichting om te zoeken naar locaties voor woonwagens. De ruimte is echter schaars in Haarlem en we bouwen, zoals velen al zeggen, kleiner en compacter, ook om het schaarse groen in Haarlem te sparen. Het beroep wat wordt gedaan om vast te houden aan de 200 vierkante meter per standplaats begrijpen we goed vanuit het perspectief van de bewoners, maar we moeten eenmaal nu een beetje schuiven met die beschikbare ruimte. Dus er is ons veel aan gelegen om daar toch ook het gesprek over te blijven voeren met de inwoners en waar mogelijk inbreiding op de huidige locaties toe te passen en op nieuwe locaties compacter te bouwen. Van de drie locaties zijn wij ook positief over die Zuid Schalkwijkerweg, als daar te saneren valt en als hier overeenstemming kan worden gevonden om meer compacte standplaatsen te maken, want dan heb je er zomaar 12 te pakken. De uitbreiding aan de Schwannstraat gaat wel ten koste van een groen veldje. Als dat gecompenseerd kan worden door bijvoorbeeld het schoolplein daar te vergroenen, dan kunnen we daar ook in meegaan. Dus voorzitter, een scenario kiezen we hier niet.

Wij zijn ook van blijven zoeken, ook binnen de ontwikkelzones. Het landelijk gebied willen wij echt wel beschermen, dus daar gaan we niet in mee. En ook aandacht voor de situatie en de participatie planvorming in Molenwijk, want dat daar schrik ik ook wel een beetje van. De voorzitter: Dank u wel. Anderen nog? Mijnheer Van den Raadt, Trots. De heer Van den Raadt: Voorzitter, waar moeten we beginnen? Toen ik dit stuk las en dan lees je dat eerste scenario en dan denk je: uitsterfbeleid is verboden en nu zijn we eigenlijk met een uitstelbeleid bezig in Haarlem, al tijdenlang. Dan lees je het scenario van we gaan niets doen. Dat is gewoon uitsterfbeleid. Dus als u dat niet uit dat stuk haalt, dan overweeg ik eigenlijk gewoon om een rechtszaak te beginnen om het eruit te krijgen of aan te klagen wegens discriminatie, want het slaat echt werkelijk nergens op. Dan krijg ik een beetje de vibe uit dat stuk van wonen in het buitengebied is iets wat heel vies is. Wij waren als Trots Haarlem ook nooit, dat zijn we nog steeds niet, voor het bouwen van huizen in de buitengebieden, maar kijk, woonwagens dat is natuurlijk wel ideaal, want uiteindelijk zou je die weer kunnen verplaatsen als dat moet, want ze staan letterlijk op wielen natuurlijk. Dus woonwagens in de buitengebieden, als de mensen dat zelf willen, zou ik zeker als optie willen toevoegen.

En inderdaad het is al gezegd, het is natuurlijk eigenlijk best vreemd dat we deze hele discussie weer hebben, want die motie die is al aangenomen, het is al besloten, u moet het al doen. Het is gewoon wonderbaarlijk hoe u elke keer weer met een nieuw verhaal komt of een nieuw plan en dan weer zoveel tijd nodig heeft. U zegt van over twee jaar, dus na de verkiezingen, kunnen we dan 10 plekken regelen. Nou, na de verkiezingen weet niemand er meer wat van en dan gaat weer het hele verhaal overnieuw. Dus dat is gewoon ongelooflijk immoreel eigenlijk. Scenario drie, is natuurlijk de oplossing, maar dat is al lang al besloten, 45 urgente plekken. Ik ken die hele discussie ook nog en dan hebben we dat met die Amelandstraat. Die mensen die komen inspreken en die zeggen terecht van: er komen allemaal torenhoge flats, hoe zit het met die windvang, kunnen we dat rapport onontgonnen? Waarom kan dat niet wethouder? Dan hebben we nog, in het stuk zie ik ook dat ze in Den Haag nu het voorstel hebben om, dat is eigenlijk mijn voorstel ook als Trots Haarlem. Haal nou eerst die achterstanden in en zorg dan dat de wachttijd op een woonwagen gelijk wordt aan de wachttijd op een sociale huurwoning, want dan heb je geen sprake van discriminatie en behandel je iedereen gelijk. Daar zal ik een motie voor indienen. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van den Raadt.

Gaan we naar mevrouw Klazes, GroenLinks.

31

Mevrouw Klazes: Ik kan vrij kort zijn. We hebben goed geluisterd, met name naar de bijdrage van D66, waar we ons prima in kunnen vinden. Daar sluiten we ons volledig bij aan. Tot en met inderdaad niet bouwen in het landelijk gebied. Dat geldt ook voor woonwagens. En we kunnen ons ook aansluiten bij de bijdrage van de heer Van Leeuwen, die zegt van: de ruimte is schaars in Haarlem. Dit is een van de meest compacte steden van Nederland en dat heeft ook gewoon echt consequenties voor de beschikbare ruimte, ook voor woningbouw, maar dus ook voor woonwagens. Dus het zou mij een lief ding zijn, ik heb even op de site zitten kijken van tweedehands woonwagens, inderdaad die zijn meestal rond die afmetingen die genoemd zijn, maar ik zie ook dat er nieuwe woonwagens zijn die wat kleiner zijn. Dus misschien is er wel een optie om daar toch eens echt serieus naar te gaan kijken. Verder, nog even wat betreft de locatie. Wij kunnen ons vinden in het voorstel van de Pasteurstraat, Schwannstraat. Volgens mij heb ik een interruptie. De voorzitter: Een interruptie van de heer Kuin, ga uw gang. De heer Kuin: Wat ik net heb gezegd, ook namens OPHaarlem en Jouw Haarlem was. Dezelfde vraag aan GroenLinks als aan de PvdA. Ook jullie hebben voor die motie gestemd op 29 juni 2022.