Nr. 107 Ingezonden brief n.a.v. voorlopig besluit Poëziepaleis - Stadsdichter van Groningen.pdf

Verzonden: dinsdag 12 november 2024 16:19 Aan: Raad <Raad@groningen.nl> Onderwerp: Re: Ingezonden brief n.a.v. voorlopig besluit Poëziepaleis

Beste raadsleden, Bijgevoegd opiniestuk heb ik op 12 november opgestuurd naar Dagblad van het Noorden. Het is nog niet geheel duidelijk of het geplaatst zal worden, maar ik wil het u in ieder geval alvast doen toekomen. Ikzelf en de overige ondertekenaars, en met ons vele andere schrijvers en niet-schrijvers, nationaal en lokaal, maken ons grote zorgen over het voortbestaan van het Poëziepaleis en de Groningse Kunstbende. Het opiniestuk, ondertekend door een vijftal schrijvers en dichters die zich inzetten voor de literatuur in Groningen én in heel Nederland, en door NOORDWOORD, cultuurpijler voor de Letteren in Groningen, legt uit waarom. Omdat het een stuk geschreven voor het publiek is, en niet een ambtelijk stuk, heb ik verwijzingen naar het advies van de Kunstraad, waar u ongetwijfeld van op de hoogte bent, weggelaten: "Zorg ervoor dat de totale keten en het totale aanbod in stand gehouden wordt. Let vooral op de disciplines letteren, film en lichte muziek (jazz, HaFaBra)." (pagina 11). Met het niet-subsidiëren van het Poëziepaleis wordt de Letterenketen in Groningen ernstig verzwakt. Niet alleen legt het Poëziepaleis een cruciale verbinding tussen Gronings talent en landelijke podia, ook zorgt het ervoor dat élke leerling kennis kan maken met creatieve taaluitingen.

De taalvorming van kinderen begint met versjes en rijm, deze vormen de basis van zowel poëzie als liedjes en rapteksten. Zonder platforms als Poëziepaleis ontbreken voldoende toegankelijke mogelijkheden voor dat soort ontplooiing in Groningen. En zoals u allen weet: op de lange termijn is behoud van infrastructuur vele malen goedkoper dan alles opnieuw op te moeten bouwen. We hopen dan ook van harte op andere mogelijkheden om het Poëziepaleis en de Kunstbende draaiende te houden. Esmé van den Boom, Stadsdichter van Groningen Met vriendelijke groet, Esmé

Esmé van den Boom www.esmevandenboom.nl Stadsdichter van Groningen | Schrijver | Actuele Collectie bij Forum Groningen Zonder het Poëziepaleis gaan mogelijkheden voor alle Groningse kinderen verloren, niet alleen voor de dichters in de dop. Met grote frustratie en, eerlijk gezegd, vermoeidheid, hebben we de berichtgeving rondom de Cultuurnota in Groningen voorbij zien komen (o.a. Geen subsidie: kunstorganisaties vrezen kaalslag in Groningen, DVHN 7-11-2024). Dat het juist het Poëziepaleis is dat (ditmaal dodelijk) wordt getroffen door deze zoveelste bezuinigingsronde, gaat ons aan het hart. Groningen noemt zich City of talent, maar dat talent moet wel ergens beginnen. Organisaties als Poëziepaleis en Kunstbende, die samenwerken met het onderwijs om woordkunst en andere cultuurvormen bij elk kind en elke jongere in Groningen onder de aandacht te brengen, hebben sinds hun oprichting voor nieuwe professionele aanwas gezorgd in meerdere kunstdisciplines. Maar naast deze zichtbare succesverhalen doet het Poëziepaleis onzichtbaar werk waar we graag de aandacht op willen vestigen.

Hij werd misschien geen Kinderdichter, maar Tim (11) leerde van een dichter die in de klas op bezoek kwam dat je kracht kunt putten uit een mammoetbot – en indirect dus ook dat niet alle kracht uit jezelf hoeft te komen. Het gedicht van Rosa (15), die dyslexie heeft, stond in de bundel van Doe Maar Dicht Maar. Het was de eerste keer dat de taal voor haar werkte, in plaats van tegen haar. Yasmin stuurde een gedicht in waar de jury van schrok. Het Poëziepaleis nam voorzichtig en zorgzaam contact op met haar docent, en Yasmins donkere gedachten werden bespreekbaar. Als schrijvers vinden we dat kunst een doel op zich mag zijn. De waarde van kunst is keer op keer in vele rapporten1 bewezen, maar de mooiste kunst komt tot stand als die vrij gecreëerd mag worden. Juist daarom hebben we kunstsubsidies. Waar het cultuureducatie betreft is die blik echter te nauw. Misschien is de titel ‘kunstorganisatie’ te verhullend, begrijpen te weinig mensen dat het bij cultuureducatie niet alleen gaat om kinderen kennis te laten maken met autonome kunst en ze op weg helpen in hun eigen makerschap, maar ook om het kweken van zelfvertrouwen en taalgevoel, om plezier, om je emoties begrijpen en uitdrukken, om manieren om met elkaar in verbinding te komen.

In een tijd waarin alle alarmbellen afgaan omdat een derde van de vijftienjarigen risico loopt om laaggeletterd te worden – meer dan dubbel zo veel als in 2012 2– en tweederde van de jongeren zich eenzaam voelt3, hebben we kennelijk nog altijd niet geleerd dat voorkomen beter is dan genezen. Als we willen dat de Groningse jeugd in de toekomst niet strandt op de almaar groeiende wachtlijst voor psychologische hulp of zich voegt bij de 2,5 miljoen Nederlanders die zich moeilijk kan redden in het dagelijks leven omdat ze moeite hebben met lezen en schrijven, dan moeten we dubbel zo hard inzetten op precies het soort projecten dat het Poëziepaleis en de Kunstbende mogelijk maken. De uitspraak van cultuurwethouder Kirsten de Wrede dat “cultuursubsidies nu eenmaal een verdeling van schaarste zijn” getuigt van dezelfde vermoeidheid die wij voelen. Maar als de cultuurwethouder al niet bereid is om te knokken voor zo’n onmisbare schakel in de cultuursector en te kijken naar mogelijkheden om de definitie van cultuuronderwijs op te rekken naar wat in feite welzijn, gezondheid en preventie van grote achterstand is, dan komt er definitief een eind aan het keiharde werk van de paar parttime medewerkers waarop Kunstbende en Poëziepaleis draaien.

Sinds de gigantische bezuinigingsronde van 2013 houden ze met moeite het hoofd boven water, maar met wilskracht en creativiteit hebben ze duizenden jonge Groningers geholpen om zichzelf te worden. Niet alleen de kunstenaars, maar ook verkoopmedewerkers, verplegers, callcenterpersoneel én wethouders. Hopelijk is die wilskracht en creativiteit besmettelijk genoeg om ruimte in de begroting van de Gemeente Groningen te vinden voor dit noodzakelijke werk. Esmé van den Boom, Stadsdichter van Groningen Rian Visser, Kinderboekenambassadeur Babs Gons, Dichter des Vaderlands Joost Oomen, dichter en schrijver Myron Hamming, dichter en spoken word artiest NOORDWOORD, Cultuurpijler voor de Letteren in Groningen

1

Bijvoorbeeld van de World Health Organization https://www.who.int/initiatives/arts-and-health https://www.lezen.nl/onderzoek/kloof-tussen-sterke-en-zwakke-lezers-groeit/ 3 https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2023/10/31/nieuwe-vws-campagne-maakt-onzichtbareverhalen-van-eenzame-jongeren-zichtbaar 2