05-20 Transcript Commissie Bestuur

Spreektijd voor belangstellenden (over niet op de agenda staande onderwerpen) De voorzitter: Dan gaan wij nu door naar onderwerp nummer 11, agendapunt nummer 11 en dat is spreektijd voor belangstellenden over niet op de agenda staande onderwerpen, maar er is niemand die zich heeft gemeld, dus dat agendapunt kunnen wij overslaan. Overige punten ter bespreking 12. Dienstverlening in de wijk, toezegging inventarisatie decentrale dienstverlening (JB) De voorzitter: Gaan we naar de overige punten ter bespreking. Agendapunt 12: dienstverlening in de wijk, toezegging inventarisatie decentrale dienstverlening. Wij hebben daarvoor één inspreekster, mevrouw ’t Hart. De wethouder maakt even plaats voor mevrouw ’t Hart. Even een toelichting op dit agendapunt aan de mensen thuis. In de raadsvergadering van 26 november 2020 is de visie op dienstverlening besproken en vastgesteld. Naar aanleiding van een aangehouden motie van Trots Haarlem heeft wethouder Botter toegezegd om te komen met een informatienota ter bespreking in de commissie Bestuur. Doel van deze nota is het weergeven van een inventarisatie van de gemeentelijke dienstverlening in de wijken, zodat in de commissie gesproken kan worden over een eventueel vervolgonderzoek naar nut, noodzaak, behoefte en haalbaarheid van een decentraal gemeentelijk loket.

De commissie Bestuur wordt gevraagd de wethouder een richting voor een eventueel vervolg te geven. Hartelijk welkom, mevrouw ’t Hart … De heer Rutten: Voorzitter, heel even van de orde. Volgens mij wordt dit geagendeerd naar aanleiding van een aangehouden motie van Trots, maar Trots heeft inmiddels de zaal verlaten, dus misschien moeten we daar even op wachten.

37

De voorzitter: Lijkt mij een terecht punt. Ik hoop wel dat de heer Van den Raadt snel terugkomt, want inmiddels is de inspreekster aangeschoven, mevrouw ’t Hart, hartelijk welkom. Ja, maar nog niet, hoor. Ik leg de spelregels dan alvast heel traag en behoudend aan mevrouw ’t Hart. U heeft drie minuten de tijd om in te spreken. O, dat snapte u al. Als er dan tweeënhalve minuut zijn gepasseerd en ik heb de indruk dat er geen eind aan komt, dan ga ik even ingrijpen. Mevrouw ’t Hart: ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: Goed, mijnheer Van den Raadt is inmiddels aanwezig, dus ik wil mevrouw ‘t Hart graag het woord geven. Gaat uw gang. Mevrouw ’t Hart: Dank u wel. Mevrouw de voorzitter, dank u wel. Geachte leden van de commissie, ik zal me even kort voorstellen: ik ben Marijke ’t Hart, ik ben voorzitter van de wijkraad Meerwijk sinds nog niet zo heel lang. Ik vraag uw aandacht hierbij voor de wens om in Schalkwijk een loket Burgerzaken te realiseren. In Schalkwijk wonen momenteel ruim 34.000 mensen en er komen binnenkort ook nog 5000 mensen bij. Op zich dus net zo groot als een kleine stad en het zou fijn zijn als de bewoners van deze wijk hier ook al hun gemeentezaken zouden kunnen regelen. Maar het belangrijkste is: Schalkwijk is aan het vergrijzen.

In Schalkwijk wonen veel oudere mensen en er is een duidelijke wens van oudere bewoners die slecht ter been zijn en voor wie het lastig is om naar het centrum te reizen – ik zeg altijd: om naar de stad te reizen – om de zaken met de gemeente dicht bij huis te kunnen regelen. Dit was ook een voorstel in het kader wijkdorp 3.0. De wens is een loket waar de meeste zaken die de burger met de gemeente moet regelen afgehandeld kunnen worden. Dit geldt dan met name voor het aanvragen van een paspoort of een ID-bewijs, want hiervoor moeten de burgers twee keer naar een loket: één keer om het aan te vragen en één keer om het op te halen. De wijkraden Meerwijk, Molenwijk en Europawijk steunen deze vraag. Wij realiseren ons dat er kosten aan verbonden zijn, maar wij weten ook dat bewoners in de wijk blij zouden zijn als zij laagdrempelig, zonder veel reistijd de meeste zaken dicht bij huis met de gemeente kunnen regelen. Als de gemeente overweegt om de service uit te breiden voor de burgers dan zouden wij willen pleiten om te onderzoeken of het mogelijk zou zijn om toch een loket te realiseren voor alle burgerzaken en dan dus ook voor het aanvragen en verlengen van paspoorten en ID. In de nota wordt het voorstel gedaan om digitale alternatieven te ontwikkelen en in te zetten. Ik hoop dat u begrijpt dat dit voor veel bewoners en ook voor veel oudere bewoners geen alternatief is.

Als u weet dat in onze wijken grote groepen financieel niet goed rond kunnen komen dan kunt u begrijpen dat veel mensen geen toegang hebben tot digitale mogelijkheden. Ik heb contacten met veel mensen die in onze buurt wonen en ik weet dat veel mensen geen wifi hebben en geen laptop of computer. Bovendien weet u ook dat in Nederland anderhalf miljoen mensen niet kan lezen en dat vijf miljoen mensen niet begrijpt wat ze lezen. Wij weten dat veel mensen in onze wijken bij deze groep horen en dus digitaal niet te bereiken zijn. Als de kosten voor een volledig ingericht gemeenteloket te hoog zijn dan zou een loket met beperkte functies al een stap op de goede weg zijn. Een gemeenteloket met beperkte functies zouden bewoners kunnen helpen om digitale aanvragen te doen. Niet om hen te helpen om het digitaal aan te vragen, want dat kunnen ze gewoon zelf niet. Zij kunnen het zelf echt niet aanvragen, ze hebben hulp nodig van iemand die voor hen formulieren kan invullen. Bij dit loket kan dan ook bekeken worden of specifieke dienstverlening geboden moet worden aan kwetsbare individuen. Dus kortom, wij pleiten voor het inrichten van een gemeenteloket voor een aantal dagdelen per week en om te onderzoeken of het toch mogelijk is om een volledig loket te realiseren waar bewoners ook hun paspoort of ID-bewijs kunnen aanvragen of verlengen. Ik dank u voor uw aandacht.

38

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw ’t Hart. Zijn er nog vragen aan deze inspreekster? Wie mag ik het woord geven? Mevrouw Wisse. Mevrouw Wisse: Dank u wel, voorzitter. Er zijn natuurlijk mogelijkheden bij de bibliotheek in Schalkwijk voor mensen die of geen wifi hebben of geen computer of daar niet mee om kunnen gaan of niet kunnen lezen. Die krijgen daar hulp en een computer en wifi. Er zijn ook mensen van het sociaal wijkteam die kunnen helpen. Is die maatwerkoplossing niet voldoende voor de mensen die niet kunnen lezen, et cetera? Mevrouw ’t Hart: Die maatwerkoplossing is bijvoorbeeld voor mensen die bij een sociaal wijkteam, die kunnen wel helpen, maar dat is op zich niet het gemeenteloket. Dus die mensen kunnen hun daar wel bij helpen, maar het is over het algemeen zo dat die mensen, kijk, er zit ook gewoon een heel groot gedeelte schaamte. Er zijn ook veel mensen die niet bij de hulpinstanties staan ingeschreven. Wij onderschatten dat gewoon. Zoals onze wijkraad die nu digitaal vergadert, blijkt ook een lid gewoon niet mee te kunnen doen en dat blijkt omdat ze gewoon geen wifi en geen laptop heeft. Ik ben bij mensen aan de deur geweest die geen toegang hebben tot digitaal, die het ook niet goed kunnen lezen. Dus het is voor mensen heel moeilijk om dan te weten dat ze naar de bibliotheek moeten en bij wie ze dan terecht moeten en op welke dag.

Dus als er een gemeenteloket zou zijn wat duidelijk is. Dat kan natuurlijk in de bibliotheek gevestigd worden, maar ik zou het wel op prijs stellen als er dan ook echt iemand zit van Burgerzaken die echt daarin kan meehelpen en niet een goedbedoelend iemand van de bibliotheek die helpt met het invullen van formulieren. De voorzitter: Mevrouw Wisse. Mevrouw Wisse: En als het dan dus belangrijk is om daadwerkelijk naar dat loket te komen, helpt het dan als er bijvoorbeeld de RegioRijder of die Zoefzoef-autootjes die in Schalkwijk actief zijn, plus iemand die hulp kan aanbieden, plus iemand van het sociaal wijkteam gewoon meegaat? Of een oplossing via de minimaregelingen voor die laptops? Want ik denk dat dat allemaal een stuk goedkoper is dan een tweede loket neerzetten in Schalkwijk. Mevrouw ’t Hart: Kijk, als u weet dat 36 procent van de mensen niet rond kan komen in Meerwijk en er wonen bijna 10.000 mensen denk ik dat, ik weet niet zo goed of dat nou echt goedkoper is. Maar het gaat nog niet eens zozeer of, het is dus een groep die geen laptop heeft, zal ik maar zeggen, maar er is ook een groep die gewoon niet kan lezen of die gewoon stukken niet begrijpt. Het zou gewoon goed zijn als daar hulp en ondersteuning bij was, dichter bij huis.

Het is voor mensen ook fijn als ze zelf naar een loket kunnen gaan en niet altijd om hulp hoeven te vragen, maar het sociaal wijkteam zit ook niet te wachten op mensen die een paspoort moeten aanvragen of iets moeten aanvragen, daar is het sociaal wijkteam in principe niet voor bedoeld. De voorzitter: Mevrouw Wisse. Mevrouw Wisse: Laatste vraag, hoor. Maar vindt u dat Schalkwijk dan als eerste aan de orde zou moeten komen of dat er dan in elke andere wijk, bijvoorbeeld Noord, daar is de afstand nog veel groter naar het centrum, naar het gemeentelijk loket wat er wel is, dat die dan ook allemaal van die loketten zouden moeten hebben? Mevrouw ’t Hart: Dat kan ik gewoon niet beoordelen. Ik denk, als de gemeente zegt ‘wij willen de service uitbreiden’, dan denk ik: dan is het fijn als de mensen dicht bij huis naar een loket kunnen van de gemeente. Als de gemeente zegt: daar is gewoon geen geld voor of het is te duur. Dat is een afweging die jullie dan

39

maken, dat is prima. Maar om dan te zeggen ‘we gaan meer inzetten op meer digitalisering’, wil ik alleen zeggen: dat helpt voor gewoon bepaalde groepen helemaal niet. Dat is niet een oplossing. Het is ook niet een oplossing om te zeggen: ga nou naar het sociaal wijkteam. Want die zijn al gewoon overbelast. Er zijn al te veel mensen met schulden die niet in de schuldsanering of te lang moeten wachten op schuldsanering. Er zijn al veel te veel problemen, dus de hulpverlenersinstanties zijn niet de instanties die hierbij kunnen helpen. Tenminste, het sociaal wijkteam in dit geval dan. De voorzitter: Even kijken, ik weet niet wie eerder was. Mijnheer Aynan, gaat uw gang. De heer Aynan: Dank u wel, voorzitter. Mevrouw ’t Hart, dank voor uw komst. Jouw Haarlem kan zich echt vinden in uw inbreng. U brengt het echt heel overtuigend en daarom de vraag: heeft u al een mogelijke locatie voor zo’n loket op het oog? Mevrouw ’t Hart: We hebben het besproken onder andere met de gebiedsverbinder. Het winkelcentrum wordt vernieuwd en er is een ruimte, schijnt onder de bioscoop vrij te zijn of vrij te komen. Maar een andere optie zou zijn als de bibliotheek wel of niet, dat is ook nog onduidelijk dat precies wordt, voor zover ik begrijp, het zou ook heel goed in de bibliotheek gehuisvest kunnen worden. Dus ik zou wel willen pleiten voor een centrale plek in Schalkwijk.

De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Gün. De heer Gün: Ja, GroenLinks. Dank u wel uw komst en het inspreken. Uw verhaal is mij uit het hart gegrepen en ook die van mijn fractie. U zult ook zo meteen aan mijn bijdrage horen dat die in grote lijnen volledig overeenkomt met wat u zegt. Ik wil overigens ook even de heer Aynan bedanken voor de vraag, want dat was een vraag die ik aan u wilde stellen. De heer Aynan: Nou, dat hoeft dan niet meer. De heer Gün: Maar er staan ook meerdere panden leeg en het winkelcentrum hebben wij ook op het oog. Maar denkt u, want u spreekt hier namens de vier wijkraden die volledig achter dit idee staan, denkt u dat het gegeven de samenstelling van Haarlem-Oost in een wat bredere zin dan in Schalkwijk, dat het ook een grotere toegevoegde waarde zou hebben voor Oost in algemene zin? Dus dat ook de Amsterdamsebuurten en Parkwijk en Zuiderpolder gebruik zouden kunnen maken van een dienst die dichter bij huis wordt georganiseerd in het kader van toegankelijke dienstverlening? De voorzitter: Mevrouw ’t Hart. Mevrouw ’t Hart: Dat vind ik een ingewikkelde vraag, want ik weet niet zo goed of de bewoners van Parkwijk en Oost dan allemaal gericht zouden zijn op Schalkwijk of dat ze toch eerder naar het centrum van Haarlem zouden gaan. Ik denk dat het voor de hand ligt dat ze, maar goed, dat kan ik niet zo goed beoordelen.

De heer Gün: Nee oké, want ik heb ook gesprekken met mensen uit het bredere Oost, dus ook de Amsterdamsebuurten en Parkwijk en die zijn ook voorstander van – althans de mensen die ik heb gesproken – van een gemeentelijk loket in Schalkwijk, linkser dan Schalkwijk. Mevrouw ’t Hart: Oké, dank u wel. De voorzitter: Mevrouw De Raadt.

40

Mevrouw De Raadt: Dank u wel, voorzitter. Even opvolgend eigenlijk op de vragen over de locatie en inderdaad ook wat de PvdA al aangaf in Noord. Ik heb de cijfers gezien, ik schrok eigenlijk dat daar ook best wel heel veel armoede heerst en de afstand inderdaad ook nog wat groter is naar het centrum. Eens eventjes out of the box dan: zou bijvoorbeeld een mobiele eenheid, zou dat ook een idee zijn? Een soort gemeentebus die dan bijvoorbeeld één dag in de week in Schalkwijk, één dag in de week in Noord, et cetera. Zou dat voldoende kunnen zijn om deze mensen tegemoet te komen? De voorzitter: Een sociale SRV-wagen. Gaat uw gang, mevrouw ’t Hart. Mevrouw De Raadt: Nou, we hebben de titel al, voorzitter. De voorzitter: Daar ga je al. Laat dat maar aan mij over. Gaat uw gang, mevrouw ’t Hart. Mevrouw ’t Hart: Ik weet dat op andere plekken in Nederland daar ook ervaring mee is. Het punt is, het grote probleem is de beveiligde apparatuur die nodig is, die vrij kostbaar is. De vraag is – en dat weet ik niet technisch – hoe dat precies zit, of dat in zo’n bus zou kunnen. Op zich lijkt het redelijk makkelijk om zo’n gemeenteloket in te richten, maar het grote probleem is dat voor de beveiligde stukken voor de identiteit, dat daar speciale apparatuur voor nodig is. Maar als dat zou kunnen in een bus dan zou dat prima kunnen. De voorzitter: Mijnheer Trompetter.

De heer Trompetter: Dank u wel. Ik heb ook nog wel een vraag, want er wordt aangegeven dat het vrij duur wordt om daar in Schalkwijk zo’n hele aparte grote kluis neer te zetten. Wat men nou bijvoorbeeld in Transvaal wel heeft is een soort buurtsteunpunt waar mensen met allerlei vragen over wonen en al dat soort zaken terecht kunnen. Zou dat ook een idee voor Schalkwijk zijn? En bijvoorbeeld bewonersondersteuning en bijvoorbeeld dat mensen wel kunnen aanvragen, maar dat ophalen van die documenten en dan wel op het centrale punt moet. Mevrouw ’t Hart: Ik heb even het begin van uw vraag niet heel goed verstaan. Uw voorstel was een voorstel voor? De heer Trompetter: Een voorstel voor een soort buursteunpunt zoals dat in Transvaal in Haarlem-Noord is. Waar de Woonbond spreekuur houdt en waar het welzijn zit, waar alles zeg maar zit en mensen kunnen doorverwijzen en kunnen ondersteunen, of dat misschien ook een idee zou kunnen zijn. Waar je in principe wel dingen kan aanvragen op bepaalde momenten in de week, maar dat je het ophalen van de gevoelige documenten wel centraal zou doen dan. Mevrouw ’t Hart: Ik denk dat alles wat kan helpen om het reizen van oudere mensen of mensen die slecht ter been zijn, alles wat kan helpen om de zaken dichter bij huis te regelen, dat omarmen wij. Dus als daar een goed voorstel voor zou zijn dan zouden we er graag over mee willen denken.

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw ’t Hart. Ik krijg een beetje de indruk, maar misschien vergis ik me, dat nu elke partij zijn eigen idee even tegen het licht gaat houden en het licht is mevrouw ’t Hart. Ik snap dat heel goed, want u komt heel goed uit uw woorden, bent heel wijs, maar ik weet niet of dat echt helemaal de bedoeling is, want ik kan me ook voorstellen dat u niet op elke vraag een goed antwoord heeft. Dus als er verder geen prangende vragen zijn echt rechtstreeks gericht aan mevrouw ’t Hart wil ik u van harte bedanken voor uw komst.

41

Mevrouw ’t Hart: U bedankt en veel wijsheid. De voorzitter: Dank u wel. Ja, graag. Mevrouw ‘t Hart gaat even de microfoon schoonmaken en dan komt de wethouder terug en dan gaan wij door met de behandeling van agendapunt 12, dienstverlening in de wijk, toezegging inventarisatie decentrale dienstverlening. Even voor, niet dat het heel erg belangrijk is, maar ik wil het toch even gezegd hebben: wij zijn begonnen deze vergadering met 40 minuten voorsprong, wij lopen nu inmiddels alweer een half uur achter. Even gewoon om u een beetje een idee te geven over hoe het loopt met de tijd. Doe ermee wat u wil. Wethouder, hartelijk welkom terug. Agendapunt 12, mijnheer Van den Raadt, ik wilde u graag als eerste het woord geven, want u heeft het tenslotte een beetje aangezwengeld met uw motie. Dus wat mij betreft neemt u het woord. Gaat uw gang. De heer Van den Raadt: Ja, voorzitter, u zag het al: normaal heb ik altijd enorm veel vragen als er iemand inspreekt en ik was helemaal doodstil, want er was natuurlijk helemaal niks meer aan toe te voegen. Ontzettend blij dat dit nu op de kaart stond. Ik had het eigenlijk een beetje over het hoofd gezien, dat kan ook wel eens gebeuren, maar het speelt en ik hoor dat iedereen ondertussen er ook voor is.

Kijk, één van de dingen waar landelijk ook voor gewaarschuwd is – en ik heb dat zelf ook wel eens meegemaakt – is natuurlijk, dat heet vervoersarmoede. Dat betekent dat een heleboel mensen niet meer, en zeker niet als de benzineprijs 1,75 euro aan het worden is, gewoon niet meer geld hebben om ergens naartoe te gaan waar ze graag naartoe zouden willen, dat is de definitie van vervoersarmoede en er wordt aanbevolen om daar rekening mee te gaan houden. Nou ja, één van de dingen die je zou kunnen doen – en dat heb ik inderdaad voorgesteld – is om bij een deel van Haarlem die zo hard groeit, we gaan inderdaad van de 34.000 naar de 39.000 mensen, en Meerwijk bestaat uit 85 procent van de mensen die daar wonen, die wonen in sociale huur, dus die mensen zijn erg gebaat bij iets wat op loopafstand is en wat in bijvoorbeeld het mooie nieuwe winkelcentrum Schalkwijk, waar toch nog wel het één en ander leegstaat, dat ze daar meteen een combinatie van zouden kunnen vinden. Ik ben ontzettend blij dat dit op de agenda staat. Daar wou ik het even bij laten met één minuut, dank u. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van den Raadt. Mijnheer Gün. De heer Gün: Dank u wel, voorzitter.

Even in de lijn van de heer Van den Raadt van Trots: wij hebben de motie aangegeven te willen steunen, maar ook gevraagd in afwachting van een wat bredere behandeling om de motie aan te houden, waarvoor nogmaals dank, omdat het ons de kans geeft om hier even de GroenLinks-lijn te kunnen verkondigen. Het zal u niet verbazen, zeker in de lijn van de jaren 90, begin 2000, sindsdien is namelijk GroenLinks al een groot voorstander van een stadskantoor en gemeenteloket in Haarlem-Oost. Met alle ontwikkelingen die op stapel staan denken wij dat er nu een goede kans is om dat effectief en efficiënt te kunnen organiseren. We staan voor laagdrempelige dienstverlening dicht bij de burger en dit past daar perfect bij. Wat in het stuk staat, dat er veel digitale mogelijkheden zijn. Ongetwijfeld, die zijn er ook, maar we hebben wel de afspraak gemaakt in deze raad en toezeggingen daarop van het college, dat er altijd een manier zal zijn om de dienstverlening zo te organiseren dat die bij de mensen past en waarom dat niet doortrekken naar daar waar het ook nodig is in onze ogen? Ik zie inmiddels dat de bijdrage van mevrouw ‘t Hart ook op de site staat. Ik wil niet te veel in herhaling vallen, maar ik denk dat het goed is dat eenieder die luistert daar kennis van neemt, want dat is de volledige lijn van GroenLinks, terug te vinden in de wijze woorden van mevrouw ’t Hart.

Dus die steunen wij van harte en we hopen dat we het dit keer gewoon echt kunnen realiseren in het kader van een nieuwe bestuursstijl en goede service aan de burgers. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Gün. Mijnheer Aynan.

42

De heer Aynan: Dank u wel, voorzitter. Dank aan iedereen die zich hiervoor ingezet heeft. Ook dank aan Trots. Eigenlijk kan ik me grotendeels aansluiten bij het verhaal van GroenLinks. Schalkwijk is of hoort in ieder geval een volwaardig stadsdeel te zijn. Er wordt nu al echt flink in geïnvesteerd, of het nou de woningbouw is, de infrastructuur, een nieuw station dat onderweg is. Wat ons betreft ook het doortrekken van de Noord/Zuidlijn. Eigenlijk moet je dan als overheid, als gemeente in ieder geval het goede voorbeeld geven en daar dus ook een volwaardig gemeentelijk loket neerzetten. Al was het maar om al die investeringen te ondersteunen met het symbolische logo van de gemeente Haarlem. Dus wat ons betreft kan dat inderdaad gerealiseerd worden en het liefst inderdaad, zoals de inspreekster ook zei, op een centrale plek. Laten we Schalkwijk inderdaad op dat punt ook gewoon ondersteunen, ook met vorige week school dat er misschien aankomt. Schalkwijk verdient het. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Aynan. Mijnheer Trompetter. De heer Trompetter: Dank u wel, voorzitter. Actiepartij begrijpt de wens van de wijkraden in Schalkwijk om een dependance van Burgerzaken van de gemeente te vestigen.

Het lastige is, in verband met gevoelige documenten is misschien een tussenoplossing mogelijk, dat bijvoorbeeld mensen daar dingen wel kunnen aanvragen, maar het ophalen van die gevoelige documenten wel centraal gebeurt. Als aanvulling in Schalkwijk zou een wijksteunpunt kunnen worden uitgebreid, met spreekuren van Woonbond en aanverwante organisaties om bewoners te helpen en te ondersteunen met hun vragen en hun problemen met verhuur en dergelijke. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Trompetter. Heeft iemand van deze commissie verder nog iets toe te voegen? Mijnheer Rutten, gaat uw gang. De heer Rutten: Ik ga er nou toch even iets bedrijfsmatig ingooien. We praten hier over investeringen vermoedelijk. We kunnen cadeautjes uitdelen en we weten nog niet eens welke cadeautjes we uitdelen en wat ze kosten, maar wat ik mis – en ondanks de inspraakbijdrage die natuurlijk heel helder is – maar wat ik wel mis is gewoon een cijfermatige onderbouwing: over hoeveel mensen gaat het dan? Qua digitalisering, qua oud, qua de marktbehoefte.

Laten we gewoon een marktonderzoek, daar begint het mee, om precies te zien: waar is nou behoefte aan en bij hoeveel mensen? Voordat we hier praten over structureel 3 ton per jaar, 75.000, er worden allerlei bedragen al destijds genoemd in de beantwoording van de motie, maar ik vind het tot nu toe, zonder daarop af te willen dingen, nogal sentimenteel en emotioneel als we niet uitkijken. Want het gaat wel gewoon over investeringen waar we ook moeten weten wat daar precies de behoefte aan is. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Rutten. U heeft een interruptie van de heer Gün. De heer Gün: Even een korte vraag, hoor. Want ongetwijfeld is er geld mee gemoeid, maar vindt u niet dat de kosten voor de baten uitgaan? En dat er gegeven het feit – u heeft de inspreker gehoord, ik hoef dat niet te herhalen – dat er zo’n grote groep mensen is die nu afhankelijk is van halfbakken oplossingen waar we met moeite zeg maar in de wijken … De heer Rutten: Mijnheer Gün, hoe groot is die groep? Dat is mijn vraag. De heer Gün: De wijk is binnenkort 39.000 inwoners groot en u weet dat bijna alle sociale woningbouw in de stad geconcentreerd is in die wijken. Dat zegt al genoeg. De heer Rutten: Wat zegt dat?

43

De heer Gün: Los van … De heer Rutten: Wat zegt dat? Dit is precies die emotie en het sentiment die u erin brengt, terwijl er cijfermatige onderbouwing nodig is. De heer Gün: Als u mij de kans geeft om u de vraag te stellen: vindt u niet of staat u er niet voor als VVD voor de dienstverlening toegankelijk en laagdrempelig organiseren voor de burgers van Haarlem? Of bent u daartegen? De voorzitter: Mijnheer Rutten. De heer Rutten: Mevrouw Van Zetten zegt iets. Ik vind het een hele valse vraag, want u stelt hier iets tegenover. De dienstverlening hoort op maat te zijn en wat we dan gaan doen is onderzoeken welke maat dat moet zijn, waar is behoefte aan? U zit hier met goedkope sentimenten en een beetje cadeautjes uit te delen aan de stad en wij weten niet over hoeveel mensen het gaat en u … Ja? Dus het gaat om dienstverlening op maat, maar dan wel op de juiste maat en niet gewoon maar even een paar miljoen uittrekken voor de komende jaren structureel, terwijl we niet weten waar het over gaat. De voorzitter: Mijnheer Gün. De heer Gün: Dank u wel. Als het gaat over emotie en sentimenten dan bent u degene die uw stem verheft en ik niet, ik stel u gewoon een vraag. Dus ik laat aan de luisteraars over wie er zo emotioneel reageert. Maar GroenLinks staat ervoor om de dienstverlening laagdrempelig en toegankelijk te organiseren daar waar het nodig is.

Daar heb ik u een vraag over gesteld en u kiest voor iets anders en dat kan. De heer Rutten: Nee, dan hoort u mij verkeerd. Ik kies niet voor iets anders, ik wil die dienstverlening op maat, willen we weten welke maat dan nodig is. U geeft hem al bij voorbaat cadeau. De voorzitter: Nog een klein vraagje van mijnheer Gün. De heer Gün: Ja, want misschien zegt u het en begrijp ik het inderdaad verkeerd, maar dan even om het scherp te krijgen: pleit u daarmee voor een onderzoek, een volwaardig onderzoek om te kijken of het loont en of het toegevoegde waarde heeft, dus ook cijfermatig, ook financieel om een gemeenteloket of een stadskantoor te openen in Schalkwijk? Begrijp ik u goed? De heer Rutten: Ik ben benieuwd wat de wethouder daarvan zegt. Maar als ik de informatienota lees hint het die kant op en daar zeg ik niet bij voorbaat nee tegen. Maar ik ga niet de cadeautjes uitdelen die u aan het uitdelen bent. De heer Gün: Maar u bent het dus eens met dat we gewoon een goed … De heer Rutten: Een bedrijfs … De heer Gün: Want als dat uw lijn is dan … De heer Rutten: Als het bedrijfs … De heer Gün: … dan zijn we het met elkaar eens.

44

De heer Rutten: Als het bedrijfsmatig onderbouwd kan worden, maar met mevrouw De Raadt stel ik ook vast: dan moet het misschien ook over Haarlem-Noord gaan. Want dan hebben we het over grotere delen in de stad. Een structureel probleem en u loopt cadeautjes uit te delen in Schalkwijk. Daarom word ik er emotioneel van, want ik vind dat vals. De voorzitter: Mijnheer Aynan, wilt u nog wat zeggen? De heer Aynan: Die vraag van mijnheer Gün wilde ik eigenlijk stellen. Er is niks slechts aan emotie, hoor, en feiten trouwens ook niet. Dus als u een onderzoek nodig heeft om dit te ondersteunen, laten we dan ook inderdaad dat debat dan onderbouwd met cijfers voeren. Goed dat u zegt: in beginsel sta ik daar eigenlijk helemaal niet negatief tegenover. De voorzitter: Mevrouw De Raadt, u had een interruptie. Mevrouw De Raadt: Een hele korte bijdrage naar aanleiding van wat ik heb gehoord, want er zijn denk ik inderdaad interessante dingen gezegd. Het CDA staat zeker heel positief tegenover een extra gemeenteloket in de stad, volgens mij hebben we dat ook al meermaals aangegeven. Maar ik ondersteun wel het pleidooi van de heer Rutten, dat dat wel eerst wat nader onderzoek daarvoor wel gerechtvaardigd is.

Dan ook inderdaad even Noord erbij betrekken, Schalkwijk erbij betrekken: om hoeveel mensen gaat het, hoeveel mensen hebben het nodig? Ook vooral: hoe vaak gaan mensen nou naar zo’n gemeenteloket? Als ik naar mezelf kijk, ik ben hier geboren en getogen, maar het aantal keren dat ik in het gemeenteloket ben geweest is op één hand te tellen, denk ik. Dus ook daar kunnen we dan weer afwegingen in maken, bij wijze van spreken is het veel goedkoper om iedereen gewoon met de taxi naar het centrum te brengen, ik noem maar een dwarsstraat. Dus ik denk dat het heel goed is dat we het hierover hebben, ik voel ook echt wel bereidheid hier in de raad om goed te kijken naar eventueel een tweede loket, misschien zelfs een mobiel loket. Maar laten we dat dan wel doen op basis van alle cijfers op het moment dat we die hebben. Tot zover, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw De Raadt. Mevrouw Wisse. Mevrouw Wisse: Dank u wel, voorzitter. Ik sluit mij eigenlijk ook aan bij het rijtje vorige sprekers, VVD, Jouw Haarlem en het CDA.

Natuurlijk is toegankelijkheid van de gemeentelijke diensten digitaal en het fysieke loket hartstikke belangrijk, maar kan de wethouder inderdaad meer onderbouwen hoe ver we nu komen met het maatwerk en wat we dan nog meer kunnen verzinnen – inderdaad de RegioRijder, de Zoefzoef, de taxi – of dat niet allemaal goedkopere oplossingen zijn waarmee we er ook komen? Want als wij dit voor alle stadsdelen willen – en het lijkt mij inderdaad voor Noord en voor Oost en voor Schalkwijk even belangrijk – dan komen we dus aan 3 keer structureel 3 ton en eenmalig 75.000. Dus ja, meer onderzoek, het is natuurlijk wel heel vervelend, want dan komt het dus voor de vierde keer geloof ik aan de orde, dit gesprek. Dat zou fijn zijn. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Van Zetten, gaat uw gang. Mevrouw Van Zetten: Gemeenteloket bereikbaar, dat is natuurlijk prima. Het gaat natuurlijk wel om paspoorten, ID-kaarten en rijbewijzen. Daar moet je één keer in de vijf jaar voor bij een loket zijn, of één keer in de tien jaar zelfs. Dus hoe vaak komt het voor? Dus de vraag van de VVD is natuurlijk heel logisch: om hoeveel mensen gaat dat dan? Het argument ‘daar staan zoveel sociale woningen’, dat vind ik dus verwerpelijk. Want dat doen we net alsof die mensen helemaal niks kunnen en of ze zielig zijn en op die manier over mensen praten dat vind ik nou eigenlijk helemaal verkeerd.

45

De voorzitter: U heeft een interruptie van de heer Gün. Gaat uw gang. De heer Gün: Alleen maar omdat het al een paar keer gezegd is en nu door u wordt herhaald, ID’s en paspoorten. Maar bent u het met GroenLinks eens dat een gemeenteloket heel veel meer doet dan een ID en een paspoort uitreiken? Mevrouw Van Zetten: Daarom zou je het ook uit elkaar kunnen … De heer Gün: Dus dat het om meer diensten zou kunnen gaan. Mevrouw Van Zetten: Daarom zou je het ook uit elkaar kunnen trekken. Juist voor die zaken, die waardepapieren, dat is gewoon heel kostbaar, dus dat zou ik dus gewoon niet doen. Als je een tafel zet in de bibliotheek dan zou je ook heel ver kunnen komen. De voorzitter: Mevrouw Van der Windt, uw termijn of u heeft een interruptie? Gaat uw gang. O, neem me niet kwalijk. Mijnheer Rutten, gaat uw gang. De heer Rutten: Mevrouw Van Zetten, herinnert u zich de Wmo-bus? Mevrouw Van Zetten: Ik moest gelijk eraan denken, de Wmo-bus die we zo nodig moesten laten rijden aan een ton per jaar en die altijd stilstond omdat die kapot was, ja. De voorzitter: Mevrouw Van der Windt. Mevrouw Van Zetten: Was van de Partij van de Arbeid, echt een heel goed punt. De heer Rutten: Hij was prachtig. Hij deed het nooit, maar die had hetzelfde, die had precies dat doel. De heer Aynan: Ja, je kan ook van je fouten leren, hè? De voorzitter: Mevrouw Van der Windt, gaat uw gang.

Mevrouw Van der Windt: Dank u wel, voorzitter. Even heel kort. Ik sluit me eigenlijk aan bij hetgeen de Partij van de Arbeid en de VVD en CDA hebben gezegd. Op zich zijn wij wel benieuwd naar een onderzoek, maar ik zou toch eerst heel graag van de wethouder willen horen: zit daar een zekere meerwaarde in? Of zegt u: ik kan eigenlijk al uittekenen dat het waarschijnlijk gaat om zoveel mensen die eens in de vijf of tien jaar een taxiritje naar de gemeente hebben? Want dan zou ik mij ook wel weer de kosten van onderzoek willen besparen. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van der Windt. Mijnheer Van den Raadt, u heeft nog maar een minuutje, hè? Maar gaat uw gang. De heer Van den Raadt: Heel kort. Morgen vervalt het enige bouwkantoor in Schalkwijk, het ING-kantoor komt morgen leeg. Dus je kan meteen dat nemen, als je nou een keertje strategisch vastgoed wil kopen in plaats van een boerderij zou ik dat kopen. Nee, dan hou ik het daarbij. Dank u. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van den Raadt. Om dan is denk ik nu het woord aan de wethouder.

46

Mevrouw Özogul-Özen: Voorzitter? De voorzitter: Ja, neem me niet kwalijk. Mevrouw Özogul, gaat uw gang. Mevrouw Özogul-Özen: Dank u wel. Ook de SP is voor een toegankelijke dienstverlening en wij wilden de motie van Trots ook steunen. Wat ons betreft is Schalkwijk groeiende en als daar dan inderdaad een loket bij hoort dan moeten we dat zeer zeker onderzoeken, maar dat onderzoek hoeft wat ons betreft niet al te lang te duren. Maar wat nog belangrijker is, is dat Haarlem-Noord ook meegenomen wordt als groot stadsdeel. Daarnaast vinden wij het ook belangrijk in de tussentijd dat er snel een oplossing komt voor degenen die nu niet richting het stadhuis of richting de gemeente kunnen om zaken te regelen. Of dat dan een taxi is of een busje of wat dan ook, dat doet er niet toe, als het maar toegankelijk is. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Özogul. Dan is het nu echt de beurt aan de wethouder. Gaat uw gang. Wethouder Botter: Dank u wel, mevrouw de voorzitter. Ik heb toegezegd naar aanleiding van een motie die was ingediend en door meerdere partijen was ondersteund om eerst een interne quick scan of een intern onderzoekje te doen en dat ligt nu voor. Als we kijken naar die inventarisatie moet ik zeggen dat er best wel het één en ander al mogelijk is in Schalkwijk. Er zijn verschrikkelijk veel plekken waar je voor informatie terecht kunt.

Je zou dus ook kunnen denken: bepaalde zaken gaan we verder uitbreiden. Inderdaad of bij de bibliotheek, of inderdaad bij het sociaal wijkteam. Zoals er ook al in staat is dat er spreekuren zijn, ook vanuit het KCC, bij de verzorgingshuizen en je zou over dat soort mogelijkheden meer informatie kunnen verstrekken. Maar als u zegt: onze informatie moet laagdrempelig toegankelijk zijn en dat moet via een loket in Schalkwijk en eventueel ook in Noord, dan is dat hetgeen wat u wilt. Als u daarvoor een meerderheid heeft en zoals we dat ook regulier altijd afspreken, dat u kunt aangeven vanuit welk budget dat betaald moet worden dan komt dat er gewoon. De vraag is alleen in hoeverre dat echt iets toevoegt, want als je inderdaad kijkt naar de termijnen waarvoor paspoorten, rijbewijzen en dergelijke gelden is dat eens in de tien jaar. Als het echt over mensen gaat die heel moeilijk ter been zijn, oud en dergelijke, ik weet niet hoe vaak die nog dan ook nog eens een verlenging van hun rijbewijs aanvragen of überhaupt een paspoort. Dus als je het zou willen is misschien nader onderzoek wel heel erg belangrijk, waarbij wij wel denken dat op het moment dat je aan iemand gewoon vraagt: vindt u dat er in uw stadsdeel een loket moet komen? Dan zal negentig procent ja zeggen, want heel veel mensen willen gewoon graag dat loket, want dat betekent dus ook een upgrade voor de wijk.

Dus in die zin ben ik het eens dat op het moment dat je die vraag gaat stellen in Schalkwijk en je gaat die vraag stellen in Noord, dan kan ik u op een briefje geven dat u met dat ene loket in Schalkwijk er alleen niet komt. Maar je kunt ook volgens mij hybridevormen realiseren, je kunt inderdaad aangeven dat je gedurende twee dagen ergens samen met een woningbouwcorporatie of samen met een andere organisatie daar spreekuren houdt en dat je dus zorgt dat als het gaat om het paspoort, dat je die laat bezorgen door iemand van de gemeente. Dat gebeurt nu ook al en daarin zijn we ook flexibel. Alleen dat hangen we nu nog niet aan de grote klok. Dus op het moment dat u zegt ‘wethouder, wordt nou creatiever, want we willen toch echt dat naast hetgeen wat we hier beschreven hebben er meer wordt gedaan’, wil ik dat voor u onderzoeken. Maar ik wil u ook meegeven dat in het laatste klanttevredenheidsonderzoek van het KCC – dat is natuurlijk niet een peiling over het brede verhaal van Schalkwijk, maar dat geldt voor alle Haarlemmers bij elkaar opgeteld – bij het laatste klanttevredenheidsonderzoek hadden we een 8,1. Als u weet waar we aan het begin van deze coalitieperiode vandaan zijn gekomen, een schamel 6’je of een 6,2, dan denk ik dat er wel ook stappen worden gezet. We zijn natuurlijk bezig met Mijn Haarlem, we zijn bezig met andere vormen van digitalisering.

Ik ben het ook met u eens – en dat heb ik ook toegezegd – dat wij vinden dat voor mensen die niet digitaal vaardig zijn, dat daar ondersteuning moet komen. Maar of dan een heel loket met alle toeters en bellen in

47

Schalkwijk de oplossing is, dat meen ik te betwijfelen. Maar als u mij de opdracht geeft om een extern onderzoek te laten doen naar de cijfers en ook daarin aangeeft: hoeveel mensen zouden er potentieel voor in aanmerking komen? Waarbij dan het onderscheid wordt gemaakt tussen oudere mensen en ook jongere mensen, want Haarlem is een compacte stad. Dus voor jongere mensen moet eens in de zoveel tijd naar de Raaks niet echt een probleem zijn. Het gaat over een hele specifieke groep mensen en die zouden we, denk ik, dan veel beter in beeld moeten hebben. Dus als u mij die opdracht geeft ga ik die voor u uitvoeren, zal ik ook zorgen dat de vraag om die uit te zetten, dat die ook bij u terugkomt en dat wil ik dan ook nog voor het zomerreces doen. Maar als u zegt: ga verder op dat spoor van de activiteiten die er al in Schalkwijk zijn, vul dat creatief aan met misschien een mogelijkheid van twee dagen in de week een spreekuur met andere partijen, waar je inderdaad dan ook wel dat logo van de gemeente kunt ophangen, zodat je in ieder geval ook zichtbaar maakt dat we aanwezig zijn en dat mensen daar misschien naar binnen lopen. En we kunnen zorgen dat er natuurlijk meerdere folders van onze gemeentelijke diensten bij het sociaal wijkteam, bij de CNG’s, bij de bibliotheek en onze welzijnswerkorganisaties liggen.

Maar ik raad u nog steeds af, maar het is uw keuze, om nu op dit moment te beginnen met een loket. Want als je dat zou willen doen dan zou je eerst nader onderzoek moeten doen en dan moet je ook kijken hoe dat zit in Noord. Want je weet gewoon heel duidelijk dat dat dan de volgende zal zijn. De voorzitter: U heeft een interruptievraag. O, een tweede termijn van de heer Gün. Gaat uw gang. Volgens mij niet, u mag uw tweede termijn … De heer Gün: Dank u wel voor uw reactie. Ik proef ook dat u zegt, u wijst heel erg op die digitalisering. Ik denk dat ik daar in mijn eerste termijn duidelijk in ben geweest, dat dat niet de oplossing is, maar één van de oplossingen. U geeft ook aan dat u zegt: u richt zich met name op de ouderen en de mensen die slecht ter been zijn, want jongeren zouden wel kunnen komen. GroenLinks is van mening, ik ben van mening dat het juist een bredere toegevoegde waarde heeft voor de 39.000 inwoners. Dan is wat GroenLinks betreft de oplossing: dan doen we het maar bij een sociaal wijkteam of we gaan één keer in de week langs in een verzorgingstehuis of er lopen mensen in de bibliotheek rond die digitaal vaardig zijn en zouden kunnen helpen. Is wat ons betreft dan niet de oplossing, want door het daar weg te halen en het neer te leggen daar waar het hoort, namelijk bij ambtenaren, bespaart u aan de andere kant heel veel ruimte en daarmee ook heel veel kosten.

Dat hoor ik nergens in terug. Maar mocht u een onderzoek gaan doen: neem dat dan ook mee en kijk dan ook niet alleen naar mensen die wat ouder zijn en slecht ter been en daardoor niet naar de stad zouden kunnen reizen. Want ik denk dat het ook heel veel vervoersbewegingen scheelt als we het gewoon laagdrempelig in de buurt kunnen organiseren. U geeft terecht aan: Haarlem-Noord. De heer Rutten van de VVD zei ook: u deelt cadeautjes uit aan Schalkwijk. Laat ik daar dan ook meteen helder in zijn, dat u die opmerking niet meer kan maken, wat als het aan GroenLinks ligt dan beginnen we, al is het maar in de vorm van een pilot om te kijken of het echt waarde toevoegt en dan gaan we inderdaad naar Noord, maar dan wel boven het Marsmanplein, zodat het ook echt daar komt waar er waarschijnlijk het meest gebruik van gemaakt zal worden. Kortom, GroenLinks staat voor een stadskantoor in de volledige breedte en hoopt echt dat we daarop uitkomen. Als dat niet zo is dan pas zouden wij willen gaan kijken naar tussenoplossingen die heel veel meerwaarde toevoegen dan nu het geval is. Want ik weet niet of Jouw Haarlem het zei of de Actiepartij: daar waar het nu is georganiseerd zitten ze er niet altijd op te wachten dat er weer iemand komt met een formuliertje.

U heeft de inspreekster ook gehoord, de voorzitter van de wijkraad die namens vier wijkraden inspreekt, namelijk: er zit ook schaamte om elke keer maar om hulp te moeten vragen. Voor wat betreft het KCC, daar zijn we heel blij mee dat we zo hoog scoren, maar het betekent niet dat we het nog beter zouden kunnen organiseren voor onze burgers. Dat is waar GroenLinks om vraagt.

48

De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Gün. Is er nog … Ja, mijnheer Aynan. De heer Aynan: Dank u wel, voorzitter. Dank voor het aanbod om alles op een rijtje te zetten. Volgens mij in de stad wordt dat hier breed gedragen, tenminste, dat is mijn inschatting. Als u toch alles op een rijtje zet, mijnheer de wethouder, het gaat niet alleen over paspoorten, maar over een breed dienstverleningspakket, zoals ook de inspreekster, mevrouw ’t Hart, aangaf. Dus graag en helemaal goed als u het voor het zomerreces hier kunt presenteren. Mijnheer Gün … Wethouder Botter: … dan niet de uitkomst van dat onderzoek voor het zomerreces presenteren. Gewoon de opzet en wat we willen gaan doen. Dat wil ik ook met u checken, of dat dat juist is. Want ik merk nu al, ook in de reactie – staat u mij toe, mevrouw de voorzitter – van mijnheer Gün dat het een andere wending en breder geworden is dan dat we oorspronkelijk bij de motie erover spraken. Want nu wordt het gewoon de vraag: vind je gewoon dat de presentie van de gemeente in een stadsdeel als Schalkwijk wel of niet wenselijk is? Aanvankelijk was het veel meer gericht op mensen die inderdaad moeilijk ter been waren, niet naar het stadskantoor konden komen en dergelijke. Dus ik wil gewoon helder hebben dan van waar we het over gaan hebben en wat dan ook de doelstelling van dat onderzoek moet zijn. Want dat zijn twee heel verschillende dingen.

De heer Aynan: Voorzitter, volgens mij is dat een terechte constatering en des te verstandiger om het hier dan over te hebben. De voorzitter: Mijnheer Gün. De heer Gün: Even kort, want u heeft gelijk, hè? We zijn begonnen met: dan kunnen we het zo en zo en zo organiseren. Maar ik ben mijn eerste termijn begonnen met: wij staan al decennialang voor een stadskantoor. Dat is ook de reden dat we destijds ook aan Trots hebben gevraagd: kunnen we het wat breder behandelen? Ik weet dat Trots er op diezelfde manier in zit. Ik wilde nog toevoegen, dat ben ik net vergeten: u heeft het in de stukken ook over beveiligde ruimte om waardepapieren op te slaan, waardedocumenten. De ING staat leeg, u heeft één van de beste kluizen die je kunt vinden. De voorzitter: Mevrouw Wisse. Mevrouw Wisse: Dank u wel. Volgens mij begrijpen we elkaar inderdaad allemaal wel goed, maar het gaat dus inderdaad om het inventariseren, volgens mij, van de maatwerkoplossingen en desnoods maatwerk-plus met die twee extra dagen en uitgebreide dienstverlening. Dan niet alleen in Schalkwijk, maar ook in andere wijken waar ook veel mensen wonen die geen laptop hebben of niet kunnen lezen. De voorzitter: Mevrouw Wisse, u heeft een interruptie van de heer Gün.

De heer Gün: Ja, u vat het nu samen in uw eigen lijn, maar ik heb heel duidelijk uitgelegd waar GroenLinks voor staat en u vernauwt hem heel erg naar twee dagen in de week ergens willen zijn. Dat is niet wat wij betogen. Dus dat u dat vindt, prima, maar ik denk dat wij duidelijk zijn geweest in waar wij voor staan. Mevrouw Wisse: Deze discussie is inderdaad precies de bedoeling, want we moeten nu denk ik met zijn allen uitkomen op één duidelijke opdracht voor de wethouder. De heer Aynan: Die discussie voeren we later, wat mij betreft.

49

De voorzitter: Mevrouw Van der Windt. Mevrouw Van der Windt: Ik ben ook wel voor een duidelijke opdracht aan de wethouder, omdat ik het echt onzin vind om veel kosten te maken voor onderzoek waarvan we vervolgens constateren dat we het eigenlijk niet nodig hadden gehad. D66 is voor onderzoek naar de maatwerkoplossing, dus voor mensen voor wie het om fysieke of geestelijke redenen niet mogelijk is om naar de Raaks te gaan en voor het dan een oplossing, een fysieke, lokale oplossing in Schalkwijk of in een ander stadsdeel van meerwaarde zou zijn. Daar willen we graag onderzoek naar en we steunen op dit moment geen onderzoek naar een apart stadsdeelkantoor of een gemeentelijk kantoor in Schalkwijk. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Wethouder Botter: Mag ik proberen voor mijzelf het even samen te vatten, dat ik helder heb wat ik ga doen? Ja, wat ga ik nou eigenlijk doen? Ik zal voor de zomer nog bij u terugkomen met een inventarisatie over hoeveel mensen wij denken dat het gaat en dan een onderscheid maken naar mensen die moeilijk ter been zijn, laaggeletterd zijn en dergelijke. Dat ga ik in beeld brengen. Ik ga proberen nog in beeld te brengen van wat wij voor die groep nog extra zouden kunnen doen binnen de bestaande structuren die we hebben.

Daarnaast zal ik met een voorstel komen, als u dat allemaal niet genoeg vindt, voor een breed extern onderzoek te laten uitvoeren, wat een soort marktonderzoek dan is. Maar dat ga ik niet al uitzetten, ook dat zal ik laten zien hoe dat eruitziet. Maar op het moment dat u zegt ‘nou, eigenlijk met die tussenvorm waarbij we die maatwerkvoorzieningen extra uitbreiden en dat in een bestaande context doen, dat zou al genoeg kunnen zijn’, dan kunnen we het brede onderzoek achterwege laten. Dat is afhankelijk volgens mij weer van de meerderheden en minderheden er hier in deze raad zijn. Is dat goed samengevat zo? De voorzitter: Ja, mijnheer Gün? De heer Gün: Nog even een korte vraag. GroenLinks kan het minimale wat we zouden zien is inderdaad uw voorstel, het maximale – heb ik al aangegeven – dat is gewoon een stadskantoor. Ik constateer dat een aantal partijen daarop tegen zijn, wat ik betreur, maar goed, iedereen heeft zijn eigen lijn. Maar komt u daarmee voor de kadernota? Zodat we de kosten van de tussenoplossing zoals u die beschrijft ook meteen mee kunnen nemen in de kadernota richting de begroting. Wethouder Botter: Nee. De heer Gün: Want dan heeft het toegevoegde waarde. Wethouder Botter: De laatste vergadering voor de boeken van het sluiten van de kadernota is al geweest.

Het enige wat bij de kadernota aan de orde zou kunnen zijn is dat u zelf met de motie komt waarin u aangeeft dat u gewoon een loket in Schalkwijk wil en dat u dan ook aangeeft waar dat uit gefinancierd moet worden. Dan zult u daar een meerderheid voor moeten zien te vinden. De heer Rutten: Dus toch dat cadeautje, mijnheer Gün. De voorzitter: Mevrouw De Raadt, gaat uw gang. Mevrouw De Raadt: Ik wilde nog even de wethouder ondersteunen in zijn samenvatting. Zo heb ik het inderdaad ook gehoord. Eén toevoeging nog van het CDA, als ik mag. Of u dan ook niet alleen wil

50

inventariseren hoe groot die groep is, maar ook hoe vaak die groep dan ongeveer gebruik maakt van zo’n loket. Wethouder Botter: … beide toevoegingen. De voorzitter: Mijnheer Aynan. De heer Aynan: Sorry, voorzitter. Als we het toch over toevoegingen hebben: dit past echt heel erg in de voorzieningen in de wijk. Of gewoon in het wijk, zoals dat nu, die verwerkingsstrategie. Het is eigenlijk hartstikke logisch allemaal. Wethouder Botter: Ik ga misschien nu iets heel flauws zeggen, maar het zou natuurlijk ook een heel erg mooi onderwerp kunnen zijn voor een eerste burgerberaad, zo’n vraag of je een extra loket in Schalkwijk wilt hebben. De heer Aynan: Volgens mij ging het over klimaat. De voorzitter: Volgens mij is dit onderwerp voldoende behandeld. Ik heb een duidelijke toezegging gehoord van de wethouder, dat hij komt met een voorstel van het uitgaan van onderzoek voor of de wenselijkheid en de noodzaak voor een burgerloket in Schalkwijk. Leg ik het zo goed uit? Dus u komt ook met de richting die het onderzoek zou moeten krijgen? Wethouder Botter: Ja, ik kom eerst met een inventarisatie van hoeveel mensen er gebruik van maken, hoe vaak ze daar gebruik van maken en wat de prognose is qua de ontwikkeling van de bevolking. Ik denk dat je dat mee moet nemen.

Vervolgens zal ik komen met een uitwerking van hoe de bestaande structuren die we nu in Schalkwijk hebben misschien nog een extra rol kunnen spelen en wat dat kost. Als klap op de vuurpijl komt er ook nog een voorstel voor een eventueel extern onderzoek, mocht u die tweede fase onvoldoende helder vinden. De voorzitter: Dan krijgen we nog een hele kleine nabrander van de heer Gün. De heer Gün: Even om hem scherp te krijgen: gaat u nou op zoek naar een doelgroep die slecht ter been is, te oud, niet digivaardig? Of neemt u in uw uitvraag, in uw onderzoek de volledige breedte mee van inwoners in Oost die gebruik zouden kunnen maken van een gemeenteloket in de buurt? Dus in Oost. Of anders gezegd: kijkt u alleen, ik zag maar wat even, zeventig plus? Of zegt u: nee, wij hebben van twaalf tot zeventig plus zoveel inwoners die gebruik zouden maken van dit loket? Wethouder Botter: We gaan dan niet alleen kijken natuurlijk naar de leeftijd en hoe oud de inwoners zijn, we gaan gewoon kijken: hoeveel mensen maken op dit moment gebruik van het loket en voor hoeveel mensen is dat eigenlijk ook een probleem? Daar gaan we naar kijken. De voorzitter: Mijnheer Aynan. De heer Aynan: Dus niet alleen de fysieke beperkingen, maar ook gezien de inspraak, dus ook de sociaaleconomische aspecten? De voorzitter: Wat ik de wethouder heb …

51

De heer Aynan: Zoals u overigens net ook zelf zei, hoor. De voorzitter: … horen zeggen is dat er, als dat noodzakelijk zou blijken na de eerste inventarisatie van de feitelijke kwantiteit van mensen die het eventueel nodig zouden hebben, dat er dan een toets wordt gedaan door de wethouder, ik vertaal het maar even, of het inderdaad wenselijk is dat zo’n loket er gaat komen. Daarin wordt volgens mij de hele breedte aan inwoners meegenomen en is dat niet leeftijdsgebonden noch beperkinggebonden. Gewoon, er wordt onderzocht of het nodig is en of het wenselijk is. Ja? Oké. Dat is meegeschreven door onze driftig typende griffier, dus dan wil ik dit agendapunt graag afronden. 13. Uitvoeringsagenda 2021-2022 Visie op dienstverlening, de menselijke maat (JB). De voorzitter: Gaan wij naar agendapunt 13, de uitvoeringsagenda 2021-2022, Visie op dienstverlening, de menselijke maat. Wie mag ik als eerste het woord geven? Nou, ik … Ja, mijnheer Aynan, ik snap uw verlangen naar een pauze, die heb ik ook. Maar we lopen al uit en er zitten een aantal insprekers klaar voor het volgende onderwerp. Alleen dit onderwerp hoort nog bij de heer Botter, dus als we naar het volgende onderwerp gaan dan is de heer Botter weg. Dus we kunnen ook zeggen: we slaan dit onderwerp over en we gaan … Ja, zo werkt dat, mijnheer Botter. Dat zou u toch intussen wel moeten weten, lijkt me zo.

Dus we kunnen ook besluiten om dit onderwerp door te schuiven naar een volgende vergadering, dan nu even pauze te nemen en dan vervolgens door te gaan met de Bloemhovekliniek. Dan hebben we en koffie, en Bloemenhove, en de insprekers zijn ook gelukkig. Ja, dat mag natuurlijk ook. Maar is het een, het is geen … Wie wil als eerste? Mevrouw …: Slik. De voorzitter: Over dit onderwerp? Maar wacht even, ik mis even een puntje. Want ik hoor dat mijnheer Slik digitaal wil inspreken, maar ik moet eerst even weten: wat is het oordeel van deze commissie? Wat gaan we doen? Is agendapunt 13 naar ieders tevredenheid en roepen we allemaal ‘hiep hiep, hoera, lang leve de wethouder’ en kunnen we door naar agendapunt 14, na een kopje koffie, of willen we het er nog over hebben? Nee? In meerderheid, mijnheer Slik, als u meeluistert, in meerderheid is nu besloten dat agendapunt 13 wordt … Mijnheer Aynan kijkt heel verbaasd, wordt … Nee, nee, nee, dit hebben we nu ‘…’, die komt niet meer terug. Ja, lijkt mij ook, hij hing al, hij schuurde ook een beetje tegen 12 aan hè. Ja, ik wil niks, ik leg niks op hè, wat mij betreft is het allemaal prima. Goed, en dan gaan we nu, dan gaan wij zo meteen na een korte pauze van niet langer dan 5 minuten, want de insprekers zitten al te wachten, komen we hier terug voor agendapunt 14, dat gaat over demonstratiebeleid Beahuis en Bloemenhovekliniek.

Drink maar even een kopje koffie en tot zo meteen. De heer Aynan: Voorzitter, mag ik dan wel even iets vragen? Voorzitter? Mag ik ‘…’ even heel snel iets vragen over die nota, want inderdaad, de actiepunten is prima hoor, maar er staat iets in waarvan ik dacht van ja, daar wil ik eigenlijk wel iets meer van weten. Dat het veranderen van houding en gedrag echt tijd kost, dat wordt waarschijnlijk het moeilijkste onderdeel, cultuurverandering, dat weten we. En ik zou daar eigenlijk best wel een keer met u, en nieuwe teams worden opgericht, ik zou eigenlijk wel een keer langs willen komen. En … De voorzitter: We zijn even aan het pauzeren. Mijnheer Aynan, ik stel voor dat u dan of als u het algemeen kenbaar wil maken, dat u dat zo meteen doet na de koffiepauze nog even.

52

14. Evaluatie demonstratiebeleid Beahuis & Bloemenhovekliniek (JW). De voorzitter: Dames en heren, mag ik u verzoeken om allemaal te gaan zitten, dan kunnen we weer verder met de vergadering. Er zitten insprekers al een uur te wachten, dus ik wil nu graag verder. Wij gaan door met het volgende onderwerp, en dat onderwerp is een terugkerend onderwerp op de agenda van deze commissie. Het gaat over Beahuis en Bloemenhovekliniek, wat nieuw is aan dit onderwerp is dat het een evaluatie is van de afgelopen 3 maanden wat betreft het demonstratiebeleid. We hebben hiertoe twee insprekers, beiden digitaal. Ik begin met Sterre Marree, Sterre, ben jij aanwezig? Bent u aanwezig? Mevrouw Marree: U mag ook jij zeggen, hoor. De voorzitter: Ja, dat hoopte ik al. Met een naam als Sterre mag je er waarschijnlijk wel je tegen zeggen, die is jong genoeg. Goed, je hebt 3 minuten de tijd. En na 2,5 minuut ga ik als dat nodig is tegen je zeggen dat je een beetje moet gaan afronden, en na afloop mogen er vragen aan jou gesteld worden door de leden van deze commissie. Ik zou zeggen: ga je gang. Mevrouw Marree: Dank u wel. Goedenavond, mijn naam is Sterre Marree, ik ben een van de oprichters van Collectief Vrije Keuze die ook verantwoordelijk waren voor de tegendemonstraties bij de kliniek en de demonstratie op de Grote Markt.

Wij hebben onlangs de evaluatie van de burgemeester gelezen en de conclusie vanuit ons collectief was eigenlijk dat die er veel te rooskleurig uitzag. We hebben namelijk vanuit ons collectief ook ons eigen onderzoek gedaan, in die zin dat wij zelf mystery guests hebben ingezet. We hebben met een medewerkster en een buurtbewoner van de kliniek gesproken en we hebben inhoudelijk onderzoek gedaan naar de organisatie Donum Domini en hun Nederlandse zusterorganisatie Stirezo. In de evaluatie wordt gesteld dat cliënten van de kliniek nu niet meer herhaaldelijk worden aangesproken of aangeklampt of achtervolgd, en dat hebben wij inderdaad ook geconstateerd. Het is echter zo dat het probleem waar het eigenlijk om ging, namelijk de intimidatie, helaas nog steeds wel relevant is. Ikzelf en ook een aantal van onze mystery guests zijn er namelijk langsgelopen en hebben toen waargenomen dat deze mensen er met enorme borden staan met schokkende beelden erop, dat ze gebeden roepen, dat het op een gegeven moment ook echt de vorm van schreeuwen aanneemt en door een groep van zeven tot tien mensen toegeschreeuwd worden terwijl je naar de abortuskliniek loopt, ik heb zelf, als dat niet intimidatie is dan weet ik niet wat intimidatie is. Dus dat ten eerste. Ten tweede hebben wij ook geconstateerd dat deze mensen zich herhaaldelijk niet aan de regels hebben gehouden.

Ze zijn vaak buiten het vak geweest, even kijken, ook leven ze de coronaregels niet na en we hebben ook gemerkt dat op het moment dat er geen handhaving bij staat, dat dit gedrag escaleert. Althans, dat ze vaker buiten het vak te vinden zijn. Tot slot heb ik ook onderzoek gedaan naar hoe deze organisaties zichzelf profileren, en ik heb op hun website, in een blogpost en in de brieven die ze naar hun leden sturen, heb ik eigenlijk niks gevonden over dat hetgeen wat zij doen demonstreren of protesteren wordt genoemd. In tegendeel zelfs, er wordt naar gerefereerd als hulpverlenen, en zelfs in de evaluatie van de gemeente ben ik dat tegengekomen, het woord hulp bieden. En dat is ook wel terug te zien in hun werkwijze, want hun werkwijze is er nog altijd op gericht dat zij individuen ertoe willen aansporen om af te zien van de beslissing om een abortus te laten uitvoeren. Ook heb ik in de evaluatie gelezen dat het gedrag van demonstranten geen risicovolle gevolgen mag hebben. Ik denk dat als mensen buiten een abortuskliniek staan om mensen aan te sporen af te zien van een medische ingreep die zij nodig hebben, dat dat wel degelijk gezien kan worden als risicovol gedrag. Een abort… De voorzitter: Mevrouw Marree. Mevrouw Marree: Ja?

53

De voorzitter: Of Sterre, mocht ik zeggen. Mevrouw Marree: Dat mag. De voorzitter: Wil je een beetje gaan afronden, want we zitten aan de 3 minuten. Mevrouw Marree: Absoluut. De voorzitter: Dank je wel. Mevrouw Marree: Absoluut. Mijn conclusie is eigenlijk dat deze organisatie naar onze bevindingen eigenlijk niet een protest- of demonstratieorganisatie kan worden genoemd maar een … En dat ze om die reden dus eigenlijk ook niet beschermd zouden moeten worden door het demonstratierecht. Om die reden vinden wij dat zij niks te zoeken hebben in de buurt van een abortuskliniek. Dank u wel. De voorzitter: Dank je wel, Sterre. Dan hebben wij nog een inspreker, dat is de heer Benschop, hij is directeur van de abortuskliniek Bloemenhove. Mijnheer Benschop, bent u daar? Ik denk het wel, al een tijdje. De heer Benschop: Nou ja, al ruim een uur, maar ik heb in ieder geval het afvalbeleid en de bomenverordening in de gemeente Haarlem weer mee kunnen maken. De voorzitter: Dan zat u bij de verkeerde vergadering. De heer Benschop: Ja. Ja, maar ja, die link had ik doorgekregen van de griffie, maar het was uitermate interessant. Ik ben trouwens Rob, Ziggy, want als je directeur bent wil dat nog niet zeggen dat je geen voornaam meer hebt, hè. De voorzitter: O, mag ik Rob zeggen, oké, prima Rob. De heer Benschop: Ja.

De voorzitter: Goed, ja, dat is een beetje ongebruikelijk maar ik doe het lekker toch. Goed, ik neem aan dat u goed op de hoogte bent van ons bomenbeleid, dat is mooi meegenomen en dan stel ik u nu in de gelegenheid om in te spreken op dit onderwerp. Gaat uw gang. De heer Benschop: Nou ja, na het vlammende betoog van Sterre, ja, ik denk niet dat ik daaroverheen kan. Maar toch eventjes ter aanvulling. Het gaat om het recht om demonstratie, en wij zitten al sinds 1973 op de huidige locatie. En dat is tot stand gekomen, het vrije recht op abortus, in 1984 zelfs al, door te demonstreren. Maar te demonstreren op de plaatsen waar het ertoe doet, bij de besluitvormers. En de afgelopen jaren hebben wij in toenemende mate druk gezien van demonstranten die zich beroepen op de vrijheid van demonstreren, maar net zoals Sterre ook net heeft verteld, ze beroepen zich op het recht van demonstreren maar feitelijk, wat zij doen is proberen hulp aan te bieden. Mensen aan te spreken, mensen te volgen, mensen te intimideren, mensen te fotograferen, mensen hun hulpverlening aan te bieden op een hele dwingende wijze. En dat valt eigenlijk niet onder het recht van demonstreren. Maar oké, wij noemen het demonstreren, dus laten we daar even vanuit gaan.

De burgemeester heeft na ampel beraad, en na heel veel druk van de raad, nou, dat hebben we allemaal meegemaakt, uiteindelijk besloten om een bufferzone in te stellen van 25 meter, en een demonstratievak in te stellen waar demonstranten zich, nou, niet altijd helemaal aan houden. Wij zien liever helemaal geen demonstranten. En we hebben hier te maken met een botsing van

54

grondrechten, demonstreren en het recht van niet geïntimideerd worden en het recht op privacy, twee verschillende grondrechten en die balans daartussen. In Arnhem heeft de burgemeester besloten om wat krachtdadiger op te treden en een bufferzone van 125 meter in te stellen. Dat werkt daar ook heel prima. Vooralsnog zien wij dat het in ieder geval een verbetering is ten opzichte van de situatie die we voorheen hadden toen de burgemeester geen bufferzone wilde instellen en mensen letterlijk bij ons over het hek heen hingen, en over ons terrein heen liepen. Dus dit is een kleine stap ter verbetering. Dat hebben we ook in de evaluatie met de burgemeester gezegd, hè, het is een stap maar we hebben eigenlijk liever dat mensen demonstreren en hun maatschappelijke standpunten kenbaar maken op een wijze en een plaats waar het ertoe doet. Waar het demonstranten hier om gaat is eigenlijk alleen maar mensen ongevraagd advies toedienen, en zeker in een situatie waar de vrouwen zich in bevinden zitten zich daar helemaal niet op te wachten. Voor zover. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Benschop, dank je wel Rob. Zijn er vragen vanuit deze commissie? Ja, mijnheer Aynan. De heer Aynan: Zeker, dank beide insprekers.