2. Bijlage 1: Overzicht maatregelen Abonnementstarief Wmo

Memo Maatregelen Abonnementstarief WMo

1. Maatregelen Abonnementstarief Wmo Sinds de invoering van het Abonnementstarief Wmo proberen gemeenten de negatieve effecten van het Abonnementstarief te beperken. Het gaat daarbij om de volgende maatregelen: 1. 2. 3. 4.

Hogere eigen bijdrage voor hogere inkomens Afwijzen op basis van inkomen Het creëren van een wachtlijst voor inwoners met een hoger inkomen Het doen van een moreel appèl

De maatregelen worden onderstaand kort toegelicht 1. Hogere eigen bijdrage voor hogere inkomens De gemeente Assen had bepaald dat de eigen bijdrage voor het gebruik van hun algemene voorziening inkomens afhankelijk zou worden. Inwoners met een hoger inkomen betaalden per uur een hogere bijdrage. Naar aanleiding van jurisprudentie is deze maatregel door de gemeente Assen teruggedraaid. Er is bepaald dat indien er sprake is van een ‘duurzame ondersteuningsrelatie’ de algemene voorziening onder het Abonnementstarief Wmo valt. Daarmee is het niet mogelijk om een bijdrage op te leggen die inkomensafhankelijk is. 2. Afwijzen op basis van inkomen De gemeenten Krimpen aan den IJssel en ’t Hogeland hanteren een inkomensgrens voor inwoners die een aanvraag doen voor Huishoudelijke ondersteuning. Daarbij hanteren zij twee inkomensgrenzen. Voor niet AOW-gerechtigden geldt een inkomensgrens van 200 procent van het bruto wettelijk minimumloon. Voor AOW-gerechtigden wordt een inkomensgrens gehanteerd van 150 procent van het bruto wettelijk minimumloon. Wel vindt er altijd een volledig onderzoek plaats naar de individuele omstandigheden. Als sprake is van schulden of van beslag op het gezinsinkomen, wordt dat meegewogen in de beslissing op de aanvraag. Eerder dreigde het Ministerie van VWS dat de gemeenten aan ‘aanwijzing’ zouden krijgen indien zij deze werkwijze zouden invoeren.

De huidige Staatssecretaris is genuanceerder. Op basis van de wet kan bij een beroep of bezwaar een afwijzing echter geen stand houden. Het is binnen de Wmo niet toegestaan om aan inkomenspolitiek te doen. De gemeenteraad van Oldenzaal heeft eerder een motie aangenomen om de ‘eenvoudige huishoudelijke ondersteuning’ onder te brengen bij de Bijzondere Bijstand. Het Ministerie van VWS heeft naar aanleiding hiervan aangegeven dat dit haaks staat op de uitgangspunten van de Wmo en dat dit niet toegestaan is. 3. Creëren van een wachtlijst voor inwoners met een hoger inkomen Binnen de huishoudelijke ondersteuning ontstaan, als gevolg van een groeiend personeelstekort, wachtlijsten. De gemeente Utrecht heeft onderzocht om bij het inzetten van de huishoudelijke ondersteuning inwoners met een lager inkomen ‘hoger’ op de wachtlijst zetten. Het Ministerie van VWS heeft aangegeven dat dit niet toegestaan is omdat daarmee het inkomen een ‘beoordelingselement’ is geworden. 4. Het doen van een moreel appel Gemeenten doen in toenemende mate een beroep op het moreel appel van inwoners met een hoger inkomen. Dat wordt gedaan tijdens het ‘keukentafelgesprek’, via het meesturen van particuliere schoonmaakaanbieders (Deventer) of via lokale media (interview met de wethouder). De gemeente Den

1/2

Haag benadrukt in de toegangsprocedure dat inwoners zelf ook een verantwoording hebben om ondersteuning te regelen.

2/2