Nr. 51 Schriftelijk inspreken Stadspark 12 mei 2021 LR.pdf

Hebt u dat nou ook wel eens?

Stadspark

Dat je denkt, ben ik hier wel goed? Ben ik niet in de verkeerde zaal? Laatst had ik dat gevoel. Ik keek naar een aantal mensen die -voor een gedeelte althans- heel ongeïnteresseerd achter hun tafel zat. Terwijl er volgens mij iets heel belangrijks gebeurde, iets essentieels. Maar er was blijkbaar onvoldoende interesse voor. En het rare is dat ik in de veronderstelling verkeer dat deze mensen ervoor zijn gekozen en ook voor worden betaald om wel goed te luisteren en heel goed na te denken over wat er wordt verteld. En nou ga ik binnenkort weer naar die zaal (12 mei 2021) en daar zullen dan weer dezelfde mensen zitten. En weet u. Nou ben ik bang dat ze -een aantal althans- weer niet luisteren. Dat ze weer denken: het is al beslist, dit heb ik al gehoord en we doen dit vanavond voor de lieve vrede, omdat het nou eenmaal moet. En weet je, ik vind het heel erg dat ik zo denk. Dat ik bezig ben het geloof te verliezen in die mensen, die gekozen zijn om voor mij en mijn stadsgenoten het beste voor te hebben. Ik ben bang dat ik cynisch ga worden. En dat past niet bij mij. Ik ben altijd optimistisch (ik geloof voor elke wedstrijd van FC Groningen dat ze gaan winnen) ik ben hoopvol, opgewekt, ook in deze coronatijd. Maar nu ben ik bang.

Ik ben bang dat de door ons gekozen raadsleden, het belang van de wethouder (?) groter vinden en het belangrijker vinden om de vette geldbuidel van Mojo verder te spekken, de winst van de grote bier/drankleveranciers, hotelketens ter wille te zijn, een feestje bouwen voor tig-keer 50.000 feestvierders uit enig andere plaats in en buiten Nederland, en hun eigen politieke carrière, dat ze dat belangrijker winden dan het belang van de bewoners van deze stad. Ik ben bang dat plannen voor een bioscoop voor het gemak maar alvast voor vaststaand worden aangenomen. Dat overal horeca belangrijker is dan de rust van de inwoners. Rust die bijna nergens meer te vinden is. Ik ben bang dat ik onverschillig ga worden, niet geïnteresseerd, cynisch, onaardig en bovenal verdrietig. En zo wil ik niet zijn. Dus dames en heren, ontneem mij niet de hoop, het optimisme, het geloof in de mensen en in de politiek. Niet in de mensen die door mij en mijn mede-inwoners van de stad Groningen zijn gekozen om hun best te doen voor hun bewoners. Zich daarvoor in te spannen, Echt te luisteren naar al die vele werkende burgers die volgend jaar in ieder geval al op zowel 21 als 22 juni, op doordeweekse dagen hun rust niet wordt gegund.

Want ú bent degene die beslist, niet een wethouder die wel de plannen maakt, maar ú bent degene die uiteindelijk de verantwoordelijkheid draagt voor de zorg voor de stad en haar inwoners. Hebt u dat nou ook wel eens, dat u bang bent…

L. Roemers 10 mei 2021