985932 Brief over Minder kosmische straling geeft meer aardse opwarming (geanonimiseerd)

(geanonimiseerd) e

4 Mei2024

Minder kosmische

straling geeft meer aardse opwarming

Kosmische straling Illustratie credit:

Kosmische straling of hoogtestraling is een verzamelnaam voor deeltjes met een hoge energie (ioniserende straling), die door supernova-explosies

in de kosmos met de lichtsnelheid 0.a. op de Aarde zijn gericht. Lichtsnelheid = 300.000 km/sec = 7x een rondje om de Aarde in 1 sec. De deeltjes bestaan uit elektronen en protonen (waterstofkernen), de kernen van Helium en de kernen van zwaardere elementen, maar ook uit neutrino’s en de levensgevaarlijke hoogenergetische fotonen (y-straling).

Kosmische zonnestralen zijn identiek. Elke dag komen van

Hun bron is in dit geval de Zon.

biljoenen kosmische deeltjes in botsing

met de atmosfeer

de Aarde.

Supernova-explosies Een supernova (meervoud: supernovae of supernova's) waarbij een ster op spectaculaire wijze explodeert.

is het verschijnsel

De uitbarsting is herkenbaar aan de enorme hoeveelheid licht die hierbij wordt uitgestraald. De ster vlamt op met de lichtkracht vergelijkbaar met honderden

miljoenen

tot meer dan een miljard Zonnen. Pagina 1 van 9

(geanonimiseerd) e

4 Mei2024

Voorbeeld:

Krabnevel

Krabnevel is een restant van de supernova-explosie van een ster. De diameter van de Krabnevel is 11 ly (ly = light year), dit is 11 x 300.000 x 3600 x 24 x 365 = 10.406.800.000.000 =10,4 biljoen km. Dit is 15 miljoen x groter dan onze Zon. Onze Zon is ook een ster! En: 1633 miljoen x groter dan onze Aarde.

In ons Melkwegstelsel, in de afgelopen

een van de 200 miljard bestaande stelsels, zijn er

2000 jaar 10 stuks supernova-explosies

waargenomen.

Zware sterren (dit zijn sterren die 100 tot 200x zo zwaar zijn dan onze Zon) eindigen als supernova als hun brandstof in de kern opraakt. De naar buiten gerichte kernfusie in de kern is bij leven in evenwicht met de naar binnen gerichte zwaartekracht van de omringende gaswolk. Als de kernfusie in de kern stopt vallen de buitenlagen naar binnen en wordt de

kern samengeperst en komt er een enorme

hoeveelheid energie vrij.

In een paar seconden tijd wordt een hoeveelheid energie en gas uitgestoten die onze Zon normaal in 10 miljard jaar tijd (dat is dus in haar hele leven!) uitstoot.

De ster van Bethlehem is volgens sommigen ook een supernova-explosie geweest. Probleem hierbij is, dat deze supernova-explosie volgens astronomen

pas 6 jaar na de geboorte van Jezus zichtbaar was.

Alle sterren die voldoende zwaar zijn eindigen hun leven als supernova. Astronomen verwachten dat er ergens tussen mei en september 2024 een ‘nieuwe

ster’ aan de nachtelijke hemel

zal verschijnen en het belooft

volgens NASA een unieke hemelse aanblik te worden. De verwachte verhelderende gebeurtenis, bekend als een nova, zal plaatsvinden in het sterrenbeeld Corona Borealis of Noordelijke Kroon van Pagina 2 van 9

(geanonimiseerd) n

de Melkweg,

4 Mei 2024

dat zich tussen de sterrenbeelden

Boötes en Hercules

bevindt.

Hercules ma2

® Arcturu$

De nova zal naar verwachting verschijnen in het sterrenbeeld Corona Borealis, ook wel bekend als de Noordelijke Kroon. NASA

Bovenstaande

informatie

leert ons het volgende

:

Een verblijf in de kosmos blijkt levensbedreigend te zijn. Gelukkig is onze Aarde een veilig ruimteschip waarop leven mogelijk is en het moet dan toch voor iedereen duidelijk zijn dat een vreedzame zorg voor milieu, mens, dier en plant optimaal moet zijn. Oorlogen, agressie en misdaden horen hierin niet thuis.

Helaas moeten Kosmische

we nog heel veel leren!

straling:

invloed op ons

klimaat.

Kosmische straling, die de aardatmosfeer bombardeert,

produceren

aerosolen, welke op hun beurt wolken vormen (Svensmark et al.) en zo een beslissende invloed hebben op het weer en het klimaat van de Aarde.

Aerosolen zijn kleine stof- of vloeistof - deeltjes die in de lucht zweven. Wolken en mist zijn voorbeelden deeltjes in de atmosfeer.

Aerosolen vormen

van een aerosol die bestaat uit vloeibare

condensatiekernen

waar omheen

vormen

en vervolgens in grote getalen wolken

Wolken

die

ontstaan

in

lucht

met

veel

aerosolen

zich waterdruppeltjes

vormen. bevatten

meer

kleinere

druppeltjes dan wolken in schone lucht en verstrooien daardoor meer zonlicht. Ze hebben daardoor een sterker, koelend effect op het weer.

Een andere belangrijke factor is het effect van de activiteit van de Zon op wolkenvorming. Er lijkt een duidelijk verband te zijn tussen de wereldwijde laaghangende bewolking, die de Aarde afkoelt en inkomende

kosmische

straling. Pagina 3 van 9

(geanonimiseerd) n

4 Mei2024

Hoe meer inkomende kosmische straling, hoe meer laaghangende wolken. En dus: hoe minder kosmische straling hoe minder laaghangende wolken

en

hoe

De hoeveelheid

meer

zonnewarmte

kosmische

de

Aarde

kan

bereiken!

straling, die ons zonnestelsel

binnendringt,

is

afhankelijk van de activiteit van de Zon, die de kosmische straling kan dempen of verhogen. Meer zonneactiviteit betekent minder kosmische straling die ons zonnestelsel Zie: Afbeelding 1.

|

Het

binnenkomt,

en andersom.

resultaat

Onze Zon is het lichtgele balletje met daar omheen de planeetbanen. De donkerblauwe ellips is de stralingsdruk van de zonnewind, welke de

Zonnewind houdt SSE

zeer gevaarlijke kosmische straling

tegen !!

(lichtblauw) vanuit

de

ruimte

doet

afbuigen

rondom

ons

zonnestelsel.

Bij een lage druk van de zonnewind

zal er meer

kosmische straling in onze

atmosfeer

binnen

dringen.

In onderstaande afbeelding 2 is het effect van de kracht van de zonnewind op onze Aarde weergegeven:

unspots

and Cloud:

Bij een zwakke zonnewind kan de kosmische straling uit de ruimte gemakkelijker tot de

DNeee

à datmosfeer doordringen

en zorgt dan voor

wolkenvorming. Wolken

weerkaatsen

het

zonlicht

en

dat

betekent minder aardse opwarming. Zonnewind is een stroom van geladen deeltjes: Elektronen en protonen

Bij een krachtige zonnewind wordt de kosmische straling uit de ruimte afgebogen en is er sprake van een heldere lucht met een grotere opwarming tot gevolg.

Pagina 4 van 9

(geanonimiseerd) Metingen van kosmische straling.

Bijna één keer per week werden er door Spaceweather.com en de studenten van_ Earth to Sky Calculus

ruimteweerballonnen

naar de

stratosfeer boven Californië opgelaten. Deze ballonnen zijn uitgerust met sensoren die kosmische straling detecteren, die helemaal tot aan het aardoppervlak doordringen. Het monitoringprogramma heeft 7 jaar onafgebroken

plaats gevonden

en dat heeft geresulteerd

in een

unieke

dataset van metingen.

tudenten van het Earth to Sky Calculus.

De atmosferische straling

neemt af in 2022.

De laatste metingen

in juli

2022 registreerden een dieptepunt in de hoeveelheid kosmische straling over de afgelopen zes jaar: Stratospheric Radiation (March 2015 - July 2022)

} Solar Cycle 25

w;*_e* _ begins $

1715%

27-Dec14

Afbeelding

10-May-16

22-Sep-17

4Feb-19

18-un-20

3021

15-Mar-23

3

Het kan toeval zijn, maar een vermindering

van

kosmische

straling vanaf

juli 2022 valt samen met een stijging van 0,2 tot 0,99C van de gemiddelde aardse temperatuur. Zie groene pijl in afbeelding 4.

Pagina5van9

(geanonimiseerd)

(geanoimserd) (geanonimiseerd) (geano im se rd)

Overigens valt in beide grafieken ook af te lezen dat de temperatuurpiekjes van 2017 en 2020 samen gaan met een kleinere hoeveelheid aan kosmische straling. 10

C('fATD9dre1vp-}oagm2t.u0

UAH

Satellite-Based

Ep

{

£

2024:

45

+0.95 deg. C

B EEB

EEB

B

EE EEEEEEEEEEEEEEEE Afbeelding 4

De hoge zeewatertemperaturen vormen

mede een belangrijke oorzaak

van de opwarming van de Aarde. De hoogste temperaturen zijn gemeten in de Rode Zee en de Perzische Golf, waar temperaturen voorkomen van 350C.,

The Oceans Are Getting Warmer Annual divergence of global ocean surface temperature from 20th century average

26° 1880

Source:

1890

NOAA

1900

1910

1920

1930

1940

1950

1960

1970

1980

1990

2000

2010

2020

National Centers for Environmental Information (NCEI)

statista Za Afbeelding

5

Pagina6van9

(geanonimiseerd) Water kan een grote hoeveelheid warmte

opnemen.

Deze eigenschap wordt gedefinieerd als “soortelijke warmte” ook wel “warmtecapaciteit” genoemd. Soortelijke warmte (sw)is een grootheid die aangeeft hoeveel energie er nodig is om 1 kg van een stof 1°C in temperatuur te laten stijgen.

Sw water = 4186 Joule per kg (of per liter) per graad Celsius. Sw lucht = 718 Joule per kg per graad Celsius. Dus: Als 1

liter water

1°C afkoelt komt daarmee

daarmee kun je dus 4186/718

4186 Joule vrij en

= 5,8 kg lucht 1°C opwarmen.

Zeewater van 35°C kan dus heel veel koude lucht opwarmen!

Aan de opwarming

van de Aarde komt, gezien de enorme hoeveelheid

warm water, op korte termijn geen einde. Adaptatie is dus een must! Een toepasselijk voorbeeld van adaptatie met de tegenwoordige heftige

regenbuien is de capaciteitsverhoging van de regenwaterafvoer of het aanleggen van wadi’s.

Wadi:

CO2

is niet de veroorzaker

Regenwater

van

bezinkt in de grond.

het opwarmen

van

het zeewater:

De golflengtes, die door het broeikasgas CO2 worden uitgestraald hebben geen of nauwelijks invloed op de opwarming van water, omdat deze

golflengtes slechts een fractie van één mm in het water doordringen. Er vindt wel opwarming van de minieme bovenlaag plaats, maar dat heeft nauwelijks effect op het totale waterpakket.

Het is met name het zonlicht, dat met een doordringingsvermogen van 700m de opwarming van het water veroorzaakt. En nu met het verschijnsel dat er sprake is van een vermindering van kosmische straling zal er nog atmosfeer

heenkomen

en

opgewarmd! Gevolg: meer verdamping

meer warmte van de Zon door onze

daarmee

wordt

het zeewater

dus

sterker

- meer en heftigere regenbuien. Pagina 7 van 9

(geanonimiseerd) e

4 Mei2024

Voorspellen van een 1 |aa

komstig klim:

WE @ zee7

De

is fak

Aarde

ST AS WE PREDICTED. (

zal in

Klimaatmodellen

2050

met

8 variabelen

3 tot 5 graden

d

T

Ebdooeoom daa a

eeaa e Ï

a

oom e n g e r}wen de r d vzen dr rton] dsss sloemmen 72 b van de rdbl

om etsrengp e oepme eremog oud aloee

g

p aoreasmer

T

|

e

: ë}5 E3£ 5 g

e

ë

dn em

ë

Biseogeseten n Genjes .

m

di ondernder ao t dap s/ôm fm aa e o2 n ooet aam aa de zarde | baan van de orde (Mir woein e sss e =

Afbeelding

enent

laesoreten loorgse eaeionaaikinast L M de e r aand o de auner >

z

oo

o

n

e

7

i

a

delcht

do

dooroeroud:/

e oo ooroor ds o2 snoet s{Meslk dr Bistotuoot sefoans / oderstek latmeserch doo deositokdioside obaar 000 n Co2 r|arosfersch nursot 205 02} aa 78 a}

- 40 variabelen! ; Hallo waarzegster: Er zijn

6.

Het IPCC en praktisch alle weersinstituten

maken

voor hun toekomstige

klimaatvoorspellingen gebruik van klimaatmodellen. De toestand van het klimaat wordt in een klimaatmodel de hele atmosfeer in kleine blokjes op te delen.

vastgelegd door

Voor de computerberekening wordt op verschillende hoogten in de atmosfeer een netwerk van lijnen ingetekend. Op de snijpunten (gridpunten of roosterpunten) worden aan de hand van waarnemingen, de waarden van een aantal meteorologische grootheden berekend.

Voor ieder gridpunt wordt een waarde voor bijvoorbeeld de temperatuur, windsnelheid, hoeveelheid waterdamp, bewolking, luchtdruk, neerslag, stand van de Zon en de hoeveelheid Door de natuurwetten toe te passen

aan broeikasgassen toegekend. rekent het model uit hoe in elk

gridpunt de waardes veranderen en wordt steeds een nieuwe toestand uitgerekend voor een tijdstap later. Zo ontstaan in alle gridpunten over de hele wereld

overzichten

in de tijd de zgn. tijdreeksen.

Deze tijdsreeksen worden vervolgens gebruikt om scenario’s (toekomstige voorspellingen) te maken. Als we nu kijken naar de tabel in afbeelding 6 dan is het klimaat afhankelijk van 40 factoren, terwijl de instituten “slechts” gebruik

maken

Pagina 8 van 9

(geanonimiseerd) n van

4 Mei2024

8 factoren.

In de tabel zijn er vele verschillende factoren genoemd waarvan het onmogelijk is om deze te voorspellen (bijvoorbeeld: wolkenformaties, oceaantemperaturen, vulkanisme, fijnstof, etc.) en hoe deze wel of niet van invloed zullen zijn.

Em. prof. dr. William Happer (Natuurkunde ook

Princeton

University) zegt dan

terecht:

“Het klimaat is het meest complexe verschijnsel op onze Aarde. Klimaatmodellen

werken

niet

— in het

verleden

niet en zeker

ook

niet in de

toekomst”.

Klimaatmodellen zijn niet geschikt voor het voorspellen van een toekomstig klimaat over 25 of 75 jaar zoals nu is gebeurd.

Er worden op grond van deze “berekeningen” maatregelen welke enorm kostbaar en niet werkend zijn.

genomen,

Bovendien wordt ons mooie land volgeplemd met afschuwelijke en gezondheidsgevaarlijke windturbines, terwijl het schone gas als

energiebron in de ban wordt gedaan, met als gevolg op de meest ongelegen momenten energietekorten. Het resultaat is: onrust door de paniekzaaierij, armoede door de forse heffingen en allerlei protestacties die de economie verlammen. Als de opwarming

van de Aarde door natuurlijke oorzaken

rest ons weinig anders dan maatregelen te nemen rampen

kunnen

worden

voorkomen

doorzet, dan

waarmee catastrofale

(adaptatie)!

Ik denk, dat het IPCC en de klimaatwetenschappers

hun huiswerk

opnieuw moeten maken maar dan ook de sceptici erbij moeten betrekken. De eigengereide, niet klimaatdeskundige, Nijpels heeft destijds uitsluitend klimaatalarmisten bij zijn klimaattafels betrokken en op die manier krijg je

natuurlijk een zeer eenzijdig foutief beleid, waarvan de grondlegger Timmermans was met zijn Green Deal. Green

Deal blijkt achteraf een welzijnsvernietigende droom

© Mirjam

te zijn:

Vissers Artwork. Pagina 9 van 9