Toelichting op de regeling

Toelichting op de regeling Algemeen In het wijzigingsproces van de GR Bedrijfsvoeringsorganisatie Participatiebedrijf KempenPlus is gestreefd om een zo zelfstandig mogelijk leesbare regeling te schrijven. Dat houdt in dat deze regeling zo min mogelijk verwijst naar wetgeving, maar waar nodig deze artikelen uitschrijft in de regeling zelf. Een voorbeeld is artikel 34, wijziging waarin de wijzigingsprocedure volledig in lijn is met de wetstekst. Door het uitschrijven in de regeling van de stappen ontstaat bij een wijziging in de toekomst geen verwarring over het te doorlopen proces. In de tekst van de gemeenschappelijke regeling zijn op meerdere plaatsen verwijzingen naar andere wetten vervangen door tekst met uitwerking. Een voorbeeld daarvan is artikel 8, derde lid .

Artikelsgewijze toelichting Artikel 5: In artikel 5 zijn het doel, het belang, de taken en bevoegdheden van de bedrijfsvoeringsorganisatie weer gegeven. Eén van de aanleidingen voor het wijzigen van de regeling is het toevoegen van de taak bijzondere bijstand, ingevolge hoofdstuk 4 Aanvullende inkomensondersteuning en aanpassing bedragen van de Participatiewet, aan de taken van KempenPlus. In de regeling uit 2019 stond bij sub b de toevoeging ‘met uitzondering van bijzondere bijstand’. Door deze toevoeging te verwijderen is nu sprake van de uitvoering van de Participatiewet door KempenPlus inclusief de bijzondere bijstand. Artikel 8: In het derde lid is uitgewerkt wat in artikel 31a Wgr is opgenomen. Dit bevordert de zelfstandige leesbaarheid en maakt duidelijk dat voor het oprichten van of deel aan een privaatrechtelijke organisaties de raden van de deelnemers om wensen en bedenkingen moet worden gevraagd. In het vijfde lid van artikel 8 is een keuze gemaakt voor de participatie van inwoners. KempenPlus is een beleidsarme organisatie. Het beleid dat wordt uitgevoerd wordt vastgesteld door de gemeenteraden van de deelnemers. Dit betekent dat de regeling voornamelijk uitvoering geeft aan het beleid wat op het niveau van de individuele gemeenten is vastgesteld.

Vanuit die redenering is het logischer om de inspraak te laten plaats vinden daar waar het beleid ook bepaald wordt: bij de individuele gemeenten. Artikel 24: De wijziging van de Wgr heeft een aantal data er termijnen gewijzigd, de begroting, voorlopige jaarrekening en de kadernota worden alle drie uiterlijk voor 30 april verstrekt aan de raden. Doordat de zienswijzeperiode is verlengd naar (tenminste) twaalf weken kan het zijn dat afhankelijk van planning en reces, deze documenten eerder dan de uiterste datum, maar in ieder geval 12 weken voor besluitvorming in het bestuur worden verzonden aan de raden voor zienswijzen. Ook de uiterste datum waarop de vastgestelde begroting naar Gedeputeerde Staten wordt verzonden is verschoven naar 15 september aan het jaar voorafgaand waar de begroting betrekking op heeft. Een begrotingswijziging zonder dat deze van invloed is op de bijdragen van de deelnemers hoeft niet voor zienswijze, conform artikel 24, achtste lid. Dit beperkt de bestuurlijke drukte en geeft het bestuur ruimte om prioriteiten binnen het begrotingsprogramma aan te brengen zonder dat de raden op iedere wijziging hoeven te behandelen voor c.q. voorzien van een zienwijze. Artikel 25: in dit artikel wordt bepaald dat het bestuur, na een zienswijze procedure, een bijdragenregeling vaststelt. In deze regeling wordt bepaald welke deelnemer welke bijdrage betaalt

aan het samenwerkingsverband. In afwijking van artikel 9, is hier vastgelegd dat dit besluit slechts kan worden genomen als het bestuur unaniem besluit deze regeling vast te stellen. Dit is bij de oprichting bepaald zodat te allen tijde overeenstemming moet zijn over welk financieel aandeel iedere deelnemer heeft in de totale bijdrage. Een meerderheidsbesluit of verzwaarde meerderheid is in deze samenwerking niet wenselijk geacht. Artikel 29 en 30: Het recht van enquête en rekenkameronderzoek zijn nieuwe mogelijkheden voor de raden om onderzoek te doen in een samenwerkingsverband. Deze beschrijvingen zijn in lijn met de wet en de toelichting. Voor de zelfstandige leesbaarheid zijn deze artikelen opgenomen en uitgeschreven. Als van deze nieuwe mogelijkheden gebruik gemaakt wordt, dan is in de regeling opgenomen hoe dit in zijn werk gaat. Daarmee is de regeling zelfstandig leesbaar, zonder dat ook de wetstekst hoeft te worden geraadpleegd. Artikel 32 tot en met 36: de wijziging van de Wet gemeenschappelijke regelingen vereist een uitgewerkt plan voor uittreden van een deelnemer. In deze artikelen is uitgewerkt hoe het proces moet verlopen, welke stappen gezet wordt en welke verplichtingen dan ontstaan. Het terugnemen van een deel van de taken door één of meerdere deelnemers heeft ook impact op de organisatie van KempenPlus en de andere deelnemers.

Dit vertaalt zich bijvoorbeeld in frictiekosten of desintegratiekosten. Dat is de reden om het terugnemen van een deel van de taken als ‘gedeeltelijk uittreden’ te betitelen. Deze artikelen regelen wat er moet gebeuren als een of meerdere deelnemers aankondigen dat zij hun takenpakket aanpassen. Artikel 40: Met het in werking treden van deze regeling wordt iedere vier jaar, in het derde jaar van de bestuursperiode een evaluatie uitgevoerd. Dit geeft het bestuur de ruimte om ook de aanbevelingen voortkomend uit de evaluatie op te pakken en in gang te zetten voordat een nieuw bestuur aantreedt.