02-11 Transcript Commissie Bestuur

Want ik vind, voorzitter, dat de wethouder zich er nu iets te gemakkelijk vanaf maakt. Mijn vraag over de partnertoets TOZO gaat weliswaar over een door de gemeente uit te voeren rijksregeling. Maar wij merken in de samenleving dat bij het uitvoeren daarvan die maatregel als knellend wordt ervaren. En ik herhaal, wij kennen één geval van gedwongen extra werken vanwege die toets. Als je nou als gemeente zo’n regeling aan het uitvoeren bent voor het Rijk, dan past ‘…’ als je merkt dat daarbij dingen misgaan, en dat gaan ze dus nu, dat je dat terug communiceert naar boven. En vandaar mijn vraag aan de wethouder, bent u bereid om dat op te nemen met Den Haag? Ik begrijp uit uw antwoord vooralsnog van niet. En als dat zo blijft dan neem ik dat voor kennisgeving aan. En dan over de … Mevrouw Eckhard: Mag ik daarop reageren? In dat geval heb ik nog wel een paar ondernemers. De voorzitter: Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee. Nee, mevrouw Eckhard, zo werkt dat niet. U moet het even aangeven in de chat, en het is niet de bedoeling dat u gaat reageren op mijnheer Van Reenen. Dus ik laat mijnheer Van Reenen nu even aan het woord, dan kan de wethouder reageren. En als u dan vervolgens op de wethouder wilt reageren, moet u dat even aangeven in de chat, dan krijgt u het woord. Zo werkt het. Mijnheer Van Reenen, gaat u verder. De heer Van Reenen: Dank u wel, voorzitter.

En over die crisis dienst verlening vraag. U zegt … U heeft mij succesvol uitgelegd waarom het als nul staat weergegeven op de begroting, het geld voor de extra middelen voor de arbeidsmarktregio. En u zegt ook, Haarlem ontvangt daar wel degelijk deel van. Dan heb ik dus de vervolgvraag, of eigenlijk is dat een vraag die ik al eerder stelde, welk deel? Alvast hartelijk dank voor uw verheldering. Dat was het, voorzitter. De voorzitter: Dan is nu het woord aan de wethouder. Ga uw gang. Wethouder Rog: Ja, voorzitter, de SP vraagt de BIZ naar nul. Ja, die keu… het gaat ook om keuzes die we maken. Ik heb dat ook al vaker tegen anderen gezegd dat wij proberen ook consistent te zijn. Dit is niet de keuze die we nu maken. Voor de helderheid, uiteindelijk komt dit op uw bordje. En ook uw raad is natuurlijk gewoon straks bij de voorjaarsnota in positie om keuzes aan te passen die we maken. Maar dat is niet de keuze die wij nu maken. Ja, er zijn dan toch een heel aantal vragen nog gesteld over jongeren en over knellende uitvoering bij regelingen die rond de arbeidsmarkt zitten. Ja, met alle respect, ik weet dat het

18

college met één mond spreekt, maar dit is gewoon niet waar we het nu over hebben met deze regeling. Dit is echt uitvoering van het beleid, en dan moet ik toch echt naar collega’s verwijzen die rond het welzijnswerk of rond het arbeidsmarktbeleid verantwoordelijk zijn in die uitvoering. Dit is echt een financiële regeling die we treffen om gedupeerde ondernemingen, culturele sector, sportverenigingen, in de benen te houden. Daarin hebben we richting gegeven. Ik proef gelukkig, en daar ben ik heel dankbaar voor, veel steun daarvoor in uw commissie. En de overige uitvoering zal echt op een ander moment verder besproken moeten worden met de daartoe verantwoordelijke portefeuillehouders. De voorzitter: Dank u wel, wethouder. Mevrouw Eckhard, wilt u nog iets toevoegen, vragen, zeggen? Mevrouw Eckhard: Nee, ik ben het eens met de wethouder. Zo’n rijksregeling kan hij niet veranderen. De voorzitter: Dank u wel. Dan hebben we het volgens mij voldoende behandeld. Maar dat is natuurlijk aan u. Is dit onderwerp voldoende behandeld? En zo ja, hoe gaat dit vervolgens naar de raad? Ik denk, als ik u zo beluisterd heb, dat het een hamerstuk met stemverklaring zou kunnen wor… Of een hamer… Ja, een hamerstuk met stemverklaring zou kunnen worden. Maar dat ligt natuurlijk aan u. Ik stel voor, een hamerstuk met stemverklaring. Als u akkoord gaat dan graag even ja intypen in de chat.

Mocht u een ander voorstel hebben, kunt u dat natuurlijk even intypen. Griffier Taets van Amerongen: ‘…’ zegt hamerstuk stemverklaring. De voorzitter: Ja, dat zei ik toch ook. Het ziet ernaar uit dat het een hamerstuk met stemverklaring wordt. Griffier Taets van Amerongen: En D66, PvdA en … De voorzitter: Ik heb geen aangekondigde moties of amendementen gehoord, dus dat lijkt mij duidelijk. Hamerstuk met stemverklaring. Goed, dan is nu … Eens even kijken hoor, we lezen 18:25 uur. Dan is het nu tijd voor eetpauze. En laten we zeggen dat we om 18:45 uur hier weer terug zijn. Dan wens ik u allemaal een heel smakelijk eten, en tot zo meteen. Eetpauze 18.30 - 18.55 uur 8.

Spreektijd voor belangstellenden (over niet op de agenda staande onderwerpen) De voorzitter: Oké, ja. Oké, prima. Ja, welkom terug bij deze vergadering van de commissie bestuur. We zijn aangekomen aan het agendapunt spreektijd voor belangstellenden. Er hebben zich twee insprekers aangemeld. Zij krijgen allebei 3 minuten de tijd om hun verhaal te doen aan de commissie. Wij beginnen met Koen Straesser, Straser. Ik weet niet precies, sorry, hoe ik het moet uitspreken. Het gaat over integriteitsmeldingen Tuin van Jonker. Mijnheer Straesser, bent u daar? Griffier Taets van Amerongen: Hij heeft zijn microfoon aan. De heer Straesser: Ja, ik ben … Als u mij hoort? De voorzitter: Ja, ik hoor … Kunt u nog een keer wat zeggen, want u hakkelde een beetje. De heer Straesser: Kunt u mij horen?

19

De voorzitter: Ja, nu kunnen we u goed horen. Dank u wel. Voor alle duidelijkheid, u krijgt 3 minuten de tijd. Mocht u dreigen daaroverheen te gaan, dan gaan we u interrumperen en dan moet u afronden. Maar ik neem aan dat u goed geoefend heeft en binnen de 3 minuten blijft. Dus ga uw gang. De heer Straesser: Geachte raadsleden, mijn verzoek aan u is kort en krachtig. Ik verzoek u toe te zien op een correcte afdoening van integriteitsmeldingen in het algemeen, en mijn melding van 11 januari jongstleden in het bijzonder. Algemene eerst. Als u rapportages van het meldpunt integriteit krijgt, ziet u niet alles. Mijn meldingen zijn, op één kleine na, dan nog deels, allemaal met drogredenen geweigerd. En de ervaring leert met meldingen van derden, de meldingen die in behandeling worden genomen, worden vaak in scoop beperkt of met gekleurde onderzoeksvragen naar een bepaalde uitkomst gestuurd. Essentiële delen blijven buiten beschouwing. In het bijzonder, bijna 8 jaar geleden maakte ik melding van iets merkwaardigs, een stuk gemeenschappelijke grond werd geclaimd door een private partij. Dat benadeelde de omwonenden, waaronder ik, daar dit afbreuk deed aan het ontwerp en de realisatie van het publiek parkje, bekend als de Tuin van Jonker. Anderen en omwonenden en ik hebben dit gemeld. Eerste reacties van de gemeente waren niet bestaand, vaag en afhoudend.

Ik heb doorgebeten en ben vervolgens voorgelogen en bedonderd. Dit vanaf dag één. Ik heb na enkele maanden aan het lijntje gehouden te zijn, helemaal zelf bij het kadaster uitgeplozen wat er aan de hand was. Uw gemeente heeft hier een valse verklaring voor verjaring afgegeven. Ja, uw ambtenaren hebben een valse akte opgesteld waarmee gemeenschappelijke grond werd ontvreemd, dat is een strafbaar feit. Ik ben kort daarna … Ik heb kort daarna daarover gesproken met de jurist die dat heeft gedaan. Maar dat wist ik toen nog niet. Zij stelde zich voor onder minder gangbare meisjesnaam en deed alsof ze van niets wist. En dat het allemaal moeilijk lag, maar ze zou het toch gaan proberen. Maar ja, niets is minder waar, de oplossing bleef natuurlijk uit. Een WOB-verzoek werd op een oneigenlijke manier ge’…’, uitzonderingsregels misbruikt, stukken werden mismaakt en incompleet aangeleverd. Opvolgende WOBverzoeken belandden tot op de dag van vandaag, en nu ook weer, bij de ‘…’. De voorzitter: Mijnheer Straesser, wilt u langzaamaan afronden? U heeft nog een halve minuut. Ga uw gang. De heer Straesser: En ik negen van de tien zaken heeft de gemeente bakzeil moeten halen. Ik sla wat stukjes over, u moet het zelf maar lezen. De heer Wienen heeft een simpele versie van mijn meldingen besproken met een aantal ambtenaren, en zijn excuses aangeboden voor de slechte klachtenafhandeling.

Maar deze reactie doet natuurlijk geen recht aan de feiten. Dat gaat er totaal voorbij. En daarenboven, recente WOB-verzoeken wijzen ook uit dat die gecoördineerd is tegengewerkt ook door uw oud gemeentesecretaris. Ik verzoek u daarom rechtstreeks om het college van B&W ten gelaste, objectief, onafhankelijk integriteitsonderzoek in te stellen. Laat mij niet hier over 8 jaar nog een keertje staan. Dank u. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Straesser. En de groeten aan uw dochtertje achter u. Tenminste, ik neem aan dat het uw dochtertje is. Zijn er nog vragen vanuit deze commissie voor de heer Straesser. De inspreekbijdrage is overigens gekoppeld aan de agenda. Als het goed is heeft u die gelezen. Zijn er vragen? Uw verhaal is kennelijk duidelijk geweest. Mijnheer Straesser … Griffier Taets van Amerongen: Tessa heeft nog een vraag. De voorzitter: Oh, mevrouw Van der Windt heeft een vraag zie ik nu. Mevrouw Van der Windt, ga uw gang. Mevrouw Van der Windt: Ja. Dank u wel, voorzitter. Dank u wel, mijnheer Straesser, voor uw heldere verhaal. Ik vroeg mij af, dat was voor mij niet helemaal duidelijk. Wilt u nu een onderzoek naar zeg maar uw casus, of wilt u een onderzoek dat veel breder gaat. En zo ja, hoeveel breder dan? Dank u wel.

20

De heer Straesser: Dat is helemaal aan u. Als ik u mag adviseren zou ik in ieder geval proberen meer grip te krijgen op wat er gebeurt bij het meldpunt integriteit. Want dat … Ja, mijn ervaringen zijn echt dat u daar, ja, dat u daar echt aan het lijntje wordt gehouden, ook als raadsleden. Het is niet transparant voor u en er wordt echt gerommeld. En specifiek in mijn belang, ik sta hier natuurlijk als belanghebbende. Ik wil gewoon na 8 jaar eindelijk eens serieus opvolgen aan mijn integriteitsklachten. En ik ben het echt helemaal zat. Ik ben blij dat de heer Wienen iets doet, er zit ietsjes schot in. Maar nog steeds wordt er geen recht gedaan aan wat er hier gebeurd is. Ik wil echt een inhoudelijk reactie hebben op mijn klachten. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Trompetter, het woord is aan u. De heer Trompetter: Dank u wel, voorzitter. Ja, dank u wel, de heer Straesser, voor uw duidelijke verhaal. Dus als ik het goed begrijp heeft u nog steeds … Er gebeurt wel iets, maar er is nog steeds geen afdoende reactie op uw vraag en op uw klacht. Ja, wij zullen dat in de gaten houden op het moment dat er weer een overzicht komt van de meldingen. Dank u. De heer Straesser: Ja, dank u. Anders kom ik vanzelf terug. De voorzitter: Dan heeft u nog een vraag van mevrouw Van Zetten. Ga uw gang.

Mevrouw Van Zetten: Ja, mijnheer Straesser, ik heb onlangs iemand aangeraden om een klacht in te dienen, een integriteitsklacht over de havendienst. Wat raadt u … Heeft u nog een goede tip om dat goed te laten verlopen? De heer Straesser: Nee, eigenlijk … Eigenlijk … Ja, ik heb een tip aan u als raad, dat is nog eens te kijken naar het protocol integriteitsmeldingen. Daar is nu uitgesloopt dat je als burger rechtstreeks bij het meldpunt kan melden, en dat is geen vooruitgang als het gaat om echt integriteitsklachten. Ik begrijp de bedoeling van de regeling, ik begrijp dat u één loket wilt voor de burger, en dat dat niet nog een keertje in sommige gevallen nog een soort achtervang moet zijn om nog eens een keertje te klagen als de klacht niet goed behandeld wordt naar uw smaak. Maar echte integriteitsmeldingen kunnen zo natuurlijk buiten schot blijven. En u bent afhankelijk van het feit dat het intern door de ambtenaren zelf bij het integriteitsloket of via hun leidinggevende als integriteitsmelding moet worden opgeschaald. En mijn ervaring leert dat ambtenaren daar buitengewoon huiverig voor zijn. Ze kijken wel beter uit. De collegialiteit staat voorop en hun carrière brengen ze niet in gevaar. Dus het is buitengewoon onzalig dat het eruit is gesloopt. Dus wat dat betreft geen goede tip. Het is bijna hopeloos, maar blijf inspreken zou ik zeggen.

Mevrouw Van Zetten: Oké, dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Was dit het wat betreft de vragen aan deze inspreker? Dan gaan wij door naar de … Dank u wel trouwens voor het inspreken, mijnheer Straesser. Dan gaan wij door naar mevrouw Chris van Berge Henegouwen. Het is woord is aan u, ga uw gang. Mevrouw Van Berge Henegouwen: Oké, voorop wil ik even zeggen dat dit mijn allereerste keer is dat ik dit doe. Kunt … De voorzitter: Mevrouw Van Berge Henegouwen, kunt u mij verstaan?

21

Griffier Taets van Amerongen: Nee, ik heb haar denk ik per ongeluk er uitgehaald, dat is mijn fout denk ik hoor. De voorzitter: Oh. We gaan even op zoek naar een nieuwe verbinding met mevrouw Van Berge Henegouwen. Een kort moment. Griffier Taets van Amerongen: Ik laat u nu weer toe. Dat was even mijn schuld. Mevrouw Van Berge Henegouwen: Nee, geeft niet. Griffier Taets van Amerongen: ‘…’. Mevrouw Van Berge Henegouwen: Oké, doen we het via daar. De voorzitter: Nou, u was net lekker op dreef om te zeggen dat dit uw eerste keer was, dan wordt u gelijk eruit gegooid door de griffie, waarvoor excuses. Goed, u heeft 3 minuten de tijd. Mocht het dreigen langer te gaan duren dan ga ik u hinderlijk interrumperen en dan moet u zo’n beetje gaan afronden. Maar ga uw gang. Mevrouw Van Berge Henegouwen: Oké, dus nu ga ik vertellen wat de klacht is of zoiets waarvoor ik … De voorzitter: Ja, uw inspraakbijdrage. Ga uw gang. Mevrouw Van Berge Henegouwen: Oké, Ripperdapark is 3 jaar geleden al beschadigd doordat ze een ijsbaan hebben getracht te maken. Daardoor is een hele grote modderpoel achtergebleven. Nu met dit koude weer waren er weer mannen bezig met waterspuiten om er weer een ijsbaan ervan te maken. Mijn vriendin die woont daar, die heeft daar uitzicht op.

Die heeft toen een dinsdagochtend meteen daarover de handhaving gebeld en de hele ochtend zitten wachten wanneer ze een keer langs zouden komen. Is niet gebeurd. De mannen bleven maar de hele dag doorspuiten met water. Ik heb, omdat ik me niet kon bedwingen, ’s middags de mannen er zelf nog even op aangesproken om ze er bewust van te maken waar ze mee bezig zijn. Nou, de meneer die antwoord, dit is ijs. Dus uit zijn watersproeier kwam ijs volgens hem. En ik zeg, oké, maar wat gebeurt er dan als het weer gaat dooien, of als het niet meer vriest. Hij zegt, ja, dat water dat zakt naar de bodem. En dat vond ik ook interessant, want zijn nieuwe water wat hij erbij spuit, zakt wel naar de bodem, maar het water wat er al 3 jaar lag, dat zakt niet naar de bodem. Ik maak me zorgen om het park. Ik vind dit niet oké. Ik heb daar ook de bomenridders voor gecontact en die hebben mij hier naartoe verwezen. De handhaving heb ik ’s middags gebeld toen ik er zelf wat van gezegd had. En zij zeiden dat de eerste melding van mijn vriendin onbekend was. Vervolgens zijn de handhavers wel langs geweest, maar toen waren de mannen die water sproeien al aan het vertrekken en kon ik nog net het raam opendoen en zeggen tegen de handhaving, hé meneer, u loopt net langs de persoon die u moet hebben. Nou, toen hebben ze even met hem gesproken, maar het kwaad is al geschied.

En gelukkig heb ik wel vandaag van mijn vriendin te horen gekregen dat er niet verder meer met water bij is gespoten. Maar ja, het is niet zo fijn voor het park. Plus dat de mannen die ik dan pas ook zelf later er op aan kon spreken, geen gehoor geven aan mijn, ja, aanspreken op hun schadelijke gedrag, zeg maar. Dank u wel. De voorzitter: Duidelijk. Dank u wel, mevrouw Van Berge Henegouwen. Zijn er nog vragen vanuit deze commissie aan deze inspreekster? Wie mag ik het woord geven? Er zijn geen vragen? Griffier Taets van Amerongen: Wacht, er komt iets binnen.

22

De voorzitter: Er komt iets binnen. De heer Smit: Jawel, ik was begonnen. De voorzitter: Oh, mijnheer Smit, hoor ik dat goed? De heer Smit: Jazeker. De voorzitter: Mijnheer Smit, ga uw gang. De heer Smit: Dank u wel, mevrouw de voorzitter. Mevrouw, mag ik u vragen, weet u waar deze mannen van zijn? Is dat een particulier initiatief misschien dat u denkt? Zijn ze door de gemeente gestuurd? Heeft u enige achtergrond van de mannen die het park inderdaad onder water hebben gezet? Mevrouw Van Berge Henegouwen: Dat zijn mannen die aan het park wonen en in ons oogpuntzeg maar te lui zijn om even naar het dichtstbijzijnde slootje te lopen met de kinderen. Dus dan moet er voor de deur moet er een ijsbaan gecreëerd worden. De heer Smit: Dank u wel. De voorzitter: Burgerinitiatief, constateer ik. En dan heeft u nu nog een vraag van mevrouw Van der Windt. Ga uw gang. Mevrouw Van der Windt: Ja. Dank u wel, voorzitter. Dank u wel, mevrouw, voor uw heldere inspraak. Het was mij niet helemaal duidelijk. Keert u zich nu met name tegen de handhavers dat die niets hebben gedaan of niet tijdig zijn begonnen? Of is het een oproep aan de gemeente om dit soort particulier initiatief onmogelijk te maken om dit soort banen te maken. Mevrouw Van Berge Henegouwen: Dat is beiden. Ten eerste is het natuurlijk niet de bedoeling dat de burger zomaar van een monumentaal park een ijsbaan maakt.

Dat is niet de bedoeling. Ten tweede, de klacht over de handhaving. Dat ze dus de eerste melding die dus al vroeg op de dag heeft plaatsgevonden, dat daar niks mee gebeurd is of kwijt is geraakt, waardoor de mannen de hele dag hun gang hebben kunnen gaan. Ja, ik moet mezelf corrigeren. De handhaving kwam pas de volgende dag toen ik daar een nachtje was blijven logeren, omdat ik niet weg kon vanwege de sneeuw. En de handhaving is pas woensdag tegen de middag geweest, omdat ik woensdagochtend belde toen ik zag dat de mannen de volgende dag nog steeds stonden te spuiten. Correctie. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Van Berge Henegouwen: Want ’s avonds waren de handhavers niet meer beschikbaar, toen waren ze gesloten om 22:45 uur toen dus ze nog steeds stonden te spuiten. De voorzitter: Mevrouw Wisse, het woord is aan u. Mevrouw Wisse: Ja, dank u wel. Ik wilde vragen of de burgemeester misschien hierop mocht reageren? Want die gaat over handhaving. En ik zag dat er net maatregelen rond ijspret zijn rondgestuurd. Heb ik nog niet gelezen, maar de burgemeester kan er vast iets nuttigs over zeggen.

23

De voorzitter: Nou, mevrouw Wisse, dat is eigenlijk niet de bedoeling. Dit is een inspreker die de raad toespreekt. En het is niet de bedoeling dat wij dan ook het college daar vervolgens vragen om daar een reactie op te geven. U kunt natuurlijk wel straks nog even op één van de andere wijzen nog vragen aan de burgemeester wat hij hiervan vindt, maar niet nu. Zijn er verder nog vragen vanuit deze commissie. De heer Smit: Ja, mevrouw de voorzitter, mag ik er nog één stellen? De voorzitter: Is dit mijnheer Smit? De heer Smit: Ja, mevrouw de voorzitter. De voorzitter: Ga uw gang, mijnheer Smit. De heer Smit: Nou, u heeft me verteld dat de mannen echt urenlang bezig zijn geweest om het grasveld onder water te zetten. Hebben ze dat gedaan met water die in een container werd aangevoerd, of hebben ze dat vanuit slangen vanuit hun huis? Mevrouw Van Berge Henegouwen: Slangen uit hun huis. De heer Smit: Slangen uit hun huis. Juist. Ze hebben dus urenlang vanuit hun huis hebben zij met lange slangen het grasveld onder water gezet. Dank u wel. Ik vind dit overigens een rare en wat bizarre gebeurtenis in dit park. Want je zou zeggen, op zijn minst moet dat toch met een instemming van de meerderheid van de parkbewoners gebeuren. En dat is blijkbaar ook … Hier is blijkbaar ook geen sprake van. Het is puur eigen initiatief volgens u. Mevrouw Van Berge Henegouwen: Ja, zeker.

De voorzitter: Goed. De heer Smit: En geen communicatie met bewoners. Mevrouw Van Berge Henegouwen: Was niet mogelijk. Ik heb het geprobeerd, maar de antwoorden waren zo dom en tegenstrijdig dat … Ik voel mij dan als … Ja, hoe kan ik als persoon, als een gewone burger, een concreet verschil maken als ik mensen netjes aanspreek op hun gedrag wanneer zij echt schadelijk bezig zijn. De heer Smit: Ja, en dan zal ongetwijfeld weer een verschil van inzicht bestaan over wat schadelijk is. Ja nou, in ieder geval dank voor uw duidelijke uitleg. OPHaarlem stopt dit toch wel eventjes in de achterzak dit verhaal. Dank u wel. En we zullen overigens de burgemeester vragen, niet nu, om hierop te reageren. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Smit, voor uw uitgebreide opinie op dit punt. Dan gaan wij nu over naar mijnheer Linder. De heer Smit: Graag gedaan, mevrouw de voorzitter. De voorzitter: Mijnheer Linder, u heeft een vraag. Ga uw gang. Mijnheer Linder, misschien scheelt het als uw microfoon open staat? Oh, oh, u bent niet hoorbaar. Misschien kunt u het in gebarentaal proberen? De heer Linder: Misschien gaat het nu dan … Gaat het nu beter.

24

De voorzitter: Ja, ik hoor u. Ga uw gang. De heer Linder: Oh kijk, excuus daarvoor. Heb ik dat goed begrepen dat ze tot 22:45 uur er nog waren ofzo? Dus ’s avonds ook? Mevrouw Van Berge Henegouwen: Ja, ’s avonds stonden ze ook nog steeds te spuiten met de tuinslang. Ja. Ja, echt. De heer Linder: Ondanks de avondklok. Mevrouw Van Berge Henegouwen: Ja, nu je het zegt. Ja. De heer Linder: Oké, interessant. Ja, ja. Goed, nou ik ben ook daar erg benieuwd, als eventueel de burgemeester iets kan zeggen, dan ben ik daar erg benieuwd naar. De voorzitter: Mijnheer Trompetter, ga uw gang. De heer Trompetter: Ja. Dank u, voorzitter. Ja, ik was een tijdje in de wacht. Ja, ik had dezelfde vraag. Het is toch wel merkwaardig dat men dat doet, zeg maar, dat parkje, zo’n monumentaal park. En nog merkwaardiger dat het ook na 21:00 uur ’s avonds plaatsvindt en de handhaving blijkbaar afwezig is. Dus wij nemen hier ook nota van. Dank u. De voorzitter: Dank u. Zijn er verder nog vragen vanuit deze commissie? Nee? Dan wil ik u hartelijk dank voor het inspreken, mevrouw Van Berge Henegouwen. En succes met uw park en uw ‘…’. Dank u wel. Mevrouw Van Berge Henegouwen: Bedankt. 9.

Benoeming leden commissie bezwaarschriften (JW) De voorzitter: Dan gaan wij nu over naar agendapunt 9, dat betreft de benoeming van leden van de commissie bezwaarschriften. Aan de raad wordt gevraagd als leden van de commissie voor bezwaarschiften te benoemen, mevrouw Houwen, mevrouw Alspeer, mevrouw Schaken, mevrouw Aras, de heer Baars en de heer Elbertsen. En daarbij de geheimhouding te bekrachtigen van de CV’s van de te benoemen leden van de commissie voor bezwaarschriften. Volgens de lijst van woordvoering krijgt als eerste het woord mevrouw Wisse. Ga uw gang. Mevrouw Wisse: Dank u wel. Want ons betreft weer een hamerstuk. Dank u. De voorzitter: Oké, prima. Ik wilde nog even een kleine noot maken. Als mensen niet willen inspreken op een onderwerp, dan is dat prima, dan hoeven ze zich niet aan te melden. Dit is ook prima hoor, maar het kan dus allemaal nog korter. Mijnheer Trompetter, ga uw gang. De heer Trompetter: Ja. Dank u wel, voorzitter. Ja, wat ons betreft ook prima dat die mensen benoemd worden. Maar nog wel een vraag. En volgens mij had het CDA die vraag ook gesteld, over de toch wel hoge beloning die daar tegenover staat voor die mensen, die ook niet in lijn ligt met de beloning voor de commissieleden.

Dus ik wilde graag nog een reactie vanuit het college daarop, en misschien zelfs ook wel van mijn collega’s van de commissie, hoe ze daarnaar kijken naar de bijlage van de vergoedingen. Dank u.

25

De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Trompetter. Mevrouw De Raadt. Mevrouw De Raadt: Ja. Dank u wel, voorzitter. Ja, zoals aangegeven was het me niet helemaal duidelijk of die bijlage 2 nou de opinienota is waar ik al sinds 2019 op wacht, of dat die nog wordt aangeleverd voor volgende maand. Maar dan wilde ik in ieder geval op dit moment even van de gelegenheid gebruik maken om mijn spreektijd te gebruiken om toch nog even duidelijk uit te leggen van waar ik al 2 jaar op wacht. Zoals de heer Trompetter net ook zei, de commissieleden van de beroep en bezwaar, de ARK, de referendumcommissie en onze schaduwraadsleden, juridisch gezien zijn dat allemaal dezelfde commissieleden. En die hebben dus recht op een standaardvergoeding van elke vergadering, afhankelijk van het aantal inwoners van de gemeente. Wel kunnen gemeentes soms een beetje meer of soms een beetje minder betalen, mits je daar goede argumenten voor hebt. Nou, ons college vond dat ook. Sterker nog, een beetje meer was niet genoeg. Dat moest … De beroep en bezwaarcommissie die moest een heleboel meer krijgen. En datzelfde geldt voor de referendumcommissie, de ARK, et cetera. Allemaal krijgen ze een veel hogere vergoeding dan het wettelijk maximum. En nog belangrijker, ook hogere vergoeding dan het maximum dat deze raad heeft gesteld in onze verordeningen.

Eigenlijk is de enige groep die niet te veel te krijgt, dat zijn onze schaduwraadsleden. Terwijl, ironisch genoeg, dat dan nu weer juist de enige groep is die sinds deze periode twee keer zo lang moet vergaderen. Dus mijn vraag aan de burgemeester, en die heb ik al sinds 2019, gaat u nog komen met een stuk waarin staat wat de verschillende commissieleden, dus de ARK, de referendum, de B&B en onze schaduwen, waar ze volgens de wet en onze verordeningen recht op hebben, afgezet tegen het bedrag wat ze daadwerkelijk krijgen? En dan mijn tweede vraag is, en waarom … Als u eigenlijk al 2 jaar weet dat u voor een aantal commissies gewoon in strijd handelt met onze verordeningen. Kunt mij uitleggen waarom u de urgentie niet voelt om daar iets aan te doen? Tot zover, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw De Raadt. Mevrouw Van der Windt, ga uw gang. Mevrouw Van der Windt: Ja, dank u wel. Ja, ook de benoeming is ook wat D66 betreft een hamerstuk. Maar ook wij hebben wel vragen over de vergoeding en hoe die samenhangt en hoe dat eruitziet. Dus wij steunen het verzoek van mevrouw De Raadt van harte. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Gün, GroenLinks. De heer Gün: Ja, voorzitter, dank u wel voor het woord. Als het goed is ben ik nu ook in beeld.

Wij steunen de vraag van het CDA met betrekking tot de vergoeding, en hebben daarbij aanvullend … Want als je kijkt naar tien zaken per zitting, dan zitten we erg laag, zelfs onder het gemiddelde van de gemeentes waar een vergelijk mee is gemaakt. Maar de vraag is of er wel tien zaken per zitting zijn? Want anders loopt het inderdaad wel heel erg uit de pas en past het niet binnen de verordening. Dus vandaar dat we aansluiten bij het CDA. Een tweede is een compliment aan de selectiecommissie. We maken ons vaak druk over diversiteit in de breedste zin van het woord bij allerlei trajecten of benoemingen die de gemeente doet. En ik heb even alle deelnemers en nieuwe leden gegoogeld, en we zien dat er een diversiteit is in achtergronden, in leeftijden, maar ook in de juridische achtergrond. En wil dat niet onbenoemd laten, want dat smaakt naar meer en we zien dat graag terug in alle andere benoemingen. Dus dank daarvoor. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Gün. Dit was de laatste bijdrage vanuit de commissie. Dus het woord is nu aan de burgemeester, ga uw gang. Burgemeester Wienen: Dank u wel, voorzitter. Fijn dat er brede instemming is met de benoeming zelf. Het punt van de beloning. Ja, het is een beetje jammer dat dat stuk dat erbij hoort, dat dat in het college nog even

26

was opgehouden. Dus dat is nu ondertussen ook in het college geweest, dus dat komt eraan. Kan de volgende vergadering over gesproken worden. Volgens mij hebben wij al eerder afgesproken hoe we hiermee om zouden gaan. Weliswaar is het zo dat als je naar de duur van de vergaderingen kijkt en het aantal zaken wat er in een vergadering speelt en de uren die daarvoor staan, dat onze beloning niet uit de pas loopt. Maar wij hebben daar eerder over gesproken, en toen was er een voorkeur om dan liever het aantal zaken wat per vergadering speelt lager te maken en de beloning navenant naar beneden aan te passen. En dat voorstel dat komt eraan per 1 juli van dit jaar. Dat weten ondertussen de leden van de commissie ook. Het betekent in principe dat de beloning voor de uren eigenlijk niet verandert, maar wel de norm die dan gehanteerd wordt. En over de vergelijking met de schaduwraadsleden. Volgens mij heeft de raad zelf ook geworsteld met het feit dat ze het gevoel had van, ja, is dat wel helemaal reëel om daar nou die norm op lost te laten, en heeft daar ook zelf een inventieve oplossing voor gevonden. Nou, daar kan je verder over discussiëren. Maar wat ons betreft is het zeker niet de bedoeling om mensen veel hoger te belonen dan de bedoeling is. En ik denk dat wat dat betreft de heer Gün wel de spijker op de kop slaat.

Zijn vraag, zijn het er altijd tien? Nee, het zijn er niet altijd tien, maar dat staat ook duidelijk in het stuk. Het kunnen er tien zijn. En meestal zijn het er tussen de zeven en de tien, het hangt een beetje af van de onderwerpen. Maar het gaat wel die kant uit van tien. En dat zal in de toekomst dus anders zijn. Dan gaat het naar een halvering. De voorzitter: Dank u wel, burgemeester. Ik zie geen vragen nog. Griffier Taets van Amerongen: Geen interruptie. De voorzitter: Geen interrupties. Griffier Taets van Amerongen: Jawel, van Eva de Raadt. De voorzitter: Oh ja, één interruptie van mevrouw De Raadt. Ga uw gang. Mevrouw De Raadt: Ja. Dank u wel, voorzitter. Ja, maar mijn vraag die spitst zich ook heel duidelijk toe op dus ook de andere commissieleden. Dus dan heb ik het over de referendumcommissie, dan heb ik het over de ARK. Ook die krijgen een veel hogere vergoeding dan onze verordening voorschrijft, en ik zeg dit dus al 2 jaar. Dus vandaar mijn vraag, waarom voelt u niet de urgentie om gewoon te handelen in lijn met de verordeningen die deze raad vaststelt. En wanneer komt u nou met dat stuk waar ook de vergoedingen van de referendumcommissie en al die andere commissies besproken worden? De voorzitter: De burgemeester.

Burgemeester Wienen: Ja, ik geloof dat ik net gezegd heb dat dat stuk volgende maand … Nu trouwens, ik neem aan dat het naar de … Al bij de griffier ligt. En ik … Overigens, ik voel dat wel degelijk. Tegelijkertijd geldt voor het college ook, en dat is diezelfde worsteling waar ik net aan refereerde bij de gemeenteraad, je wilt ook op een reële manier in vergelijking met anderen gemeenten je beloning doen. En dat betekent dat je ook kijkt van, ja, hoe zit dat bij andere gemeenten van vergelijkbare omvang? Wijk je daar ver vanaf? Dus er spelen nog wel meer dingen dan alleen maar van wat is precies de norm, zitten we daarboven of niet? Maar u hebt volkomen gelijk, dan moet je of besluiten dat je de norm aanpast of een hele stevige motivatie hebben waarom in bepaalde gevallen die norm niet gehanteerd wordt. Maar laten we daar aan de hand van het stuk over doorpraten.

27

De voorzitter: Wij hebben even intussen … Dank u wel, burgemeester. Wij hebben intussen even gekeken, de griffie en ik, naar dit stuk. Het is nog niet bij de griffie. Maar als de burgemeester zegt dat het in het college is geweest, zal dat ongetwijfeld niet langer op zich laten wachten en kunnen wij dat agenderen voor maart. IJs en weder dienende is in deze wel een terechte opmerking. Mijnheer Trompetter, ga uw gang. De heer Trompetter: Dank u wel, voorzitter. Ja, de burgemeester noemde dat er een oplossing was gevonden voor de schaduwraadsleden. Ik sluit me overigens nog eens geheel aan bij het CDA. En ik ben heel benieuwd wat die oplossing dan zou zijn. Want dat is mij niet bekend dat die al uitgevoerd is. Burgemeester Wienen: Ik weet ook niet … Ik ga er niet over, voorzitter. Het enige is wat ik gehoord heb vorig jaar, dat er een discussie was om de vergaderingen in tweeën te delen en dan te zeggen, dan krijg je een beloning voor twee vergaderingen in plaats van één. Maar misschien is het wel niet doorgevoerd dan, zou kunnen. Dit is een bevoegdheid van de raad zelf. De voorzitter: Dank u wel, burgemeester. Nee, die regeling is inderdaad nog niet doorgevoerd, dat klopt. Even kijken, hebben we nog meer … Was dit het qua … Oh nee, er is nog een vraag van de heer Gün. Mijnheer Gün, ga uw gang. De heer Gün: Ja, ik had een interruptie.

Maar mevrouw De Raadt van het CDA heeft het goed verwoord. En ik hoor de burgemeester toezeggen dat er een stuk komt wat mogelijk maakt dat we hier wat meer uitgebreid over in gesprek gaan. En dat stuk wacht ik even af. En nou ja, de lijn die wij hebben is bekend en wordt ook goed uitgedragen door het CDA. Dus dank daarvoor aan het CDA. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Gün. Dan stel ik voor om dit agendapunt af te sluiten. Ik heb gehoord dat dit stuk door kan, dit stuk zelf, als hamerstuk. Als daar bezwaar tegen is. Dan hoor ik dat graag via de chat. Maar ik neem aan dat dat in orde is. Dan gaat dit door naar de raad als hamerstuk, en dan komt de nota waarover zojuist is gesproken door de burgemeester, die gaat over de vergoedingen voor adviescommissies binnen de gemeente Haarlem, die komt dan hoogstwaarschijnlijk in maart op de agenda. Daar gaan we nog naar kijken. Dan gaan wij door naar het volgende agendapunt, agendapunt 10. Griffier Taets van Amerongen: Oh, nee. Dit is een hamerstuk stemverklaring in verband met die beloning. ‘…’ Trompetter. De voorzitter: Ik zie nu dat mijnheer Trompetter wil dat het een hamerstuk met stemverklaring wordt. Nu wil ik u vragen, mijnheer Trompetter, want dit gaat echt gewoon over de benoeming van deze leden van de commissie bezwaarschriften.

Dus niet aan de onderliggende materie waar betreft de benoeming, daar gaan we het over hebben in maart. Kunt u akkoord gaan met een hamerstuk? Het maakt verder niet zoveel uit, maar misschien is het toch handiger om dit gewoon bij een hamerstuk te houden en dan later de discussie te voeren over de vergoeding. Kunt u daar nog iets over zeggen, mijnheer Trompetter? Griffier Taets van Amerongen: Mevrouw De Raadt wil ook nog iets zeggen. De voorzitter: Oh, mevrouw De Raadt wil ook nog wat zeggen. Mevrouw De Raadt. De heer Trompetter: Ja hoor, daar wil ik best nog even iets over zeggen. Ik ben akkoord met de benoeming, maar niet met de bijlage dus van de beloning. Dus vandaar de hamerstuk stemverklaring. Dus als het over de

28

benoeming gaat, prima. En als de beloning wordt losgeknipt daarvan, dan is het prima, dan gaan we het daar later over hebben. Maar als het nu in één stuk meegaat, dan stellen we het weer vast. De voorzitter: Maar mijnheer Trompetter, dat stuk wat erbij gevoegd is, is ter informatie en is niet om vastgesteld te worden. De heer Trompetter: Oké. De voorzitter: Dus het gaat hier echt uitsluitend over de benoeming van de ledencommissie bezwaarschriften. De heer Trompetter: Prima. De voorzitter: Mevrouw De Raadt? Misschien helpt het als uw microfoon open staat? Ik hoor u niet. Mevrouw De Raadt: Ik zei, ik had verder geen opmerkingen, voorzitter. De voorzitter: Oh. Mevrouw De Raadt: Ik heb niet om het woord gevraagd. De voorzitter: Oh, uw handje was per ongeluk … Uw digitale handje was per ongeluk omhoog geschoten uit zichzelf, dus wij waren in complete verwarring. Mevrouw De Raadt: Oh, excuus. De voorzitter: Nou goed, dan kan ik dus vaststellen dat wij hier een hamerstuk … Dit kan als hamerstuk door naar de raad. En voor de rest wordt het nog besproken in de volgende commissievergadering. Dank u wel hiervoor. 10. Motie D66 CDA Demonstreren zonder spijt, gaat in Haarlem met beleid (JW) 10.1 Brief aan Commissie Bestuur betreft Beleidsregels demonstraties Haarlem De voorzitter: Dan gaan wij door naar agendapunt 10.

De motie D66 en het CDA, demonstreren zonder spijt, gaat in Haarlem met beleid. Wij hebben hiervoor twee insprekers hebben zich aangemeld. Zij zijn aanwezig. Mevrouw Marree, bent u daar? Griffier Taets van Amerongen: Nee, die is er nog niet hoor. De voorzitter: Heb je die ook gebeld, of niet? Griffier Taets van Amerongen: Nee. De voorzitter: Oh, we liggen ook wel iets voor op schema volgens mij. Eens even kijken. Griffier Taets van Amerongen: Even kijken. Mevrouw Nelemaat is er wel. De voorzitter: Ja, maar dan kunnen we misschien beter … Moment, dan kunnen we misschien beter eerst door met het volgende …

29

Griffier Taets van Amerongen: Ik heb net mevrouw Nelemaat toegelaten. De voorzitter: Ja, maar dan … Moment. Goed, wij gaan toch door met de behandeling van dit onderwerp. Mevrouw Marree wordt op dit moment gebeld om te vragen of zij alvast deel wilt nemen. En de andere spreekster is mevrouw Nelemaat. Zij wil ook graag inspreken, dus ik geef haar heel graag het woord. Ik ken haar, zij weet hoe het werkt, dus ik hoef haar niet uit te leggen hoeveel minuten zij heeft en hoe ik ga interrumperen op het moment dat ze te laat is. Mevrouw Nelemaat, ga uw gang. Mevrouw Nelemaat, bent u daar? Griffier Taets van Amerongen: Ja, u heeft zich aangemeld als inspreker. En wij lopen iets in op de agenda, dus we beginnen al bij het agendapunt. Kunt u al deelnemen? De voorzitter: Mevrouw Nelemaat. Griffier Taets van Amerongen: Heel fijn. Ik moest even niesen, excuus. De voorzitter: Is u daar? Griffier Taets van Amerongen: Dan zien we u zo in de vergadering. Klopt. De voorzitter: Goed, wij hebben de andere inspreekster inmiddels te pakken. Die gaat nu inloggen en dan … Tenzij, ik heb net mevrouw Nelemaat gevraagd of zij daar is. Zij zegt, ja, maar ik zie haar niet in het scherm. Griffier Taets van Amerongen: Oké, goed zo. Nou dan zien we u straks in deze … Nee, dat is … Ik ga u zo toelaten in de … ja, u bent nu … De voorzitter: Mevrouw Nelemaat, is u daar? Griffier Taets van Amerongen: Oké, goed.

Tot zo. De voorzitter: Oh, je moet haar even toelaten bij de vergadering. Griffier Taets van Amerongen: Ja, ze zit erin. De voorzitter: Mevrouw Nelemaat, u zit in de vergadering als het goed is. Griffier Taets van Amerongen: Die andere mevrouw die komt eraan. De voorzitter: De tweede inspreekster, of eigenlijk de eerste inspreekster, die komt ook zo binnen. Dus dan gaan we misschien, als zij eerder is dan mevrouw Nelemaat, gaan wij beginnen met mevrouw Marree, zoals oorspronkelijk de bedoeling was. Griffier Taets van Amerongen: ‘…’. Moet ik mevrouw Nelemaat bellen, of niet? De voorzitter: Nou ja, nee. Ze zegt dit, ik heb nog geen verbinding. Griffier Taets van Amerongen: Ja, ze zit erin.

30

De voorzitter: Mevrouw Nelemaat, als het goed is zit u in de vergadering. Wij kunnen er niks anders van maken. Maar u wordt nu gebeld. Griffier Taets van Amerongen: Hi Ruth, je spreekt met Daphne Taets. Hi, hi. Je zit wel gewoon in de vergadering zie ik, als deelnemer. Ja, ik zie jou gewoon. Gek hè? Nee, ik hoor je niet. Dus je moet wel … Maar we gaan nu eerst met de eerste inspreker dan aan de gang. Dus hopelijk kun je je camera en je microfoon dan aandoen als je het woord hebt. De voorzitter: Mevrouw Marree, bent u daar? Mevrouw Marree: Ja, ik ben er. De voorzitter: Ha, wat fijn zeg. We beginnen met u. U mag van start, u heeft 3 minuten de tijd om in te spreken. Mocht het zo zijn dat u over uw tijd heen dreigt te gaan, dan ga ik u hinderlijk interrumperen en dan heeft u nog een halve minuut om uw verhaal af te maken. Maar vooralsnog, ga vooral uw gang. Mevrouw Marree: Oké, bedankt. Geachte raadsleden, mijn naam is Sterre Marree, sinds mij vorig jaar woonachtig in Haarlem. Eind januari heb ik drie dagen lang, van 8:00 uur ’s ochtends tot de vroege middag, bij de ingang van de Bloemhovekliniek gestaan. Dit deed ik uiteraard niet voor mijn plezier. Eerder had ik te horen gekregen dat er maandelijks een groep Pro-Life demonstranten van de Duitse fundamentalisch katholieke organisatie Donum Domini bij de kliniek staat. Deze mensen beweren zelf altijd vreedzaam te waken.

De medewerkers en bezoekers van de kliniek gaven echter aan ontzettend veel last van deze mensen te hebben. In een gesprek met de directie werd duidelijk dat de mensen van Donum Domini helemaal niet vreedzaam te werk gaan, maar mensen aanklampen, proberen weg te lokken van de kliniek of de weg versperren. Het is meer dan eens voorgevallen dat cliënten hierna huilend binnenkwamen. Ik heb tijdens hun manifestatie die eind januari plaatsvond, met een groep gelijkgestemden, een tegendemonstratie georganiseerd. Dat deze mensen niet zo heilig zijn als ze zich voordoen, is mij persoonlijk ook duidelijk geworden. De afgelopen weken is er tot twee keer toe een smadelijk artikel over mij en mijn partner op de website van hun Nederlandse zusterorganisatie Stirezo verschenen. Hierin werd over mij geschreven dat ik spijt zou hebben van mijn abortus drie jaar geleden. Ik vind dit ontzettend gemeen, laag en oneerlijk. Aan mijn verzoek de berichten van hun site te verwijderen, hebben ze geen gehoor gegeven. Voor de aanwezigheid van deze fundamentalisten bij de kliniek is natuurlijk al een soort oplossing aangedragen. De vier mogelijke demonstratievakken zullen jullie inmiddels wel bekend zijn. Onlangs heeft de burgemeester aangegeven dit aan te willen passen naar een enkel demonstratievak op 25 meter afstand van de kliniek.

Tijdens onze tegenprotesten stonden zijn ook al in het vak dat ze uiteindelijk toegewezen zullen krijgen. Hun manifestatie bleef deze keer bij zingen en bidden. Wij vermoeden dat dit brave gedrag te maken heeft met onze aanwezigheid en de extra handhaving en media-aandacht die dat aantrok. Als het moet, ga ik er volgende maand weer staan. Maar een duurzame oplossing is dat natuurlijk niet. Mensen die bij de kliniek zijn geweest, weten dat in deze verkeerssituatie 25 meter nog steeds heel dicht in de buurt is. Mensen die van deze ingang gebruik maken, moeten alsnog langs deze Pro-Lifers. Zelfs als ze geen bezoekers kunnen aanklampen, is het feit dat ze daar zichtbaar staan al ontzettend pijnlijk. Ik weet uit ervaring dat je op het moment dat je een abortus gaat laten doen enorm kwetsbaar bent. Het feit dat daar dan een groep mensen staat die vindt dat jij niet mag beslissen wat je met je eigen lichaam doet, is buitengewoon pijnlijk. En tegen de mensen die nu denken, neem dan gewoon de andere ingang, wil ik zeggen, wil je hiervoor echt de verantwoordelijkheid bij de slachtoffers neerleggen? Ik denk dat het instellen van dit protest… De voorzitter: Mevrouw Marree, u heeft nog een halve minuut maximaal.

31

Mevrouw Marree: Oké, perfect. Ik denk dat het instellen van dit protestvak geen oplossing is, maar symptoombestrijding. De kern van het probleem is namelijk, deze mensen horen überhaupt niet in de buurt van de abortuskliniek thuis. Het waarborgen van de mentale gezondheid van de bezoekers is in mijn ogen veel belangrijker dan het recht van deze fundamentalisten om uitgerekend hier te gaan staan. Dus verplaatst alsjeblieft dat vak naar een plek waar cliënten er op geen manier last van hebben, op minimaal 100 meter afstand. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Marree. Ik stel voor dat we eerst even de volgende inspreekster aan het woord laten, en daarna is er de mogelijkheid aan allebei de insprekers om vragen te beantwoorden. Dan geef ik nu graag het woord aan mevrouw Nelemaat. Ga uw gang. Mevrouw Nelemaat: Oké. Goedenavond voorzitter, goedenavond leden van de commissie bestuur en burgemeester Wienen. 45 jaar geleden stond ik bij de Bloemenhovekliniek om te voorkomen dat de kliniek werd gesloten door Van Agt, toenmalig minister van justitie. Nu ben ik weer aan het strijden voor de vrijheid van vrouwen om te kiezen voor een abortus. Ik zeg het u eerlijk, het maakt me boos en teleurgesteld. Voor vrouwen is kiezen voor abortus een moeilijke beslissing. Dan is het des te schrijnender in die keuze te worden belemmerd door mensen die vrijheid niet gunnen.

Dat vind ik op zijn zachtst gezegd bizar. Vrouwen die de keuze hebben gemaakt voor een abortus, belemmeren in de uitvoering, gaat in tegen elk recht op zelfbeschikking en is een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer. Dan uw opstelling, burgemeester Wienen. Eerst worden er zogenaamd vier vakken ingesteld. Wat u had u eigenlijk voor ogen met deze oplossing? Voor elk soort demonstranten een vak? Nu stelt u voor om twee vakken op afstand van 25 meter toe te staan. U staat, zegt u, voor het recht op demonstratie. Dat is mooi, burgemeester Wienen, dat doe ik namelijk ook. Echter, het gaat hier niet om een demonstratie. Als er mensen tegen abortus zijn, dan moeten ze op het binnenhof gaan demonstreren. Maar deze mensen staan er om vrouwen die de Bloemenhove bezoeken, aan te spreken en lastig te vallen. Het is pure intimidatie, en die is niet verdwenen door dit op 25 meter afstand te zetten. Zodra er geen toezicht is, komen ze uit het vak en klampen vrouwen aan. Er is nu zelfs een plan om een touringcar op afstand neer te zetten waar de vrouwen naartoe worden gehaald. Uw eigen handhavers en undercovermensen hebben dit soort praktijken waargenomen. En ook is dit aan ons verteld door langslopende vrouwen, langs komende vrouwen, die hun verhaal kwijt wilden. Juist daarom is de directie van Bloemenhove blij met onze aanwezigheid, omdat we deze praktijken nu voorkomen.

Want hoe gaat het werken, leden van de commissie en burgemeester Wienen, in een vak op 25 meter? De voorzitter: Mevrouw Nelemaat, sorry, wilt u langzaam gaan afronden? Dank u wel. Mevrouw Nelemaat: Komt er een doorlopende bewaking van het Pro-life vak om te voorkomen dat zij vrouwen aanspreken en intimideren? En dan moet … Ik sla een stuk over. En dan moet u als bestuur van een stad voorkomen … Dat moet u als bestuur van een stad voorkomen door een bufferzone van de achteringang van de kliniek. Ik denk aan een afstand van minstens 100 meter, zoals Den Haag en Arnhem. Deze Pro-Life mensen zijn namelijk volstrekt onbetrouwbaar. Nou ja, daar hebben we nog een verhaal over. Ik stond in ’76 ’s nachts met veel medestanders voor de kliniek om sluiting te voorkomen. En ik hoop en ben vol vertrouwen dat u, leden van de commissie en burgemeester Wienen, wilt nadenken, en de moed en empathie heeft voor de cliënten van de Bloemenhove op te komen, en wilt komen tot een beschermende en veilige oplossing, zoals een ruime bufferzone van minimaal 100 meter, zoals ook in Arnhem en Den Haag wordt toegepast. Dank u wel en goedenavond.

32

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Nelemaat. Niet weggaan, nog even blijven hangen. Ik neem aan dat er wel vragen zijn vanuit deze commissie. Er is in ieder geval alvast een vraag aangekondigd door mijnheer Van Reenen. Ga uw gang. Mijnheer Van Reenen: Dank u wel, voorzitter. Dank u wel beide inspreeksters voor de moeite die u neemt om hier te komen. Ook voor de moeite die u neemt om te tegen demonstreren. Vooropgesteld dat Jouw Haarlem het vierkant met u eens is op alle gronden, heb ik niet te min namens ons een vraag, en die is, gegeven de onhebbelijkheid van deze demonstranten, denkt u dat een vak op 100 meter afstand enig soelaas gaat bieden? Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van Reenen. Mevrouw Nelemaat, neem ik aan. Ga uw gang. Mevrouw Nelemaat: Ja, daar wil ik wel antwoord op geven. Ja, ik denk zeker dat … Ben ik nou te verstaan? De voorzitter: Heel goed. Mevrouw Nelemaat: Oké. Ja, ik denk zeker dat een afstand van 100 meter gaat helpen, omdat wat het allerbelangrijkste is, dat de degenen die nu voor de abortuskliniek staan om te roepen dat ze tegen abortus zijn, of dat roepen ze niet, maar dat laten ze merken, en vrouwen aanspreken, die zijn zichtbaar voor die vrouwen. En wat wij heel graag willen, dat ze niet meer zichtbaar zijn.

Omdat het zichtbaar zijn van deze club en het feit dat ze vrouwen dus ongewenst aanspreken en ook blijven aanspreken, betekent dat als ze op 100 meter staan dat dat inderdaad afdoende zal zijn. En de praktijken in Arnhem en Den Haag is ook al zo. Daar is al meer dan 100 meter zelfs. De heer Van Reenen: Ja. De voorzitter: Mijnheer Van Reenen, u heeft nog een vervolgvraag? De heer Van Reenen: Jawel, voorzitter, een korte. Wij zijn ons bewust van de situatie in andere steden en de afstanden die daar worden aangehouden. Maar mijn vraag is eigenlijk, denkt u dat die demonstranten zich aan die 100 meter gaan houden hier in Haarlem? De voorzitter: Mevrouw Nelemaat. Mevrouw Nelemaat: Ik kan niet in het hoofd van biddende mensen kijken. Maar ik denk dat daar gehandhaafd zal moeten worden. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Nelemaat. Mevrouw Eckhard. Mevrouw Eckhard: Dank u, voorzitter. Mevrouw Marree, ik heb ook de site gelezen van de Stirezo, en ik ben daar heel erg van geschrokken. Voelt u zich erg bedreigd? Mevrouw Marree: Nou, ik moet zeggen dat ik me in principe niet bedreigd voelde door hun aanwezigheid. Maar ook omdat ik me ontzettend gesterkt voelde door de mensen die ik om me heen had, als in mijn mededemonstranten, maar ook de handhaving die dat wat mij betreft heel goed heeft gedaan.

Het is overigens wel zo dat … Kijk, ik heb dus zelf jaren geleden ook een abortus gehad, en het doet gewoon wel wat met me dat er daar allemaal mensen staan die zich daar ontzettend veroordelend over uitspreken. Dus wat

33

dat betreft, ik heb me niet onveilig gevoeld, maar ik heb me wel op een bepaalde manier, ja, aangevallen gevoeld. Mevrouw Eckhard: Ja, dat kan ik me heel goed voorstellen. Ik heb nog een vraag aan u, denkt u dat die 100 meter afstand genoeg is? De voorzitter: Mevrouw Eckhard? Mevrouw Eckhard? U heeft nog een vervolgvraag aan mevrouw Marree? Oké. Mevrouw Eckhard: Ja, aan mevrouw Marree nog één, en dan nog eentje aan mevrouw Nelemaat. De voorzitter: Oké, stelt u vraag aan mevrouw Marree, en daarna mag u rechtstreeks door naar mevrouw Nelemaat. Mevrouw Eckhard: Mevrouw Marree, denkt u dat die 100 meter afstand genoeg is? Mevrouw Marree: Nou ja, kijk, bij voorkeur zou ik een nog grotere afstand hebben. Maar ik denk dat met … Als je ze op 100 meter afstand zet en ze dan ook in een voorafgaand uitgetekend vak neer zou zetten, dan is het niet meer zo dat mensen onvermijdelijk langs die anti-abortusdemonstranten heen komen als ze de kliniek ingaan. Want u bent zelf geloof ik ook ter plaatse geweest toch? Op één van de … Ja, ik weet het nog. Mevrouw Eckhard: Ja, ik was erbij. Mevrouw Marree: Ja, dus u heeft zelf ook gezien dat het gewoon een ontzettend klein weggetje betreft. En als ze neer worden gezet verderop op diezelfde weg, dan is het al niet eens meer een stuk waar mensen überhaupt nog langskomen als ze naar die kliniek gaan.

Dus dan kunnen ze zich ook volgens mij niet meer tot het individu richten. Mevrouw Eckhard: Ja, dat klopt. Ze kunnen natuurlijk nog wel roepen. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Eckhard. U had ook nog een vraag aan mevrouw Nelemaat. Ga uw gang. Mevrouw Eckhard: Ja, dank u wel. Mevrouw Nelemaat, bedankt voor uw inzet, 25 jaar geleden en nu weer. Het is triest dat wij vrouwen dit opnieuw moeten doen. Maar heeft u een oplossing voor de burgemeester? Is die 100 meter echt goed genoeg, of kunnen we beter zorgen dat ze op het Vlooienveld bijvoorbeeld komen te staan? Mevrouw Nelemaat: Nou, eerlijk gezegd dat zou ik dat het allerliefste willen. Kijk, wat ik gewoon wil is dat ze niet meer zichtbaar zijn voor de vrouwen die de kliniek bezoeken. En dat het eigenlijk daardoor ook onmogelijk is om die vrouwen aan te schieten en te klampen, en soms in sommige gevallen zelfs mee te nemen naar een bus om ze daar te bewerken. En te bewerken in die zin dat men ze wil tegenhouden dat ze een abortus laten plegen. En in de praktijk gebeurt dat ook echt. We hebben tijdens de dagen dat wij daar stonden, zijn daar echt vrouwen langsgekomen en die in eerste instantie zwaaiden en hun duim opstaken en vervolgens ‘…’ terug kwam rijden en haar verhaal vertelde, dat zij zei, ik vind het zo goed dat jullie hier staan.

Want ik heb hier ook ooit een abortus laten plegen, en ik moest toen ook langs al die mensen heen, en dat is verschrikkelijk. Mevrouw Eckhard: Dank u wel.

34

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Nelemaat. Zijn er verder nog vragen vanuit deze commissie? Mijnheer Trompetter, ga uw gang. Mijnheer Trompetter: Dank u wel, voorzitter. Ja, helemaal eens met de inspreeksters. Inderdaad het vraagstuk of 100 meter dan wel voldoende is. En ik heb al mevrouw Eckhard horen zeggen, het Vlooienveld. En Actiepartij stelt voor, heeft de Actiepartij al eerder gedaan, om bij wangedrag de demonstratie te verplaatsen naar een andere locatie in Haarlem, als zijnde een soortement van sanctie. Dus wij gaan daarmee aan de slag. Dank u wel voor de heldere bijdrage. Volledig eens. De voorzitter: Zat daar nog een vraag verstopt, mijnheer Trompetter, of heb ik die gemist? Mijnheer Trompetter: Nou ja, de vraag die het zou kunnen zijn, maar ik denk dat ik het antwoord wel weet, of u daar zich ook in kunt vinden, dat zeg maar … Kijk, de burgemeester kan gewoon dat bij wanordelijkheden, bij wangedrag, besluiten om de demonstratie naar andere plekken in Haarlem, een heel eind weg van de kliniek, te verplaatsen. Dus mijn vraag is of zij daar ook zeg maar de heil in zien in zo’n oplossing. De voorzitter: Wat vindt u daarvan? Mevrouw Nelemaat. Mevrouw Nelemaat: Ja, ik vind het een mooi … En ik ben eigenlijk ook benieuwd te horen wat de overige commissieleden, ook de leden die deel uitmaken van de coalitie, daarvan vinden.

De voorzitter: Goed, volgens mij zijn … Griffier Taets van Amerongen: Mevrouw Wisse heeft nog een vraag. De voorzitter: Oh, mevrouw Wisse, u had nog een vraag? Ga uw gang. Mevrouw Wisse: Ja, dank u wel, aan beide dames. We hebben natuurlijk als raad, op één fractie na, unaniem op 17 december gevraagd om 25 meter. En de burgemeester gaat nu aan het eind van deze maand voor het eerst dat vak op 25 meter zetten. Ik heb eerder op de avond in het vragenuur gevraagd of het dan een goed plan is om over een paar maanden te evalueren. Dus dat we dan aan de dames vragen, of aan de kliniek, zijn er nog steeds klachten of zijn die opgedroogd? Werkt dit? Zou dat voor jullie kunnen volstaan? Dus ten eerste dat we het aan de dames zelf vragen. En ten tweede, de motie was 25 meter, en dat we dat nu gewoon even een paar maanden uitproberen? Wat vinden jullie daarvan? De voorzitter: Ik geef eerst mevrouw Nelemaat het woord en daarna mevrouw Marree. Ga uw gang. Mevrouw Marree: Nou ja, ik vind die 25 meter … Ik heb daar gestaan een dag of twee. En ik vind die 25 meter gewoon echt geen goed idee. Mijnheer Dreijer van het CDA kwam ook nog bij ons kijken, en zei uit zichzelf tegen mij van nou, die 25 meter, dat is echt geen oplossing. Dus uit onverwachte hoek wordt dat ook bevestigd.

Want daarmee blijven ze gewoon zichtbaar en blijven ze dus ook makkelijk vrouwen zomaar kunnen aanspreken en, nou ja, op een onaangename manier. Dus ik vind die 25 geen goed idee. Komt u eens kijken daar, zou ik zeggen. De voorzitter: Mevrouw Marree. Mevrouw Marree: Ja, ik sluit me volledig aan bij wat mevrouw Nelemaat zegt. En ja, ik wil daarbij heel graag terugkomen op wat ik eerder al zei. Toen wij die tegendemonstratie planden, toen stonden die mensen ook al

35

op ongeveer 25 meter bij de ingang vandaan. Ik heb het uitgetekend gezien op het kaartje. Het is ook min of meer waar ze uiteindelijk terecht komen. En ze staan gewoon gigantisch in het zicht van de bezoekers van de kliniek. Dus dat ten eerste. En ten tweede vind ik het feit dat we überhaupt dingen bedenken, of manieren bedenken waarop ze er alsnog kunnen staan, vind ik eigenlijk meer symptoombe… Ah, moeilijk woord. Symptoombestrijding. Omdat ik dus eigenlijk vind dat deze mensen niks te zoeken hebben bij de abortuskliniek. De voorzitter: Duidelijk, dank u wel. Mijnheer Smit, ga uw gang. De heer Smit: Dank u wel, mevrouw de voorzitter. Aan beide insprekers, vindt u het goed dat ik u nu alleen bedank voor uw duidelijke, heel duidelijke, toelichting op de problematiek. En dat ik vragen meeneem naar de extra raadsvergadering van volgende week woensdag? Mevrouw Marree: Ja. De heer Smit: Dank u. De voorzitter: Mijnheer Van Reenen, heeft u nog iets toe te voegen? De heer Van Reenen: Jazeker. Dat heb ik, voorzitter, ik heb nog één ding toe te voegen. Naar beide inspreeksters, ook ik ben ter plaatse geweest. En heb mij op het moment dat er overigens niet gedemonstreerd werd, vergewist van de situatie. Ik denk zelf dat als we ze 100 meter verder zetten, namelijk ongeveer op de hoek van de weg naar de Randweg, dat ze dan niettemin nog steeds zichtbaar zijn.

Dus bent u met mij eens dat dat sowieso toch echt een veel beter idee zou zijn? De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van Reenen. Ik neem aan dat dit een retorische vraag is? Tenminste, tenzij één van de insprekers hier nog op wil reageren? Volgens is dat al een paar keer gebeurd met telkens dezelfde vraag. Mevrouw Nelemaat, u wilde nog wat zeggen of niet? Nee? Mevrouw Nelemaat: Nee. Ik ben … Prima. De voorzitter: Volgens mij is het standpunt duidelijk. Van Marree ook, tenzij u nog wat wil zeggen. Dan stel ik voor dat wij nu overgaan tot de behandeling van dit agendapunt. Ik wil u hartelijk bedanken voor het inspreken. Veel succes met de strijd, zou ik zo zeggen. En wij gaan verder met de behandeling van dit agendapunt. Dank u wel. Mevrouw Marree: Dank u wel. De voorzitter: De motie is ingediend in de raadsvergadering van 7 januari 2021, maar is toen niet behandeld, omdat de raad heeft besloten de motie eerst in de commissie bestuur te bespreken. Met deze motie wordt beoogd duidelijk beleid te formuleren en te publiceren, zodat de eisen waaraan betogingen moeten voldoen, helder zijn. Volgens de lijst van woordvoering krijgt als eerst het woord mevrouw Van der Windt van D66. Ga uw gang. Mevrouw Van der Windt: Ja, dank u wel. Ja, allereerst even van de orde. Want we hebben natuurlijk een motie ingediend in de vergadering van december, de raadsvergadering van december.

Daar hebben we een vorige commissie bestuur heel uitgebreid over gesproken. Over het besluit van de burgemeester, hoe om te gaan met de demonstranten bij de abortuskliniek. De burgemeester heeft ons inmiddels een brief gestuurd

36

met een gewijzigd besluit. En in mijn beleving is dat niet waar we het vanavond over gaan hebben, want dat staat gereserveerd voor het interpellatiedebat van volgende week. Dus dat betekent dat ik mij nu alleen beperk tot de beleidsmotie die wij samen met het CDA hebben ingediend. En daarover wil ik graag het volgende zeggen. Nou ja, het lijkt er sowieso op alsof het de laatste week … De voorzitter: Mevrouw Van der Windt, u heeft een terecht punt. Dus dan beperken we ons daartoe. Dus ga uw gang. Mevrouw Van der Windt: Dank u wel. Nou ja, het lijkt er een beetje op alsof de gemeenteraad in Haarlem alleen als taak heeft om toe te zien hoe de burgemeester omgaat met meldingen van demonstraties. Dat is niet zo, we doen ook heel veel andere dingen. Maar we hebben gezien dat de burgemeesters van sommige andere gemeentes op de website van de gemeente duidelijk maken wanneer demonstraties, zowel in als buiten coronatijd, probleemloos kunnen doorgaan. En op de website van de gemeente Haarlem, dus het publieke deel, ontbreekt die informatie. En mijn eerste vraag is dan ook aan u, bent u het met D66 eens dat het goed is om die informatie gewoon duidelijk op de website te plaatsen? Nou, we zagen in uw brief dat uw beleid grotendeels aansluit bij de tekst van de motie van D66 en het CDA.

En op zich begrijp ik ook uw antwoord dat u zegt, het is heel moeilijk om het aantal demonstranten op voorhand te beperken. Wat wij nog wel als tweede vraag hebben is, waarom heeft het coronabeleid, met betrekking tot die afstand tussen demonstranten, waarom heeft dat alleen betrekking op de afstand tussen demonstranten onderling, maar niet ook op die van demonstranten en wellicht toevallig passerend publiek? En een derde vraag, en daar zou ik heel graag met u over in discussie willen en ook met mijn collega commissieleden, waarom maakt u niet op voorhand beleid met betrekking tot demonstraties bij gevoelige locaties waar ook minderjarigen gebruik van maken, zoals scholen, gebedslocaties en ziekenhuizen. Om te voorkomen dat door een dergelijke demonstratie geestelijke of fysieke schade wordt toegebracht aan minderjarigen. U heeft net gehoord dat het voor vrouwen die naar een abortuskliniek gaan, toch heel bedreigend overkomt als daar mensen staan te schreeuwen dat ze moordenaars zijn. En u heeft een taak om naar de gezondheid te kijken, en dat is in brede zin. In sommige gevallen moet u ook naar de gezondheid van demonstranten kijken. Maar in de meeste gevallen moet u ook naar de, met name ook naar de gezondheid, en dan niet alleen de fysieke gezondheid maar ook de geestelijke gezondheid, kijken van mensen daaromheen.