03-11 Transcript Commissie Bestuur

Dus de vraag is, moeten we hiermee doorgaan, en kan de burgemeester een voorstel doen? Dan dit specifieke geval wat nu natuurlijk vervelend is omdat er nog geen beleid is vastgesteld voor deze vorm van participatie, zouden we de burgemeester toch willen vragen of hij in dit ene geval bijvoorbeeld nog zou kunnen overgaan tot verkoop van de grond. En ik kan me voorstellen dat we dan in volgende gevallen de verkoop van grond boven aardgasleidingen niet meer doen, net zoals we dat nu niet doen bij het illegaal in gebruik genomen grond. Maar, burgemeester, heeft u in dit geval misschien toch nog iets in uw instrumentenkist om deze mensen te helpen? Daar wil ik het bij houden. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel mevrouw Wisse. Mijnheer IJsbrandy, gaat uw gang. De heer IJsbrandy: Ja dank u wel voorzitter. Ja hoezeer het mij ook spijt voor de bewoners, maar, ja, de gemeente zit hier natuurlijk in een hele lastige spagaat, omdat in feite Gasunie hier gewoon eisen stelt aan dat er gewoon vrije ruimte boven een gasleiding beschikbaar moet zijn. En dat is 3 meter zo’n beetje. En daar mogen geen bomen en opstallen et cetera op staan. En dat heeft gewoon te maken met veiligheid en het feit dat dat ding, die gasleiding, altijd onder alle omstandigheden toegankelijk moet zijn. Dus het lijkt mij stug dat de gemeente daar op eigen houtje van af kan wijken.

Het feit is dat deze overeenkomst in deze vorm nooit op die manier aangegaan moge worden. Of in ieder geval zodanig gehandhaafd moeten worden dat er ook inderdaad geen opstal en dergelijke op die grond verschenen zijn. Dus nu dat allemaal wel gebeurd is, en we ook deze discussie zijn aangegaan, want dat is natuurlijk ook nog een feit, ja kan de gemeente denk ik gewoon niet anders dan de handhaving voortzetten. En moeten gewoon de oorspronkelijke situatie weer hersteld. De enige ruimte die wij als Hart voor Haarlem zien, is dat er wellicht afspraken te maken zijn over de wijze van beplanting, en de wijze van onderhoud van die groenstrook, zodat dat, ja laat ik zeggen, niet hetzelfde verbeeldende beeld geeft als voor de rest van het parkje. Maar dat daarmee de bewoners enigszins tegemoetgekomen kunnen worden. Dat is onze positie op dit punt. De voorzitter: Dank u wel mijnheer IJsbrandy. Mijnheer Van den Doel. De heer Van den Doel: Ja dank u wel voorzitter. We hebben hier eindeloos over gesproken. We hebben allerlei mogelijkheden uit de kast getrokken om te kijken of we het voor de bewoners goed konden oplossen. Het blijkt steeds dat er ergens weer een obstakel is waardoor dat niet lukt. En dat is heel vervelend.

Wij zien ook in dit geval als de Gasunie dadelijk akkoord gaat, en ik ben heel nieuwsgiering naar de reactie van de burgemeester, met verkoop van dit stuk grond, dat zou ons een lief ding zijn. Want verder is er eigenlijk geen mogelijkheid om het op te lossen, anders dan de 3 meter weer in het bezit te nemen van de gemeente. Omdat we anders precedentwerking krijgen die we ook met terugwerkende kracht ons niet kunnen permitteren.

36

De voorzitter: Dank u wel mijnheer Van den Doel. Mevrouw De Raadt. Mevrouw De Raadt: Ja dank u wel voorzitter. Ja wat het CDA betreft. Ja ik neem aan dat de meest ideale situatie wat ons betreft is ook dat er toch nog tot verkoop kan worden toe overgegaan. Dat is natuurlijk mits de Gasunie akkoord is, dus dat horen wij dan waarschijnlijk straks van de burgemeester. Is dat nou niet het geval, dan heeft het CDA ook nog twee andere oplossingen bedacht, en daar horen wij dan ook graag een reactie op. De ene zou zijn, het verhuren van de grond aan de huidige bewoners. En dat is dan natuurlijk wel mits er ook goede afspraken worden gemaakt over dat de Gasunie ten alle tijden daar toegang kan krijgen tot de grond, dat er nog steeds geen schuurtjes of bomen of dergelijke boven op de leiding worden gebouwd. Nou ja, ook dat soort zaken dat moet je gewoon goed vastleggen. Maar volgens mij is dat juridisch prima te regelen. Dus dat zou een eerste oplossing nog kunnen zijn. En het tweede is van, nou ja, mits het zo is dat eigenlijk het hele rijtje, dus de hele buurt akkoord gaat en zeggen van, nou ja, wij zijn inderdaad, wij zijn nooit gewaarschuwd voor het feit dat wij gemeentegrond in beslag hebben genomen. Ik denk dat ook een hele hoop bewoners daar pas op een later moment zijn komen wonen, dus die konden het ook echt niet weten.

Die waren gewoon waarschijnlijk echt in de veronderstelling dat hun tuin groter was dan dat hij was. Nou ja, ze zijn er nooit voor gewaarschuwd, dus daarvan zullen we, dat zouden we nog als argument kunnen aangrijpen om te zeggen van nou ja, als zij er allemaal mee akkoord gaan, dan wordt die hele strook weer openbaar. Maar dan is het voordeel dat het groen niet hoeft te worden gekapt. En dat is ons volgens mij ook heel wat waard. Ik hoor graag de reactie van de burgemeester. Tot zover voorzitter. De voorzitter: Dank u wel mevrouw De Raadt. Het woord is aan de heer Trompetter. Gaat uw gang. De heer Trompetter: Dank u wel voorzitter. We hebben hier al veel over gesproken. Inderdaad, de verkoop blijkt heel lastig te zijn met een leiding, en met zo’n leiding in de grond. Dat lijkt heel erg moeilijk. Ik denk dat het met dat huren net zo is. Het is ook natuurlijk zo dat die bewoners niet allemaal hebben kunnen weten dat dit zo was. En ja, het zou ‘…’ zijn als, dan heb ik het niet over bomen want die kunnen niet staan op een gasleiding, maar gewoon kleine beplanting, kleine struikjes, of dat met een participatiecontract in de openbaarheid. Maar dat in ieder geval het niet een hele kale strook wordt. Dank u. De voorzitter: Dank u wel mijnheer Trompetter. En tot slot, mevrouw Van der Windt. Gaat uw gang. Mevrouw Van der Windt: Ja, dank u wel voorzitter. Ik kan het heel kort houden.

Ik was het eigenlijk helemaal eens met de bijdrage van de heer Van den Doel, en daar sluit ik me graag bij aan. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel mevrouw Van der Windt. Dan is nu het woord aan de burgemeester. Mijnheer Wienen, gaat uw gang. Burgemeester Wienen: Ja, dank u wel voorzitter. Ik begrijp, want er is terecht gezegd wij hebben hier al een aantal keren over gesproken, en het is ook een beetje een worsteling. Iedere suggestie dat mensen hier te kwader trouw de huidige bewoners zijn die is in ieder geval niet, kom niet bij mij vandaan. Want dat is denk ik helemaal niet het geval. Er lag een contract, dat is ondertussen overigens, dat wil ik wel benadrukken, heb ik ook in vorige sessies gedaan, en dat contract was niet meer geldig. Sowieso niet, omdat het alleen maar gold voor degene die het sloot. En bij vrijwel alle panden is dat ondertussen iemand anders geworden. En in tweede plaats, de voorwaarden die toen golden, daar is absoluut niet aan voldaan. Want ook toen was het juist, het moest ook openbaar blijven, en het moest blijven zoals het was. En dat is juist niet gedaan. Tegelijkertijd is het probleem dat het heel lang niet gehandhaafd is. Dat is precies het probleem waar we in dit hele project van oneigenlijk gebruik gemeentegrond, en met oneigenlijk wordt niet bedoelt dat het, nou ja,

37

landjepik moet zijn. Dat kan in sommige gevallen. Maar in ieder geval klopt het juridische bezit van de grond niet met de situatie zoals die feitelijk bestaat. En daarvan is gezegd van dat moet geregeld worden, dat willen we graag. Daar zijn we in een heel lang traject mee bezig. Volgens mij hoef ik niet het hele verhaal opnieuw te gaan herhalen. Het is duidelijk dat raadsleden ook worstelen. Ik hoor hier eigenlijk één oplossing. Nee, laat ik eerst even mevrouw Van der Raadt, want die noemt nog twee anderen. Ik denk dat het verhuren van de grond dat, die lost eigenlijk niks op. Want het is de bedoeling dat dan alles weer weggehaald wordt, en dat dat moet voldoen aan de voorwaarden. En bovendien willen we dat gewoonweg niet meer, omdat we weten dat we het in de praktijk iedere keer zien dat juist dat soort huurcontracten niet goed worden nageleefd, en op den duur ontstaat er een onduidelijke situatie waarvan de raad denk ik terecht gezegd heeft van joh, daar willen we gewoon vanaf. Regel het nou gewoon goed. En eigenlijk vind ik ook voor de tweede oplossing, hoezeer ook overigens inventief, om te zeggen van nou ja, kun je dan niet in ieder geval nog iets afspreken over van, goed dan blijft die grond toch een beetje beschikbaar voor de mensen. Eigenlijk een soort participatiecontract nieuwe stijl dan. Ook daarvan denk ik van, dat is precies waar we vanaf wilden.

Maar bovendien, ja, je kunt niet zeggen van laat alles maar staan, want dat is nou precies één van de redenen waarom je er op stuit van wat er daar gebeurd is kan eigenlijk helemaal niet, want er ligt een gasleiding onder. En daar gelden dus beperkingen en die zijn in een aantal gevallen helemaal niet nagekomen. Dus die beperkingen zouden dan hoe dan ook ertoe leiden dat er wel degelijk dingen moeten worden weggehaald. En volgens mij is de enige oplossing die wij in dit soort gevallen normaalgesproken toepassen, is verkopen van de grond. En dat is voor iedereen dan ook het prettigst. Dan wordt er gewoon voor betaalt. De mensen hebben dan de grond uiteindelijk in bezit. Hebben ook volstrekte zekerheid. De situatie is juridisch goed geregeld. Einde verhaal. En iedereen denk ik heeft soms met vijven en zessen vrede mee. Maar hoe kan dat hier niet? Vanwege het feit dat die leiding er ligt. Ik heb nog even laten navragen. De Gasunie die zegt van wij vinden het onverantwoord, hoe dan ook vinden wij het onverantwoord als die grond niet openbaar blijft. Wij denken dat het noodzakelijk is dat dat wel zo is, want nu kun je wel zeggen er zitten beperkingen op, maar onze ervaring is dat dat op den duur toch tot problemen leidt. En dus willen wij dat in ieder geval niet. En, ja ik, mijn voorkeur zou het hebben om het ook gewoonweg dan af te sluiten en te zeggen we doen het niet.

Ik vind de vragen van mevrouw Wisse overigens wel heel erg terecht, want die zegt van maak er nou ook gewoon helder beleid op. Als je dit niet helder hebt, dan kan zich dit in de toekomst opnieuw voordoen. Als mensen een participatiecontract sluiten, want dat doen we nog steeds, dan hebben we straks weer gedoe erover. En ik zeg toe dat ik op korte termijn daarmee kom, want weliswaar is dat niet direct alleen mijn portefeuille, want dat heeft ook te maken met de portefeuille van een collega. Het gaat over gemeentegroen wat dan door burgers wordt onderhouden. Wij vinden het juist mooi, we stimuleren het ook, maar wij moeten denk ik heel erg helder maken, dat kan niet gelden voor groen wat direct aan de tuin grenst. En wat in feite deel uit gaat maken van de tuin, omdat dat, daar willen we gewoon vanaf. Nou, daar moet je heldere voorwaarden voor formuleren. En ik ben het met mevrouw Wisse eens. Doe dat nou gewoon. Leg dat aan de commissie en aan de raad voor, dan kan die daar ook nog even naar kijken of ze dat goedvindt op die manier. En dan hebben we die duidelijkheid ook. Dit is een situatie waarin dat nog niet bestond, maar waarin we wel echt heel goed hebben vastgelegd, verkoop kan niet als er een leiding onderligt. En, ja wat ons betreft is er dus geen aanleiding om dat nu te gaan veranderen. Ik heb er echt nog serieus naar gekeken. Er is contact gezocht met de Gasunie.

Die zegt ook van, joh niet doen, want dat levert hoe dan ook toch weer complicaties op. Bovendien, wie neemt de verantwoordelijkheid als er wél iets gebeurt. Dat willen we met elkaar ook niet. Hou het gewoon helder. Dat is mijn dringende advies. En tenslotte heb ik er nog één aspect wat erbij komt, dat is de uitvoerbaarheid van de hele operatie. Ambtelijk, en als u zegt van misschien moeten we daar toch nog een keer een technische sessie over hebben om dat nog eens goed toe te lichten, maar ambtelijk wordt er ook gezegd het gaat hier over een paar duizend gevallen, waaronder een paar honderd hele wat grotere. Waarbij groen van de gemeente in een moeizaam traject met de bewoners afspraken gemaakt moeten worden hoe we dat doen. En voortdurend gaat het over dit soort

38

discussies. En op het moment dat wij zeggen van nou ja dit is dan wel een beleidsregel, maar we wijken ervan af, dan komen er mensen die vroeger wél akkoord gegaan zijn maar zeggen van wij worden hier dan toch door benadeeld want waarom kon dat bij ons niet, komen weer terug. En mensen in de toekomst die weer te maken hebben met zaken. Die zeggen, ja maar toen hebben jullie dat ook gedaan, en waarom doe je het nu niet? Dus vanuit de uitvoering wordt er gezegd, alsjeblieft, hou het nou alsjeblief bij de regels die er zijn, want de uitvoering is al moeilijk genoeg. De voorzitter: Dank u wel. U heeft twee interrupties. Van mevrouw De Raadt, en van mijnheer Trompetter. Mevrouw De Raadt, gaat uw gang. Mevrouw De Raadt: Ja dank u wel voorzitter. Ja ik hoor de burgemeester zeggen, u zegt van ja de grond wordt niet verkocht als er gasleiding onder ligt. Alleen nou is het zo dat die gasleiding die ligt natuurlijk ook al onder ander stukken grond. Dus er wonen wel degelijk mensen die hebben gewoon hun eigen grond boven op die gasleiding in dat gebied ook. Dus waarom kan dat bij hun wel, en bij anderen niet? En dan mijn tweede punt is, u zegt van ja er kunnen mensen komen die zeggen van, ja toen hadden jullie nog geen beleid, nu hebben jullie nog wel beleid. En die maken dan daar aanspraak op. Nou ja, daar is de Raad van State volgens mij ook heel helder in geweest.

Voortschrijdend inzicht, nieuw beleid, het gelijkheidsbeginsel, strekt niet zover dat dat van oude gevallen daar dan ook nog onder zouden gaan vallen. Je mag best wel op een gegeven moment denken, hé zou hebben we het altijd gedaan, maar dat was eigenlijk helemaal niet zo handig. We gaan het gewoon nu beter doen. En ja dan is dat gewoon soms pech voor degenen die daar eerder dan onder vielen toen er nog geen beleid was. Dus dat vind ik niet zo’n sterk argument van u. En dan heb ik als derde dan, want als u zegt van ja dat verkopen kan echt niet ook al zijn er dus gevallen waarin die mensen gewoon wél die grond hebben boven een gasleiding. Ja, moeten we dan concluderen met zijn allen, en ook al hebben we er heel lang over gepraat. Oké, en vaak over gepraat. Maar moeten we dan echt concluderen dat niemand wil dat dat groen gekapt wordt, maar dat we het toch gaan doen? Tot zover voorzitter. De voorzitter: Dank u wel mevrouw De Raadt. Mijnheer Trompetter, gaat uw gang. De heer Trompetter: Dank u wel voorzitter. Ja daar zit mijn vraag ook een beetje op in die richting. Van is dat bomen op gasleidingen zeer onwenselijk zijn en dat niet kan, en ook geen schuurtjes, kan ik me ook nog wel iets bij voorstellen.

Maar wordt het nu een kale vlakte? Of moeten we daarvoor de reactie van de park wethouder afwachten? Hoe gaat het eruitzien als dit zo gehandhaafd wordt, en de bewoners de tuinen teruggeven aan de openbaarheid? De voorzitter: Dank u wel. Burgemeester. Burgemeester Wienen: Ja. Wat betreft de twee vragen van mevrouw De Raadt. De eerste, als ik het goed begrijp zegt u van ja maar als er beleid veranderd wordt, ja dan kunnen mensen die in de nieuwe situatie zich dan op het oude beroepen, ja dat gaat niet want het beleid is veranderd. En daar heeft u natuurlijk volkomen gelijk in. Het grote probleem is een beetje dat wij dan juist afwijken van het beleid wat we hebben. Wij hanteren al jaren het beleid dat wij geen grond verkopen waaronder leidingen liggen, kabels, leidingen. En dat wij dan nu zeggen van, ja we gaan er toch van afwijken omdat we vinden dat het toch wel een bijzonder geval is. Maar het is in strijd met het beleid wat we wel geformuleerd hebben. En mevrouw Wisse die zegt van, ja ik vind het zo jammer dat er rond die participatiecontracten onduidelijkheden ontstaan. Dus laten we nou zorgen dat we dat in de toekomst niet weer krijgen. En daar ben ik het helemaal mee eens. Dus daar moeten wij gewoon zorgen dat dit soort situaties zich in de toekomst niet meer voordoen.

Maar het is niet zo, dat nu het zich wel voordoet, dat dan het beleid is van nou ja, dan kunnen we alle kanten uit. Nee, dan gelden dus de

39

regels voor hoe gaan we om met de verkoop van groen. En nogmaals, mijn voorkeur had het ook toen ik hier voor het eerst mee geconfronteerd werd, om wél te gaan verkopen. Want dat is precies wat we de hele tijd aan het doen zijn. We zijn aan het kijken, kan de grond verkocht worden. Alleen, hier stuiten we op een beleidsregel waardoor dat niet kan. En ook nog eens een keer op een derde-belanghebbende, die zegt wij vinden dat onverantwoord. En mevrouw De Raadt heeft overigens gelijk. Er is ik meen een pand juist aan het eind van deze rij waar je ziet dat er een stukje wel onder particuliere grond loopt. En dat wordt ook heftig betreurt door de Gasunie. En die zegt, dat is dus ook een fout. En dan moet je niet zeggen van, nou ja laten we dan nog maar een paar keer die fout maken. Maar dit had zo niet gemoeten, en het is gewoon een risico. En naarmate we dat vaker doen, en het meer verdeeld is over verschillende percelen, wordt het ook moeilijker om het in de gaten te houden. Want dat is ondertussen dus ook al niet goed gegaan. Dan kom ik op het tweede punt. Dat is de vraag van is het zo dat het dan een groene vlakte wordt? Wat mij betreft, kijk dat is inderdaad niet mijn portefeuille, maar ik neem graag mee dat dat niet goed is. Dat je rücksichtslos rooit en vervolgens zegt van nou ja laat het maar een puinhoop worden. Dat willen we niet.

Het feit dat het openbaar gebied is, wil niet zeggen dat het een puinhoop moet worden. Wat mij betreft, ik kan niet beoordelen of het qua onderhoud reëel is, dus dat wil ik graag meegeven die vraag van laat nou zoveel mogelijk groen staan. Of dat reëel is weet ik niet. Maar dat de invulling in ieder geval gebeurt op een manier die zorgt dat dat ook een beetje dragelijk is in het zicht, voor de bewoners, en voor degenen die daar wandelen, dat lijkt me evident. Dus ik wil dat graag meenemen. En zorgen dat dat ook weer een groene invulling heeft. Maar dan wel binnen de regels die gelden voor dit gebied, en voor de gasleiding. De voorzitter: Dank u wel burgemeester. Zijn er nog vragen? Nee? Dan kunnen we dit punt afsluiten. Ik heb twee toezeggingen gehoord van de burgemeester. O, mijnheer Van den Doel, u heeft een tweede termijn. De heer Van den Doel: Ja. De voorzitter: Gaat uw gang. De heer Van den Doel: Dank u wel voorzitter. Ja, ook vanavond stuiten we weer op het probleem dat er eigenlijk geen oplossing voor is. Wat u net toezegt mijnheer de burgemeester is over de groenvoorziening. Nou, we hebben als raad besloten twee keer per jaar te maaien, en dat wordt ook gedaan. Dus dat terrein ligt er zeg maar zo’n 6 maanden per jaar ligt het er wat armoedig bij. De bomen zijn niet vervangen die dood waren.

De bewoners zelf hebben, ook vanwege die 3 meter, ook bedacht het schelpenpad onderhouden wij. Dus ik vind het een buitengewoon frustrerend verhaal dit. Maar ik zie ook geen enkele oplossing. En ik wil de bewoners echt bedanken voor dat ze ook het park mede onderhouden. En ik vind het ontzettend jammer dat we ze moeten teleurstellen, maar ik zie op basis van uw antwoorden en wijze van de Gasunie, ik zie geen gat erin. We hebben ons maandenlang ons hoofd erover gebroken, het is ons niet gelukt. En ik denk dat we dan moeten besluiten om toch maar te zeggen van dat dat opgeheven moet worden. Met spijt in het hart. De voorzitter: Dank u wel voor deze toevoeging mijnheer Van den Doel. Ik heb de burgemeester twee toezeggingen horen doen. Dat hij op redelijk korte termijn met een soort van nota komt hoe om te gaan met deze situaties in de toekomst. Dat we dit gewoon gaan borgen dat het vast. Burgemeester Wienen: Participaties hè. Dus hoe wij participaties gaan zorgen, sorry dat. Sorry. De voorzitter: Ja. Nee, gaat u door. U wilde nog iets nader. Burgemeester Wienen: O ik hoorde mezelf echt. Ik dacht dat komt omdat ik onbevoegd spreek waarschijnlijk.

40

De voorzitter: Dat is ook zo. Burgemeester Wienen: Ja precies. De voorzitter: Maar ik doe mijn microfoon wel even dicht, dan kunt u zeggen wat u wilde zeggen. Gaat uw gang. Burgemeester Wienen: Oké. Wat ik wilde zeggen is, ik kom met een, ik zorg ervoor dat er een nota komt waarin staat hoe wij de uitgifte van participatiegroen zo gaan regelen qua beleid, dat dit soort situaties voor de toekomst niet meer mogelijk zijn. Want dit is inderdaad, niemand wil dit. Ongelukkig voor de bewoners. Ongelukkig voor de gemeente. Voor alle betrokkenen. De voorzitter: De griffie heeft meegeschreven. Die toezegging die staat. Tweede toezegging heb ik gehoord dat de burgemeester heeft gezegd om in ieder geval nog te proberen om te kijken of er nog wat van het bestaande groen behouden kan blijven. Dat u daarover in overleg treedt met de betrokken partijen. Ook die toezegging die staat inmiddels op papier. Dan denk ik dat we dit onderwerp kunnen afsluiten. 12.1 22.00 uur Actieprogramma veiligheid en handhaving 2021 (JW) 12.2 Brief burgemeester Wienen met betrekking tot politiecapaciteit 12.3 Beantwoording art. 38 vragen D66 inzake Pilot korte wapenstokbuitengewone opsporingsambtenaren in Zandvoort 12.4 Evaluatie bodycam 12.5 Update Zorgvuldig Kiezen Politie NH De voorzitter: Dan gaan wij door naar het volgende, zijnde het vorige onderwerp. Namelijk, agendapunt, eens even kijken, 12.

Ik ga even kijken of de gasten die wij hebben uitgenodigd inmiddels aanwezig zijn. Ja? Hartelijk welkom de twee teamchefs van de politie die zijn uitgenodigd, Marianne Dubbeld en Marc Springer. Welkom hier in deze vergadering. Het is gebruikelijk dat er ook altijd iemand, bij deze bijeenkomst, iemand aanwezig is van het Openbaar Ministerie. Zij hebben echter aangegeven dat zij in verband met capaciteitsknelpunten niet zullen deelnemen aan deze vergadering. Het Openbaar Ministerie heeft vanwege de capaciteitsproblemen een prioritering moeten maken, en besloten niet bij alle gemeenten in NoordHolland te kunnen aansluiten bij de bespreking van de veiligheidsplannen. En helaas zijn wij buiten de boot gevallen. Dus zij zullen niet vanavond deelnemen aan dit gesprek. Er is zojuist door mevrouw Van der Windt een terechte opmerking gemaakt om een soort van structuur aan te brengen in de behandeling van dit onderwerp, namelijk door dit onderwerp puntsgewijs af te handelen. Dat betekent agendapunt 12.1, Actieprogramma veiligheid en handhaving als eerste. Dan de brief van de burgemeester Wienen, met betrekking tot politiecapaciteit. Dan de beantwoording voor artikel 38 vragen van D66 inzake de pilot korte wapenstok. Dan de evaluatie bodycam. En dan de Update Zorgvuldig Kiezen Politie Noord-Holland. Volgens mijn lijst van woordvoering krijgt als eerste het woord mevrouw Wisse.

Mevrouw Wisse, gaat uw gang. Mevrouw Wisse: Dank u wel voorzitter. Ja ik was eigenlijk niet heel bereid, of voorbereid om die bulken natuurlijk. Maar ik heb maar een heel korte opmerking, misschien dat het dan toch lukt. Bij mij stond de bodycam op één. Nou ik ben hartstikke blij dat die, als ik zo toch door mag gaan, dat die bodycam pilot goed is

41

bevallen. En dat er gekozen is uit twee types. En dat onze boa’s dus nu blijvend bodycams krijgen. Ik vroeg me af of de pilot met pepperspray waar ooit sprake van was, of die er nog gaat komen vanuit Grapperhaus. De boa’s in Zandvoort die zijn nu bezig met de pilot met de wapenstok. Hebben wij op zich dan in Haarlem niks mee te maken, maar komt er misschien toch een evaluatie van hoe dat bevallen is naar de commissie? Dealende jongeren, waren vorig jaar prioriteit en zijn het nu weer. Ja, ik vraag me dan af. Als we nog een jaar verlengen, is dat dan juist omdat we heel succesvol zijn, of omdat het niet opschoot? Kan de burgemeester daar iets over vertellen? En dan als laatste. Landelijk is er heel veel aandacht dat er meer betrokkenheid zou moeten zijn van wijkagenten. Maar het probleem in Haarlem is natuurlijk een capaciteitsprobleem, en dat wijkagenten juist elders worden ingezet. Zou de burgemeester daar nog iets over kunnen zeggen? Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel mevrouw Wisse. Mijnheer Gün. De heer Gün: Ja dank u wel voorzitter. Ook ik zal het niet in blokjes hakken, maar mijn opmerkingen gewoon even afgaan. De voorzitter: Oké, mag ik even klein tussendoor. Mevrouw Van der Windt, u heeft het goed geprobeerd, maar het werkt gewoon niet. Dus mijnheer Gün, gaat uw gang.

De heer Gün: Ja, nee maar een beetje, het is wel zo opgebouwd dat het ongeveer in die volgorde het één en ander raakt. Als eerste het Actieprogramma veiligheid en handhaving. Nou ja, prima plan. Dat zijn we ook gewend van deze afdeling. Het geeft de prioriteit en datgene wat daaraan gedaan gaat worden, daarbinnen aangedaan gaat worden, geeft het goed weer. We hebben ook een aantal strategische thema’s. Wat wij ook dit jaar missen, is de cybercriminaliteit, waar we ook vorig jaar en ook de jaren daarvoor al hebben over gesproken. Namelijk spoofing, phishing, smishing, WhatsApp-fraude, en weet je, ga zo maar door. Omdat inmiddels ruim 1/5 van de Haarlemmers daar gewoon, nou ja, slachtoffer van is. Er is vorig jaar gesproken over een bewustwordingscampagne, nou ik heb dat nog niet zien langskomen, maar het kan me ontgaan zijn. Is die er al? Is die gegeven? Zo niet, waarom niet? Of zijn we er nog mee aan het werk in, want er was ook landelijke, de samenwerking werd gevraagd. Dus ik ben gewoon even benieuwd hoe het daarmee staat. Maar het wordt een steeds groter issue. En misschien moeten we volgend jaar ook gaan bepalen dat we hem echt de prioriteit gaan geven die het verdient. Daarna de pilot bodycams. Ik spring even door naar het einde, want de politie, mijn vrienden in het blauw wil ik als laatste behandelen. De pilot bodycams. Zeer succesvol. Daar zijn we blij mee.

Hebben we ook op ingezet, dus blij dat onze boa’s die nu kunnen gebruiken. Voor wat betreft de pilot met de wapenstok. Nou ja, het verraste mij een beetje, en ben ik D66 dankbaar voor de vragen die zij hebben gesteld, want dat maakt duidelijk dat er, ondanks dat Haarlem stevig heeft ingezet op geen deelname aan Pilot wapenstok, heeft Zandvoort dat wel gedaan. Maar het zijn wel de Haarlemse boa’s. Ze zijn gewoon in dienst van de gemeente Haarlem, en hebben op die manier toch bijgedragen. En nou ja, daar zijn wij als GroenLinks eerlijk gezegd niet heel erg blij mee. En we, nou ja, we zien graag even de reflectie van de burgemeester erop hoe hij er tegenaan kijkt. Dat ondanks een, nou ja, toch stevige oproep van deze commissie en de Haarlemse raad, Haarlemse boa’s toch hebben meegedraaid in die pilot. Nou, dan, nou ja, de collega’s die ook heel goed werk verrichtten, de mannen in het blauw. De mannen en vrouwen in het blauw op straat. Ja het is nogal wat. En vrij ernstig. Het is al een aantal keer is het aan de orde geweest dat er een groot tekort is, en nu wordt dat tekort ook echt zichtbaar gemaakt en meer inzichtelijk. Nou ja, we kunnen er ook niet heel veel aan doen. Ik heb echt lopen zoeken naar wat zouden we er nou aan kunnen doen, en hoe kan ik hierin als raadslid nou een bijdrage aan leveren. Maar het speelt zich totaal af buiten mijn invloedsfeer.

Anders dan dat ik wil blijven vragen van zorg voor blauw op straat, in de wijken, want dat verhoogt ook het subjectieve veiligheidsgevoel. Het is een aanspreekpunt. Juist die wijkagent heeft ook een grote rol. En het is jammer dat we dan prioriteiten

42

moeten gaan stellen, want het kantoorpersoneel wat we inzetten op straat wat ik in de stukken lees, ja dat gaat ten koste van allerlei onderzoeken. Dus ik vind het vrij ernstig. Ik betreur dat het zover heeft moeten komen. En ik hoop echt dat we, nou ja, in ieder geval in 2025, maar hopelijk nog eerder, gewoon weer wat meer op sterkte zijn om, we hebben het gewoon ook nodig. Het is zowel preventief als repressief. Daar hebben we jullie hulp gewoon nodig om de stad veilig en leefbaar te houden. Dus, ik denk namens al mijn collega’s, maar in ieder geval mijn fractie, ook veel dank voor jullie inzet. Dat was ‘m voorzitter. De voorzitter: Dank u wel mijnheer Gün. U heeft het fantastisch uitgekiend, want u heeft precies nul seconde op de meter. Dus alsof u het erom doet. Dan geef ik nu het woord aan, eens even kijken hoor, o nu ben ik even mijn lijstje. O ja, mevrouw De Raadt, gaat uw gang. Mevrouw De Raadt: Ja dank u wel voorzitter. Even mijn tekst zoeken. Ja. Ja wij zijn ook blij met de positieve resultaten van de pilot voor de bodycams. En vragen ons daarnaast ook af hoe het staat met de aangekondigde pilots van pepperspray van Grapperhaus. En dan nog in het verlengde ook van de vraag van D66. Want, ja wie is er straks verantwoordelijk in het, in het vervelende geval dat er toch een wapenstok gerelateerd incident gaat plaatsvinden in Zandvoort.

Bijvoorbeeld met lichamelijk letsel tot gevolg. Kan de gemeente Haarlem hier, als juridisch werkgever, dan vervolgens ook financieel voor verantwoordelijk worden gehouden? En als dat inderdaad zo is, wat wij ook verwachten, op welke manier kunnen wij dan dit risico verleggen naar de gemeente Zandvoort? Immers, Haarlem heeft heel bewust niet gekozen voor de wapenstok en Zandvoort wel. Dan lijkt het me in die zin ook niet meer dan logisch dat we dat risico gaan verleggen. Dus ja wij zijn erg benieuwd naar de oplossing die de portefeuillehouder hiervoor zal aandragen. Tot zover. De voorzitter: Dank u wel mevrouw De Raadt. Mijnheer Aynan is niet aanwezig. Nog steeds niet denk ik? Dan gaan wij door naar mijnheer Smit. Gaat uw gang. De heer Smit: Mevrouw de voorzitter, u overviel mij even. Excuses. Ik heb een bescheiden vraag vanwege de tijd. Op pagina 11 van, nou moet ik het goed zeggen, van het rapport, daar staat het Project Lelie. En ik ben benieuwd in hoeverre dat in zijn extensie nog steeds alle aandacht krijgt. Maar op pagina 30 staat ook genoemd de problematiek van het ondernemen in de Cronjestraat. En ik ben er zeer benieuwd naar of die twee op dit moment voldoende aan elkaar gekoppeld worden, want het ligt natuurlijk, de Cronjestraat, in het verlengde van het werkingsgebied van Project Lelie.

En ik krijg geluiden uit Haarlem dat de Cronjestraat toch steeds meer verglijdt naar een winkelbestand waarvan je in sommige gevallen je af kunt vragen of dat winkels zijn die misschien aan de minder goede kant van de wetgeving staan. En, ik zeg het heel voorzichtig, maar de vraag is, blijft de Cronjestraat op niveau? Of verschuift een deel van de problematiek vanuit het Lelie gebied naar de Cronjestraat? Dank u wel mevrouw de voorzitter. De voorzitter: Dank u wel mijnheer Smit. Mevrouw Eckhard. Mevrouw Eckhard: Dank u voorzitter. Ik wil graag ingaan op pagina 34, de incidenten tegen handhavers, de verbale of fysieke incidenten. In 2020 zijn die gestegen naar 127, ik vond het nogal een stijging van 41, 35, 28, 21 naar 117. En als je dat naar het jaar omrekent 127. Nou las ik ook dat het doel van de acties 2021 was dat het verbeteren van de registratie van deze incidenten. Ik denk dat dat dan in ieder geval heel erg goed gelukt is. Maar voor de rest, ik ben er echt wel van geschrokken, en ik wil wel graag weten hoe dat komt. Over de bodycams wil ik graag weten hoeveel die pilot heeft gekost, want er zijn bij twee incidenten beelden gebruikt in rechtszaken. Dat vind ik wel een hele magere opbrengst. Ik zie ook een tegenstelling in het veiligheidsgevoel, 23% geeft aan dat het het veiligheidsgevoel gestegen is, en het merendeel heeft een lichte toename van agressie ervaren.

Ik zou graag weten hoe dat met elkaar matched. Verder ben ik niet akkoord

43

met de conclusie van de burgemeester wat betreft de wapenstokken in Zandvoort. De pilot Haarlemse boa’s in dienst van de gemeente Haarlem worden uitgeleend aan Zandvoort, en moeten zich gaan houden aan de Zandvoortse geweldsinstructie. Dat klinkt toch wel vreemd. Als iemand gedetacheerd wordt bij een andere werkgever valt hij dan ook opeens onder een andere cao? En een ander loongebouw? Ik geloof toch niet dat dat waar is. Dan heb ik nog een opmerking over de artikel 38 vragen van D66. Dat waren overigens ontzettende goede vragen. Maar ik wil nog wel iets zeggen over de schizofrene situatie die daarin genoemd wordt. Want het is een hele pijnlijke vergelijking van mensen die, en hun naasten, die lijden aan schizofrenie. Als je stemmen hoort, als je moeder achtervolgt wordt door ‘…’, en als je partner denkt dat hij Jezus is, dan spreek je van een schizofrene situatie. Boa’s in Zandvoort zitten niet in een schizofrene situatie. Het is misschien ongemakkelijk, het is misschien tweeslachtig, maar meer is het niet. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel mevrouw Eckhard. Mijnheer Trompetter. De heer Trompetter: Dank u wel voorzitter. Dank voor het stuk, en ook de aanwezigheid van de zeer gewaardeerde politie. Heb ik gelijk de eerste vraag.

Wordt de druk op de handhaving vanwege de politiecapaciteit niet te groot? En is er lobby of overleg, bijvoorbeeld van de burgemeester, met het Rijk over de capaciteit van de politie in de Haarlemse regio? Dan heb ik over de inhoud van de prioritering. Wordt er bij de aanpak van criminele jeugd ook gekeken naar zorg en welzijn, ofwel de achtergronden van deze dealende jeugd? Wordt er bij die aanpak ook gekeken naar leveranciers van deze jongeren? Anders lijkt het mij een vorm van dweilen met de kraan open. Het is een goed dat er een Regionaal Team Mensenhandel is. Hoe wordt gehandhaafd dat mensenhandel, uitbuiting en illegale prostitutie? Wordt er hierbij ook algoritme ingezet om sneller te komen tot mogelijke slachtoffers? En is daar in het verlengde daarvan ook aandacht, zoals GroenLinks al zei, voor de cybercriminaliteit? Wat Project Lelie betreft, vind ik het heel goed dat er ondersteuning van de wijkbewoners er nog steeds is. Bijvoorbeeld als het gaat om zeg maar het gedrag van verhuurders.

Hoe wordt er gehandhaafd op financiële uitbuiting van de huurders? En wordt er iets getoetst met de ‘…’ als er schimmige vastgoedtransacties plaatsvinden en het geen gemeentelijk eigendom betreft? Het punt is namelijk dat het meest ontwrichtende is, zeg maar, een aantal vastgoedtransacties van mensen van buiten die het vastgoed kopen en het tegen hele slechte voorwaarden gaan doorverhuren. Dan heb ik nog een vraag waar de verkenning van de ondermijningsproblematiek in de Waarderpolder uit bestaat? Gaat dit alleen over wonen en adresfraude in de uitzetting, of zijn dat ook andere zaken? Dan een vervolgvraag. In het overzicht van de partijen in de. Burgemeester Wienen: Kan u even aangeven over welke pagina u het heeft, dan kan ik even snel erbij zoeken wat u precies bedoelt. De heer Trompetter: Nou, ik kan op twee schermen niet tegelijk, ik kan het hier niet even terug, even zo snel terugvinden. Maar het was wel in het stuk. Ook gezien mijn tijd. In het overzicht van partijen in de aanpak van dak- en thuislozen ontbreekt de organisatie PerMens. Streetcornerwork staat daar wel in. Is dit een omissie? Actiepartij vindt de bodycams prima, en heeft dezelfde vragen als eerder gesteld zijn over de wapenstokken in Zandvoort, en wat de consequenties daarvan zijn nu ze onder Haarlem vallen. Tot zover voor de eerste termijn. Dank u. De voorzitter: Dank u wel mijnheer Trompetter.

En tot slot, mevrouw Van der Windt. Gaat uw gang. Mevrouw Van der Windt: Ja dank u wel voorzitter. Er klinkt nu ergens een klok. Allereerst, ja mevrouw Eckhard spreekt mij terecht aan op de woorden schizofrene situatie in de artikel 38 vragen. Ik heb daar gewoon niet bij stilgestaan. En dat spijt mij, en ik zal er voortaan rekening mee houden. Dank voor uw

44

opmerkingen. Dan op de inhoud van dit punt. Allereerst het actieprogramma. Nou ja, voorop staat natuurlijk dat alle criminele activiteit er één te veel is. Maar dat het helaas niet mogelijk is om alle criminaliteit te voorkomen, wij onderschrijven dat actieprogramma, en daar kunnen we ons ook gewoon in grote lijnen mee verenigen. We hebben wel twee aandachtspunten. Er zijn veel signalen dat als gevolg van de coronacrisis veel kleine en grote ondernemers het water tot, eigenlijk tot over de lippen staat. En dat maakt sommige ondernemers wellicht bevattelijker voor criminele activiteiten. En wij willen weten, wat doet de gemeente Haarlem er concreet aan om ervoor te zorgen dat ondernemers niet, ja in die val stappen? Het instappen in criminele activiteiten is zoals we allemaal weten een soort Hotel California. Je komt er makkelijker in, en het is heel moeilijk om eruit te komen. En wij missen nu eigenlijk een beetje een soort COVID specifieke aanpak die hopelijk voorkomt dat mensen in die situatie komen. Wat wij verder jammer vinden, GroenLinks haalde dat ook al aan, is dat cybercriminaliteit echt een ondergeschoven kindje lijkt te zijn. We staan in de top-3 van gemeentes waar bewoners het slachtoffer zijn van cybercriminaliteit. Dat is niet een plek om trots op te zijn. Ik geloof dat bijna 2% van de bewoners van Haarlem vorig jaar slachtoffer is geworden van cybercriminaliteit.

En dat is een groot verschil met landelijk. En wij vragen ons af van, ja wat gaan we doen. En dan niet alleen het aanpakken van die cybercriminelen, maar ook, nou ja, ook het weerbaar maken van mensen. En wij missen een beetje de urgentie op dit punt. Ja dan de Pilot Korte Wapenstok Zandvoort. Ja we hebben dit geagendeerd omdat we de antwoorden op de artikel 38 vragen moeilijk te rijmen vinden met de Gemeenschappelijke Regeling en de arbeidsverhouding tussen de boa’s en hun werkgever, de gemeente Haarlem. We vinden het belangrijk om stil te staan bij de uitgangspunten van de samenwerking. En volgens D66 zijn die uitgangspunten als volgt. De gemeente Zandvoort gaat over de politieke wat, waar en waarom. En de gemeente Haarlem gaat over de uitvoerende hoe. Dus hoe, dus de gemeente Zandvoort zegt wij willen in die regio woningbouw hebben, en dan gaan de ambtenaren die in dienst zijn van de gemeente Haarlem aan de slag zoals ze dat ook in Haarlem zouden doen. Wij onderschrijven dus dat de burgemeester van Zandvoort op het grondgebied van Zandvoort het bestuurlijk gezag heeft om te bepalen om boa’s wel of niet in te zetten. Dat gaat dus over de wat, de waar, en waarom.

Maar nu heeft de gemeente Zandvoort wensen voor de bewapening van de boa’s die in dienst zijn van de gemeente Haarlem, te weten dat zij tijdens, gedurende een pilot bij die werkzaamheden een korte wapenstok kunnen gebruiken. De gemeente Haarlem heeft bewust niet meegedaan aan die pilot, onder meer omdat deze raad de boa’s niet wilden blootstellen aan de risico’s die aan die korte wapenstok zijn verbonden. En dan komen we bij de hoe. Kan de gemeente Zandvoort, die gebruikt maakt van onze ambtenaren, boa’s, dan dwingen om af te wijken van het veiligheidsinstructiebeleid van de Haarlemse werkgever? En wat D66 betreft kan dat niet. En dat volgt ook uit de Gemeenschappelijke regeling ambtelijke samenwerking Zandvoort-Haarlem. Daar staat in artikel 4 dat de gemeente Haarlem de taken uitvoert, en in artikel 5 dat de bestuursorganen van de gemeente Zandvoort de bevoegdheden voor de uitvoering van de taken mandateren aan de algemeen directeur van Haarlem. En bovendien staat in artikel 3, lid 5 van het dienstverlening handvest dat de taken worden uitgevoerd op de wijze zoals dezen in de gemeente Haarlem is vastgelegd. En dat betekent dus dat de gemeente Zandvoort wat betreft de Pilot Korte Wapenstok, ofwel eigen boa’s in dienst moet nemen. Dan kunnen ze ermee doen wat ze willen. Ofwel zich moet houden aan het veiligheids- en instructiebeleid van de gemeente Haarlem.

En aangezien hier het beleid is dat boa’s niet worden bewapend, kan de gemeente Haarlem als werkgever dan niet meewerken aan verzoeken van Zandvoort. Zandvoort gaat om het wat, waar en waarom. Maar wij gaan over de hoe. Ik ben benieuwd naar uw reactie. Dan de bodycam. Wij zijn tevreden met de uitkomsten van de evaluatie bodycam. Ik heb onlangs, zoals meerderen van mijn collega’s, een middag meegelopen met de twee boa’s in Haarlem. Die toen ook uitspraken dat ze heel hoopvol waren dat die bodycams effect zouden hebben, omdat het makkelijker is om bewijs te verzamelen als mensen zich misdragen. En dat dat hopelijk ook een preventief effect heeft. En hoewel elk incident tegen een boa er één te veel is, is het positief om te zien dat die bodycams daar inderdaad aan lijken bij te dragen. Positief nieuws. Ja, dan het tekort. Ik meen dat GroenLinks ook al zei

45

dat het iets is waar we als gemeente weinig aan kunnen doen. We betreuren dat we koersen op een tekort uit de antwoorden op de vragen die we hebben gesteld, lijkt duidelijk te zijn dat het ook niet helemaal duidelijk is hoe erg dit tekort zal worden. En we hopen heel erg dat dat gaat meevallen, zodat we geen pijnlijke keuzes hoeven te maken over de inzet van de politie. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel mevrouw Van der Windt. En er komt nog één spreker, namelijk mijnheer Linder. Gaat uw gang. De heer Linder: Ja bedankt voorzitter. Ook meteen al, gezien politie ook hier aanwezig is, ook meteen een heel groot bedankt aan jullie. Dat jullie elke dag weer klaarstaan voor de veiligheid van onze burgers, en ook voor de inzet die jullie gedaan hebben bij de rellen hier in Haarlem. Groot compliment van onze kant daarvoor. Misschien kunt u dat doorgeven aan uw medewerkers. Wat ik mij een beetje afvraag, er komt elke keer, jaren komt er weer op terug dat er tekorten zijn aan politie, aan personeel. En dat zou ene kant zeker ook bestuurlijke keuzes zijn, maar aan de andere kant, ik weet niet of het ook is omdat gewoon te weinig politiemensen uit, hoe heet het, uit de academie komen. Terwijl daar elk jaar duizenden afgewezen worden die heel graag politieman of politievrouw zouden willen worden. Dus ik was eigenlijk erg benieuwd hoe dat precies zit, hoe die tekorten komen.

Ook is dat zeker niet een gemeentelijke taak. Maar dan in het rapport zie ik ook onder Jongeren, zie ik voornamelijk dat er aandacht is voor drugs. Maar ik vroeg me af hoe dat zit met steekwapens, met messen, wat toch steeds meer en meer een probleem is. En de vraag daarin van, hoe, ja hoe zijn jullie daar van plan om iets aan te doen, of daarin een rol in te spelen? En ook in hoeverre daar met scholen samengewerkt wordt? Kan die samenwerking intensiever gemaakt worden om, ja om dat probleem ook, ja tegen te gaan? En tot slot over de bodycams. Nou, ik ben vooral, wij zijn er vooral heel blij mee dat het, 1, ook helpt. Misschien niet zoals we dat, zoveel als we dat hadden gewild. Maar puur het een veiliger gevoel geeft, dat is ons wel heel veel waard. En daar zijn wij al heel blij mee. En dat geeft er zeker hoop dat er door het steeds ook het gebruiken daarvan, ook op een gegeven moment mensen er steeds meer bewuster van worden dat ze op camera opgenomen worden als ze opeens behoefte hebben om, ja met hun vingers aan de politie te komen. Dus, zover mijn vragen. De voorzitter: Dank u wel mijnheer Linder. Dan wil ik alvorens naar de burgemeester te gaan, eerst graag het woord geven aan mevrouw Dubbeld en mijnheer Springer, als zij nog iets te melden hebben of misschien vragen hebben gehoord die zij kunnen en willen beantwoorden. Ik begin met mevrouw Dubbeld. Gaat uw gang.

Mevrouw Dubbeld: Ja dank u wel voorzitter. Nou misschien even op de vraag van mijnheer Linder ingaan. Die zegt er zijn heel veel mensen die heel graag bij de politie willen werken. Dat juichen we ook toe, dat zien we ook. Maar in de loop van de jaren is het vak van politieman/vrouw steeds complexer geworden, en dat vraagt veel veerkracht, flexibiliteit en weerbaarheid. En dat zijn ook eisen waarbij de instroom van de politie goed naar gekeken wordt. Het is niet een vak wat iedereen uit kan oefenen. Dat is een deel van het antwoord. En het andere deel daar komen we misschien later nog op terug. De voorzitter: Was dat het mevrouw Dubbeld? Mevrouw Dubbeld: Ja, dat was het voor mij. De voorzitter: Oké. Mijnheer Springer.

46

De heer Springer: Bedankt in ieder geval voor de complimenten die we hebben gekregen. Dus die gaan we met liefde doorgeven aan de collega’s. En voor alle andere antwoorden, mochten ze zo meteen nog niet beantwoord zijn, komen we er later even op terug. De voorzitter: Dank u wel mijnheer Springer. Dan geef ik nu graag het woord aan de burgemeester. Mijnheer Wienen, gaat uw gang. Burgemeester Wienen: Dank u wel voorzitter. Blij met alle, nou, reacties op de bodycam. Wij hebben zelf ook het gevoel van nou dat is een experiment wat goed gelopen is. Mensen zijn er blij mee. Voelen zich veiliger. Ze worden niet heel vaak ingezet, dat klopt. De vraag was van, hoe verhoudt zich dat tot de kosten? Nou, het kost € 40.000 voor 40 bodycams, en die zijn drie tot vijf jaar gaan die mee. En dat is betaald uit budget wat de afdeling heeft voor specifiek, voor het Actieprogramma Veiligheid. Dus er is geen extra geld beschikbaar gesteld, het is nu hiervoor aangewend. En je ziet jaarlijks dat de aanwending daarvan wat verschillend is. Dat geeft enige flexibiliteit in de veiligheidshand, of in de veiligheidsuitoefening. Ik denk overigens dat we blij moeten zijn dat het niet voortdurend zo is dat ze ingezet moeten worden, maar het is wel een bijdrage en die blijkt te werken. En ik sluit me aan bij degenen die gezegd hebben van nou dat is mooi.

Ten aanzien van pepperspray was de vraag van komt die proef er nog? Daar dring ik op aan. Er is mij beloofd dat we er nog iets mee gaat gebeuren, maar het komt nog niet los. Maar ik ga ervan uit dat dat wel degelijk gaat gebeuren. En dan volgen we dat ook met de meeste aandacht, want hoewel de beeldvorming misschien wat anders was, wij waren het volkomen eens over de wapenstok. Namelijk dat we die kant niet uit moeten. En dat een ander verdedigingsmiddel te prefereren valt. En ik geloof nog steeds dat pepperspray interessante mogelijkheden biedt. Dus wat mij betreft, wij dringen daar in ieder geval op aan. Kom met die proef zoals afgesproken. De wapenstok in Zandvoort. Ik denk dat de analyse van mevrouw Van der Windt, waar een aantal mensen zich ook bij aansluiten, dat die zeker, ja, een invalshoek is. Zo kun je het benaderen. Ik weet niet zeker of je onze overeenkomst met Zandvoort hiermee helemaal goed geanalyseerd hebt. Ik herinner me dat één van de discussiepunten toen wij met Zandvoort de afspraak maakte over de inzet van personeel, dat was dat de toenmalige burgemeester van Zandvoort, die was van mening dat het in Zandvoort niet acceptabel was dat de boa’s een steekvrij vest droegen, en handboeien. Dat doen de Haarlemse boa’s wel. En hij vond, dit is Zandvoort, ik ga over hoe het in Zandvoort is, en daar gaat niet Haarlem over.

Dus ik wil dat ze die eruit laten, en dat ze het doen zonder die in Haarlem gebruikelijke instrumenten. Daar hebben we toen over gepraat. We hebben toen ook als uitgangspunt genomen van, nou de verantwoordelijkheid van iedere gemeente voor de inzet van personeel op de wijze zoals in die gemeente gewenst wordt, daar willen wij niet aan tornen. Aan de andere kant, nou we willen er wel over praten. Dus er is toen ook over gesproken. Dat heeft ertoe geleid dat we gezegd hebben, nou ja die handboeien die worden dus niet meegenomen in Zandvoort. Dus in Haarlem dragen ze die wel, in Zandvoort dragen ze die niet. En de burgemeester zei van nou ik vind, de argumentatie gehoord hebbende waarom een steekvrij vest gedragen wordt, nou dat is een bijdrage aan de veiligheid, kan ik eigenlijk me ook wel in vinden dus ik ga, dat wil ik toch. Maar ook toen hebben wij dus niet zondermeer gezegd van je hebt het maar te nemen zoals wij het in Haarlem regelen. Maar hebben we gezegd, wij erkennen dat het feit dat je in een andere gemeente werkt, betekent dat je ook de aanpak en de regels van die gemeente volgt in de uitoefening van dat werk. Dus ik weet niet of uw vertaling, even rechtstreeks naar mevrouw Van der Windt, van ja het waar en wat dat bepaalt de gemeente Zandvoort, en het hoe bepaalt de gemeente Haarlem.

Vanaf het allereerste begin, ook bij dit onderwerp, is het niet zo dat wij dat consequent in ieder geval zo hebben ingevuld. Het is zoeken, met elkaar praten, de verantwoordelijkheid van iedere gemeente erkennen voor het werk wat daar gebeurt. In dit geval betekent het, zoals we in onze beantwoording aangeven, dat wij gezegd hebben, nou ja, als. Kijk, de stellingname van de raad van Haarlem is volstrekt helder. Dus het college van Haarlem, ik, volg dat. En dat is ook verteld aan Zandvoort. De

47

burgemeester van Zandvoort die zegt ik heb mijn eigen verantwoordelijkheid. Die heeft het ook met de raad van Zandvoort besproken. De raad van Zandvoort staat unaniem achter deze proef. En die zegt, wij vinden dat waardevol, we vinden het goed. En de vragen die gesteld zijn over hoe zit dat dan met de verantwoordelijkheid als er iets gebeurt? In principe valt het onder de, nou de regelingen die wij hebben qua aansprakelijkheid en dergelijke. Maar mocht er echt sprake zijn van extra verantwoordelijkheid, dat heb ik ook bij de start van het project gezegd, dan is dat verantwoordelijkheid gemeente Zandvoort. De voorzitter: U heeft een interruptie van mevrouw Van der Windt. Gaat uw gang. Burgemeester Wienen: Ja. Mevrouw Van der Windt: Ja dank u wel. Ja ik vind het, u overvalt mij een beetje met het feit dat ik nu begrijp dat de boa’s in Haarlem met handboeien rondlopen, maar in Zandvoort niet. Dat wist ik niet. Burgemeester Wienen: Nee, dat was, sorry, dat was zo, maar dat is met de nieuwe burgemeester van Zandvoort veranderd. Mevrouw Van der Windt: Oké. Maar goed, dat dat was, dat wist ik niet. En ik ben het met u eens dat het natuurlijk altijd goed is als iemand zegt van goh wij zouden het prettig vinden als het op die en die manier wordt uitgevoerd, of wordt gedaan, dat je met elkaar in gesprek gaat.

Want wellicht is het een hele simpele en hartstikke goede suggestie om op te volgen. Maar het punt is, als je gewoon kijkt naar de stukken, zoals de afspraken zijn gedaan, is het de werkwijze van Haarlem is de werkwijze waarop er wordt gewerkt. En als Zandvoort natuurlijk specifieke wensen heeft waaraan je makkelijk kan voldoen, dan denk ik dat je daar gewoon rustig over moet praten. Het is niet zo dat je per se nee moet zeggen. Maar in dit geval vind ik dat zelf dat dat toch iets anders ligt, omdat wij heel bewust hebben gezegd dat wij het risico dat aan zo’n korte wapenstok verbonden ligt, dat wij dat als raad, ja dat we daar onze medewerkers niet aan willen blootstellen. En dat het ons dan wel erg verraste, ook wat mij wel erg heeft verrast, dat ze vervolgens in Zandvoort daaraan wel worden blootgesteld. Temeer, omdat in zo’n stuk staat dat in beginsel werken we op de Haarlemse wijze. Burgemeester Wienen: Ja. En dat is precies ook het punt. Want ik snap uw, nou uw opmerking snap ik ook. Want u leest het heel zorgvuldig, en u constateert dat. Maar wij voeren met het Zandvoortse college op dit moment ook gesprekken. Over van, nou hoe loopt die samenwerking. Dat heeft een financiële kant, maar dat heeft ook een inhoudelijke kant. En daar splitst zich dat ook toe op juist de uitzondering die daar ook in zit.

Want het is zo van in principe, als uitgangspunt, wordt zoveel mogelijk de Haarlemse werkwijze gedaan, dat moet ook leiden tot zoveel mogelijk efficiency. Maar er is ook ruimte, zo praten we er ook in die gesprekken over, voor de couleur locale. En dat betekent dat Zandvoort op een aantal punten zegt van wij doen dat toch net iets anders, want wij zijn niet een stad zoals Haarlem. Bij ons werkt dit anders. En daar moeten de Haarlemse werknemers zich dan ook bij aanpassen. En dat hebben wij tot nog toe ook altijd geaccepteerd. En daar waar het eventueel problemen oplevert, daar ga je in gesprek. In dit geval heb ik overigens de commissie wel gemeld toen bleek dat u zei van ook al is het een experiment, en ook al is mijn doel als burgemeester om daarmee de minister te overtuigen doe het nou niet zo, maar doe het met een ander middel, namelijk pepperspray. U zei van dat moeten wij niet doen, want wij zien die risico’s. Dus dat hebben wij ook onmiddellijk gevolgd. Maar ik heb u toen ook verteld dat Zandvoort zich ook heeft aangemeld, en dat niet is uit te sluiten dat dezelfde boa’s wel in Zandvoort in dat experiment zitten. En dat is ook daadwerkelijk gebeurd. Dus het is niet zo dat dat niet eerder genoemd is. De voorzitter: Burgemeester, u heeft nog een interruptie van mevrouw Eckhard.

48

Mevrouw Eckhard: Ja ik wil ook graag even reageren, want ik vind, natuurlijk mag Zandvoort zeggen dat zij het misschien anders willen, maar dat is van het weglaten van handboeien vind ik wel wat anders dan het toevoegen van een wapenstok. Ik vind daar nogal een verschil in zitten. Ik ben het toch eens met mevrouw Van der Windt, dat dit echt een hele andere kwestie is, en dat we hier gewoon toch moeten, Haarlem bepaalt wat er met haar boa’s gebeurt. De voorzitter: U heeft ook nog een interruptie van mevrouw De Raadt. Gaat uw gang. Mevrouw De Raadt: O, ja. Sorry, excuus voor de vertraging. Ja nog een interruptie. Ja als CDA, we begrijpen wel wat de burgemeester zegt. En dat er ook wel ruimte moet zijn voor een eigen invulling in Zandvoort. Alleen onze vraag, dus zeg maar los daarvan, dus mocht er in de toekomst een incident in Zandvoort plaatsvinden wat financiële consequenties heeft. Dan garandeert u dat Zandvoort hiervoor de rekening zal betalen, en niet Haarlem als juridisch werkgever. Dat kunt u garanderen? Dan is het CDA voor dit punt gerustgesteld. De voorzitter: Burgemeester. Gaat uw gang. Burgemeester Wienen: Ja. Waarbij de volgorde overigens drieledig is. Dit is een experiment van de, het Ministerie, van het Rijk. Dus Zandvoort doet dit niet op zichzelf, maar werkt mee in een experiment wat onder auspiciën van het Ministerie wordt gehouden.

Dus daar zit een eerste stukje verantwoordelijkheid. Het tweede, dat zijn de gewoon door de verzekering gedekte aansprakelijkheden. En het derde, en dat heb ik nadrukkelijk bij de start van het project aangegeven, dat geef ik ook terug bij u. Eventuele kosten die daar toch nog buiten deze twee kanten bovenuit gaan, zijn voor rekening van de gemeente Zandvoort. Die heeft gekozen voor dit experiment, en die draagt ook dan de consequenties daarvan. De voorzitter: Gaat u verder. Burgemeester Wienen: Dank u wel. Dan ten aanzien van de dealende jongeren. Is dat nou een succes, of schiet het niet op? Ik denk dat dit echt een, ik ben er in ieder geval heel erg blij mee, met dit project. Er is heel veel op geïnvesteerd. Er zijn 33 jongeren die op dit punt door de politie zijn, nou, geobserveerd. Vervolgens een brief gehad hebben, een last onder dwangsom opgelegd hebben gekregen. De politie zit er bovenop. Dat heeft positief effect. Het eerste effect is overigens dat het meer naar buiten komt. Je ziet meer. Dus dan lijkt het van tjonge jonge, het lijkt alsof het alleen maar erger wordt. Maar ik denk dat het wel degelijk een eigen bijdrage levert, ook aan het terugdringen. Degenen die gezegd hebben van, ja maar het is toch wel de bedoeling dat dat gebeurt met oog voor de sociale achtergronden enzovoorts, daar kan ik verzekeren dat dat zo is.

Want wij hebben de jongeren waar het om gaat, die worden niet alleen aangesproken door de politie en door de gemeente met een maatregel, een bestuurlijke maatregel, geconfronteerd. Maar wij kijken ook van zijn er andere hulpmogelijkheden om wellicht hier toch interventie op te plegen. Dus dat hoort bij de aanpak. En tenslotte, wij doen mee, en daar is dit eigenlijk ook een onderdeel van, aan een regionaal project om erachter te komen wat zijn nou de mechanismes waarlangs jongeren worden gerekruteerd, en voorzien worden van middelen. Om daarin te kunnen interveniëren. Om daar een eind aan te kunnen maken. Wij willen meer greep krijgen op die mechanismes, waardoor jongeren vroeg in de criminaliteit worden getrokken. En dat project dat loopt. Dat is een regionaal project. En daar proberen wij ook zo goed mogelijk bij aan te sluiten. Dan de wijkagenten. Die worden juist elders ingezet. Ja dat is een terechte opmerking van mevrouw Wisse. Dat is zo. Dat is precies ook het probleem. Wij vinden het heel erg belangrijk, en met wij kan ik het heel breed trekken. Dat zijn wij in Haarlem. Dat is de politie in Haarlem. Dat is het gemeentebestuur. Maar dat is ook de regio. Ik ben zelf regioburgemeester. Iedere keer opnieuw benadrukken wij dat als burgemeesters, dat wij vinden dat

49

dat hele hoge prioriteit heeft. Dat blijkt trouwens ook dat wij landelijk met een relatief hele grote inzet van wijkagenten werken. Maar ook landelijk in het LOVP, het Landelijk Overleg over Politie, daar wordt dit voortdurend benadrukt. Waarom worden ze dan toch elders ingezet? Ik heb dat eerder uitgelegd. Er zijn gewoon in de noodhulp, dat heeft de allerhoogste prioriteit. Als u belt er is een overval gaande, of er gebeurt hier iets verschrikkelijks op straat, dan wil je dat de politie komt. En dan zeggen we niet van ja sorry, de politie wandelt in de wijk en die blijft daar gewoon doorwandelen en u zoekt het maar uit. Die noodhulp is de allerhoogste prioriteit van de politie, daar is ook geen discussie over denk ik. Dat moet in ieder geval overeind blijven. Maar wat wij proberen te voorkomen, dat is dat wijkagenten de eenvoudige leverantie zijn van de tekorten daar. Dat wordt vanuit de hele politieorganisatie, en daar gaat de brief over, en daar gaan de stukken over, wordt er inzet gepleegd om te voorkomen dat de wijkagenten iedere keer degenen zijn die dan de gaten moeten dichten. Hoe komt dit? Dan pak ik even dit punt wat een aantal anderen ook benoemd hebben. Hoe kan het nou zijn dat we iedere keer tegen die tekorten bij de politie aanlopen? Dit is een gevolg van beleidskeuzes van jaren geleden.

Er is ondertussen flink wat extra geld beschikbaar, maar het duurt heel lang voordat mensen via de opleiding dan daadwerkelijk bij de politie terecht kunnen. Er is een tweede probleem wat daarbij komt. Dat is dat de leeftijdsopbouw van de politie, dat die zodanig is dat er een hele grote uitstroom is. Die is zelfs zó groot dat de politieacademie die is maximaal doet die haar inzet, en die moet én die extra’s die ondertussen beschikbaar zijn proberen in de opleiding mee te nemen, én die enorme vervangingsvraag. En dat kunnen ze gewoon niet aan. We hebben wel, er wordt echt heel inventief aan gewerkt. Ik ben zelf als regioburgemeester verantwoordelijk voor de, zeg maar de betrokkenheid bij de politieopleiding. Er is keihard gewerkt om te zorgen dat je in 2 jaar in plaats van 3 jaar volwaardige politiemedewerkers kunt opleiden, die in hun 2e jaar vooral ook bij de politieteams werkzaam zijn en daar ook mede inzetbaar zijn. Dat is een enorme operatie. Wordt ook heel kritisch gevolgd, want wat je niet wil dat is dat de vakbekwaamheid van de politie eronder lijdt. En wat je ook niet wil, dat is dat mensen worden ingezet die nog niet voldoende voor die taak zijn toegerust. Maar er wordt echt alles aan gedaan om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk mensen die opleiding kunnen volgen, en zo snel mogelijk beschikbaar komen voor het politiewerk.

Maar toch ziet die dip erin, en daar moeten wij nu even doorheen. En de heer Linder heeft gelijk, er zijn een heleboel mensen die graag bij de politie zouden willen, en die afgewezen worden. Maar dat komt niet omdat, nou ja, de politie te kritisch is, want er worden hele hoge eisen gesteld, dat is waar. Maar er zijn ook voldoende kandidaten. Alleen, iedere plek die bij de academie beschikbaar is, die wordt ook gevuld en gebruikt. De voorzitter: Ja, ik hoorde een punt. Ik zat al een tijdje te wachten op een punt burgemeester. Burgemeester Wienen: Ja, sorry. De voorzitter: U heeft een interruptie van de heer Trompetter. Daar beginnen we mee. En vervolgens heeft u een hele korte, maar prangende vraag van de heer Gün. Die eigenlijk door zijn spreektijd heen is, maar van mij nog even één vraagje mag stellen. Dus gaat uw gang mijnheer Trompetter. De heer Trompetter: Dank u wel voorzitter. Burgemeester, begrijp ik het goed dat er dus wel wordt gekeken naar dat eerste punt zeg maar, naar de leveranciers van die jongeren zeg maar, van de dealende jeugd? En komt u nog terug op de vragen? Misschien kunt u iets bondiger antwoorden, want ik heb nog een hele rits vragen gesteld die, u begon eigenlijk ‘…’ te beantwoorden, en daarna hield u ermee op. Maar ik heb ook op pagina 10 van het stuk, staat dat onderzoek naar ondermijnen in de Waarderpolder. Dat vroeg u net ook. Dank u voor dit moment.