05-25 Inspreekbijdrage Mevr Boot over AZC Mr Lottelaan 301 en Dreef 48

Goedenavond Commissieleden Ontwikkeling,

Ik hoop dat u nog genoeg energie heeft om naar het volgende betoog cq voorstel te luisteren. Ik spreek namens de werkgroep VvE Hazepaterslaan, de buren van het voorgedragen AZC aan de Meester Lottelaan 301 en Dreef 48. (Naast deze tekst deel ik ook een plaatje van de locatie.) (U ziet dat het ‘project Mr Lottelaan’ deel uitmaakt van een complex waar tot eind jaren zeventig het Diaconessen- en Bethesda-ziekenhuis was gesitueerd. Het complex bestaat uit 3 gebouwen met woonappartementen en 3 kantoorgebouwen. Dit is zo ontworpen om de rust en het gebruik van het gebied bij de Haarlemmerhout beheersbaar te houden.) Het kantoorgebouw Mr Lottelaan 301 is door de gemeente Haarlem gehuurd voor 2 jaar voor het onderbrengen van circa 125 Oekraïense vluchtelingen. Zij verblijven er sinds 1 maart. Wat schetste onze verbazing? Terwijl de Oekraïners er nog niet eens woonden, heeft de gemeenteraad/B&W het gebouw al op de shortlist geplaatst voor een mogelijk opvanglocatie voor asielzoekers. Met als klapstuk het gemeenteraadsbesluit van 22 april jl. om dit gebouw daadwerkelijk ter beschikking te stellen aan het COA. Tevens wordt kantoor gebouw Dreef 48 beschikbaar gesteld. Dit klinkt als je geeft een kind een mooi cadeau, je komt een mooier nichtje tegen, pakt het cadeau af en je geeft het aan haar.

Op die informatieavond hoorden buurtbewoners dat de gemeente de Oekraïners alweer gaat verhuizen. Deze bewoners wonen nog niet eens 2 maanden op deze locatie. Voor velen is dit al de 2e of 3e verhuizing. Ze komen van de opvangboot of uit particuliere opvang. Dit project is een redelijk succes. Ik denk dat dit komt door een aantal belangrijke factoren. Het is kleinschalig, met 2 bewoners per kamer en 4 bewoners voor een familiekamer. De bewoners weten waar ze aan toe zijn. Ze krijgen rust en kunnen hierdoor een beetje hun leven opbouwen. Er is goede begeleiding vanuit het Leger des Heils. De buurt heeft ze geaccepteerd. De buurt doet vrijwillig - dus niet omdat de gemeente of wie dan ook dat vraagt - activiteiten met de bewoners. De kinderen spelen met elkaar. We zetten kasten in elkaar, verzamelen fietsen, verzamelen speelgoed. Wat nodig is trachten wij op een of andere manier te regelen. Daardoor bouwen we een band op met onze buren. Zij kennen ons en wij kennen hen. Nu gaat u dit alles volledig overhoophalen om vooruitlopend op de Spreidingswet het COA hier 310 asielzoekers te laten plaatsen. Zonder enig overleg confronteert u de buurt met een groep mensen die geen groep is, maar bestaat uit mensen van verschillende culturen, met verschillende talen, met verschillende opvattingen.

De gemeente Haarlem lijkt zo haar verantwoordelijkheid door te schuiven naar de rijksoverheid en het COA. Politiek haalt Haarlem een wit voetje, financieel zijn ze van een hoop kosten af. Alleen wij, de omwonenden, worden geconfronteerd met de lasten van dit besluit. Bijna 3 keer zoveel behoeftigen in een oud kantoorgebouw zonder groenvoorziening – alleen de parkeerplaats hoort bij het gebouw. Iedere bewoner heeft ongeveer 10 m2 en daar moeten de algemene voorzieningen nog vanaf, zoals leslokalen, recreatieruimtes en sportfaciliteiten. En dit in een hoofdzakelijk 65+omgeving, het lijkt ons vragen om problemen. Of, zoals de beleidsambtenaar zei: ‘Ja, we hebben ze niet aan een touwtje.’ De basis van zo’n project moet goed zijn, zodat het kans van slagen heeft. Dit voelt niet goed. We vragen de gemeente de Oekraïners te laten wonen in Lottelaan 301, tot helaas zolang de oorlog duurt. (Het COA is nu in gesprek met de eigenaar van het pand. Als we het formeel bekijken dan zitten de omwonenden in de wacht totdat de aanvraag omgevingsvergunning wordt gepubliceerd. Tot

die tijd hebben wij geen invloed op het proces en de inhoud. We hebben dus alleen te maken met de consequenties.) (We vragen de gemeente de omwonenden direct te betrekken in het proces; dus een participatieproces en niet alleen een informatieproces. De gemeente is verantwoordelijk voor haar inwoners. Het besluit heeft grote consequenties voor de directe (zie plaatje) leefomgeving.) Het vestigen van een opvanglocatie is een complex proces. Daarbij moet de veiligheid van de omwonenden en de leefomgeving worden gerespecteerd. Hierbij is zorgvuldige, continue en vooral transparante communicatie van groot belang. De manier waarop deze informatie tot op heden is gedeeld door de gemeente, op een woensdagavond direct voorafgaande aan de dag van de raadsvergadering waar het besluit is genomen, heeft de omwonenden geen gelegenheid gegeven om te participeren in dit proces; het was een voldongen feit. Dit heeft ons vertrouwen in de gemeente geschaad en het gevoel van onveiligheid en bang voor overlast versterkt. De enige vorm van participatie die wij te horen hebben gekregen was toen de burgemeester zei: ‘Als er vrijwilligers nodig zijn op de locatie weten we jullie weer te vinden’.

(Buiten deze punten geef ik u nog mee de negatieve beeldvorming asielzoekers, overlast bij reeds gevestigd AZC’s, druk op politiecapaciteit, druk op onderwijs, druk op zorg, vrees voor vergroting criminaliteit, (jeugd)overlast, onveiligheidsgevoel bij omwonenden, bezwaarschriften.) Wij vragen u nogmaals het project met de Oekraïners in stand te houden en indien noodzakelijk op termijn aansluitend slechts 150 asielzoekers hier te vestigen en een 3de of meerdere panden van de shortlist ter beschikking te stellen.

Ik ben benieuwd naar uw reacties en uw voortgang van dit betoog. Bedankt voor het luisteren.