Reactie inspreker .docx

Afgelopen zomervakantie waren we in Engeland. In een museum in Londen lag een doosje met verbrande kurk. Dit werd tot eind 1978 gebruikt voor het nadoen van zwarte slaven. Witte mensen maakten met dit zwarte, verbrande kurk hun gezichten zwart en gebruikten dit voor publieke optredens in het theater of op tv. Dit fenomeen bestond al in de tijd dat slavernij bestond. Het gaf witte mensen een gevoel van superioriteit. Het nadoen, en belachelijk maken van zwarte mensen. Gelukkig is deze racistische traditie geen onderdeel meer in de Engelse of Amerikaanse samenleving en kun je de schmink alleen nog met de nodige uitleg en context zien in het museum. Dat een vergelijkbare traditie in Nederland, en ook in Emmen, nog steeds bestaat is nogal opmerkelijk. Elk jaar komen de potjes zwarte schmink tevoorschijn en maken witte mensen hun gezichten zwart, om de knecht (of ‘hulpje’) te spelen van de ‘goedheiligman’ Sinterklaas, de witte man die duidelijk superieur is t.o.v. “zijn” Pieten. Hoe kan het dat een traditie in een Londens museum ligt met de disclaimer dat dit soort entertainment racisme heeft aangemoedigd, en dat een vergelijkbare traditie in Nederland nog steeds op grootschalige wijze wordt gevierd? Laat ik duidelijk zijn, niemand heeft de intentie om tijdens Sinterklaas even lekker racistisch te doen. Als je

het al je hele leven beschouwt als een onschuldig kinderfeest snap ik best dat je niet meteen ziet dat je iets ‘fouts’ doet. Toen mijn man en ik kinderen hadden hebben we het sinterklaasfeest meegevierd, ook met de Zwarte Pieten. We wilden onze kinderen niet uitsluiten van een feest waar alle kinderen van Nederland aan meedoen. Ik heb me er wel altijd erg ongemakkelijk bij gevoeld. Het voelde niet goed. Het is niet goed omdat het kwetsend is. Het zwart verven van witte mensen die vervolgens een rol gaan spelen heeft door bovenstaande geschiedenis een lading gekregen die zeer pijnlijk is. Het is pijnlijk omdat, zoals ook het kaartje in het museum aangeeft, racisme in de hand werkt. Elk jaar is er wel iemand die “Hé, Zwarte Piet! ”naar mij roept, of naar mijn kinderen. Wij zijn geen Zwarte Pieten, maar we worden wel zo genoemd, dat is pijnlijk. Als je het zelf niet meemaakt, weet je niet dat dit gebeurt, kun je het je misschien zelfs niet voorstellen, maar het gebeurt echt. In veel gemeenten heeft er al verandering plaatsgevonden. In de grote randsteden zijn er al een paar jaar geen Zwarte Pieten meer bij de intochten, en die steden hebben al bewezen dat de verandering tot geen enkel probleem leidt. In het Noorden en Oosten van Nederland in men nog wat terughoudender in het aanpassen van Piet. Ook Emmen heeft nog weinig

gedaan om te veranderen, hoewel we allemaal weten dat Zwarte Piet uiteindelijk overal gaat verdwijnen. Ik hoop dat meer mensen inzien dat Zwarte Piet wel degelijk een racistische lading heeft. Ik zeg dit niet zomaar. Deze gevoelens zijn oprecht. De enige goede oplossing zou zijn dat Zwarte Piet in Emmen per direct helemaal wordt afgeschaft, en dat er een goed en leuk alternatief wordt bedacht. Ik ben bereid, en het lijkt me zelfs leuk, om hierover mee te denken. Het ‘uitfaseren’ van Zwarte Piet, om ook de voorstanders van Zwarte Piet voorlopig tevreden te houden, is geen goede oplossing. Daarmee zeg je eigenlijk: “Oké, we stoppen ermee, maar nu nog niet, we gaan nog een paar jaar zo verder”. Waarom zou je mensen nog een paar jaar lang bewust willen kwetsen? Dat is toch iets wat we niet moeten willen? We zijn geen racisten, we bedoelen het goed, en willen ook daarom geen racistische dingen doen. Ik zeg derhalve: Stop nu met Zwarte Piet, en maak er een fantastisch sinterklaasfeest van, waar alle kinderen uit de gemeente Emmen van kunnen genieten.