03-11 Inspreekbijdrage over Buitenlandse adoptie
Tekst van het document
Geachte Voorzitter, burgemeester en leden van de Raad. Mijn naam is Nina van Alphen, ik ben geboren in 1983 in Libanon. In 1984 werd ik als baby door mijn ‘nieuwe’ ouders opgehaald en meegenomen naar Haarlem. Ik maakte deel uit van de groep Libanese adoptiekinderen en ben de jongste van de “children of the ceders”. Op mijn eerste Nederlandse document wordt mijn verblijf door het hoofd van Politie Haarlem getekend. Later ben ik via een rechtszaak Nederlandse geworden. Minister Dekker heeft onlangs zijn excuses uitgesproken naar de internationaal geadopteerden, naar aanleiding van het rapport van de commissie Joustra. Het rapport gaat over einde jaren 60 tot 1998, toen waren de misstanden al bekend bij de overheid. Nu pas anno 2021 mag hierover gepraat gaan worden. Nooit gedacht dat een sorry mij zoveel zou doen, ik kan u vertellen, de tranen stroomden over mijn wangen. Niet alleen een sorry, maar ook per direct alle adopties uit het buitenland stopgezet. De misstanden kunnen helaas nog steeds niet uitgesloten worden. Vreselijk als je bedenkt dat de situatie in Libanon nu erger is dan in 1983 toen ik geboren werd. Sinds 2004 mogen spermadonoren niet meer anoniem doneren omdat het recht erkend werd om altijd te mogen weten waar je vandaan komt. Geadopteerden hebben dat recht helaas nog atijd niet. Heb zo vaak te horen gekregen ‘ joh je mag blij zijn dat je hier bent’.
Dat ben ik zeker ook maar dat verandert niets aan het feit dat ik graag zou willen weten wie mijn familie is. Veel van ‘ons’ kunnen nergens hulp krijgen en sommigen proberen het dan via de media, waarbij onze privacy geschonden wordt. Zelfs het gerenommeerde tv programma Spoorloos zegt in Libanon tegen afwezigheid van gegevens aan te lopen. Gedadopteerden leven met een enorm gemis. Soms wat sterker, soms wat minder, maar nimmer aflatend. Dit zit zo diep, dit valt niet uit te schakelen. Elke dag dat het langer duurt dat je je familie niet vindt, wordt de kans op hereniging kleiner. In het Joustra rapport staat ook dat men de doelgroep niet eens wist te bereiken omdat deze nergens geregristreed staat. Tegenwoordig kunnen we gebruik maken van de moderene DNA technieken. (DNA liegt niet en is niet corrupt). Hoe meer gegevens in die databanken, hoe meer kans dat de biologische familie gevonden wordt. Hoe wenselijk zou het zijn als geadopteerden bijvoorbeeld antwoord zouden kunnen geven op de vraag welke ziekten in de familie voorkomen? Laten we ervan uitgaan dat men toen van goede wil was. Nu blijkt van niet. Ik wil gemeemte Haarlem vragen haar burgers die die door hun adoptie problemen ervaren te beschermen en te helpen. Door: 1. Een meldpunt, dan krijg je een idee over hoeveel Haarlemmers het gaat? 2. Die dat willen DNA kits aanbieden, en een DNA detective. 3.
Mocht er familie gevonden worden, er geld geleend kan worden voor een eventuele hereniging. 4. De kinderen vanaf de basisschool psychologische en kundige hulpaanbieden tot zolang het nodig is. (Het kost mij elke keer mijn eigen risico maar ik ben niet gek, ik ben geadopteerd) 5. Andere gemeenten actief aansporen dit over te nemen. De gemeente zou hiermee recht doen aan het grote gemis dat door mij en vele anderen dagelijks ervaren wordt. Wij zijn immers ook Haarlemmers, maak ons trotse geadopteerde Haarlemmers! Trots op onze gemeente die onze wezenlijke behoefte niet ontkent, maar juist erkent en ons bijstaat in onze zoektocht. Dank u wel.
Persoonlijke ervaringen bij de politie en gemeente Haarlem. Ongeveer 7 jaar terug ging ik in Haarlem aangifte doen van een gestolen Ipad. Op het proces-verbaal stond bij mijn Nationaliteit Nederlandse/ Libanese, ik schrok mij kapot. Ik zei tegen de dienstdoende agent dat ik het proces-verbaal niet kon ondertekenen omdat het niet klopt. Oh maakt niet uit hoor, zei hij! Dit vond ik behoorlijk vreemd. Ik vroeg waar hij de informatie vandaan had. Ja wij halen de gegevens uit het gemeentebestand, kan ik niet aanpassen. Toen ben ik naar de gemeente gegaan. Een jongeman wist me te vertellen dat er een update was geweest en dat in het systeem mij op optie 2 moest zetten. Geen idee wat dat inhoudt. Stel ik wil trouwen. De gemeente Haarlem stelt dat je dan een geboorteakte moet inleveren. Op zich normale vraag. Weer contact met de gemeente gezocht met de vraag hoe ik aan een geboorteakte kom. Mevrouw, dan moet u in Den Haag zijn, was het antwoord. Dus ik bel naar Den Haag. Dan moet u in het land van herkomst zijn werd er tegen mij gezegd. Maar in het land van herkomst sta ik niet geregisterd, dus hoe kom ik dan aan een geboorteakte? Het is een beetje als het liedje van er zit een gat in mijn emmer een gat in mijn emmer. Je schiet er geen bal mee op!