Verslag deelsessie 1 Praat met de Raad.pdf

Verslag deelsessie ‘Praat met de Raad’ 1 juli 2021 olv raadslid Ietje Jacobs Aanwezige raadsleden: Ietje Jacobs (gespreksbegeleider), Ido Venhuizen, Julian Bushoff en Jalt de Haan (woordvoerder) De volgende punten zijn door de deelnemers naar voren gebracht: Verkeer in Lewenborg: er wordt te hard gereden in Lewenborg. In veel dorpen buiten de gemeente is een 30-km zone ingevoerd, dat is ook voor heel Lewenborg wenselijk. Er wordt maar weinig gehandhaafd, het hard rijden levert gevaar op voor kinderen die naar school gaan, kortom er wordt veel opgelost als hele wijk 30-km zone wordt. Desgevraagd staan er geen bordjes of smileys langs de rondweg in Lewenborg, wel als je de afslagen van de rondweg inrijdt. Leefbaarheid Grunobuurt: er is veel overlast door lawaaiige scooters die door de wijk rijden om een stoplicht op hoek Paterswoldseweg en ingang Stadspark te vermijden. Is daar wat aan te doen? Verder zijn en worden er veel huizen omgebouwd tot studio’s voor studenten met als gevolg dat de trottoirs vol staan met fietsen. Door raadsleden wordt gewezen op participatieprojecten om samen te kijken naar oplossingen (zoals aan de Kraneweg). Wellicht kan de buurtwethouder worden benaderd. Verder is het ombouwen lastig tegen te houden, maar vergunningen tot ombouw geeft de gemeente niet zomaar uit. Betrokkenen zien dat pandjesbazen zich proberen te onttrekken aan regelingen.

Je hebt een onttrekkingvergunning nodig bij vier kamers per woning (geeft de gemeente niet meer af), nu richten ze huizen in met drie kamers, of ze maken er zoals gezegd studio’s van. Misschien kan de nog in te voeren landelijke wet helpen om kopers te verplichten zelf in de woningen te wonen. Pleidooi voor bezinning over groei van de stad Wat gebeurt er met de panden, wijken en straten nu de groei maar doorgaat? Die groei is niet meer wenselijk. Straks komen er 20% meer nieuwe studenten, waar moeten ze wonen? Raadsleden geven aan dat ze over veel dingen gaan maar ook veel niet. Nieuwe studenten kunnen zij niet tegenhouden. Daar wordt tegenin gebracht dat studenten heel erg worden gefaciliteerd, met fietspaden, woonruimte enz. Dat kun je ook anders prioriteren. Door raadsleden wordt aangegeven dat als gestreefd wordt naar minder studenten in wijken, het dan nodig is om op andere plekken woningen voor studenten te bouwen. Ook de fietspaden zijn er om overlast tegen te gaan. Vanuit de deelnemers wordt ingebracht dat het ook met balans heeft te maken. Je moet als gemeente niet groter willen worden. Daar moet de raad met de inwoners eens een open debat over houden en verder proberen de relatie tussen student en Stadjer te herstellen.

Historische Interieurs: De gemeente zou aan meer panden een monumentenstatus moeten geven zodat historische interieurs niet gesloopt mogen worden, wat nu wel veel gebeurt. Gezinswoningen moeten voor gezinnen behouden blijven. Bouwhistorisch onderzoek moet net als in andere gemeenten zoals Leiden verplicht worden gesteld bij verbouw of sloop. Nu verdwijnen historische interieurs met regelmaat in de container. Is er politiek aandacht voor deze interieurs?

De bouwcapaciteit wordt volgens deelnemer verkeerd ingezet. Nu is dat voor ombouw naar studentenhuizen en studio’s, met negatieve gevolgen voor o.a. historische interieurs. Door het ruilen van panden met nieuwe studio’s wordt de beschikbare bouwcapaciteit beter ingezet en blijven oude interieurs behouden.

Inwonerbetrokkenheid: Van de democratische experimenten de stad hebben deelnemers nog nooit van gehoord. Informatie van en over de gemeente wordt vaak gemist, het staat erg onoverzichtelijk op de site, met alleen maar een verwijzing naar het algemene nummer en het algemene emailadres. Daar komt dan vaak geen reactie op. Inwoners moeten veel beter en makkelijker rechtstreeks contact kunnen krijgen met degenen die ze moeten hebben (managers van gebiedsteams etc.). ‘Praat met de Raad’ is een supertof initiatief, maar bewoners worden vaak te laat in het proces betrokken, namelijk als de plannen er al liggen. Dat geldt bijvoorbeeld voor het Stadspark. Meerdere deelnemers spreken hun verbazing erover uit dat ze mails naar de raad sturen via de griffie, maar dat daar nooit een antwoord op komt. Gevolg is dat men er dan maar mee stopt, maar dat moet eigenlijk niet kunnen. Heeft de raad wel voldoende tegenmacht tegen het college? Kan de raad de info die het krijgt goed doorgronden? Er is heel veel info en het college stoomt volop door. De raad beschikt over onvoldoende kennis en vraagt niet werkelijk door. Het college kan zijn plannen uitvoeren, vrijwel zonder enig oponthoud. Alle zienswijzen over het Stadspark hebben nauwelijks geleid tot wijzigingen, het college dendert door, de raad is kritiekloos en laat burgers in de kou staan. Er zijn zorgen over het groen.

Burgers voelen zich in de steek gelaten, de democratie werkt dan niet meer. Door de raadsleden wordt opgemerkt dat over de plannen voor het Stadspark zeer uitgebreid en meerdere malen is gediscussieerd en dat de standpunten van de fracties over dit onderwerp verschillen. Iedere fractie heeft vanuit zijn eigen standpunt het debat hier over gevoerd. Inwoners kunnen het met de uitkomst oneens zijn, maar de helft plus een is een meerderheid. Er zijn heel wat fracties die hebben tegengestemd. Er komen heel veel stukken op de raad af, Groningen is een grote gemeente en volop in ontwikkeling, en met volop uitdagingen. Elk raadslid doet zijn best om zich de diverse dossiers machtig te maken. Het kan altijd beter, maar er vindt echt debat plaats. De deelnemers zien participatie als iets wat moet plaatsvinden voordat er plannen worden gemaakt. De raadsleden wijzen erop dat er soms heel veel zienswijzen worden aangeleverd, die kun je niet allemaal nabellen, daar is ook niet altijd aanleiding toe. Inspraakrondes en inloopavonden zijn momenten waarop de raad contact heeft met de inwoners. De raad slikt niet alles voor zoete koek, maar dat komt wel eens zo over, wordt opgemerkt. Juist ook in gesprek gaan met organisaties wordt belangrijk gevonden. Raadsleden doen hun werk naar beste weten, en er is altijd ruimte voor verbetering.

In gesprek gaan betekent niet dat je altijd 100% je zin krijgt, dat is onderdeel van dat gesprek. Door de deelnemers wordt naar voren gebracht dat reacties op brieven en zienswijzen en met raadsleden in gesprek gaan wel erg op prijs wordt gesteld.

Ten slotte wordt erop gewezen dat de raadsvergadering het sluitstuk is van een van heel proces met heel veel stappen die daaraan zijn vooraf gegaan. Alleen de raadsvergadering bekijken geeft niet direct een goed beeld van het hele proces. De voorzitter sluit het gesprek af en bedankt de deelnemers voor alle opmerkingen. De raadsleden doen hun best om het (nog) beter te doen. De deelnemers spreken hun dank uit voor de gelegenheid om hun aandachtspunten naar voren te kunnen brengen bij de raadsleden.