06-26 Schriftelijke inspreekbijdrage mevr. Spruyt

Schriftelijke inspreekbijdrage van mevr. Spruyt Betreft agendapunt 11: Verlenging prestatieafspraken met woningcorporaties – casus Ymere Datum vergadering: 26 juni 2025

Hoofdtekst inspreekbijdrage Aan de leden van de Commissie Ontwikkeling, gemeente Haarlem, Mijn naam is mevr. Spruyt. Als alleenstaande moeder woon ik inmiddels 12 jaar in een sociale huurwoning van Ymere in Haarlem. Ik schrijf deze bijdrage omdat ik niet fysiek aanwezig kan zijn om in te spreken op het late tijdstip van 22.40 uur. Desondanks wil ik mijn stem laten horen. Want wat zich al meer dan een decennium in mijn woning afspeelt, is onaanvaardbaar, onmenselijk en illustratief voor de bredere problematiek in onze stad. Leven met schimmel, ongedierte en nalatigheid Mijn woning kampt al jaren met ernstige vocht- en schimmelproblemen. Dit is meermaals gemeld bij Ymere. De klachten zijn zichtbaar, meetbaar en medisch aantoonbaar schadelijk. Het gaat niet om kleine gebruiksfouten, maar om structurele bouwkundige gebreken – iets wat Ymere zélf ook toegeeft. Toch blijft een echte oplossing uit. Wat volgde waren lapmiddelen, een muur schilderen, een belofte, en dan weer stilte. De gezondheid van mijn kind en mijzelf heeft ernstige schade opgelopen. Huisarts en GGD bevestigen dit. Naast fysieke klachten (benauwdheid, allergieën, huidproblemen) heb ik te maken met de stress, angst en machteloosheid van het constant wonen in een ziekmakende woning – zonder uitzicht op verbetering.

12 jaar wachten op bestaanszekerheid De uitzending van Kassa over mijn situatie liet zien dat ik niet de enige ben. Maar ik ben wél een van de vele bewoners die door het systeem tussen wal en schip valt. Het doolhof van loketten, verantwoordelijkheden, en het doorschuiven tussen instanties maakt dat ik, als burger, vastloop. De energie om te vechten is vaak op. En toch schrijf ik u vandaag. Omdat ik geloof dat politieke moed en bestuurlijke verantwoordelijkheid het verschil kunnen maken. Waarom ik deze bijdrage schrijf U bespreekt momenteel de verlenging van de prestatieafspraken met Ymere en andere woningcorporaties. Mijn dringende verzoek is: zet het menselijk perspectief centraal. Gebruik mijn situatie als toetssteen. Laat deze verlenging niet zomaar een papieren verlenging zijn, maar een hefboom voor structurele verandering. Concrete oproepen aan de raad en het college: 1. Eis dat corporaties bij structurele schimmelproblematiek binnen een maand handelen met structurele maatregelen – niet alleen cosmetische. 2. Maak tijdelijke herhuisvesting of huurkorting verplicht als herstel niet binnen redelijke termijn kan.

3. Richt een onafhankelijk loket in, naar voorbeeld van Amsterdam en Leiden, waar bewoners hulp krijgen bij escalatie. 4. Leg in de prestatieafspraken vast dat situaties zoals die van mij onmiddellijk prioriteit krijgen. 5. Toets periodiek op naleving van de afspraken – met sancties indien nodig. Tot slot: ik schrijf deze bijdrage niet alleen voor mij, maar voor alle huurders die dit doormaken in stilte. Die ziek worden van hun huis, en van het zwijgen eromheen. Die klem zitten tussen de papieren goede bedoelingen en de keiharde realiteit van verwaarlozing. Laat dit moment het begin zijn van echte verantwoordelijkheid. Niet in woorden, maar in daden. In de bijlage bij deze inspreekbijdrage vindt u een reflectie op de beantwoording van de artikel 32-vragen en de rol van Ymere. Deze reflectie geeft extra context over hoe rapportages, afhandeling en inspecties in de praktijk tekortschieten.

Bijlage: Reflectie en kritiek Aanvulling bij de schriftelijke inspreekbijdrage – Reflectie op het gemeentelijk beleid Geachte commissie, In aanvulling op mijn eerdere bijdrage wil ik enkele kanttekeningen plaatsen bij de beantwoording van de artikel 32-vragen en de rol die het college en Ymere hierin spelen. 1. GGD als onafhankelijke expert? Het college stelt dat corporaties bij onduidelijkheid over de oorzaak “een GGDexpertonderzoek kunnen inschakelen.” Maar de GGD is een gezondheidsinstantie, geen bouwkundig inspecteur. Zij kunnen risico’s voor bewoners signaleren, maar niet vaststellen of er sprake is van fundamentele bouwkundige gebreken. Dat vraagt om een onafhankelijke bouwkundig expert – zoals in Den Haag is geregeld. De afhankelijkheid van de GGD is hier dus een schijnoplossing die het kernprobleem niet blootlegt, laat staan oplost. 2. Geen echte transparantie van Ymere Het is verontrustend dat het college de cijfers van de corporaties als leidend aanneemt. In mijn geval meldde ik de schimmelproblematiek – met bewijs, correspondentie en meerdere bevestigingen – en kreeg ik kort daarna een bericht dat mijn klacht was “afgehandeld”, terwijl er in werkelijkheid niets is gebeurd. Geen controle, geen herstel, geen oplossing. Dit toont aan dat de huidige rapportage en afhandeling misleidend zijn.

Als dit voor mijn situatie geldt, hoeveel andere meldingen worden dan net zo stilletjes ‘weggeschreven’? 3. Procedurele doolhof blijft bestaan Het college blijft vasthouden aan bestaande structuren, ondanks concrete oproepen van PvdA en GroenLinks om tot een heldere en toegankelijke aanpak te komen. Dat betekent dat bewoners, zoals ik, zelf maar moeten uitzoeken waar ze naartoe moeten, wat leidt tot uitputting, frustratie en afhaken. 4. Over de nadruk op ventilatie en bewonersgedrag In de beantwoording van het college en ook in het discours van woningcorporaties valt op dat vocht- en schimmelproblemen vaak (deels) worden teruggebracht tot bewonersgedrag: “onvoldoende ventilatie” of “onvoldoende stoken”. Deze focus is niet alleen stigmatiserend, maar leidt af van structurele oorzaken zoals gebrekkige isolatie, koudebruggen, vochtige kruipruimtes en achterstallig onderhoud. In mijn geval is dit pijnlijk duidelijk: er is sprake van structurele gebreken, en tóch werd in communicatie gesuggereerd dat ik het probleem zelf zou kunnen oplossen met beter ventileren. Dat is niet alleen onjuist, maar ook beledigend na 12 jaar vol klachten, medische gevolgen, en een aantoonbaar ongezonde woning. Deze verschuiving van verantwoordelijkheid van corporatie naar huurder is onacceptabel. Ik roep u op om dit frame actief te doorbreken in beleid, communicatie en prestatieafspraken.

Conclusie Zolang het college blijft varen op de verklaringen van de corporaties, zonder onafhankelijke toetsing en zonder sancties of doorzettingsmacht, zal er niets structureel verbeteren. De inspreekmomenten, politieke aandacht en prestatieafspraken blijven dan schijnparticipatie. Ik roep u dringend op om dit te doorbreken. Met hoop op een daadkrachtige koerswijziging, Mevr. Spruyt, Haarlem