Agendapunt 14. Zienswijze van Bremen Raadhuisstraat 9

Geachte heer Goemaat, Bij deze zend ik u de zienswijzen van cliënt, de heer P.J. van Bremen, ter zake de voorgenomen onttrekking aan de openbaarheid van de wandelpaden rondom Raadhuisstraat 9 te ’s-Heer Arendskerke. Zo u voor interne doorgeleiding kunnen zorgdragen? Cliënt en zijn echtgenote woonachtig op het adres Oude Rijksweg 108. De wandelpaden linksom en rechtsom het adres Raadhuisstraat 9 te ’s-Heer Arendskerke vormen voor hem en zijn dementerende echtgenote de enige wijze om veilig te voet naar de rest van het dorp te lopen. Cliënt heeft ook effectief tientallen jaren gebruik gemaakt van dit pad. De andere weg naar het dorp loopt via de – drukke – Oude Rijksweg. Ik begrijp dat cliënt de openbare weg niet over eigen grond kan bereiken. Hij moet hiervoor gebruik maken van de percelen 1023 of 2572, die in privaat bezit zijn van een derde. Dit is niet goed terug te zien op de kadasterkaart die bij de ter inzage gelegde stukken is gelegd. De feitelijke situatie is dat er een pad noordwaarts de Oude Rijksweg (een dijkweg) oploopt, en dat cliënt niet rechtstreeks vanaf zijn perceel deze dijkweg op kan rijden. Cliënt wil niet akkoord gaan met een onttrekking aan de openbaarheid van de wandelpaden. Voor de volledigheid: hij zal beide paden uitsluitend via perceel 3551, waarover één pad overigens volledig ligt, kunnen bereiken.

Cliënt beseft dat de beslissing om al dan niet met toepassing van artikel 9, eerste lid, van de Wegenwet een weg aan het openbaar verkeer te onttrekken, behoort tot de bevoegdheid van de gemeente, en hij besef eveneens dat de gemeente daarbij beleidsruimte heeft. Dat betekent echter niet dat de gemeente geen rekening zou hoeven te houden met de belangen van cliënt, integendeel. De belangen van cliënt zijn als volgt. De belangen van cliënte wegen zijns inziens zwaar. Ten eerste vormt het pad dus de enige korte looproute naar de rest van het dorp. Zonder dit pad is cliënt afgesneden van de rest van het dorp. Ten tweede heeft cliënt dus geen uitweg meer over eigen grond naar de openbare weg. Ten derde zorgt het onttrekken van het pad aan de openbaarheid voor een waardevermindering van de woning van cliënt. De woning is minder aantrekkelijk voor kopers die een binding hebben met het dorp. De woning is ook niet aantrekkelijk voor kopers met kinderen in de basisschoolleeftijd, omdat basisschool Schengehof niet meer te voet kan worden bereikt. Ten vierde levert het onttrekken voor de echtgenote van cliënt een gevaarlijke situatie op. Als zij zonder begeleiding ergens naar toe wil gaan, levert dit in haar huidige toestand een gevaar op wanneer zij over de drukke Oude Rijksweg gaat lopen.

Ten vijfde wisten de kopers van het oude raadhuis (of konden zij redelijkerwijs weten), dat zij een perceel kochten waar een openbaar pad overheen liep. Dit hebben zij bij de koop voor lief genomen. De belangen van de kopers spelen dus geen rol bij de belangenafweging. Ten zesde is een onttrekking niet nodig om de particuliere eigendommen af te bakenen. Sterker nog: de koper heeft het recht om een erfafscheiding te plaatsen op zijn eigen terrein, naast het pad. En de gemeente heeft de mogelijkheid om de loop van het pad iets te verplaatsen, zodat het pad vanaf de achterpoort van cliënt zo ver mogelijk aan de zijkant van perceel 3551 komt te liggen. Cliënt verzoekt uw gemeente dan ook om af te zien van het onttrekken aan de openbaarheid van de paden Met vriendelijke groet, mr. drs. C.G. (Christian) Huijsmans, advocaat/attorney at law Advocatenkantoor Zeeland