Input evaluatie commissie omg - ambtenaren.docx

Input ambtenaren bij evaluatie commissie omgevingsbeleid 4 februari 2022 De commissie omgevingsbeleid heeft in de periode 2018-2022 de volgende adviezen aan de stedelijke commissie gegeven: - Beleidsnotitie retail - Mobiliteitsvisie - Ontwerp-RES, RES - Ruimtelijke Ontwikkelingskoers - Visie op de werklocaties - Woonvisie - Nota grondbeleid - Nota van Uitgangspunten Visie op het landelijk gebied - Visie Landelijk Gebied - Nota van Uitgangspunten Energievisie - Energievisie - Fietsvisie - Nota van Uitgangspunten Warmtetransitie - Visie bodem en ondergrond - Water- en klimaatadaptatie Betrokken ambtenaren is gevraagd hoe zij de uitgebrachte adviezen (aan de stedelijke commissie) en de gehanteerde meetlat hebben ervaren. Onderstaande reacties zijn binnengekomen. -

-

Ik heb het vooraf al tegen de meetlat gehouden. Maar achteraf was het misschien goed dat nog eerder in het proces al te doen. De positie van de commissie is voor mij als individuele ambtenaar niet zo scherp. Was goed geweest om daar eerder een soort routekaart van te maken wat er met mijn stuk gebeuren gaat bv. samen met de griffie en wat er dan waar besproken wordt. Toetsen langs meetlat ging heel goed. Bredere vraag om integrale afweging was een mooie opmerking. Is nog wel iets dat we gemeentebreed misschien nog wel beter kunnen doen. De vraag is dan wel hoe. Het inhoudelijke rondje tijdens de commissie voelde wat bijzonder. Dat is niet het gesprek dat daar plaats moet vinden, dus daar zou ik dan ook geen ruimte voor geven. Kost alleen maar tijd. Inhoud komt in de stedelijke commissie. En als er grote issues zouden zitten, kan dat prima direct vanuit een raadslid richting wethouder/ambtenaar. Dat hoeft denk ik niet daar op tafel.

Wat ik waardeer is de laagdrempeligheid, wat in dit geval betekent dat je als medewerker gevraagd en ongevraagd een inbreng kunt leveren. Wat voor medewerkers ook prettig is, dat is dat je weet waar je op wordt afgerekend. Ik merk dat ik daar in de voorbereidingen wel degelijk rekening mee heb gehouden. Of de gebruikte criteria de juiste criteria zijn, dat is wat mij betreft vooral een politieke vraag. Toch ook nog een paar kritische kanttekeningen: o Ik vind het formele advies van de commissie niet altijd een goede weerspiegeling van wat er tijdens een vergadering is gewisseld. Heb de indruk dat de persoonlijke opvattingen van de voorzitter er iets te stevig in doorklinken. o Ik merk dat de externe deskundigen uit de commissie niet zelden een stevige opvatting hebben over de stukken die voorliggen. Tegelijk blijkt uit de inhoud van hun boodschap dat ze die stukken vaak niet meer dan vluchtig hebben bekeken. o Inschakeling van de commissie omgevingsbeleid betekent een verlenging van procedures. o Ik heb het ook nog niet meegemaakt dat er bij de behandeling in de stedelijke commissie/de raad wordt teruggegrepen op het advies van de commissie omgevingsbeleid. De raad zou zich moeten afvragen in hoeverre de behandeling in de commissie omgevingsbeleid voor hen toegevoegde waarde heeft.

We hebben de meetlat aan de voorkant wel gebruikt en vooral gekeken waar in het verleden op is gelet. Als ik nu zo terug denk vind ik het moment van de behandeling wel lastig, eigenlijk is je product af en wil je een vinkje, terwijl dit gremium misschien wel beter tot zijn recht komt als het veel eerder in het proces zit, maar dan zit je weer met je bestuurlijke proces. -

-

-

Persoonlijk vond/vind ik de commissie omgevingsbeleid een wat onduidelijke schakel in de bestuurlijke besluitvorming van onze gemeente. De meetlat, die de commissie hanteert om ontwerp visies of deelvisies te beoordelen, is wat algemeen van aard: leesbaarheid en begrijpelijkheid, betrokkenheid van inwoners en relatie met de toekomstige omgevingswet. Dit zijn allemaal zaken die je als betrokkene bij het opstellen van de visie (als het goed is) zelf zowiezo meeneemt. Inhoudelijke advisering, gericht op de inhoud van die specifieke visie, bleef wat mij betreft achterwege. Terwijl er in de commissie een aantal (externe) leden zitting heeft die gefundeerd advies, breder dan alleen de leesbaarheid hadden kunnen geven. Een beetje ‘vlees noch vis”’. Ik had t idee dat de commissie zelf ook niet precies scherp had waarvoor ze eigenlijk bij elkaar zaten. Dat was in ieder geval bij een van de bijeenkomsten waar ik bij aanwezig was een discussiepunt onder de commissieleden zelf. Ook de terugkoppeling uit de commissie, het advies of de concrete vervolgvraag, was niet helder. Ook had ik niet het idee dat hiermee vervolgens in de gemeenteraad iets mee is gedaan. Ik denk dat het heel goed is geweest dat er – ook vanuit de raad- meer aandacht is gevraagd voor leesbaarheid en logische opbouw van stukken/visies. En ook de vroegtijdige betrokkenheid van inwoners.

Maar… ik heb zelf t idee dat dit inmiddels voldoende is doorgedrongen in de organisatie. En deze extra laag in de besluitvormingsstructuur nu niet veel toegevoegde waarde meer heeft.

Het is alweer een beetje weggezakt, volgens mij was ik 1 van de eersten. Ik werd dan ook een beetje verrast in die tijd. Het was mooi geweest dat ik de meetlat vooraf had gekregen, want het proces liep al een lange tijd. Wat we konden bijsturen (o.a. tekstueel hebben we nog wel aangepast). Wat lastig was is dat ik zelf nog niet goed snapte wat de nieuwe omgevingswet allemaal betekent en ik denk dat het ook voor de Raad wat zoeken was. Er werden eigenlijk inhoudelijke wensen verpakt onder het mom van de omgevingswet. Daarnaast kon ik de tweedeling beschermen en ontwikkelen niet goed plaatsen in het licht van het retailbeleid. Kortom ik denk dat het voor beide partijen nog erg zoeken was naar de betekenis van de omgevingswet en de vertaling daarvan op een beleidsnotitie.