Inspreektekst Karin Mazereeuw 6 mei 2025

Inspreektekst Karin Mazereeuw – Raad Enkhuizen, 6 mei 2025 (algemeen belang + rechterlijke bevestiging) Geachte leden van de raad, Wie zwijgt stemt toe en ik zwijg niet…… Mijn naam is Karin Mazereeuw. Ik ben horecaondernemer in Enkhuizen. Ik sta hier vandaag niet om in te spreken over individuele lopende procedures of inhoudelijke dossiers – dat is niet mijn bedoeling, en dat respecteer ik. Ik spreek hier om iets anders, iets groters, aan de orde te stellen. Niet het incident, maar het patroon. Niet de zaak, maar de bestuurscultuur die ik de afgelopen jaren heb leren kennen. Het feit dat ik inmiddels meerdere rechtszaken, procedures, Woo-verzoeken, bezwaarschriften en klachten heb moeten indienen, is niet omdat ik er plezier in heb. Integendeel. Het komt omdat ik – telkens opnieuw – word geconfronteerd met een gemeente die: • onvolledig informeert, • niet of te laat reageert, • selectief handhaaft, • het vertrouwensbeginsel en het gelijkheidsbeginsel schaadt, • en die liever vasthoudt aan het eigen gelijk dan oprecht kijkt naar wat er fout is gegaan. En ik zeg dit niet alleen op basis van mijn ervaring. Er is inmiddels een onafhankelijke uitspraak van de rechtbank Noord-Holland, waarin zwart-op-wit staat dat deze gemeente: • handhaafde op onjuiste juridische gronden, • veel te hoge dwangsommen oplegde, • en haar besluitvorming onvoldoende motiveerde.

De rechter noemde het handelen van de gemeente onrechtmatig en in strijd met de wet. Dat is geen beeld, geen gevoel, geen interpretatie. Dat is een feit. Wat ik pijnlijk vind, is dat deze uitspraak door de gemeente nauwelijks wordt erkend, en dat men ondertussen doorgaat alsof er niets is gebeurd. Er is geen reflectie, geen correctie, geen erkenning richting de burger. De proceskosten worden betaald uit de gemeentekas, zoals is opgelegd in het vonnis en ondertussen gaat iedereen op de oude voet door. Sterker nog: wie zich uitspreekt, wordt al snel gezien als lastig. En zo ontstaat er een framing waarin het lijkt alsof het de burger is die ontspoort, terwijl het juist het bestuur is dat structureel tekortschiet. Dit raakt niet alleen mij.

Dit raakt het vertrouwen van álle inwoners die verwachten dat hun gemeente betrouwbaar, rechtvaardig en transparant handelt. Ik heb geleerd in al die jaren daar niet op te kunnen vertrouwen. Of het nu gaat over verkeerd vastgestelde precariobelastingen, bouwambtenaren die te emotioneel handhaven, of zoals onlangs zich zonder toestemming wilden binnendringen, spontaan zoek geraakte terrastekeningen, boa’s die zich niet kunnen legitimeren, Wooverzoeken waar documenten worden achtergehouden, adviezen van hoorcommissies die worden genegeerd, selectieve handhaving, gelijkheidsbeginsel wat niet wordt gerespecteerd en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Meer dan tien rechtszaken heb ik al gevoerd, en dat gaat allang niet meer over bankjes of schermen. Het gaat over ongelijkheid in handhaving, het gebrek aan transparantie en samenwerking vanuit de gemeente en het ontbreken van consistent beleid. En niet te vergeten doet de gemeente structureel aan framingbehoud: de gemeente probeert koste wat het kost haar oorspronkelijke narratief overeind te houden: “mevrouw overtreedt de regels, wij handhaven terecht.” Geachte raadsleden, u bent het hoogste politieke orgaan in deze stad. U bent de enige die boven het college staat. Ik vraag u daarom vandaag niet om partij te kiezen. Ik vraag u om uw controlerende taak serieus te nemen.

Om te onderzoeken hoe het kan dat: • cruciale documenten bij Woo-verzoeken ontbreken; • klachten drie jaar onbeantwoord blijven; • termijnen verstrijken zonder besluit; • en uitspraken van rechters niets lijken te veranderen in houding of beleid; • gelijkheidsbeginsels en vertrouwensbeginsels worden geschonden. Ik vraag u om te doen wat het college tot nu toe niet heeft gedaan: Erkennen dat er iets fundamenteel misgaat. En de moed tonen om het aan te pakken. Want als niemand het benoemt, blijft het bestaan. En wie zwijgt, stemt toe. Ik spreek me uit – niet om mijn gelijk te halen, maar omdat ik geloof in beter. Voor mij. Voor u. Voor elke inwoner van Enkhuizen. Ik zwijg niet. Dank u wel.