Concept-Re-integratieverordening Participatiewet 2027 gemeente Etten-Leur
Tekst van het document
Hoofdstuk 5 Voorzieningen gericht op ontwikkeling naar arbeidsinschakeling en werk Artikel 12 Maatschappelijke participatie gericht op arbeidsinschakeling Dit artikel ziet op maatschappelijke participatie als ontwikkelstap richting arbeidsinschakeling. Anders dan artikel 10 is het doel hier dat de activiteit op termijn bijdraagt aan ontwikkeling richting werk. Het college kan ondersteuning bieden met een aanbod, maar ook bij een eigen initiatief van de persoon. De ondersteuning kan bestaan uit activiteiten of voorzieningen, maar ook uit informatie, advies, motivatie, begeleiding of het wegnemen van praktische belemmeringen. Dit artikel maakt het mogelijk om ook voorbereidende stappen te ondersteunen die nog niet direct leiden tot betaald werk, maar wel bijdragen aan arbeidsritme, vaardigheden, belastbaarheid, zelfvertrouwen, oriëntatie op werk of werknemersvaardigheden. Ook voor deze vorm van maatschappelijke participatie geldt dat de aard, inhoud, duur en intensiteit worden afgestemd op de mogelijkheden en capaciteiten van de persoon. Artikel 13 Proefplaats Een persoon die langere tijd uit het arbeidsproces is, zal moeten wennen aan het verrichten van werk in een bepaald werkritme en het toepassen van werknemersvaardigheden.
Hiervoor is het soms wenselijk om een periode van gewenning te hanteren, zowel vanuit het oogpunt van de werknemer als vanuit het oogpunt van de werkgever. Om deze reden kan het instrument proefplaats worden ingezet. Hierbij werkt de werknemer met behoud van uitkering bij een werkgever. Intentie moet hierbij wel zijn dat de werknemer aansluitend aan de proefplaats een dienstverband krijgt aangeboden. Van dit laatste kan alleen worden afgeweken als tijdens de periode van de proefplaats overduidelijk blijkt dat de werknemer niet geschikt is voor de functie. Een proefplaats is vooral bedoeld om in te praktijk te beoordelen of de werknemer geschikt is voor de functie. Van een proefplaats kan dan ook geen sprake zijn als de werknemer in het recente verleden dezelfde werkzaamheden al heeft verricht. Hierover is in het derde lid een bepaling opgenomen. Ten aanzien van de persoon waarbij is vastgesteld dat hij niet in staat is met voltijds arbeid het wettelijk minimumloon te verdienen, geldt dat de periode van de proefplaats gebruikt kan worden om de loon- waarde op de werkplek vast te stellen. Artikel 14 Werkstage Een werkstage onderscheidt zich van een gewone arbeidsovereenkomst. Bij de beoordeling of sprake is van een arbeidsovereenkomst wordt getoetst aan persoonlijk verrichten van arbeid, loon en gezagsverhouding.
Daarbij kijkt de rechter naar de bedoeling van partijen, de gemaakte afspraken en vooral de feitelijke uitvoering. Bij een werkstage is het verrichten van werkzaamheden overwegend gericht op het uitbreiden van kennis en ervaring. In de regel is geen sprake van beloning. Een onkostenvergoeding kan mogelijk zijn, voor zover daadwerkelijk sprake is van vergoeding van gemaakte kosten. De werkstage is bedoeld voor personen die behoren tot de doelgroep en nog niet actief zijn geweest op de arbeidsmarkt of een afstand tot de arbeidsmarkt hebben. Het doel is het opdoen van werkritme, werkervaring en werknemersvaardigheden. Het instrument mag niet leiden tot verdringing. De stage mag niet worden gebruikt om reguliere arbeid te vervangen. Het college kan nadere regels stellen over de uitvoering en voorwaarden van de werkstage. Artikel 15 Scholing Scholing of opleiding kan worden aangeboden wanneer dit de toegang tot de arbeidsmarkt bevordert. Onder startkwalificatie wordt verstaan een havo- of VWO-diploma of een diploma van het middelbaar beroepsonderwijs op niveau 2. Vooral voor personen zonder startkwalificatie kan scholing noodzakelijk zijn voor re-integratie.
Wanneer een persoon die in aanmerking is gebracht voor een participatieplaats niet over een startkwalificatie beschikt, moet het college scholing of opleiding aanbieden als dit bijdraagt aan vergroting van de kans op arbeidsinschakeling. Dit volgt uit artikel 10a, vijfde lid, van de Participatiewet. Het college hoeft scholing niet aan te bieden wanneer scholing de krachten of bekwaamheden van de persoon te boven gaat of niet bijdraagt aan vergroting van de kans op inschakeling in het arbeidsproces. Het college kan nadere regels stellen over de inzet van scholing. Artikel 16 Detachering In sommige gevallen heeft een werkgever wel de bereidheid om een persoon met een afstand tot de arbeidsmarkt of een arbeidsbeperking werk te laten verrichten, maar ziet de werkgever op tegen de risico’s van rechtstreeks werkgeverschap. Detachering biedt daarvoor een mogelijkheid. De persoon krijgt een dienstverband bij een detacheringsorganisatie of derde en verricht werkzaamheden bij een inlenende werkgever. Tussen de betrokken partijen worden afspraken gemaakt over onder meer werkzaamheden, begeleiding en eventueel de inleenvergoeding. Detachering kan een opstap zijn naar regulier werk en kan werkgevers ontzorgen. Het college kan nadere regels stellen over de uitvoering.
Artikel 17 Participatieplaats Een participatieplaats is bedoeld voor personen van 27 jaar of ouder met recht op algemene bijstand en met een grotere afstand tot de arbeidsmarkt. Voor jongeren onder de 27 jaar kan het college wel andere voorzieningen inzetten die passen binnen de gemeentelijke ondersteuningsverantwoordelijkheid op grond van artikel 7a van de Participatiewet en de Wet van school naar duurzaam werk. Op een participatieplaats worden additionele werkzaamheden verricht. Niet de werkzaamheden zelf staan centraal, maar het leren werken, wennen aan werkritme, omgaan met gezag, op tijd komen en samenwerken met collega’s. De duur van een participatieplaats is wettelijk begrensd in artikel 10a van de Participatiewet. Na negen maanden en vervolgens na langere perioden moet worden beoordeeld of de participatieplaats de kans op arbeidsinschakeling heeft vergroot en of voortzetting gerechtvaardigd is. De duur van de participatieplaats is wettelijk beperkt tot maximaal vier jaar (artikel 10a van de Participatiewet). Na negen maanden wordt door het college beoordeeld of de participatieplaats de kans op arbeidsinschakeling heeft vergroot (artikel 10a, achtste lid van de Participatiewet). Zo niet dan wordt de participatieplaats beëindigd. Uiterlijk 24 maanden na aanvang van de participatieplaats wordt opnieuw beoordeeld of de participatieplaats wordt voorgezet.
Als de gemeente concludeert dat voortzetting van de participatieplaats met het oog op in de persoon gelegen factoren aanmerkelijk bij- draagt tot de arbeidsinschakeling, dan kan de participatieplaats nog één jaar verlengd worden. Echter in dat geval dient een andere werkomgeving geboden te worden (artikel 10a, negende lid van de Participatiewet). Na 36 maanden vindt opnieuw een beoordeling plaats (artikel 10a, tiende lid van de Participatiewet). Als de persoon niet over een startkwalificatie beschikt, biedt het college scholing aan wanneer dit bijdraagt aan vergroting van de kans op arbeidsinschakeling. De persoon heeft na zes maanden en vervolgens telkens na zes maanden recht op een premie, mits voldoende is meegewerkt aan het vergroten van de kans op arbeidsinschakeling. De hoogte van de premie moet op grond van artikel 8a, eerste lid, onderdeel d, van de Participatiewet in de verordening worden vastgelegd. Bij het bepalen van de hoogte moet rekening worden gehouden met het risico van de armoedeval. De premie wordt vrijgelaten op grond van artikel 31, tweede lid, onderdeel j, van de Participatiewet. Artikel 18 Incidentele loonkostensubsidie Gesubsidieerde arbeid kan als voorziening worden ingezet om arbeidsinschakeling te bevorderen.
De incidentele loonkostensubsidie is bedoeld om werkgevers tijdelijk te ondersteunen bij het in dienst nemen van personen uit specifieke doelgroepen. Het doel is compensatie voor de situatie waarin een werkgever ten minste het wettelijk minimumloon moet betalen, terwijl de werknemer nog niet volledig inzetbaar is. Het college bepaalt voor welke specifieke doelgroepen deze voorziening wordt ingezet en kan nadere regels stellen over hoogte, duur, betaling en maximale aantallen. De incidentele loonkostensubsidie moet worden onderscheiden van de structurele loonkostensubsidie op grond van de artikelen 10c en 10d van de Participatiewet. De structurele loonkostensubsidie is specifiek bedoeld voor personen met een arbeidsbeperking die met voltijdse arbeid niet het wettelijk minimumloon kunnen verdienen, maar wel mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben. De incidentele loonkostensubsidie wordt alleen verstrekt als geen sprake is van verdringing, voor dezelfde werknemer geen structurele loonkostensubsidie wordt verstrekt en de werkgever geen aanspraak heeft op een andere financiële tegemoetkoming voor dezelfde indiensttreding. Artikel 19 Uitstroompremie Dit artikel biedt het college de mogelijkheid om een uitstroompremie toe te kennen aan een persoon die door arbeidsinschakeling uiteindelijk uitstroomt uit de algemene bijstand.
De premie is bedoeld als stimulans voor duurzame uitstroom naar werk en kan worden ingezet wanneer het college van oordeel is dat de premie bijdraagt aan het aanvaarden of behouden van arbeid. De uitstroompremie heeft het karakter van een re-integratievoorziening. In artikel 31, tweede lid, onderdeel j, van de Participatiewet is geregeld dat een premie die wordt verstrekt in het kader van arbeidsinschakeling onder voorwaarden niet tot de middelen wordt gerekend. Of en in hoeverre een premie buiten beschouwing blijft, hangt af van de toepasselijke wettelijke bepalingen en de persoonlijke situatie van de belanghebbende. Voor andere inkomensregelingen, zoals de IOAW en IOAZ, geldt niet zonder meer dezelfde vrijlatingssystematiek. De fiscale behandeling van de premie hangt samen met het karakter van de verstrekking. Voor zover de premie wordt verstrekt als re-integratievoorziening en niet het karakter heeft van loon uit arbeid, wordt deze niet als regulier inkomen uit arbeid beschouwd. De concrete doelgroep, voorwaarden, omvang en hoogte van de uitstroompremie kunnen door het college in nadere regels worden uitgewerkt. De raad legt met dit artikel de bevoegdheid in de verordening vast. De concrete doelgroep, omvang, voorwaarden en hoogte kunnen door het college in nadere regels worden uitgewerkt.
Daarmee blijft de verordening overzichtelijk en kan het college de uitvoering flexibel vormgeven. Artikel 20 Overige vergoedingen De gemeente kan ter stimulering van arbeidsinschakeling besluiten noodzakelijke kosten te vergoeden die samenhangen met re-integratie. Deze kosten kunnen divers zijn. Voorbeelden zijn reiskosten, sollicitatiekosten, kosten voor kinderopvang of kosten voor onderzoek naar re- integratiemogelijkheden. Een limitatieve opsomming is niet wenselijk, omdat de noodzakelijke kosten per situatie kunnen verschillen. Wel geldt dat geen vergoeding wordt verstrekt wanneer een passende en toereikende voorliggende voorziening beschikbaar is. Het college kan nadere regels stellen over de kostensoorten die voor vergoeding in aanmerking komen, de hoogte daarvan en eventuele beperkingen naar doelgroep. Artikel 21 Persoonlijke ondersteuning bij werk Dit artikel vormt de verbinding met de specifieke bepalingen over persoonlijke ondersteuning bij werk in hoofdstuk 6. Persoonlijke ondersteuning kan nodig zijn bij de overgang naar werk, bij het verrichten van werkzaamheden of bij het behouden van werk. De ondersteuning wordt verstrekt overeenkomstig de bepalingen over jobcoaching, interne werkbegeleiding en overige voorzieningen voor personen met een arbeidsbeperking.
Daarmee wordt aangesloten bij de verplichtingen die voortvloeien uit artikel 8a en artikel 10 van de Participatiewet. Hoofdstuk 6 Voorzieningen voor personen met een arbeidsbeperking Artikel 22 Specifiek aanvraagproces loonkostensubsidie Dit artikel werkt de wettelijke verplichting uit om in de verordening te bepalen hoe het administratieve proces voor loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d van de Participatiewet is vormgegeven. Deze verplichting volgt uit artikel 8a, tweede lid, onderdeel c, van de Participatiewet. De loonkostensubsidie wordt verstrekt aan de werkgever. Als de aanvraag wordt gedaan voor een persoon die nog niet tot de doelgroep loonkostensubsidie behoort, wordt de aanvraag mede beschouwd als een aanvraag om vast te stellen of deze persoon tot die doelgroep behoort. Het college stelt de loonwaarde vast binnen de in de verordening genoemde termijn, tenzij toepassing wordt gegeven aan de wettelijke mogelijkheid van forfaitaire loonkostensubsidie. Bij het verstrekken van loonkostensubsidie wordt het preferente proces loonkostensubsidie gevolgd, met als doel eenduidigheid en beperking van administratieve lasten voor werkgevers.
Artikel 23 Beschut werk Beschut werk is bedoeld voor personen die door een lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking zodanige begeleiding en aanpassing van de werkplek nodig hebben dat van een reguliere werkgever redelijkerwijs niet kan worden verwacht dat hij deze persoon in dienst neemt. Met ingang van 1 januari 2017 is het college verplicht beschut werk aan te bieden aan personen van wie op advies van het UWV is vastgesteld dat zij uitsluitend in een beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben. Op grond van artikel 10b, zevende lid, van de Participatiewet moet de gemeenteraad bij verordening in elk geval vaststellen welke voorzieningen worden aangeboden om adequaat functioneren op een beschutte werkplek mogelijk te maken en welke voorzieningen worden aangeboden tot het moment dat de dienstbetrekking aanvangt. Het college kan ondersteunende voorzieningen inzetten, zoals fysieke aanpassingen van de werkplek of werkomgeving, uitsplitsing van taken of aanpassing van werkbegeleiding, werktempo of arbeidsduur. Het college kan daarnaast de omvang van het aanbod bepalen en nadere regels stellen over de uitvoering.
Artikel 24 Voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen Dit artikel bevat specifieke voorwaarden voor persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen voor personen met een arbeidsbeperking. Het vormt een aanvulling op de algemene voorwaarden voor voorzieningen. De voorwaarden dragen bij aan een evenwichtige verdeling van beschikbare voorzieningen over de doelgroep, zoals bedoeld in artikel 8a, tweede lid, onderdeel a, van de Participatiewet. Vereist is onder meer dat de persoon tot de doelgroep behoort, dat ondersteuning noodzakelijk is om aan het arbeidsproces te kunnen deelnemen, dat sprake is van een dienstbetrekking van voldoende duur en omvang en dat de voorziening geen reguliere verantwoordelijkheid van de werkgever betreft. De kosten van de voorziening moeten proportioneel zijn in verhouding tot de maatschappelijke opbrengsten van uitstroom naar werk. Als de kosten niet in verhouding staan tot de baten, moet worden gezocht naar een passende andere oplossing. Artikel 25 Aanvraagprocedure persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen Dit artikel regelt de aanvraagprocedure voor persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen. Een aanvraag kan worden ingediend door de persoon of de werkgever. Het college kan ook ambtshalve beoordelen welke ondersteuning nodig is.
Het college onderzoekt de mogelijkheden en ondersteuningsbehoefte van de persoon en kan deskundig advies inwinnen. In overleg met de persoon en, indien van toepassing, de werkgever wordt bepaald welke ondersteuning het beste kan bijdragen aan arbeidsinschakeling. Het artikel geeft uitvoering aan artikel 8a, tweede lid, onderdelen f en g, van de Participatiewet. Daarbij gaat het niet alleen om de vraag welke voorziening wordt verstrekt, maar ook om integrale en voortgezette ondersteuning wanneer dat nodig is. In het onderzoek kan het college voorzieningen en ondersteuning uit andere domeinen betrekken, zoals jeugdhulp, Wmo, schuldhulpverlening, welzijn, wonen, onderwijs of publieke gezondheid. Artikel 26 Inhoud beschikking persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen Een beschikking moet voldoen aan de eisen van de Algemene wet bestuursrecht en de Participatiewet. Dit artikel bepaalt welke informatie in elk geval in een beschikking moet worden opgenomen. Daarmee wordt voor de persoon en de werkgever duidelijk welke voorziening of ondersteuning wordt verstrekt, wat de omvang of het subsidiebedrag is, voor welke duur en intensiteit ondersteuning wordt geboden en wanneer deze ingaat. Als een voorziening wordt afgewezen vanwege een voorliggende voorziening, moet worden aangegeven welke voorziening dat is. Dit bevordert transparantie en rechtszekerheid.
Artikel 27 Persoonlijke ondersteuning bij werk Persoonlijke ondersteuning bij werk omvat zowel jobcoaching als interne werkbegeleiding. Het artikel geeft aan hoe het college persoonlijke ondersteuning kan verstrekken in natura en via subsidie. Jobcoaching in natura kan worden geleverd door een jobcoach die werkzaam is bij of in opdracht van de gemeente of een derde. Subsidie kan worden verstrekt aan de werkgever voor interne of externe jobcoaching of interne werkbegeleiding. De ondersteuning kan ook worden ingezet met het oog op werkzaamheden anders dan in dienstverband, zoals een proefplaats. Daarmee kan ondersteuning al worden geboden in de fase waarin de stap naar werk wordt gezet. Artikel 28 Specifieke voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk Dit artikel bepaalt dat een aanvraag voor persoonlijke ondersteuning in beginsel binnen zes maanden na de ingangsdatum van de dienstbetrekking moet worden ingediend. Deze termijn houdt verband met de aard van de voorziening. Deze termijn sluit aan bij het uitgangspunt dat de ondersteuningsbehoefte doorgaans bij aanvang van het werk of kort daarna zichtbaar is.
In uitzonderlijke situaties kan echter ook op een later moment opnieuw behoefte ontstaan aan jobcoaching, bijvoorbeeld als gevolg van gewijzigde persoonlijke omstandigheden, veranderingen in de werksituatie of andere ontwikkelingen waardoor aanvullende ondersteuning noodzakelijk wordt. Indien sprake is van een aantoonbare en individuele ondersteuningsbehoefte, kan het college beoordelen of hernieuwde inzet van jobcoaching passend en noodzakelijk is. Het college besluit op basis van individueel maatwerk. De aard, omvang, duur en intensiteit van de ondersteuning worden afgestemd op de ondersteuningsbehoefte van de persoon. Artikel 29 Interne jobcoaching Van interne jobcoaching is vooral sprake wanneer een werkgever zelf beschikt over een deskundige collega die methodische ondersteuning kan bieden aan personen met een arbeidsbeperking en aan werkgevers, gericht op het behouden van werk. Om te waarborgen dat jobcoaching op verantwoorde wijze plaatsvindt, worden kwaliteitseisen gesteld aan de interne jobcoach. Er wordt zoveel mogelijk aangesloten bij de systematiek en begeleidingsniveaus die het UWV hanteert. Het artikel bevat bepalingen over duur, omvang, verlenging en de mogelijkheid om in individuele omstandigheden af te wijken. Daarmee blijft maatwerk mogelijk wanneer ondersteuning langer of anders nodig is.
Artikel 30 Externe jobcoaching Externe jobcoaching is jobcoaching door een door de werkgever ingeschakelde erkende deskundige of organisatie. Daarbij wordt aangesloten bij het meest actuele Erkenningskader uitvoering persoonlijke ondersteuning van het UWV. Op basis van de behoefte van de werknemer wordt beoordeeld welk begeleidingsniveau noodzakelijk is. Het college stelt de te hanteren tarieven in nadere regels vast. Uitgangspunt is dat jobcoaching tijdelijk wordt ingezet. Tegelijkertijd blijft het mogelijk om, afhankelijk van de individuele omstandigheden, de inzet te verlengen of de intensiteit aan te passen. Artikel 31 Jobcoaching in natura In sommige situaties is het voor een werkgever lastig om zelf jobcoaching te organiseren, bijvoorbeeld bij kleinere werkgevers. Daarom kan het college jobcoaching in natura aanbieden. Bij jobcoaching in natura zorgt de gemeente voor de inzet van een jobcoach. Dit kan ambtshalve of op aanvraag. Voor de voorbereiding en beschikking wordt aangesloten bij de procedurele bepalingen over persoonlijke ondersteuning. Artikel 32 Vergoeding voor het organiseren van jobcoaching Dit artikel regelt dat het college een vergoeding kan verlenen aan de werkgever voor het organiseren van interne of externe jobcoaching.
Voorwaarde is dat de jobcoaching wordt geborgd in een coachingsplan, dat de omvang en kwaliteit passend zijn, dat continuïteit is geborgd en dat de persoon voor wie de vergoeding wordt gevraagd hiervan op de hoogte is en schriftelijk instemt. Het college kan in beleidsregels nader uitwerken aan welke eisen het coachingsplan moet voldoen, welke activiteiten een jobcoach moet kunnen uitvoeren, hoe continuïteit wordt geborgd en hoe evaluatie plaatsvindt. Artikel 33 Interne werkbegeleiding Interne werkbegeleiding is een lichtere vorm van ondersteuning dan jobcoaching. Het is normaal dat een werkgever nieuwe medewerkers begeleidt, maar voor personen met een arbeidsbeperking kan meer begeleiding nodig zijn dan gebruikelijk is. Wanneer begeleiding de gebruikelijke begeleiding aanzienlijk te boven gaat, kan het college een vergoeding verlenen aan de werkgever voor de aangetoonde meerkosten van interne werkbegeleiding. Het college kan daarnaast een training aanbieden aan een of meer medewerkers, zodat zij in staat zijn passende begeleiding te bieden. Hierbij kan gedacht worden aan training gericht op begeleiding van werknemers met een arbeidsbeperking. Artikel 34 Specifieke voorwaarden toekenning vervoersvoorziening De vervoersvoorziening is bedoeld voor personen die door hun beperking niet zelfstandig naar de werkplek, proefplaats of opleidingslocatie kunnen reizen.
Op grond van artikel 8a, tweede lid, onderdeel f, van de Participatiewet moet in de verordening worden geregeld hoe het college dergelijke voorzieningen verstrekt. De voorziening kan in natura of als vergoeding in geld worden verstrekt. Bij de hoogte van de vergoeding wordt gekeken naar noodzakelijkheid, het aantal dagen waarop moet worden gereisd en eventuele bijdragen van de werkgever, zoals een reiskostenvergoeding. Artikel 35 Specifieke voorwaarden noodzakelijke intermediaire voorzieningen Een intermediaire voorziening is bedoeld ter vervanging of ondersteuning van een geheel of gedeeltelijk ontbrekende lichaamsfunctie. Het kan bijvoorbeeld gaan om ondersteuning bij communicatie of andere noodzakelijke voorzieningen die deelname aan werk mogelijk maken. Artikel 8a, tweede lid, onderdeel f, van de Participatiewet vraagt dat de verordening regelt hoe dergelijke voorzieningen worden verstrekt. De concrete aard en omvang van de voorziening is afhankelijk van de individuele behoefte. Het college kan hiervoor nadere regels stellen. Artikel 36 Specifieke voorwaarden meeneembare voorzieningen Meeneembare voorzieningen zijn voorzieningen die nodig zijn om te kunnen werken en die meerwaarde hebben in de werksfeer. Gedacht kan worden aan hulpmiddelen voor inrichting van de werkplek, werkmethoden of de opleidingslocatie.
Wat passend is, hangt sterk af van de individuele behoefte van de persoon. Daarom vraagt de beoordeling om maatwerk. Het uitgangspunt is dat de voorziening in bruikleen wordt verstrekt. In bijzondere gevallen kan het college besluiten de voorziening in eigendom te verstrekken. Artikel 37 Werkplekaanpassing Personen met een arbeidsbeperking kunnen belemmeringen ondervinden als gevolg van de inrichting van de werkplek. De werkplek moet dan worden aangepast om arbeid mogelijk te maken. Voor zover de noodzakelijke aanpassing de normale kosten van inrichting van een werkplek te boven gaat, kan niet altijd van een werkgever worden verlangd dat hij deze kosten draagt. Daarom kan het college een vergoeding verstrekken voor eenmalige noodzakelijke kosten van aanpassing van de werkplek. Een vergoeding wordt niet verstrekt als op grond van een andere regeling vergoeding van deze kosten mogelijk is. Het college kan beleidsregels vaststellen over de uitvoering en voorwaarden. Hoofdstuk 7 Van school naar duurzaam werk Artikel 38 Verzoeken van scholen en onderwijsinstellingen Dit artikel regelt de procedure rondom verzoeken van scholen en onderwijsinstellingen om informatie, ondersteuning of voorzieningen in het kader van artikel 7a van de Participatiewet.
De Wet van school naar duurzaam werk beoogt jongeren beter te ondersteunen bij de overgang van school naar duurzaam werk of vervolgonderwijs. Het gaat onder meer om jongeren voor wie het volgen van uit ’s Rijks kas bekostigd onderwijs niet mogelijk of niet passend is, en om verzoeken van scholen of onderwijsinstellingen voor ondersteuning. Het college bevestigt de ontvangst van een verzoek binnen twee weken. Als de reactie geen beschikking in de zin van de Algemene wet bestuursrecht is, reageert het college binnen zes weken schriftelijk aan het bevoegd gezag en aan de betrokken persoon. Hiermee wordt duidelijkheid geboden aan scholen, onderwijsinstellingen en jongeren, zonder dat ieder verzoek automatisch tot een beschikking hoeft te leiden. Hoofdstuk 8 Staatssteun Artikel 39 Staatssteun De uitvoering van de Participatiewet, inclusief deze verordening, moet worden gezien als een taak van algemeen belang. Tegelijk kunnen sommige voorzieningen aan werkgevers staatssteun opleveren in de zin van artikel 107 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Vanuit het oogpunt van eerlijke concurrentieverhoudingen gelden Europese regels voor steun aan ondernemingen. Het stimuleren van de aanwerving of tewerkstelling van kwetsbare werknemers en werknemers met een handicap is een doelstelling van het economische en sociale beleid van de Europese Unie.
Als steun voldoet aan de voorwaarden van de toepasselijke Europese vrijstellingsverordening of de- minimisverordening, hoeft deze niet afzonderlijk bij de Europese Commissie te worden aangemeld. De verordening verwijst daarom naar deze Europese kaders en verplicht de begunstigde onderneming een dossier bij te houden waarmee kan worden gecontroleerd of aan de voorwaarden is voldaan. Hoofdstuk 9 Slotbepalingen Artikel 40 Hardheidsclausule Dit artikel geeft het college de mogelijkheid om in bijzondere situaties ten gunste van de belanghebbende af te wijken van de bepalingen van de verordening. De hardheidsclausule voorkomt dat strikte toepassing van de regels in een individueel geval tot onredelijke gevolgen leidt. De bepaling sluit aan bij het uitgangspunt van maatwerk en de menselijke maat. Het gaat om uitzonderlijke gevallen waarin de verordening niet of onvoldoende voorziet. Artikel 41 Overgangsrecht In dit artikel is het overgangsrecht geregeld. Het kan voorkomen dat een persoon een voorziening toegekend heeft gekregen op grond van de oude re-integratieverordening die niet meer voldoet aan de voorwaarden van de nieuwe verordening. Om te voorkomen dat ondersteuning abrupt eindigt, blijft een toegekende voorziening gedurende de in het artikel genoemde periode behouden, voor zover wordt voldaan aan de voorwaarden uit de oude verordening.
De voorziening blijft niet langer voortbestaan dan de duur waarvoor zij oorspronkelijk is verstrekt. Na afloop van de overgangsperiode kan het college beoordelen of voortzetting passend is. Daarbij kan rekening worden gehouden met lopende overeenkomsten en met de vraag of voortzetting noodzakelijk en passend is onder de nieuwe verordening. Artikel 42 Inwerkingtreding Dit artikel regelt de datum waarop de nieuwe verordening in werking treedt en de oude verordening wordt ingetrokken. De datum van 1 januari 2027 sluit aan bij de beoogde invoering van de wijzigingen die samenhangen met de Participatiewet in Balans, de Wet van school naar duurzaam werk en wijzigingen op het gebied van handhaving. Vanaf de inwerkingtreding vormt deze verordening het kader voor het aanbieden, weigeren, beëindigen en uitvoeren van voorzieningen op het gebied van arbeidsinschakeling en maatschappelijke participatie. Artikel 43 Citeertitel Dit artikel bepaalt hoe de verordening wordt aangehaald. Dit artikel behoeft geen nadere inhoudelijke toelichting.