1. 2021-11-25 - herstelplan Buitengebied anoniem

Geachte leden van de Gemeenteraad, dank voor de gelegenheid te mogen inspreken. Wij vragen uw aandacht voor twee punten. Het eerste punt is naar aanleiding van onze zienswijze op blz. 48 van de Zienswijzenota en vergelijkbare gevallen. Het Bestemmingsplan wil het aantal toeristische overnachtingen in het Buitengebied verhogen en heeft zo min mogelijk recreatiewoningen bestemd als tweede woning. U weet het nog: een recreatiewoning is voor wisselende groepen recreanten, een tweede woning voor vaste recreanten. De Zienswijzenota corrigeert dat voor veel gevallen, en dat is een grote verdienste. Door uitponding van parken worden veel recreatiewoningen immers gebruikt als tweede woning. Die woningen krijgen nu de bestemming die de feitelijke situatie weergeeft. Dat geeft voor alle partijen duidelijkheid. Het Herstelplan en de Zienswijzenota beperken zich tot vier parken met de eis van bedrijfsmatige exploitatie. De gemeente staat níet open voor andere herzieningen. Maar er zijn méér uitgeponde parken in het Buitengebied waar recreatiewoningen als tweede woning worden gebruikt. En omdat de gemeente zelf ook beseft dat deze bestemming vaak niet klopt, geldt dan weer de regel dat die gevallen niet als ‘strijdig gebruik’ zullen worden aangemerkt.

Tegelijkertijd breidt de gemeente het begrip van bedrijfsmatige exploitatie nu zodanig uit, dat de deur wordt opengezet naar bedrijfsmatige exploitatie voor woningen op andere uitgeponde parken en solitaire recreatiewoningen. Vanuit het perspectief van de gemeente is onze zienswijze maar een heel klein puntje. Vanuit het perspectief van de burger is het veel méér dan een klein puntje. Ons huisje is vanaf de bouw in 1968 - dus meer dan 50 jaar - in gebruik als tweede woning. De gemeente wil het desondanks niet als tweede woning bestemmen. Waarom krijgen niet alle recreatiewoningen gewoon de juiste bestemming? Waarom worden fouten voor bepaalde gevallen wel hersteld, en voor andere niet? Dat valt voor de burger niet te begrijpen en gaat ten koste van het vertrouwen in de gemeente. Corrigeer de bestemmingen van recreatiewoningen die niet de feitelijke situatie weergeven, of doe dat in de nabije toekomst alsnog. Herstel het vertrouwen en zet de burger op één.

Ons tweede punt gaat óók over de relatie tussen de burger en de gemeente. Het Bestemmingsplan en de handhaving daarvan in het Buitengebied heeft de afgelopen jaren tot veel emoties geleid, politiek debat en een groot aantal juridische procedures. Bij de handhaving op bebouwing gaat het om het afbreken van een schuur die er al decennia staat, een recreatiewoning die nét te groot is, een carport die niet op de goede plek staat, een houthok of een aanhangerhok dat te hoog is, etc. Het gaat vrijwel altijd om situaties die over lange tijd om een reeks van redenen zo gegroeid zijn. In veruit de meeste gevallen is géén sprake van opzet of grove schuld. En altijd vragen de burgers tevergeefs om de menselijke maat. De gemeente heeft destijds de lovenswaardige bedoeling gehad verstening tegen te gaan. Met de kennis van nu weten we dat daar veel tijd, geld en mankracht voor moet worden uitgetrokken met een relatief zeer laag rendement in de vorm van ontstening. Voor de betrokken burgers betekent het altijd veel ellende en hoge kosten. Ook dat schaadt hun vertrouwen in de gemeente. Is dat beleid evenredig en proportioneel? Den Haag heeft zich die vraag ook gesteld, voor een andere affaire, en geconcludeerd te lang te streng te zijn geweest. Als Den Haag voortschrijdend inzicht kan hebben, kan Epe het ook. Houd op met de handhaving in deze vorm.

Leg in plaats daarvan de status quo goed vast, bevestig op schrift wat de eigenaren vergeleken met die situatie nog wel of niet mogen, en laat het daarbij. Herstel het vertrouwen en zet de burger op één. Wij wensen u veel wijsheid. Dank u wel.