06-08 Inspreekbijdrage Mevr. Van Heuven over 'Maak van een hoogteverschil geen toegankelijkheidsverschil'

Motie Goedenavond, ik ben mevrouw Van Heuven van Stichting Drempelloos. In artikel 4 van het VN verdrag Handicap staat letterlijk dat overheden verplicht zijn om bij al hun beleid en programma’s rekenschap te geven van de bescherming en bevordering van de mensenrechten van personen met een handicap opdat zij gelijkwaardig mee kunnen doen. Vanavond wordt de motie ‘Maak van een hoogteverschil geen toegankelijkheidsverschil’ ingediend omdat er weer onduidelijkheid is over op welke manierde toegankelijkheid in het Stedenbouwkundig Plan Knooppunt Haarlem NieuwZuid is gewaarborgd. Simpelweg stellen ‘Er wordt rekening gehouden met toegankelijkheid’ zonder verdere bedachtzame uitwerking of toelichting wekt de nodige vraagtekens op. Daar waar groen uitvoerig diverse malen benadrukt en uitgewerkt wordt, zijn de sporadische verwijzingen naar toegankelijkheid of mensen met een handicap niet genoeg om het vertrouwen te geven dat hier ook kritisch en bewust over nagedacht is. Het zou meer dan jammer zijn om weer onnodig tijd en geld te besteden aan plannen die uiteindelijk weer aangepast dienen te worden omdat er niet bewust en kritisch genoeg naar

de behoeftes van mensen met een beperking gekeken is en daarmee de toegankelijkheid in het gedrang komt. We kunnen het ook vanaf de basis in 1x goed aanpakken. Hoe is de besluitvorming tot stand gekomen? Er staat in het plan dat de diverse stakeholders om advies en feedback is gevraagd. Mijn vraag is welke stakeholders hebben er dan kritisch naar gekeken? Hoe kan het dat er alleen over een hellingbaan gesproken wordt maar met geen woord over de hoek van de hellingbaan. Is dit een hellingbaan waar fietsers comfortabel de fiets aan de hand kunnen nemen en ouders met kinderwagens kunnen lopen? Of in de eerst plaats een hoek waar ook met de hand aangedreven rolstoelen gebruik van kunnen maken? Onder kopje 6. (Hoogteverschillen en toegankelijkheid) staat dat het uitgangspunt een toegankelijke openbare ruimte is zonder liften, roltrappen of rolbanden. En dat de trappen makkelijk begaanbaar zijn. Onder kopje 5(Trappen en hellingbanen) staat “hellingbanen zijn geschikt voor gebruik door minder validen”- (mensen met een handicap of beperking zijn zeker niet mindervalide!) Verdere toelichting ontbreekt. Dit dekt de lading niet. Hoe en op wat voor manier is hier rekening gehouden met rolstoelgebruikers of mensen met een visuele beperking. Deze laatste groep heeft om veiligheidsredenen behoefte aan contrast en structuur.

Gidslijnen zijn geen geleidelijnen zoals verplicht bij de ov haltes of oversteken. Kent u het verschil tussen

geleidelijnen en gidslijnen? Hoe gaat dat samen met het het kopje 4 (Materiaal en kleur) in het inrichtingsplan? Onder Sleutelbegrippen zijn kosten nog moeite gespaard om de openbare ruimte en sfeer aan te geven die een leidraad vormen tijdens het hele proces waar toegankelijkheid ook in ontbreekt. Een sleutelbegrip zou moeten zijn dat we in 2030 toegankelijk zijn. Voor alles en iedereen. En als extra hoogtepunt wordt er aangegeven (onder kopje mengen voetgangersstromen) dat er dagelijks 13.000 bezoekers verwacht worden en dat verschillende voetgangersstromen tegelijkertijd passeren, dat de passage drukker en daarmee sociaal veiliger wordt. Een achtste van de Nederlandse bevolking heeft een beperking; hoe gaan deze mensen veilig door deze drukte navigeren en hoe is er rekening gehouden met behoeftes van mensen met een beperking? Al met al een plan wat veel vraagtekens oproept en met minimale verwijzingen naar daadwerkelijke toegankelijkheid zoals het VN Verdrag Handicap opdraagt. Toegankelijkheid is geen vanzelfsprekendheid en dat zou het wel moeten zijn, willen we in 2030 toegankelijk zijn.