02-11 inspreekbijdrage T Otte mbt vijandige architectuur

Beste leden van de commissie beheer, Ik kom hier vandaag om te spreken over iets dat mij over iets heel normaals in het straatbeeld, waar ik mij steeds meer aan stoor. Nu we sinds maart vorig jaar steeds meer binnen blijf en achter onze laptops zitten, komt men soms nog wel eens een artikel tegen wat aanzet tot denken. Zo ook het artikel dat ik las over ‘vijandige architectuur’. Dat is een vorm van architectuur waarbij plekken om uit te rusten uit de stad worden weggehaald. Denk aan de nutteloze armleuningen in het midden van bankjes waardoor je er net niet op kan liggen. Een ander bekend voorbeeld zijn de smalle, schuine bankjes in bushokjes waar je sowieso al niet fijn op kan zitten, laat staan uitrusten na een lange dag zonder dak boven je hoofd, want dat is het doel van deze architectuur: Daklozen uit het straatbeeld houden. Waarom zouden we het daklozen expres moeilijker maken om een fijne slaapplek te vinden? De daklozenopvangen zijn te vaak vol, waarna deze mensen op de koude grond moeten slapen in de gure wintermaanden. Laten we een maatschappij beoordelen op basis van hoe de zwaksten worden behandeld en erkennen dat deze manier van daklozen benadelen hartstikke vreemd en harteloos is. Ik dacht tijdens het lezen ‘Dat zouden we in Haarlem nooit doen’, tot ik na een treinreis op het station aankwam en overal kromme bankjes zag.

Het was mij nooit eerder opgevallen, maar opeens zag ik het stadscentrum in een totaal ander licht. De houten kromme bankjes zien we niet alleen op het station, ook bij de grote markt, langs de nieuwe gracht en op heel veel andere plekken in het centrum. Het zal natuurlijk wel compleet toeval zijn dat deze bankjes niet fijn zijn om op te slapen, maar dat neemt niet weg dat dit ook valt onder vijandige architectuur. Dat er in een relatief rijke stad als Haarlem mensen zonder dak boven hun hoofd moeten leven is tot daar aan toe, om ze een trap na te geven in simpelweg grof. Daarom vraag ik aan de gemeente Haarlem om de publieke ruimte, weer voor het hele publiek te maken en om deze bankjes en alle andere vormen van vijandige architectuur te verwijderen. Niemand zou noodgedwongen op een bank moeten slapen, alleen is de oplossing niet om alle bankjes onbeslaapbaar te maken. T. Otte

Lijst met gevonden stukken vijandige architectuur in Haarlem Als toevoeging op de inspraak van Teun Otte tijdens de commissievergadering beheer op 11 februari 2021. Definitie vijandige architectuur: Publieke stadsarchitectuur waarop uitrusten, langdurig zitten of slapen met opzet niet mogelijk wordt gemaakt, met het doel om daklozen uit het straatbeeld te houden. Dit is een lijst met plekken in de gemeente Haarlem met voorbeelden van deze vijandige architectuur. Deze lijst is bij lange na nog niet compleet, maar het resultaat van verschillende vindingen.

1. Bankjes op het station Haarlem Spaarnwoude.

2. Bruggen bij Haarlem Spaarnwoude.

3. Bankjes in busstations, deze op de Prins Bernhardlaan.

4. Bankjes op de Bakenessergracht, tevens ook te vinden in het Kenaupark en de Bolwerken.

5. Dit type bankjes zijn te vinden op de Grote Markt, de Grote Houtstraat, de Jansweg en het Stationsplein.

6. De bushokjes aan de Gedempte Oude gracht.