2023-02-09 CMB antwoord agendapunt 7 SGP-CU vraag toekomstbestendige maatsch accommodaties

V r a a g u i t B e s t u u r

d e

c o m m i s s i e

M a a t s c h a p p i j

R a a d s c o m m i s s i e A g e n d a p u n t

C M B

F r a c t i e D a t u m

S G P - C U 1 4 f e b r u a r i

e n

7 Toekomstbestendige maatschappelijke accommodaties

2 0 2 3

Vragen: Wim van den Berg heeft tijdens de commissievergadering van 9 februari j.l. aangekondigd nog een technische vraag te willen stellen over de visie op toekomstbestendige maatschappelijke accommodaties: “De kerken worden buiten de visie gehouden en dat is logisch, want zij zijn geen gemeentelijk eigendom. Alleen de kerktorens van voor 1800 zijn bij de scheiding van kerk en staat, eigendom van de gemeente gebleven, omdat die nodig waren voor tijdwaarneming en voor het luiden van de klokken bij alarm situaties. Volgens mijn informatie zijn veel kerktorens in onderhoud van de gemeenten gebleven, maar in Epe niet. In de gemeente Epe gaat het om de kerktorens van Oene, Grote Kerk Epe en de Dorpskerk in Vaassen. Is dit binnen Epe ook bekend of is er een verklaring voor?’

Antwoord: Met de staatsregelingen van 1798 en 1801 moesten alle kerkgebouwen opnieuw worden verdeeld onder de verschillende lokale kerkgenootschappen. Maar, zo werd nadrukkelijk bepaald, de torens "aan de Kerkgebouwen gehegt, benevens de Klokken, met derzelver huisingen, worden verklaard, eigendommen te zijn en te blijven der Burgerlijke Gemeenten, staande ten allen tijde onder dezelver beheering en onderhoud". De reden hiervoor is de publieke functie díe ze in de maatschappij innamen: uitkijkpost, gevangenis, alarmering bij gevaar / brand, et cetera. Echter, niet in alle gemeenten – zoals onze gemeente – zijn de kerktorens eigendom geworden van de gemeente. Hier kunnen twee redenen voor zijn: 1. Met een zgn. Plan van Schikking kon op plaatselijk niveau overeen gekomen worden dat de kerktorens eigendom bleven van de desbetreffende kerk; 2. Omdat er nogal wat weerstand was in de samenleving tegen de beide staatsregelingen deden veel gemeenten en kerken niet moeilijk, maar lieten ze alles bij het oude waardoor de kerktorens (rechtmatig of niet) onder beheer en verantwoordelijkheid van de kerk bleven vallen.

2

Dat de kerken hier in Epe het beheer en onderhoud zelf uitvoeren, betekent niet dat wij kerken (inclusief toren) onbelangrijk vinden: ze hebben een belangrijke waarde voor de collectieve beleving en identiteit van onze dorpen. Daarom zijn we in het verleden meerdere malen bijgesprongen in de kosten voor restauratie en achterstallig onderhoud. Bij restauratie van als monument aangewezen onderdelen kan de kerkelijke gemeente een verzoek richten aan het gemeentebestuur. Afhankelijk van welk monument (gemeentelijk of rijks) stelt de gemeente tot op heden een bijdrage beschikbaar voor de benodigde restauratie. Als subsidiabele kosten worden beschouwd herstel van monumentale objecten en onderdelen en herstel van die onderdelen die zijn terug te voeren op een publieke dienst of functie zoals het vlaggen (in deze een veilige bereikbaarheid voor het aanbrengen en verwijderen van de vlag).