Schriftelijke inspreekbijdrage Mevrouw Bouma

Haarlem, 4 februari 2025 Betreft: Verzoek innemen ander perspectief tav eisen aan ouders verordening jeugdhulp. Geachte heer/mevrouw, Middels dit schrijven zou ik u met klem willen verzoeken om ook vanuit een ander perspectief te kijken naar de eisen die u aan ouders stelt in artikel 3.4.4. Als u vanuit de bril van een hoogopgeleide beleidsmedewerker naar dit probleem kijkt, dan zou je vanuit daar heel redelijk kunnen eisen dat mensen oorzaken van overbelasting wegnemen, hun werktijden en hoeveelheid aanpassen enzovoorts enzovoorts. En als het mijzelf zou betreffen, zou dit ook zeker geen onredelijke vraag zijn. Als je deze eisen echter bekijkt vanuit het perspectief van tweeverdieners, laat staan alleenstaande ouders met bijvoorbeeld een baan in 24-uurs vakgebieden zoals (ouderen) zorg, politie, bewaking, schoonmaak, logistiek enzovoorts, wordt dit wel een heel ander verhaal. Deze mensen zullen ten eerste niet de luxe hebben om minder te kunnen gaan werken, omdat ze dan simpelweg onvoldoende verdienen om uberhaupt rond te kunnen komen, als ze dat nu al kunnen komen. Zij kunnen ook niet zomaar hun werkuren aanpassen omdat hun dienstrooster dit simpelweg niet toelaat, hetzelfde geldt voor het opnemen van zorgverlof.

Het onderhouden van een sociaal netwerk is een grote uitdaging met een onregelmatig dienstrooster, en grote kans dat mensen in je directe leefomgeving onder soortgelijke omstandigheden werken wat het nog uitdagender maakt. Een groot deel van de mensheid heeft simpelweg niet de regelmogelijkheden die hier beschreven worden. Ik ben ook erg benieuwd op welke kinderopvang u doelt, want bij mijn weten zijn de wachttijden in Haarlem en omgeving nog steeds aanzienlijk (lees maanden tot jaren). Daarnaast is het opvoeden van een kind met hulpvraag dusdanig uitputtend dat er weinig ruimte overblijft om andere dingen in het leven te kunnen organiseren of de eigen problematiek aan te pakken. Dit is niet op feiten gebaseerd, maar ik vermoed dat veel van de hulpvragen voor kinderen juist vanuit dit soort sociale situaties vandaan komt, dus dat het des te noodzakelijker is dat dat perspectief meegenomen wordt in deze stukken. Ik hoop dat u dit perspectief meeneemt in uw overwegingen, waarbij het aanbieden van een totaalpakket voor een gezin, gebaseerd op wat een gezin echt nodig heeft (door dit aan hen zelf te vragen en niet voor ze in te vullen vanuit de bril waarmee naar hen gekeken wordt) mogelijk wel een hele mooie interventie zou zijn die meer leed in de toekomst kan voorkomen. Ik vertrouw op uw wijsheid, Met vriendelijke groet K. Bouma