NvZ Bijlage 7 - Alinea stikstofdioxide

NO2 In de Wet milieubeheer zijn ook luchtkwaliteitseisen opgenomen voor de verontreinigende stof stikstofdioxide (NO2). In het onderzoek van de Omgevingsdienst Midden- en West-Brabant en de GGD Brabant wordt de concentratie stikstofdioxide echter niet onderzocht. In artikel 5.16 van de Wet milieubeheer is vastgelegd dat bestuursorganen bevoegdheden (zoals het vaststellen van een bestemmingsplan) mogen uitoefenen wanneer sprake is van één of meer van de volgende gevallen:    

er is geen sprake van een (dreigende) overschrijding van de grenswaarden; de concentratie van de desbetreffende stoffen in de buitenlucht verbetert of blijft tenminste gelijk; het plan draagt ‘niet in betekenende mate’ bij aan de concentratie van de desbetreffende stoffen in de buitenlucht; de ontwikkeling is opgenomen in een vastgesteld programma, zoals het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL).

Niet in betekenende mate Een nadere uitwerking van de regelgeving met betrekking tot het begrip ‘niet in betekenende mate’ is vastgelegd in het ‘Besluit niet in betekende mate bijdragen (luchtkwaliteitseisen)’ en de ‘Regeling niet in betekenende mate bijdragen (luchtkwaliteitseisen)’. In de Regeling zijn categorieën van gevallen benoemd die in ieder geval als ‘niet in betekenende mate’ worden aangemerkt en waarvoor toetsing aan de grenswaarden dus zonder meer achterwege kan blijven. Er is blijkens deze regeling geen onderzoek nodig voor ‘woningbouwlocaties, indien een dergelijke locatie, in geval van één ontsluitingsweg, netto niet meer dan 1.500 nieuwe woningen omvat, dan wel, in geval van twee ontsluitingswegen met een gelijkmatige verkeersverdeling, netto niet meer dan 3.000 woningen omvat’. De voorgenomen ontwikkeling voorziet in een woningbouwlocatie maximaal 375 woningen en heeft meerdere ontsluitingswegen. Dit aantal is ruimschoots onder de norm van die is vastgelegd in de ‘Regeling niet in betekenende mate’. Om inzicht te krijgen in de bijdrage aan de concentratie NO2 als gevolg van het extra verkeer door de nieuwe woningen, is met behulp van de NIBM-tool (Rijkswaterstaat, april 2021) de maximale bijdrage berekend. Uit deze worst-case berekening (zie onderstaande tabel) blijkt dat het extra verkeer een maximale bijdrage van 1,88 µg/m3 van de concentratie NO2 heeft.

Deze concentratie is hoger dan 1,2 µg/m3 (de grens voor ‘niet in betekenende mate’). Op basis hiervan kan gesteld worden dat de ontwikkeling mogelijk in betekenende mate bijdraagt aan de verslechtering van de luchtkwaliteit.

Om te toetsen of deze genoemde bijdrage leidt tot een (dreigende) overschrijding van de grenswaarde, is inzicht gewenst in de achtergrondconcentratie NO2in de omgeving van het plangebied. Voor NO2 geldt een jaargemiddelde grenswaarde van 40 µg/m3. Aan de hand van de NSLmonitoringstool (http://www.nsl-monitoring.nl/viewer/) is een indicatie van de luchtkwaliteit in 2020 (achtergrondconcentratie) ter plaatse van het plangebied gegeven. In onderstaande afbeelding zijn twee rekenpunten, ter hoogte van de Hoofdstraat, met een zwarte cirkel aangegeven. Ter plaatse van deze rekenpunten wordt de hoogste achtergrondconcentratie NO2 berekend. Deze hoogste achtergrondconcentratie, ter plaatse van deze twee rekenpunten, bedraagt 25,2 µg/m3. Met een bijdrage van 1,88 µg/m3, bedraagt de toekomstige concentratie NO2 27,08 µg/m3. De concentratie NO2 bevindt zich in de toekomstige situatie ruimschoots onder de grenswaard van 40 µg/m3. Er is geen sprake van een (dreigende) overschrijding van de grenswaarden. Hiermee voldoet de beoogde ontwikkeling aan de gestelde eisen in artikel 5.16 van de Wet milieubeheer.