03-03 transcript commissie Ontwikkeling

35

het realiseren van meer sociale huurwoningen en als puntje bij paaltje komt, dan zijn die opeens verdwenen. En let op mijn woorden, gelukkig komen ze in transcript: dat gaat hier ook gebeuren. En de heer Van Leeuwen van Actiepartij heeft het juist voorspeld. Want wat er nu voorligt zijn te weinig sociale huurwoningen, te weinig om interessant te zijn voor de corporatie. Wat gebeurt er dan? Misschien kunnen we ook wel duurdere woningen neerzetten, hebben we ook weer meer geld. Weer een kans gemist om sociale huurwoningen neer te zetten. Dat is het pad wat al heel vaak is betreden. Kijk naar De Remise, daar hadden we ook wat sociale huurwoningen, een paar. Zijn die er gekomen? Nee, die zijn er niet gekomen. Keer op keer weer: grote plannen, grote visies. Maar als puntje bij paaltje komt, komen er geen sociale huurwoningen. De SP kan het niet meer verkopen aan deze stad. En de SP kan dan ook niet instemmen met dit plan, want dit is weer een kans die we laten schieten om echt iets te doen. Zijn het heel veel woningen? Nee. Maar is het kenmerkend voor elk plan wat hier voorbij is gekomen en zal komen, als het gaat om sociale huurwoningen? Ja. Elke keer weer zijn sociale huurwoningen het sluitstuk van de plannen.

Elke keer weer zijn de mensen die tien jaar of langer moeten wachten op een betaalbare woning … Het gaat over de verpleger, het gaat over de agent, het gaat over wie dan ook, die gewoon een normaal inkomen heeft en gewoon voor de sociale huurwoningen … Die is de pineut. Nee, hier gaan wij wat de SP betreft meer sociale huurwoningen neerzetten. Ik heb dat bij de eerste keer opgekrikt met een amendement, zoals u weet en deze keer doen we het nog een keer. De voorzitter: Mijnheer De Groot. De heer De Groot: U zegt nu dat u het opnieuw gaat amenderen in de komende raad? De heer Bloem: Voorzitter, ik loop al een tijdje mee met dit dossier. Ik heb het überhaupt volgens mij het sociale paragraaf hier een heel klein beetje in weten te krijgen met veel pijn en moeite. Maar het is niet genoeg. De nood is alleen maar groter geworden. En u, de D66, is daar doof voor. ‘Plint middelduur gaat alles oplossen’, middelduur is gewoon hartstikke duur. Heeft niks mee te maken met woningen en de prijzen die normale mensen kunnen betalen. De voorzitter: Mijnheer De Groot. De heer De Groot: En de SP kiest wederom voor een amendement. Gaat het niet halen, om vervolgens niet in te stemmen met het plan. En dus ook … De SP kiest er gewoon voor om Haarlemmers weer zestig woningen te ontzeggen. Ongelooflijk stom.

De heer Bloem: Nee, D66 kiest er weer niet voor om te kiezen voor sociale huurwoningen, dat is het probleem. D66 weigert een plan vast te stellen waar we echt sociale huurwoningen neergezet hebben, waar mensen wat aan hebben. In plaats van dat ze voor de bühne instemmen met zeventien hypothetische sociale huurwoningen die er niet gaan komen. De voorzitter: Volgens mij heeft u dat allebei gezegd. Wilt u nog één keer … Gaat u nog iets nieuws zeggen, mijnheer De Groot? De heer De Groot: Ja, ik wil alleen even aangeven dat ik het ontzettend fijn vind om lekker even te kunnen betogen in deze laatste commissie. Dus dank voor de mogelijkheid die daartoe geboden wordt. De voorzitter: Het gaat om de vorm, maar het gaat ook om de inhoud. Wie nog meer? Niemand meer na deze? Dan gaan we naar mijnheer Roduner.

36

Wethouder Roduner: Ja, het is verkiezingstijd wethou… Voorzitter. Sowieso zo … Nee, nee. Maar ik moet ook zeggen: ik waande me even terug … Maar goed, dat krijg je dan misschien de laatste commissie. Ik waande me even terug in volgens mij in commissie Ontwikkeling vergadering van de vorige periode, waar volgens mij de neuzen veel meer verschillende kanten op stond en iedereen bevocht voor wat hij of zij belangrijk vond. En waar ik juist heel trots op ben is dat we volgens mij als raad veel meer dezelfde kant hebben gekozen in deze periode. Met zijn allen toch met groot draagvlak gekozen voor 40-40-20. Proberen iets minder bij te sturen op de losse projectjes, maar ook met elkaar het grote beeld te houden op weg naar die stad, de nieuwbouw in 40-40-20. Ik mocht vanochtend bij de Staalstraat/Bazellaan een mooi project bekijken van een corporatie waar ook weer 44 sociale huurwoningen bij komen. Dus volgens mij ontzettend mooie ontwikkelingen van de stad, honderd procent sociaal was dat. En hier bij dit project gekozen voor 30-40-30 uit mijn hoofd. Dus ik heb er alle vertrouwen in dat die dertig procent sociaal ook weer gewoon gaat komen. Ymere is volgens mij ontzettend gemotiveerd om die achttien sociale huurwoningen in het witte pand te realiseren, er is een mooi programma van eisen aangeleverd.

Dus ze steken echt hun nek uit om op deze plek ook die sociale huurwoningen toe te voegen aan de stad, ben ik heel blij mee. Ik denk dat dat gewoon … Ik heb er veel vertrouwen in, fijn dat er in ieder geval een grote meerderheid steun is voor dit bestemmingsplan. Trots had volgens mij nog een vraag, die kwam eigenlijk weer een beetje terug op het SPvE. Dus ik denk niet dat we nog torentjes en andere dingen gaan aanpassen, want dat hebben we eigenlijk in het SPvE al met elkaar vastgesteld. Maar goed, net als de VVD zegt: laten we kijken of die aantal aandachtspunten vanuit de wijk … Het zou mooi zijn als die in de volgende fase kunnen worden … Dat er in ieder geval aandacht voor kan worden gegeven. De voorzitter: Mijnheer Amand. De heer Amand: Dank u wel voorzitter. Ik had natuurlijk nog een vraag. We gaan ondergronds parkeren, krijgen we daar ook een toilet? Dat is ook natuurlijk heel belangrijk. Wethouder Roduner: Nee, nee. Ik denk niet dat … De heer Amand: En ik wil natuurlijk ook nog even een oud spreekwoord aanhalen van een oud-collega: ‘Geen woning, geen kroning’. Dus dat wou ik toch nog even toevoegen voor degenen die dat niet begrepen hebben. Wethouder Roduner: Nou, dan hoop ik dat we binnenkort zestig Haarlemmers kunnen kronen. Maar er zal geen toilet komen, het is geen openbare parkeergarage.

Als mensen gewoon een toilet willen, dan pakken ze de lift naar boven en dan plassen ze in hun eigen huis. Het is denk ik niet geschikt voor een CPO, als het Groene Huis, het is best wel een complex en groot project. Zij mogen inschrijven, zij kunnen meedoen in een verwerving van dit terrein, maar het is natuurlijk best een grote ontwikkeling. Met ook de ontwikkeling van de sociale huurwoningen met de ondergrondse parkeergarage, dus we hebben dit niet met nadruk aangewezen voor een CPO, zoals dat bij de Zwemmerslaan wel nadrukkelijker voor ogen hebben. Dus ze kunnen meedoen, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik niet verwacht dat toch een CPO-club dit gaat verwerven. Het gaat over grote investering, met … En een groot, toch wel complexe, binnenstedelijke ontwikkeling. De voorzitter: Hoe mag dit stuk … O, u heeft toch een behoefte aan een tweede termijn? Een korte vraag nog, mijnheer Van Leeuwen. De heer Van Leeuwen: De wethouder heeft vertrouwen in Ymere, ik ook. Alleen in het bestemmingsplan staat niet dat het achttien woningen worden, dus dat is een noodzaak om het toch te amenderen. En het aantal van 40-40-20, dat laat ik aan ons. Dus wat mij betreft gaan we dat doen. En de wijzigingsbevoegdheid, die het

37

college toch wil houden, die willen wij er ook uit hebben. Dus reden om een drietal amendementen, minimaal, in te dienen. De voorzitter: Ja, dan is dat ook helder. Een bespreekpunt. Maar een bespreekpunt daarom en niet om het hele punt over te doen. We gaan lekker naar agenda. 12. Spreektijd voor belangstellenden (over niet op de agenda staande onderwerpen) De voorzitter: Dan gaan we naar de spreektijd voor belangstellenden. Daarvoor heeft zich een bekende aangemeld, dat is mijnheer De Bruin. U heeft daar plaatsgenomen, ik wil u verzoeken hier vooraan plaats te nemen. ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: Nee, ik zie het. Er moet even op gelet worden. Mijnheer De Bruin, hier. Het is eventjes krap, maar u bent slank, dat kan u hebben. Kies een tafeltje uit. Die grote in het midden. Ja, die. Nou, u heeft drie minuten, u weet hoe het werkt. Gaat uw gang. De heer De Bruin: Ik weet hoe het werkt. Mijn naam is Henk De Bruin en ik spreek nu even in over het onderhoud van het vastgoed, ik weet dat u er heel zuinig mee omgaat. Ik ben bewoner van de Nieuweweg en naast ons is een boerderij, Nieuweweg 2, in eigendom van de gemeente. Op 31 januari hebben we Corrie voorbij zien komen, de storm. En daar is schade door ontstaan aan het dak, wat volledig openligt. Deze schade heb ik op 1 februari gemeld aan Wagenhof, vastgoedbeheerder.

Op 8 … Hoe heet het? Op 8 februari was er nog niets gedaan. Toen heb ik op een gegeven moment de heer Botter op een gegeven moment een appje gestuurd en er zou iets aan gedaan worden. 17 februari was er nog niets gebeurd, dak was nog steeds open, ook het dakraam lag eruit. En wederom een appje gestuurd naar mijnheer Botter en welke het nogmaals aan vastgoed zou doorgeven. Op woensdag 23 februari kreeg ik van Noortje, de woordvoerster namens mevrouw Meijs … Mevrouw Meijs nam even de honneurs waar, omdat mijnheer Botter met vakantie was. Dat … SRO is langs geweest en de schade zou gerepareerd zijn. Tevens kreeg ik de mededeling dat er op de zolder niet gewoond zou worden. En ik ook … Kreeg ik verder het verzoek om met SRO contact te hebben en niet meer met de gemeente. Beetje vreemde zaak vond ik, vreemd … Het vastgoed is van de gemeente en die is toch verantwoordelijk? SRO heb ik wederom gebeld, 23 februari en zou me terugbellen, niets gehoord. Op 25 februari mijnheer Botter weer een appje gestuurd, of mevrouw Meijs misschien de vastgoedportefeuille heeft overgenomen, om dat ik daar een appje van kreeg. Ik kreeg een berichtje: ‘Nee, ik ben op vakantie, ik bel je maandag terug’. Nog niets gehoord. Maandag 1 maart heb ik met SRO gebeld en verteld dat ik teruggebeld zou worden. Ik kreeg de vraag of ik de bewoner Nieuweweg 2 was. Nee, dat was ik niet.

Vertelde buurman te zijn en kreeg de mededeling: ‘Iedereen kan wel zeggen dat je de buurman zou zijn’. Verbaasd reageerde ik en ik voelde me niet serieus genomen. En toen heb ik gezegd van: ‘Dan ga ik de publiciteit opzoeken, dan zoek ik de krant op’. ‘Ja, maar mijnheer, maar nu moet u even wachten, want nu ga ik … Ja, ik ga kijken of ik met iemand kan doorverbinden’. Nou, vijf minuten gewacht en wat bleek? Dat … Er zou een offerte bij de gemeente liggen bij het vastgoed om de schade te repareren, want er was helemaal niets gebeurd. Het gat zat er nog in en het raam was er nog uit. En woensdag 2 maart heb ik met de bewoners gesproken, de jongens die er antikraak wonen. En bewoner Koen, die zei van: ‘Ik heb behoorlijk wateroverlast binnen, het lekt hier als een gieter’. En er wordt wel degelijk op de zolder gewoond, want daar woont die jongen. Dus ook de bewoners maken zich zorgen en worden niet gehoord. Waar ik me nou enorm zorgen over maak, is dat … Er zit een oude elektrische installatie in en we hebben al brand gehad op de Nieuweweg, twee loodsen die

38

afgebrand zijn. Er wonen mensen in … En dat er brand zal ontstaan. En ik maak me zorgen om die mensen die erin wonen. En wanneer gaat er wat aan gedaan worden? Dat is mijn vraag. De voorzitter: Dank u wel. U mag de microfoon uitzetten. Ja. Zijn er vragen? Mevrouw Van Zetten. Mevrouw Van Zetten: Ja, waarom hebben die mensen, die jongens die daar wonen, zelf niet contact opgenomen met de heer Botter? Dat is de eerste vraag. En ik hoor uw verhaal aan, het klinkt heel erg bekend. Want bij de watermeterfabriek aan de Belgiëlaan heb ik hetzelfde zien gebeuren. Maar ja, dan had … U had me beter een mailtje kunnen sturen, want dat was toen toch wel redelijk snel opgelost, als de politiek eenmaal aan het werk gaat. Maar we moeten het dan wel weten, want dit is natuurlijk een belachelijk verhaal dat het zo lang duurt en dat u zo wordt behandeld. Echt raar. De voorzitter: Mijnheer De Bruin. De heer De Bruin: Ja, als ik daarop mag antwoorden: ik heb bewust met Wagenhof contact opgenomen. Wagenhof is uw vastgoedbeheerder, die u eigenlijk in dienst hebt genomen om het pand te onderhouden. Ik neem aan dat als ik zoiets doorgeef, dat het serieus genomen wordt en dat ze er iets aan gaan doen. De jongens zelf, die wonen daar antikraak. Ik denk dat ze daar nou niet zo direct mailtjes gaan sturen naar de gemeente, want ze zijn blij dat ze er mogen wonen.

Ze wonen daar toch ook tegen een redelijk laag bedrag. Dus ik denk dat dat niet gebeurd is. Maar ik neem aan als ik een berichtje stuur, dat ik serieus genomen word. De voorzitter: Mevrouw Van Zetten. Mevrouw Van Zetten: U heeft toch wel voldoende ervaring inmiddels? Dus ja. De heer De Bruin: Ik heb … Mevrouw Van Zetten: En u bent anders ook … Want het is natuurlijk onze allerbezit en dan moet iedereen zich daar verantwoordelijk voor voelen. Tenminste, ik voel me daar wel verantwoordelijk voor. Ik mag hopen dat uw inspraak nu iets oplevert. De voorzitter: Dank u wel. De heer De Bruin: Nou, ik dus ook, want anders had ik niet gebeld en ook geen appjes gestuurd naar de wethouder. De voorzitter: Andere vragen nog? Mijnheer Van den Raadt. De heer Van den Raadt: Ja, mijnheer De Bruin, bedankt dat u daar een maand de moeite voor heeft gedaan om er iets aan te veranderen. En dan krijgt u op het laatst die vraag van … Als u belt: ‘Ja, bent u dan de bewoner of de buurman?’ En dan: ‘Iedereen kan wel zeggen dat u de buurman bent’. Bent u van plan om voortaan te zeggen dat u de bewoner bent, als u dit allemaal meemaakt? De heer De Bruin: Ja, dat zou ik kunnen doen. Maar ik vind de mevrouw die me te woord stond … Die was schijnbaar net in dienst. Dus ik vond het een raar antwoord. De heer Van den Raadt: Kon die mevrouw ook …

39

De voorzitter: Mijnheer Van den Raadt. De heer Van den Raadt: Kon die mevrouw ook uitleggen als u had gezegd dat u de bewoner was, hoe ze dat dan wel had kunnen checken? Want ze kon niet checken dat u de buurman was. Maar hoe had ze dat andere wel kunnen checken? De heer De Bruin: Dat zou ik niet weten. De voorzitter: Dank u wel. De vragen zijn gesteld vanuit de commissie? Ja, oké. Ik dacht dat ik nog aanstalten zag ergens. Mijnheer De Bruin, hartelijk dank namens de gehele commissie om hier vanavond aanwezig te zijn en dit verhaal te delen. Als u de vergadering wilt volgen, dan wil ik u verzoeken op een van de stoeltjes daar achterin plaats te nemen. Dank u wel. ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: U mag even de microfoon aanzetten, heel kort. De heer De Bruin: Ik heb nog wat extra informatie hier, zit ook mijn inspreekbijdrage bij. En er zit nog wat extra informatie bij, wellicht dat u daar kennis van wil nemen. De voorzitter: Ja, legt u het maar neer. Dank u wel. De heer De Bruin: Goedenavond. ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: O, bij de koffie. Ja, achterin. En vergeet uw bril niet. De heer De Bruin: Neem ik ook mee. De voorzitter: Ja, dank u wel. Dan gaan wij naar … De heer De Bruin: En de microfoon ook uit. De voorzitter: Agendapunt 13. De heer …: Mijnheer De Bruin. ‘…’ (buiten microfoon). 13. Ontwikkelstrategie Zuid-West (FR) De voorzitter: Ja, eens even kijken.

Agendapunt 13, dat is de Ontwikkelstrategie Zuid-West, waar we het eerder over hebben gehad. Het college stelt de raad voor om deze ontwikkelstrategie vast te stellen. Daarvoor hebben zich twee insprekers schriftelijk gemeld. Daarvan heeft u kennis kunnen nemen, dus dat scheelt tijd. Ik zie geen handen, er is geen enthousiasme meer af te spreken. Iedereen kijkt naar zijn telefoontje, het gaat lekker. Mijnheer De Groot, D66.

40

De heer De Groot: Ja, dank u voorzitter. In alle eerlijkheid: toen ik dacht dat we het over ontwikkelingsstrategieën gingen hebben, toen had ik daar een ander beeld bij. Maar wat er nu in staat is in ieder geval een duidelijk stuk. En ik denk dat het ook goed is dat we als gemeente goed beschrijven waar onze positie wel ligt en niet ligt. Maar ik begrijp dat ik nog geduld zal moeten hebben tot het masterplan, voordat ik daadwerkelijk krijg wat ik eigenlijk bij de strategie verwacht had. Over het stuk zelf, eigenlijk niet zo heel veel opmerkingen. Er zijn twee zorgpunten die ik wel het college mee zou willen geven en de eerste is stikstof. Wij hebben het college, ongeveer twee weken terug, een aantal Artikel 38-vragen gesteld over stikstof. We zijn in de raadsmarkt ook meegenomen als dat het een van de dilemma’s is voor dit gebied. En ja, wij maken ons in die zin wel zorgen, omdat wij ons zomaar voor kunnen stellen dat die hele stikstofdiscussie behoorlijke impact heeft op wat we uiteindelijk in dit gebied kunnen. In de eerste reactie zie ik met name dat er gewezen wordt naar dat we kunnen knijpen of anders kunnen kijken naar bijvoorbeeld mobiliteit en parkeren. Dat begrijp ik natuurlijk, dat daar wellicht knoppen zitten.

Maar beste wethouder, het lijkt toch dat dit probleem groter is dan met die knoppen op te lossen is? Zou u daar over kunnen aangeven hoe u dat ziet en zou u ook aan kunnen geven wanneer wij wellicht antwoord kunnen verwachten op onze vragen? Het tweede punt gaat over voorzieningen in deze regio … Of in deze zone. We hebben altijd al benadrukt dat we voorzieningen heel belangrijk vinden. Wat zijn dan concreet bijvoorbeeld voorzieningen? Denk aan een school, denk aan sportvelden. En ons kwam ter ore dat het wellicht een keuze lijkt te worden: of een sportveld op Geel-Wit … Of bij Geel-Wit, of een schoolgebouw. En wethouder, is dat daadwerkelijk een keuze die we zo meteen in het masterplan kunnen verwachten? Want dat vinden wij wel een heel erg smalle keuze om te moeten maken straks. Dus kunt u iets aangeven over de voorzieningen in dit gebied? Tot zover, dank u wel. De voorzitter: Kijk, enthousiast. Mijnheer Aynan, Jouw Haarlem. Dan mijnheer Slik. De heer Aynan: Ja, dank u wel voorzitter. Jouw Haarlem heeft hier vanaf het allereerste begin voor gewaarschuwd bij de ontwikkelvisie. U verklaarde ons toen massaal voor gek, maar wat staat er nu in deze nota? En dan citeer ik eventjes: ‘Het is zeer lastig om alle ambities te realiseren’, mijnheer De Groot, het staat er letterlijk in. ‘Mobiliteit inparkeren is problematisch, de leefbaarheid is in het geding.

Het risico dat de miljoenen aan woningbouwimpuls terugbetaald moeten worden aan het Rijk’. En alle andere dingen die niet gerealiseerd kunnen worden. Het is dus of, of en niet en, en, zoals u iets van tevoren had beloofd. Voorzitter, kortom: dit is een gebakken lucht ontwikkelingsstrategie. U heeft zich laten leiden door blinde ambitie, scoringsdrift, mijnheer Wiedemeijer. Maar gelukkig komt de aap net voor de verkiezingen uit de mouw en weet de stad dat ze qua bestrijding van de wooncrisis niets, maar dan ook niets, aan u heeft. De voorzitter: Ja, mijnheer Wiedemeijer. De heer Wiedemeijer: Gisteren zag ik een heel mooi verkiezingsfilmpje van de VVD, maar ik zie dat deze vanavond een stuk goedkoper wordt geproduceerd. U bent vanavond alleen hier aanwezig. Is dit nou om de ontwikkelstrategie te bespreken of bent u op zoek naar een quoteje in de krant? Kunt u mij meenemen wat precies het doel is van uw bijdrage? De heer Aynan: Mijnheer Wiedemeijer, kijk naar de nota en bespaar me alstublieft uw babbeltrucs. Dit slaat echt helemaal nergens op. Terug naar de inhoud, het staat keihard in uw eigen ontwikkelstrategie. U kunt de woningen niet realiseren, er is te weinig grond van de gemeente en u bent overgeleverd aan de ontwikkelaars die u volledig zullen uitkleden. U gaat hier niets sociaal realiseren. Gebakken lucht, babbeltrucs, schaam u.

De voorzitter: Ja, u mag inderdaad nog even reageren, mijnheer Wiedemeijer.

41

De heer Wiedemeijer: Ja, dat was inderdaad erg inhoudelijk. Dank u wel. De voorzitter: Zijn dat reacties of termijnen? Nee? Oké. Mijnheer Blokpoel. De heer Blokpoel: Ja, de VVD wordt opeens betrokken tussen een theatershow van Jouw Haarlem en PvdA. Mogen wij daar alsjeblieft buiten blijven? De voorzitter: Goed, mijnheer Aynan, was u … De heer Aynan: Voorzitter, ik hecht er waarde aan om te zeggen dat dit gebaseerd is op de nota. Het staat er keihard in, dit heeft niets met show te maken. En ik hoop dat de andere partijen dat ook in zullen zien. Maar we komen elkaar tegen op 16 maart, het is nu aan de Haarlemmers om te bepalen wie er liegt en wie de waarheid vertelt. De voorzitter: Was u aan het einde gekomen van uw betoog? De heer Aynan: Dat hangt ervan af, voorzitter, of er nog interrupties zijn, of deze coalitie durft. De voorzitter: U was nog … Was u klaar? Oké, u was klaar. Mijnheer Visser, CDA. De heer Aynan: Het lachen gaat u vergaan, mijnheer Wiedemeijer, op 16 maart. Dat beloof ik u. De voorzitter: Goed, bewaart u dat ook voor de verkiezingsdebatten. Mijnheer Visser, dan mijnheer Bloem, dan mijnheer Slik. Gaan we het rijtje naar voren. De heer Visser: Ja, dank u wel. Een duidelijk stuk waarbij de gemeente kiest voor een faciliterende rol in het gebied. Het CDA begrijpt die keuze.

Er wordt een aantal risico’s benoemd, die een gevaar vormen voor ontwikkeling, ze werden het al even genoemd. Het grootste risico is natuurlijk het stikstofprobleem. Het tweede is dat de snelheid uit de ontwikkeling gaat, juist ook door die strategie die we nemen, die faciliterende rol. Kan het college aangeven of deze vertraging ook inderdaad … Daarmee de ‘…’ subsidies in gevaar komen? Wat in de ontwikkelstrategie niet beschreven staat: hoe we gaan zorgen hoe de investering en bereikbaarheid in de pas blijven lopen met de woningbouw. De knelpunten op het gebied van verkeer zijn bekend en we hebben bij de vaststelling van een visie besloten dat woningbouw hand in hand blijft lopen met investeringen in bereikbaarheid. Ook investeringen in de publieke voorzieningen, het werd al net even aangehaald door mijnheer De Groot. College heeft het … Heeft het college het scherp dat er investeringen nodig zijn, ook voor dat die 1500 woningen zijn opgeleverd? Op wat voor momenten gaan we die voorzieningen bouwen en de knelpunten aanpakken? Het laatste punt, voorzitter. Dat gaat over het contact met de bewoners van ZuidWest. In januari is hier een digitale sessie gehouden, ik was daar zelf niet bij, maar dit is bij veel deelnemers daarvan niet goed bevallen. En ik denk dat wel meer mensen hier daar reacties op hebben gekregen.

Ook bij deelnemers die in de basis een positieve grondhouding tegenover de plannen hebben. Vragen werden niet goed beantwoord, niet goed ingegaan op hun zorgen. En uiteraard hoeven ze er niet altijd mee eens te zijn, maar hun inbreng moet wel serieus overwogen en beantwoord worden. Kan de wethouder aangeven of hij die signalen ook ontvangt? En onderneemt de wethouder actie om de bewoners van Zuid-West aan tafel te houden? Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dan mijnheer Bloem.

42

De heer Bloem: Voorzitter, je zult het niet vaak horen, maar ik denk … De heer Aynan zet het wat dik aan, maar hij heeft wel een punt. Want ik weet ook niet hoe het op 16 maart precies gaat lopen, dat punt weten we nog niet. De heer De Hond heeft de uitslag voor D66 alvast geprint, heb ik gezien op Twitter. Maar terug naar de ontwikkelingsstrategie. Ik had ook wel toch iets heftiger verwacht, qua keuzes. Wat ligt er nu eigenlijk precies voor? Ik heb het wel eens eerder gezegd, als ik dit uit probeer te leggen aan normale mensen van: hoe gaat dat nou zo, dat daar in Haarlem, huizen bouwen in Haarlem? Nou: ‘Heb je een visie’. ‘Oké, en dan ga je aan de slag?’ ‘Nee, nee, dan komt er eerst nog een strategie’. ‘Oké, maar dan ga je aan de slag?’ ‘Nee, nee, er komt eerst nog een masterplan’. ‘O, oké’. En dan zijn er nog denk ik, tien plannen erachteraan die nog moeten komen. In dat licht is de … Kunnen wij ons ook niet helemaal vinden in de gekozen strategie, in wat er wel staat. SP maakt zich heel erg zorgen, dat als wij niet actief gaan handelen en echt meer actief … Ook misschien aan gaan kopen, want we hebben dat Wet voorkeursrecht nu preventief ingezet, maar we kunnen het ook gewoon actief inzetten. Dat het dan inderdaad gebakken lucht blijkt, want dat kan wel … Dit, wat hier feitelijk staat, van: ‘Er zijn heel veel problemen.

Jullie hebben heel veel wensen, dus ook een pot met geld’ Maar gaan we nou echt hier wat … Gaat hier nou wat gebeuren? Gaan hier nou voldoende betaalbare woningen komen? SP maakt zich echt wel heel erg zorgen als ze deze strategie ziet. En eigenlijk vraagt de wethouder: waarom niet meer actieve rol zoeken om de boel … Om echt ervoor te zorgen dat er wat tempo in komt en dat we echt onze rol kunnen nemen. En dat het niet alleen een visie of eigenlijk een droom is van ontwikkeling in ZuidWest, want dat lijkt het vooral. Het lijkt een prachtige droom, maar ik zie aan de hand van de strategie niet hoe we hier nou echt realiteit van gaan maken. Helaas, moet ik zeggen, want wij staan wel achter de visie. De voorzitter: Mijnheer Bloem, ChristenUnie … Slik, ChristenUnie. Nou ja. De heer Slik: Dank u voorzitter. In vervolg op Jouw Haarlem en op de SP, zou ik de vraag aan de wethouder willen stellen: is dit nog wel een ontwikkelzone met deze keuzes die gemaakt zijn? De verkaveling wordt losgelaten, daar gaat de samenhang geheid verloren ten behoeve van de voortgang van het geheel. Dus dat moet vooral niet gedaan worden. De Wet voorkeursrecht gemeenten is gevestigd, vaak gebeurt het al te laat. En nu vragen we ons af of het niet überhaupt achterhaald is door de andere keuzes die u maakt met de plugin, plug-out, bestaande rode lijnen handhaven, huidige grondposities blijven intact.

Hiermee geeft het college ruimtelijk en stedenbouwkundig gewoon carte blanche ten behoeve van de voortgang. En dan is het geen ontwikkelzone meer, dus we zijn er niet tevreden mee. Dank u wel. De voorzitter: Mijnheer Van Leeuwen, dan mevrouw Kok. De heer Van Leeuwen: Ja, dank u wel. Ik sluit me in eerste instantie … Heel gek hoor, maar ik sluit me toch een beetje aan bij de gedachte die de heer De Groot ook had dat een masterplan, ja, dat is waar het over gaat en dat masterplan hebben we nog niet, maar we hebben dan wel de strategie. Nou, goed. Maar zou het dan op een andere manier moeten en kunnen? Nee, dat denk ik ook niet per se. Het risico wat de heer Aynan noemde volgens mij, dat er veel ambities zijn en dat dat misschien wel eens in gedrang komt, dat zien wij ook. Dus we zouden wel moeten nadenken willen we al die ambitie waarmaken, lopen we dan niet tegen teleurstellingen aan? Een vraag is wel als posities straks verkocht worden aan derden, zijn zij dan ook middels een kettingbeding gebonden aan de samenwerkingsovereenkomsten die u sluit? Dus houdt u dan dat binnenboord? Een andere vraag is waarom zou u niet binnen een ontwikkellocatie, op het moment dat u al positie inneemt als gemeente, toch ook gaan voor een publiek-private samenwerking? Dus u kiest in hoofdlijnen voor faciliteren, maar soms kan het misschien een tandje meer.

U heeft daar ook dat Wet voorkeursrecht voor. Nou, overall is ons beeld de strategie is het proberen waard, maar we zouden van de wethouder een toezegging willen krijgen kunnen wij in de raad na twee jaar met elkaar evalueren of dit de

43

strategie is die leidt tot het resultaat wat u wilt bereiken. Want we zijn een beetje bang dat alle ontwikkellocaties bij elkaar opgeteld misschien niet leiden tot alle ambities die u in het masterplan gaat formuleren. Dus die toezegging hoor ik graag. De voorzitter: U heeft nog tien seconden. Mevrouw Kok, OPH. Mevrouw Kok: Ja, dank u wel, voorzitter. Nou, ik was reuze benieuwd, de strategie is er, de subsidie is toegekend. Dus vol spanning ging ik aan het document beginnen, maar eigenlijk is het nog steeds helemaal niet concreet. Het is eigenlijk nog steeds meer een visie dan een strategie en nu moeten we weer op een masterplan blijkbaar wachten. Zoals mevrouw Van Zetten al een paar keer heeft aangegeven, dingen duren hier wel ontzettend lang in Haarlem. Er zijn zoveel stappen. Dit is de ontwikkelzone die prioriteit heeft, dus hier moet toch tempo mee gemaakt worden. Wij hadden veel meer in deze strategie al concrete zaken verwacht over de voorzieningen, over parkeren, over mobiliteit. Ja, misschien kan de wethouder toch nog iets meer uitleg geven dan over het proces van die ontwikkelzones, want het duurt onzes inziens allemaal erg lang. Alvast bedankt. De voorzitter: Dank u wel. Van wie zie ik nou een hand achter, want die kan ik gewoon niet zien. Ah, u bent het. Mevrouw Otten, Liberaal Haarlem. Mevrouw Otten: Dank u wel, voorzitter.

Treurig om te constateren dat deze ontwikkelingsstrategie niks waard is. Beloftes worden niet waargemaakt. Het kan ook helemaal niet met zoveel plannen in Haarlem en al vaker zei ik dat we geen serieuze plannen kunnen maken op basis van leuke tekeningen van gelukkige mensen op prachtige bankjes in de natuur, want we hebben helemaal geen ruimte om alles te realiseren. U schrijft het zelf. Het volbouwen gaat ten koste van het woongenot, van goede mobiliteit en goede mobiliteit wordt niet gerealiseerd. Dit is niet ontwikkelen, dit is onverantwoord volplempen van Haarlem, om maar te kunnen zeggen dat u aan het bouwen bent in Haarlem. Eerst zal de basis op orde moet zijn: voorzieningen, goede mobiliteit, een goed leefklimaat, voldoende groen en dan pas kun je gaan bouwen en last but not least, luister ook een keer naar de bewoners. Dat is tot op heden ook nog niet gebeurd. Ik ben benieuwd naar het antwoord. Deze vraag was door meer partijen gesteld hoe we het gaan aanpakken in de komende periode. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Van den Doel, GroenLinks. De heer Van den Doel: Ja, in tegenstelling tot wat we hoorden hebben wij er nog steeds veel geloof in, in dit project, maar we maken ons ook wel zorgen.

Een aantal zorgen zijn al geuit en de Actiepartij heeft het ook al gezegd van de verkoop van grond, de aankoop van grond en hoe bedrijven daarin zitten, dat is denk ik wel van belang om dat met een zekere regelmaat te evalueren, zodat we de instrumenten gebruiken die nodig zijn, die misschien nu nog niet nodig zijn maar straks wel, maar het zou mooi zijn om dat periodiek te evalueren, zodat we steeds weten waar we aan toe zijn en ook weten wat voor stappen we kunnen zetten en ik vraag me af of de wethouder daar het mee eens is of niet. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Amand, Trots en dan ga ik zo naar achter. De heer Amand: Dank u wel, voorzitter. Nou, Trots heeft natuurlijk in het begin al gezegd, toen de mensen bij de raadzaal stonden in de rij omdat de participatie natuurlijk heel erg slecht was. Het is natuurlijk zo, er wordt niet geluisterd naar de bewoners. Ik weet niet hoe het nu ervoor staat. Ik krijg wel klachten steeds van er wordt eigenlijk niet geparticipeerd, er is gepraat met de bewoners daar. Waarom wordt dat niet gedaan? Waarom zijn daar teveel belangen, misschien van derden, ik weet het niet. Dus wij willen toch wel eens weten

44

hoe het nu echt zit en de mensen die in de rij hebben gestaan daar zo toen in de raadzaal, die hebben er geen vertrouwen in. De meesten doen steeds weer een mailtje sturen of bellen of appen, dat is het hele probleem. De mensen willen graag weten en ik hoor nu ook weer Geel-Wit moet misschien verhuizen. Nou, dat is natuurlijk onzin, want die hebben een prachtlocatie en je gaat niet een goede sportclub weer wegdoen. Dat hebben we gezien aan de kant van de Schipholweg, ook de hele voetbalclub weg. Staan huizen, prachtig, maar die gaat wel weer een voetbalvereniging opheffen. Dus wij willen toch even dat met iedereen gepraat wordt daar die belang daarin heeft en dat missen wij en als u zegt ja, ik ga door, ja prima, maar kijk dan ook eens naar een Knarrenhofje, dat zijn de mensen die zoeken ook, die willen doorstromen. Ja, ik hoorde al dat lachen en ik vind het prachtig allemaal, maar de mensen klagen wel, die willen echt gaan verhuizen, maar die krijgen geen lengte in Haarlem en dat is wel een dingetje waar de wethouder ook even aan denken. Dus graag een antwoord, wethouder. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Wiedemeijer, PvdA. De heer Wiedemeijer: Voorzitter, dank u wel. De ontwikkelstrategie gaat over het hoe, maar bewoners hebben vooral interesse in het wat. Participatie, aantal woningen, groen, mobiliteit, voorzieningen.

Dit komt allemaal in het masterplan Zuid-West de komende maanden aan de orde. Hier is nog wel veel werk te verrichten. Zoals de heer Visser al zei volgen toch wel wat negatieve berichten over de bijeenkomsten die tot dusver zijn geweest. Dus wij geven graag de wethouder mee dat er de komende maanden toch echt wel hard aan moet worden gewerkt. Ten aanzien van de ontwikkelstrategie staan er de nodige dingen in waar we positief over kunnen zijn, maar de zorg die wij delen met andere partijen is dat op sommige punten het gewoon tamelijk passief is. De grootste uitdaging is het gebrek aan grond bij de gemeente. Met de toegekende woningbouwimpuls is er financiële achtervang om zelf ook actief grond te verwerven waar nodig. Wat mij betreft is faciliterend grondbeleid een goed uitgangspunt, maar zit er een vervolgstappen aangekoppeld wanneer een eigenaar zelf geen initiatief neemt of daar niet toe bereid is. Die vorm van escalatieladder mist er op dit moment. De woningbouwimpuls vraagt namelijk ook binnen een termijn vijf jaar realisatie van de woningen. Een vervolg wat mij betreft is dus ook een vervolgstap van verwerving wanneer dat noodzakelijk is.

Wanneer je er samen goed kunt uitkomen is dat prima, maar wanneer op een gegeven moment een lappendeken aan puzzelstukjes van grond ontstaat van partijen die tot niets, of in ieder geval niet op korte termijn, bereid zijn om te initiëren, zullen er goede gesprekken gevoerd moeten worden om dat op te lossen. Nou, volgens mij wordt die zorg hier breed gedeeld, dus afhankelijk van hoe de wethouder daar op reageert zullen we of daar een gezamenlijke motie of amendement, maar dat moeten we dan nog maar even kijken hoe we dat gaan doen. Ook al aangegeven is op het moment dat de Wet voorkeursrecht gemeente die we hebben gevestigd, wanneer daar een grond beschikbaar komt en dan zijn wij er ook voorstander van om zodoende het initiatief te nemen om in dat geval de optie te bekrachtigen. Met het geheel kunnen wij wel instemmen, maar denken wel dat er een actievere houding noodzakelijk is om tot de gewenste, kwalitatief hoogwaardige ontwikkeling te komen en ook met het noodzakelijke tempo. Op die manier, wanneer we het initiatief nemen waar dat nodig is, kunnen we ook die wat realiseren waar de bewoners op zitten te wachten. Die woningen, groen, mobiliteit en voorzieningen, daarvan moeten we ook zelf durven het initiatief te nemen. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Ja, ik zie een aantal interrupties, maar eerst mijnheer De Groot. De heer De Groot: Ja, dank u, voorzitter.

Het was ook echt een bijzonder lange zin van de heer Wiedemeijer, dus daar was ook niet tussen te komen. Ja. Mijnheer Wiedemeijer, u zegt die impulsgelden zijn toegekend, dus

45

hebben we geld of kapitaal om grond aan te kopen, maar bent u het met mij eens dat we dat geld eigenlijk al gealloceerd hebben voor voorzieningen en mobiliteit en dergelijke? De heer Wiedemeijer: Ja en nee. De woningbouwimpuls is toegekend om de onrendabele top van de gebiedsontwikkeling af te dekken, maar dat is niet direct gekoppeld aan puzzelstukje a of puzzelstukje b. Waar het om gaat is dat we zelf gemaakt zoals het is ingediend in de subsidieaanvraag, dat we dat realiseren. Nou, daar kunnen grondtransacties deel van uitmaken. Kijk, op het moment dat je grond aanwerft betaal je daar natuurlijk het nodige voor en op een gegeven moment ga je dat ontwikkelen of weer afstoten aan een partij die wel wat wil doen, dus het gaat erom wat de netto gevolgen van zo’n transactie zijn. De voorzitter: Mijnheer Slik, ChristenUnie. De heer Slik: Dank u. Ja, vraagje aan de PvdA. Ik hoor een inconsistentie tussen op zich bent u het ermee eens, maar vervolgens noemt u allerlei punten op waarom het niet lukt. U heeft het over het hoe en het wat.

Nou, ik ben het gewoon totaal niet eens met het hoe, maar bent u er echt van overtuigd dat met deze hoe, van wat ik genoemd heb, huidige grondposities worden bewaakt, rode lijnen worden bewaakt, bent u er dan echt van overtuigd dat het dan wel gaat lukken? De heer Wiedemeijer: Nee, niet op het moment dat je geen escalatieladder hebt wanneer iemand iets niet wil doen. Dus ik denk dat die toevoeging wel noodzakelijk is, maar het is natuurlijk prima om eerst te kijken, stel dat er partijen zijn die enorme stukken grond hebben en die willen gewoon met de gemeenten samenwerken, dan kan die basishouding van faciliterend grondbeleid afdoende zijn. Dus er zullen waarschijnlijk ook ongetwijfeld veel grondeigenaren zijn waarbij dat wel lukt, maar je hebt daarnaast een route nodig voor wanneer dat niet lukt en die ontbreekt nog. Dus dat moet worden toegevoegd. De voorzitter: Mijnheer Aynan. De heer Aynan: Dank u wel, voorzitter. Nou, de PvdA die ging lachen bij mijn inbreng, maar ze zijn zelf behoorlijk kritisch naar hun eigen wethouder, dat mag best gezegd worden. Mijnheer Wiedemeijer, u heeft het over een lappendeken aan grondeigenaren.

Dat is nu al het geval en inderdaad, er zit een tijdslot op qua gelden woningbouwimpuls, maar dat is dus wat wij als gevaar zien, als risico, als die grondeigenaren nu niet willen verkopen, dan kunt u ze toch niet dwingen? De voorzitter: Mijnheer Wiedemeijer. De heer Wiedemeijer: Nou, er zijn genoeg instrumenten voor. Als ik ze ga noemen hoe ze heten dan beginnen sommige mensen hier te stuiteren van o, dat wilt u niet echt, maar ik kan u ze prima noemen. Het begint op ont en de rest mag u er zelf bij verzinnen. De heer Aynan: Nou, ik denk dat … Denkt u nu echt dat u hier kunt onteigenen binnen vijf jaar? Meent u dat nou? De heer Wiedemeijer: Dat zal nader moeten worden onderzocht, maar het instrument is beschikbaar en een dergelijke strategie mist op dit moment, maar het is ook een heel zwaar middel, dus daarom vind ik het logisch om eerst te kijken hoe je er in een goede samenwerking uit kunt komen. De heer Aynan: Dus toch weer een gebakken luchtinstrument.

46

De voorzitter: Mijnheer Slik, ChristenUnie. De heer Slik: Dank u, voorzitter. Ja, de suggestie aan de PvdA, zullen we de wethouder van PvdA-huize meegeven om de optie van ruilverkaveling eens wat vaker in te zetten? De heer Wiedemeijer: Dan moet je eerst grond hebben om het te ruilen en dan lijkt me dat een uitstekend idee. De heer Slik: Of de anderen faciliteren. De heer Wiedemeijer: Dat lijkt me helemaal goed. De voorzitter: Dank u wel. Wie verder nog? Ja, mijnheer Blokpoel, dan mevrouw Van Zetten. De heer Blokpoel: Ja, dank u wel. Ja, het is al vaker benoemd, maar de stap van een masterplan. Ik had eerder al douchefaciliteiten als duurzaamheid gemist, maar een masterplan heb ik de afgelopen jaren ook nog nooit gehoord. Het was altijd van visie naar strategie naar uitvoering en nu gaan we inderdaad een enorme stap toevoegen, waardoor het allemaal veel langer duurt en jongeren en ouderen en wie dan ook, iedereen die een woning zoekt nog langer erop moet wachten. Tegelijkertijd biedt het ruimte om het wel goed in te passen, want dat goed dat wordt nog een heel ding. Het is veel, het wordt moeilijk, Haarlem is vol. Zuid-West heeft daar ook mee te maken en er ligt een grote vraag. Er wordt veel vasthouden aan die 1400 nog en dat is maar de vraag of dat gaat passen.

Dat daar deze strategie ervoor ligt van we gaan aan de slag, we gaan kijken hoe we dat kunnen doen waar het kan, welke stappen er genomen moeten worden. Ja, wel, daar kunnen we ons wel in vinden, want er moeten inderdaad nog veel dingen uitgezocht worden. Dat hoopten we dus aanvankelijk in deze strategie te zien, maar dat moet nu dus in een masterplan komen en in de uitvoering. Nou, daar gaan we dan op wachten, maar voor nu is ja, er ligt een strategie. Ja, zoals bij iedere ontwikkeling en zoals bij elk groot geheel moeten we heel veel onderzoeken. Of we, de ambtenaren krijgen een berg werk om hier nog iets van te kunnen maken en de ligging bij Natura 2000, stikstofproblematiek, zorgen inderdaad voor de nodige problemen die daarbij behelsd worden. Maar laten we niet gelijk wijzen naar o, dan moeten ze maar minder parkeerplaatsen, minder mobiliteit, want dat zijn nu juist de kwesties waar de buurt nu al van zegt, dit gaat niet goed. Het is al niet bereikbaar, nu al niet. Hoe gaat u dat doen als er woningen worden toegevoegd? Luister inderdaad naar de bewoners en zorg dat daar ook een oplossing voor komt voordat u doorzet met de strategie en het masterplan, want daar ligt ook de acceptatie deels van de bewoners van oké, u wilt hier woningen toevoegen. Prima, maar zorg dan voor de voorzieningen. Zorg voor de bereikbaarheid en zorg dat wij daar geen hinder van ondervinden.

Dat horen we ook terug tijdens de bijeenkomsten die onlangs hebben plaatsgevonden. Mensen hebben veel inbreng, mensen hebben degelijke inbreng, maar er wordt … Ja, het wordt meegenomen, maar uiteindelijk zien we dat hier niet terug. Dus, wethouder, ook echt een oproep: zorg dat de inbreng van die bewoners serieus genomen wordt en dat dat ook terug te vinden is in dat masterplan, want uiteindelijk helpt u uzelf daar ook mee, want dat zorgt voor dat de procedures uiteindelijk niet vertraagd worden. U kunt beter nu de tijd nemen in plaats van straks eindeloos bij de Raad van State te staan, waardoor er nog geen woning wordt gebouwd. Dus neem nu de tijd om dat goed erin te krijgen, de bewoners daar ook in te faciliteren. De voorzitter: Interruptie de heer Aynan. De heer Aynan: Ja, ik hoor de VVD zorgen uitspreken over de realisatie van voorzieningen. Dat delen we, maar u zegt ik lees het niet terug, maar het komt toch echt glashelder terug in het raadsstuk. Er staat letterlijk de

47

ambities kunnen we niet allemaal realiseren. Het is niet en, en. Het is of, of. Dus wat vraagt u nu aan de wethouder? De heer Blokpoel: Het staat erin, inderdaad. Van we kunnen niet alles of althans nu wordt er geacht we kunnen niet alles en dat zeg ik inderdaad. Dat zei ik net ook, misschien worden het er geen 1400, misschien worden het er duizend en dat zal moeten blijken als de strategie verder wordt uitgewerkt, maar dat is nu niet relevant. Daar kunnen we nu ook niet op toetsen, want dat zal pas bij het masterplan duidelijk worden waar we naartoe gaan, omdat dit alleen maar is hoe gaan we het doen. Ja, en in het hoe wordt nu geconstateerd dat niet alles kan. Nee, dat hadden we inderdaad ook al eerder geconstateerd. Grotendeels bij de visie, toen hebben we onze zorgen geuit en ook al meegegeven van nou, dat mobiliteitsplan dat moet er toch wel echt liggen voordat we strategie gaan vaststellen. Ja, nu is strategie masterplan en zal het er dan moeten liggen om te zorgen dat we stappen gaan zetten. Al met al … De voorzitter: De heer Aynan, heel kort. De heer Aynan: Ja, kijk, eigenlijk moeten we samen concluderen dat deze ontwikkelstrategie realiteitszin mist, maar er staat gewoon letterlijk het aantal woningen kunnen we niet realiseren met de ambities die we hebben.

Dus je moet echt gewoon kiezen en het mobiliteitsplan waar we om hebben gevraagd, geachte VVD, dat ligt er, dat is vastgesteld, daar hebben wij natuurlijk ook onze kanttekeningen bij gehad. Het was helemaal geen mobiliteitsonderzoek. Dus ik zie niet in hoe we hier nou in godsnaam samen uit gaan komen. De voorzitter: Uw vraag? De heer Aynan: Bent u het met me eens? De voorzitter: Mijnheer Blokpoel. De heer Blokpoel: Nou, mijnheer Aynan, ik wil veel met u concluderen en ik wil het vaak met u eens zijn, maar hiermee ben ik het niet met u eens, want u refereert naar een masterplan naar mijn mening en niet naar een strategie. Een strategie is hoe gaan we ergens komen, hoe gaan we zorgen dat er juist met die bewoners, met de ontwikkelaars, met verschillende grondeigenaren, met alle moeilijkheden die er liggen, hoe zorgen we dat er toch iets gaat gebeuren in die wijk? Hoe zorgen we dat er toch jongeren, ouderen, middelduur, duur, sociaal, bereikbaar, fietsbereikbaar, openbaar vervoer bereikbaarheid, prettige groene woonomgeving, hoe gaan we dat allemaal realiseren binnen deze ontwikkelvisie? Nou, daar ligt een strategie voor dat daar nog aan gewerkt gaat worden en dan moeten we het masterplan uiteindelijk afwachten en ook individuele projecten afwachten we dit gaan realiseren. De voorzitter: De heer Aynan.

De heer Aynan: U refereert aan de participatie met de bewoners, maar die hebben toch bij de visie massaal van zich laten horen? Bij honderden en ze zijn nu, daarom zijn ze er ook niet. Ze zijn gewoon teleurgesteld of zelfs gefrustreerd afgehaakt. Dus wat wilt u nog meer van de bewoners? De voorzitter: Mijnheer Blokpoel. De heer Blokpoel: Ik snap uw vraag niet, maar goed, als ik denk waar u … De heer Aynan: Ik kan hem herformuleren.

48

De heer Blokpoel: Als ik denk waar u naartoe wilt, de bewoners hebben zich destijds bij de visie massaal laten horen, daar hebben wij ook massaal naar geluisterd en de bewoners hebben zich de afgelopen twee bijeenkomsten, waar u ook bij had kunnen zijn of wellicht was, had u het ook kunnen horen dat de bewoners zich wederom massaal hebben laten horen en dat geef ik net ook aan dat niet alles terug te vinden is en dat er ook de bewoners het nog altijd het gevoel hebben dat er niet altijd geluisterd wordt en dat er niet altijd geparticipeerd wordt. Dus vandaar mijn oproep aan de wethouder: zorg nu aan deze voorkant dat de bewoners mee worden genomen in de verdere stappen, zodat we niet uiteindelijk constant bij de Raad van State staan voor de recht… Om ons of wel de bewoners het gelijk te geven. De voorzitter: Mijnheer Aynan, laatste interruptie. De heer Aynan: Ja, dank u wel, voorzitter. Exact, voorzitter. We weten hoe de bewoners hierover denken en we weten waar ze voor staan, dus ga ze alstublieft niet weer opnieuw lastig met allerlei participatietrajecten. Inderdaad, het is aan het college om de inbreng serieus te nemen en die zien we inderdaad niet terug. Dat ben ik met u eens. Dank u wel. De voorzitter: Mevrouw Van Zetten, Hart voor Haarlem.

Mevrouw Van Zetten: Ja, ik heb het eigenlijk altijd weinig slim van deze wethouder gevonden en zijn ambtenaren om met dit hele moeilijke gebied een paar jaar geleden te starten, terwijl iedereen, ik denk daar had u ook wel slimmer in kunnen zijn, dat is gewoon echt vanwege de bereikbaarheid, de weinige grondposities van de gemeente, dat het gewoon een heel lastig parket is geworden en als wij die bijdrage van het Rijk niet hadden gehad dan was het eigenlijk helemaal een clusterfuck geworden. Dat kunnen we wel stellen en dan was inderdaad dat Rijk, die rijksbijdrage is eigenlijk ook heel erg weinig. In mijn hoofd zit acht miljoen, dat is natuurlijk peanuts in deze tijd en dat zult u dan ook wel gaan merken als u de volgende periode deze taak weer op u mag nemen, wat ik misschien niet hoop. Wat betreft ja, ik heb zelf zo’n bijeenkomst digitaal meegemaakt en eerlijk gezegd ik schrok enorm van de verhalen die daar de ambtenaren schetsten van het gebied en wat er allemaal moest gebeuren en wat er moest veranderen en hoe mensen zich moesten gaan bewegen, want het hele plan ging eigenlijk, het ging ten koste van parkeren, het ging ten koste van groen, het ging ten koste van oudere mensen die zich niet zouden kunnen verplaatsen omdat de bushaltes er niet waren en de bussen daar niet liepen. Kortom, geen OV-vervoersplan.

Het gaat nu ook ineens ten koste van de werkgelegenheid omdat we toch aan eisen moeten voldoen van het Rijk, wat je krijgt met een subsidie. Ik heb altijd al gezegd die zestig procent sociaal op de rand daar van Bloemendaal vind ik nog steeds niet heel erg slim. Het middensegment, de gezinnen die daar wonen, die gaan hier de dupe van worden en eerlijk gezegd, het is ook jammer dat dit dan, want u bent helemaal niet een onsuccesvolle wethouder, maar dat er juist in de laatste vergadering van de Commissie Ontwikkeling wij inderdaad met dit plan komen en de frustratie in de wijken is groot. Ja, dat is natuurlijk koren op de molen van de oppositie. Dat is nu eenmaal zo. De één z’n brood is de ander zijn dood en, maar … Ja, en wat ik dan niet, maar misschien kunt u me dat ook nog uitleggen, want die cijfers die wipwappen ook een beetje rond van hoeveel woningen we gaan bouwen. Eerst waren het er 2100. De ene keer zie ik er 1400 staan en de andere keer weer 1500 en ja, het is mij toch niet helemaal duidelijk waar dit op uit gaat lopen, alleen wat ik wel constateer dat als deze ambities verwezenlijkt worden gaat hier heel veel veranderen en op een manier waar Hart voor Haarlem echt tegen is. De voorzitter: Dank u wel. Iedereen zijn kans gehad? Ja? Dan gaan we naar wethouder Roduner. Wethouder Roduner: Ja, dank u wel, voorzitter.

49

De voorzitter: Nee, nee, nee, nee. Excuus. Er heeft zich een inspreker aangemeld. Mevrouw …: Ter plekke. De voorzitter: Ter plekke? Nee, ja, er is iets misgegaan vooraf, excuus. Mijnheer Alders en die zit daar achterin en die wil graag nog even zijn verhaaltje doen en die gelegenheid wil ik hem bieden. En dat vindt u natuurlijk goed. Sorry daarvoor. Ja, zoekt u een plekje uit. Mooi plekje uit. Als u dan op die knop drukt daar in het midden gaat uw microfoon straks aan. Dan heeft u exact drie minuten. Ik zal u eraan herinneren als u er bijna bent. De heer Alders: Dat is wel heel kort. De voorzitter: Nou, dat is best lang hoor en dan mag u … Gaat uw gang, u kunt uw verhaal vertellen. De heer Alders: Goedenavond, mijn naam is Eddy Alders. Ik ben bewoner in de wijk Zuid-West. Ik heb gisteravond laat nog wat gestuurd. Ik zal het uiteraard niet letterlijk gaan voorlezen, want iedereen kan uitstekend lezen, maar ik heb de laatste twintig minuten achter in de zaal gezeten en ik heb tot mijn vreugde heel veel dingen mogen horen waarin ik mij heel erg kan vinden. Wij hebben uiteraard ook de strategie gelezen en daar waren we redelijk snel doorheen, want heel veel staat daar eigenlijk niet in.

Alleen ja, dat magische getal van 1400 of zelfs 1500, dat als een mantra in de lucht hangt, dat komt iedere keer maar weer terug en wij hebben als bewoners een beetje een idee geprobeerd te vormen van nou, stel je voor dat op dat gebied die 1400 woningen er inderdaad gaan komen, hoe gaat dat eruitzien? Dat wordt dus een massaal stenen massa, betonmassa, in een gemeente die al zo versteend is, in een gemeente die al zo’n hoge bevolkingsdichtheid heeft en dan zeggen wij ja, hallo, wij zijn wel de mensen die in die wijk wonen en wij willen wel in een leefbare wijk blijven wonen en dan vragen wij uiteraard aan de mensen die met het project bezig zijn van goh, wij willen daarover praten en we willen daar onze mening over geven. Nou ja, alle fraaie woorden ten spijt, inspraak en participatie is er niet. Ja, er zijn informatiebijeenkomsten en je mag een rondje keer langs alle hoogtepunten lopen en ja, maar dat is geen inspraak, dat is geen participatie en dat zie je ook met dat masterplan. Dat moet over een paar maanden ter inzage worden gelegd. Dan zou je toch verwachten dat in de aanloop daar naartoe dat het toch wel met ons wordt overlegd. Helemaal niets. Wij weten echt helemaal niets.

Dat is dus geen inspraak, het is geen participatie en wij vragen ook aan de mensen, voor zover we met hen in gesprek kunnen komen, hoe denk je dat te realiseren? Ja, wij zijn faciliterend en ondersteunend, maar het is net ook al gezegd van ja, en als die mensen dan niet mee willen werken. Ja, maar wij hebben een voorkeursrecht gevestigd. Nou, dan kan je dus in casu helemaal niets mee, want zolang mensen niet uit zichzelf zeggen wij gaan hier woningen realiseren en wij gaan hier sociale huurwoningen realiseren, dan gebeurt er dus helemaal niets en kan je met het voorkeursrecht helemaal niets en tot mijn grote verdriet hoorde ik net al het woord onteigenen. Onteigenen is buitengewoon duur en duurt ook heel erg lang want bij onteigening praat je over totale schadeloosstelling en dat is buitengewoon prijzig. Dus dan moet je al die bedrijven uitkopen, inclusief de verwachte winst voor de komende tientallen jaren. Dus kansloos, dus … Mijn drie minuten zijn waarschijnlijk inmiddels om. De voorzitter: Nou, dat valt best mee.

De heer Alders: Nou ja, de inspraak is bijv… Wij vragen dus eigenlijk, misschien dat u de wethouder nogmaals zeer nadrukkelijk zou kunnen vragen van ga nou eens een keer echt met die mensen praten en wat ik ook in mijn schriftelijke bijdrage gisteravond heb gezegd van ja, je kunt Haarlem en ik hoorde dat net ook al iemand zeggen, Haarlem blijven volstouwen of blijven volplempen met woningen tot heel Haarlem ik zou haast zeggen

50

één grote steenmassa is geworden, maar los je daar het probleem mee op? Nee. Er is inderdaad een woningtekort en er is met name een tekort in het segment van de betaalbaar huurwoningen. Dan zou ik zeggen ja, ga dan bijvoorbeeld seniorenwoningen bouwen zodat mensen kunnen doorstromen. Ik ben inmiddels 67, ik wil best wel te zijner tijd doorstromen, maar er moet wel iets zijn waar ik kan wonen. Dus … De voorzitter: Ja, nu zijn uw drie minuten voorbij. De heer Alders: Hè, wat jammer nou. De voorzitter: Zie je dat dat best een hele tijd is? De heer Alders: Ik kom graag nog een keer bij u terug. De voorzitter: Ja, en dan mag u de microfoon even uitzetten. De heer Alders: Oké. De voorzitter: Dan zijn er nog wat vragen vanuit de commissie. Ik zie achterin mijnheer Aynan. De heer Aynan: Dank u wel, voorzitter. Dank u wel, meneer Alders voor uw komst. U lijkt mij iemand die niet zomaar iets uit de lucht of uit de duim zuigt, u had het over het voorkeursrecht en dat onteigenen echt gewoon heel erg moeilijk is. Kunt u daar misschien wat meer over vertellen? Want we horen hier sommige raadsleden zeggen van nou, dan gaan we onteigenen. Kunt u dat onderstrepen dat dat dus een zeer moeilijk begaanbare route is? De heer Alders: Ja, ik ben van beroep jurist Omgevingsrecht tot aan mijn pensionering twee jaar terug. Ik heb er zelfs een boek over geschreven van meer dan vierhonderd pagina’s.

Ik heb ook vijftien jaar lang lesgegeven op een avondcursus voor makelaars, een vak publieksrecht en die cursus gaat onder andere over de Wet ruimtelijke ordening en de Wet voor voorkeursrecht gemeenten. Kijk, de Wet voorkeursrecht gemeenten wordt ook wel de anti-speculatiewet genoemd en dat is om te voorkomen dat als de gemeente, wat bijvoorbeeld ja, ook misgegaan is bij de Vinexnota destijds, dat handige Jacobse en Van Es-achtige mensen zeggen van ha, wij hebben inzage in de plannen van de provincie of van de gemeente, die wil daar wat gaan bouwen en daar zitten mensen ja, die lezen af en toe de krant en die kijken naar RTL en die doe ik een fraai aanbod dat ik voor een heel zacht prijsje hun gronden kan overnemen en twee dagen later zet ik daar een nul achter en dan bied ik het te koop aan aan de gemeente, waardoor alles wordt gefrustreerd. Daar is de Wet voorkeursrecht gemeenten voor bedoeld, maar wat ik ook in mijn bijdrage heb gezet van als er bedrijven zitten en als die bedrijven zeggen nou, wij zitten daar wel prima en wij zitten hier al tientallen jaren en verhuizen is hartstikke duur en wij hebben helemaal geen idee om te gaan verhuizen. Wij hebben ook helemaal geen plannen om onze gronden te gaan verkopen aan wie dan ook.

Ja, dan is dat voorkeursrecht gewoon niet aan de orde, want dat voorkeursrecht houdt alleen in van als iemand uit zichzelf zou zeggen van goh, ik wil eigenlijk wel verkopen. Dan is die persoon verplicht het eerst aan te bieden aan de gemeente. Dan kan de gemeente zeggen van dat wij het kopen, maar dan wel tegen een marktconforme prijs. Ja, en grond is hartstikke duur, heeft NEPROM ook al gezegd en als de gemeente dat voor een marktconforme prijs overneemt ja, dan zal die aankoopprijs van die grond ook moeten worden doorberekend in de stichtingskosten van die woningen. Dus ja, het vertaalt zich allemaal door en als de gemeente zegt nee, wij kopen het toch maar niet, dan ja, dan is die betreffende persoon een half jaar vrij om het aan iemand anders te verkopen.

51

De voorzitter: Mijnheer Alders, u heeft net verteld dat u een boek heeft geschreven van vierhonderd pagina’s en ik wilde graag voorkomen dat u daar college over gaat geven … De heer Alders: Ja, maar het is wel heel interessant hoor. De voorzitter: Dat doe… Dat wordt heel interessant, maar dat doen we dan op een andere avond. De heer Alders: Is goed. De voorzitter: Mijnheer Aynan, een korte vraag en er waren ook andere mensen nog. De heer Aynan: Een korte vervolgvraag en ook, mijnheer Alders, ook alstublieft kort antwoorden, want dan houden we het op scherp. Onteigenen wordt dus erg moeilijk of dat voorkeursrecht wordt heel erg duur als we dat dus willen effectueren. Klopt dat? De heer Alders: Nou ja, als je wil onteigenen … De voorzitter: Heel kort. De heer Alders: Dan zal je eerst een bestemmingsplan moeten hebben, want je kunt alleen onteigenen ter realisering van een bestemmingsplan. De voorzitter: Ja, dat is bekend. Mevrouw Otten. Mevrouw Otten: Ja, mijnheer Alders, ziet u mij? Want … De voorzitter: Ja, beetje lastig, denk ik. De heer Alders: O, daar. Ja, sorry. Excuus. Ja, er zitten wat schermen die wat glimmen, zitten er tussen. Mevrouw Otten: Allereerst wil ik zeggen dat ik heel erg blij bij met uw komst. De heer Alders: Dank. Mevrouw Otten: Ik ben altijd blij met de gepassioneerde Haarlemmers die strijden en ervoor gaan. Ik heb u net één vraag horen stellen.

U heeft een heel verhaal verteld, maar ik heb u één concrete vraag horen stellen over de inspraak. Als u nog een paar seconden had, zou u dan nog een vraag willen stellen aan de wethouder in het vervolgproces? De heer Alders: Wat is hetgeen wat u van mij zou willen vragen om aan de wethouder … Mevrouw Otten: Ik wil u de kans geven om naast de vraag die u stelde over verbetering van het inspraakproces, wil ik u kans geven om nog een vraag te stellen aan de wethouder via mij ook in het komende proces, maar misschien heeft u geen vragen meer, dat kan ook. De heer Alders: Zou ik daar misschien nog wel wat verder over kunnen overleggen? De voorzitter: Ja, doet u dat dan even buiten deze vergadering om.

52

Mevrouw Otten: Dan kunt u mij mailen, u heeft mijn mailadres. De heer Alders: Uitstekend, dank u wel. De voorzitter: Wie zag ik daar? Mevrouw Van Zetten, zag ik u? Nee? Daarachter geen handen. Dan hier. Mijnheer Amand. De heer Amand: Ja, dank u wel, voorzitter, ik heb natuurlijk één hele klemmende vraag. De mensen protesteren allemaal daar hevig. Hevig, hier ook in de raadzaal toen. Heeft u nog contacten met de mensen die nog steeds zo welwillend waren om te protesteren hier? De heer Alders: Ik heb mij een aantal maanden geleden aangemeld bij de overleggroep die zich hiermee bezighoudt, de heer Paul Schouten en mevrouw Hilde Smit en nog een aantal andere mensen. Ja, ja, ja, ik denk dat het niet verstandig is om helemaal als eenling te gaan acteren. Nee. De heer Amand: Dan doe ik het schriftelijk bij u. De voorzitter: Dank u wel. Andere vragen nog vanuit de commissie. Ja, op zich heeft u, één keer kunt u het woord voeren per fractie. Ja, ik ben in een goede bui, maar dit gaat me te … Mijnheer Alders, uw verhaal is verder helder. U heeft gezien, namens de hele commissie wil ik u hartelijk danken voor uw komst vanavond en fijn dat het alsnog zo opgelost is. Als u de vergadering wil volgen dan mag u blijven, hoeft niet, maar dan wil ik u verzoeken achter op één van de stoeltjes plaats te nemen. Dank u wel. En gaan we toch naar mijnheer Roduner.

Wethouder Roduner: Dank u wel, voorzitter. Ja, het was mij al door partijen gezegd, wat we vanavond bespreken is vooral het wat en de meeste aandacht vanuit de wijk zal uitgaan naar het hoe. Nee, andersom. Ik zeg het precies verkeerd. Het is vanavond het hoe en de meeste aandacht gaat uit naar het wat. Wat komt er precies? Met de Ontwikkelvisie hebben we natuurlijk een eerste schets gemaakt over hoe dit gebied zich kan ontwikkelen. Dat ging over het toevoegen van woningen in combinatie met voorzieningen, werkgelegenheid, maatschappelijke voorzieningen in een compact programma. We hebben met elkaar bekeken hoe kan dat nou daar in die wijk landen, inclusief ook verkeersontsluitingen, et cetera. Nou, dat was denk ik de Ontwikkelvisie die we toen hebben vastgesteld, waarvan we zeiden nou ja, je kunt ongeveer uitgaan van veertien, vijftienhonderd woningen.