01-08 Inspraakbijdrage Queriodestraat

Dames en heren,

Ik woon op de Queriodostraat 13-3. Inderdaad, de op derde verdieping. En ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om bezwaar te maken. Ik wil het niet hebben over het feit dat de huidige ‘gribus’ zoals Ymere dat noemt met 100 % sociale bouw niet zal afnemen. Ik wil niet noemen dat de parkeerdruk in de toch al zo drukke wijk zal toenemen..Of dat er bomen zullen moeten verdwijnen. Of dat we een jaar in veel bouwoverlast zullen zitten. Dat is allemaal erg genoeg. Ik heb zelf 2 jongens van 19 en 22 jaar. En ik begrijp dat er gebouwd moet worden. En dat niemand gebaat is bij ellenlange procedures en vertragingen. Waar ik vooral bezwaar tegen maak is het proces. 2 inspraakrondes lang worden er plannen voorgelegd waar wij, als omwonenden, iets van mogen zeggen en vinden. Massaal vragen wij om 3 woonlagen. Bij de 3e inspraakronde wordt haast terloops medegedeeld dat het helaas toch 4 woonlagen zijn geworden. “Tja, zo gaat dat, het is toch 4 geworden.” verklaard de architect met een verontschuldigend glimlach. Met een klein regeltje werd dit toegevoegd aan de overdonderde presentatie. Zo gaat dat. Als omwonenden kregen we terecht de kans om input te geven, om invloed uit te oefenen, om onze mening te geven. Immers, wij zijn belanghebbenden en ervaringsdeskundigen. Wij wonen hier. Dat doen we.

En het wordt vervolgens, een beetje stiekem en hopend dat wij het niet zien, met een pennenstreek van tafel geveegd. Zo gaat dat. Niet zo gek dat ons vertrouwen in politiek, besluitvorming en participatie tot op het dieptepunt is gedaald.

Dit is een slecht voorbeeld van transparantie. Ondanks onze duidelijke vraag wordt er dus ingrijpend anders besloten. En vooral… wordt er niet naar bewoners geluisterd. Ik ben hier ooit komen wonen om 1 ding: uitzicht. Groen. Lucht. Zon. Iedere moment van de dag kijk ik nu naar buiten: Tot daar zie ik straks gebouw. Kijken mensen bij mij naar binnen. Vanaf nu heb ik geen zon meer op mijn balkon. Ja, Ik maak bezwaar. Niet vanwege nieuwbouw, dat is nodig, dat moet. I k maak bezwaar tegen de achterbakse manier van zogenaamde inspraak. Mijn woongenot gaat sterk achteruit. Mijn woningwaarde daalt. Tot slot: Ik ben de ontwerper van het logo van het Bewoners Comité: in het schetsontwerp zoals gepresenteerd werd het nieuwe gebouw in kleur gepresenteerd, de rest eromheen, wij dus, de omwonenden, waren grijs en onbelangrijk. Met dit logo heb ik dat duidelijk gemaakt: wij zijn ook belangrijk.